മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.282
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.282.1
भ्रातरः पितरः पौत्रा ज्ञातयः सुहृदः सुताः ।
अर्थहेतोर्हताः क्रूरैरस्माभिः पापबुद्धिभिः ॥ १२.२८२.१ ॥
സഹോദരന്മാർ, പിതാക്കന്മാർ, പൗത്രന്മാർ, ബന്ധുക്കൾ, സുഹൃത്തുക്കൾ, പുത്രന്മാർ — ധനത്തിനുവേണ്ടി, ക്രൂരരും പാപബുദ്ധികളുമായ ഞങ്ങളാൽ അവർ കൊല്ലപ്പെട്ടു.
12.282.2
येयमर्थोद्भवा तृष्णा कथमेतां पितामह ।
निवर्तयेयं पापानि तृष्णया कारिता वयम् ॥ १२.२८२.२ ॥
ധനത്തിൽനിന്നുണ്ടാകുന്ന ഈ തൃഷ്ണയെ എങ്ങനെ തടുക്കാം, പിതാമഹാ? തൃഷ്ണയാൽ പ്രേരിതരായാണ് ഞങ്ങൾ ഈ പാപങ്ങൾ ചെയ്തത്.
12.282.3
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
गीतं विदेहराजेन माण्डव्यायानुपृच्छते ॥ १२.२८२.३ ॥
ഇക്കാര്യത്തിൽ ആളുകൾ ഈ പുരാതന ഇതിഹാസവും പറയാറുണ്ട്. മാണ്ഡവ്യൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ വിദേഹരാജാവ് പാടിയതാണിത്.
12.282.4
सुसुखं बत जीवामि यस्य मे नास्ति किंचन ।
मिथिलायां प्रदीप्तायां न मे दह्यति किंचन ॥ १२.२८२.४ ॥
എനിക്ക് ഒന്നുമില്ലാത്തതിനാൽ ഞാൻ വളരെ സുഖമായി ജീവിക്കുന്നു. മിഥിലാ നഗരം കത്തിയെരിഞ്ഞാലും എന്റേതായി ഒന്നും കത്തുന്നില്ല.
12.282.5
अर्थाः खलु समृद्धा हि गाढं दुःखं विजानताम् ।
असमृद्धास्त्वपि सदा मोहयन्त्यविचक्षणान् ॥ १२.२८२.५ ॥
അറിവുള്ളവർക്ക് സമ്പത്തിന്റെ സമൃദ്ധി ഗാഢമായ ദുഃഖമാണ് നൽകുന്നത്; സമ്പത്തില്ലാത്തപ്പോഴും അത് എപ്പോഴും അജ്ഞരെ മോഹിപ്പിക്കുന്നു.
12.282.6
यच्च कामसुखं लोके यच्च दिव्यं महत्सुखम् ।
तृष्णाक्षयसुखस्यैते नार्हतः षोडशीं कलाम् ॥ १२.२८२.६ ॥
ലോകത്തിലെ കാമസുഖവും ദിവ്യമായ മഹാസുഖവും — ഇവയൊന്നും തൃഷ്ണാക്ഷയസുഖത്തിന്റെ പതിനാറിലൊന്നിനുപോലും അർഹമല്ല.
12.282.7
यथैव शृङ्गं गोः काले वर्धमानस्य वर्धते ।
तथैव तृष्णा वित्तेन वर्धमानेन वर्धते ॥ १२.२८२.७ ॥
പശുവിന്റെ കൊമ്പ് കാലക്രമേണ വളരുന്നതുപോലെ, സമ്പത്ത് വർധിക്കുമ്പോൾ തൃഷ്ണയും വർധിക്കുന്നു.
12.282.8
किंचिदेव ममत्वेन यदा भवति कल्पितम् ।
तदेव परितापाय नाशे संपद्यते पुनः ॥ १२.२८२.८ ॥
എന്തെങ്കിലും മമത്വത്താൽ 'എന്റേത്' എന്ന് കരുതപ്പെടുമ്പോൾ, അത് നശിക്കുമ്പോൾ വീണ്ടും പരിതാപത്തിന് കാരണമാകുന്നു.
12.282.9
न कामाननुरुध्येत दुःखं कामेषु वै रतिः ।
प्राप्यार्थमुपयुञ्जीत धर्मं कामान्विवर्जयेत् ॥ १२.२८२.९ ॥
ആഗ്രഹങ്ങളെ പിന്തുടരരുത്; ആഗ്രഹങ്ങളിലെ ആനന്ദം ദുഃഖം തന്നെ. ധനം നേടി അത് ഉപയോഗിക്കണം; ധർമ്മം പാലിച്ച് ആഗ്രഹങ്ങളെ ഉപേക്ഷിക്കണം.
12.282.10
विद्वान्सर्वेषु भूतेषु व्याघ्रमांसोपमो भवेत् ।
कृतकृत्यो विशुद्धात्मा सर्वं ज्यजति वै स्वयम् ॥ १२.२८२.१० ॥
ജ്ഞാനി എല്ലാ ജീവികളുടെയും ഇടയിൽ കടുവയുടെ മാംസംപോലെ (അനാസക്തനായി) ആയിരിക്കണം. കൃതകൃത്യനും വിശുദ്ധാത്മാവുമായവൻ തന്നത്താൻ എല്ലാം ത്യജിക്കുന്നു.
12.282.11
उभे सत्यानृते त्यक्त्वा शोकानन्दौ प्रियाप्रिये ।
भयाभये च संत्यज्य भव शान्तो निरामयः ॥ १२.२८२.११ ॥
സത്യവും അസത്യവും, ശോകവും ആനന്ദവും, പ്രിയവും അപ്രിയവും, ഭയവും അഭയവും ഇവ രണ്ടും ത്യജിച്ച് ശാന്തനും രോഗരഹിതനുമായിരിക്കൂ.
12.282.12
या दुस्त्यजा दुर्मतिभिर्या न जीर्यति जीर्यतः ।
योसौ प्राणान्तिको रोगस्तां तृष्णां त्यजतः सुखं ॥ १२.२८२.१२ ॥
മൂഢന്മാർക്ക് ഉപേക്ഷിക്കാൻ പ്രയാസമായതും, വൃദ്ധനായാലും ക്ഷയിക്കാത്തതും, പ്രാണനെ ഹരിക്കുന്ന രോഗംപോലെയുള്ളതുമായ ആ തൃഷ്ണയെ ത്യജിക്കുന്നവന് സുഖം.
12.282.13
चारित्रमात्मनः पश्यंश्चन्द्रशुद्धमनामयम् ।
धर्मात्मा लभते कीर्ति प्रेत्य चेह यथासुखम् ॥ १२.२८२.१३ ॥
തന്റെ നടപ്പിനെ ചന്ദ്രനെപ്പോലെ ശുദ്ധവും കുറ്റമറ്റതുമായി കാണുന്ന ധർമ്മാത്മാവ് ഇഹത്തിലും മരണശേഷവും സുഖമായി കീർത്തി നേടുന്നു.
12.282.14
राज्ञस्तद्वचनं श्रुत्वा प्रीतिमानभवद्द्विजः ।
पूजयित्वा च तद्वाक्यं माण्डव्यो मोक्षमाश्रितः ॥ १२.२८२.१४ ॥
രാജാവിന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് ആ ബ്രാഹ്മണൻ സന്തോഷിച്ചു; ആ വാക്യത്തെ ബഹുമാനിച്ച് മാണ്ഡവ്യൻ മോക്ഷത്തെ ആശ്രയിച്ചു.