மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.283
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.283.1
अतिक्रामति कालेऽस्मिन्सर्वभूतभयावहे ।
किं श्रेयः प्रतिपद्येत तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.२८३.१ ॥
அனைத்து உயிர்களுக்கும் அச்சத்தை அளிக்கும் இந்தக் காலம் கடந்து செல்லும்போது, எது நன்மையை அடைவதாக இருக்கும்? பிதாமகரே, அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
12.283.2
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
पितुः पुत्रेण संवादं तं निबोध युधिष्ठिर ॥ १२.२८३.२ ॥
இங்கும் மக்கள் இந்தப் பழங்காலக் கதையைச் சொல்கிறார்கள் — தந்தைக்கும் மகனுக்கும் நடந்த அந்த உரையாடலை. யுதிஷ்டிரா, அதைக் கேள்.
12.283.3
द्विजातेः कस्यजित्पार्थ स्वाध्यायनिरतस्य वै ।
पुत्रो बभूव मेधावी मेधावी नाम नामतः ॥ १२.२८३.३ ॥
பார்த்தா, வேத ஓதலில் ஈடுபட்ட ஒரு துவிஜனுக்கு அறிவாளியான ஒரு மகன் பிறந்தான் — மேதாவி என்ற பெயரால் அறியப்பட்டவன்.
12.283.4
सोऽब्रवीत्पितरं पुत्रः स्वाध्यायकरणे रतम् ।
मोक्षधर्मेष्वकुशलं मोक्षधर्मविचक्षणः ॥ १२.२८३.४ ॥
மோட்ச தர்மங்களில் வல்லவனான அந்த மகன், வேத ஓதலில் ஈடுபட்டிருந்த தன் தந்தையிடம் சொன்னான் — மோட்ச தர்மங்களில் திறமையற்றிருந்த தந்தையிடம்.
12.283.5
धीरः किंस्वित्तात कुर्यात्प्रजानन् ।
क्षिप्रं ह्यायुर्भ्रश्यते मानवानाम्।
पितस्तथाऽऽख्याहि यथार्थयोगं ।
ममानुपूर्व्या येन धर्मं चरेयम् ॥ १२.२८३.५ ॥
அப்பா, மனிதர்களின் ஆயுள் விரைவில் குறைகிறது என்று அறிந்த ஞானி என்ன செய்ய வேண்டும்? தந்தையே, உண்மையான யோகத்தை முறைப்படி எனக்குச் சொல்லுங்கள், அதனால் நான் தர்மத்தைப் பின்பற்றலாம்.
12.283.6
अधीत्य वेदान्ब्रह्मचर्येषु पुत्र ।
पुत्रानिच्छेत्पावनार्थं पितृणाम्।
अग्नीनाधाय विधिवच्चेष्टयज्ञो ।
वनं प्रविश्याथ मुनिर्बुभूषेत् ॥ १२.२८३.६ ॥
வேதங்களைக் கற்று, பிரம்மச்சரியத்தில் இருந்து, முன்னோர்களின் தூய்மைக்காக மகன்களை விரும்ப வேண்டும்; முறைப்படி அக்கினிகளை நிறுவி யாகம் செய்து, பின் காட்டில் புகுந்து முனிவராக ஆக விரும்ப வேண்டும்.
12.283.7
एवमभ्याहते लोके सर्वतः परिवारिते ।
अमोधासु पतन्तीषु किं धीर इव भाषसे ॥ १२.२८३.७ ॥
உலகம் எல்லாப் பக்கங்களிலும் தாக்கப்பட்டு சூழப்பட்டிருக்கையில், தவறாத நாட்கள் கடந்து செல்லும்போது, நீ ஒரு தீரனைப் போல ஏன் பேசுகிறாய்?
12.283.8
कथमभ्याहतो लोकः केन वा परिवारितः ।
अमोघाः काः पतन्तीह किंनु भीषयसीव माम् ॥ १२.२८३.८ ॥
உலகம் எப்படித் தாக்கப்பட்டது, எதனால் சூழப்பட்டது? இங்கே எந்தத் தவறாத நாட்கள் கடந்து செல்கின்றன? நீ ஏன் என்னை இப்படி பயமுறுத்துகிறாய்?
12.283.9
मृत्युनाऽऽभ्याहतो लोको जस्या परिवारितः ।
अहोरात्राः पतन्तीमे तच्च कस्मान्न बुध्यसे ॥ १२.२८३.९ ॥
உலகம் மரணத்தால் தாக்கப்பட்டு முதுமையால் சூழப்பட்டுள்ளது. இந்தப் பகல்களும் இரவுகளும் கடந்து செல்கின்றன — இதை நீ ஏன் உணரவில்லை?
12.283.10
यदाहमेव जानामि न मृत्युस्तिष्ठतीति ह ।
सोहं कथं प्रतीक्षिप्ये ज्ञानेनापिहितश्चरन् ॥ १२.२८३.१० ॥
மரணம் இப்படி தங்கியிருப்பதில்லை என்று நான் அறிந்திருக்கிறேன். அப்படியிருக்க, அறிவால் மூடப்பட்டு நடமாடும் நான் அதற்காக எப்படிக் காத்திருப்பேன்?
12.283.11
रात्र्यांरात्र्यां व्यतीतायामायुरल्पतरं यदा ।
गाधोदके मत्स्य इव सुखं विन्देत कस्तदा ॥ १२.२८३.११ ॥
இரவு இரவாகக் கழிந்து ஆயுள் மிகவும் குறைந்தபோது, ஆழமான நீரில் மீன் போல யார் இன்பம் அடைய முடியும்?
12.283.12
यामेकरात्रिं प्रथमां गर्भो विशति मातरम् ।
तामेव रात्रिं प्रस्वाप्य मरणाय विवर्तकः ॥ १२.२८३.१२ ॥
எந்த முதல் இரவில் கரு தாயின் கருப்பையில் நுழைகிறதோ, அந்த இரவிலேயே (மனிதன்) தூங்கச் செய்யப்பட்டு மரணத்தை நோக்கித் திரும்புகிறான்.
12.283.13
पुष्पाणीव विचिन्वन्तमन्यत्र गतमानसम् ।
अनवाप्तेषु कामेषु मृत्युरभ्येति गानवम् ॥ १२.२८३.१३ ॥
மலர்களைச் சேகரித்துக்கொண்டிருக்கும், மனம் வேறெங்கோ சென்றிருக்கும் மனிதனை, ஆசைகள் நிறைவேறாத நிலையில் மரணம் வந்தடைகிறது.
12.283.14
श्वः कार्यमद्य कुर्वीत पूर्वाङ्गे चापराहिकम् ।
न हि प्रतीक्षते मृत्युः कृतं वाऽस्य न वा कृतम् ॥ १२.२८३.१४ ॥
நாளைய வேலையை இன்றே செய்யட்டும்; பிற்பகல் வேலையைக் காலையிலேயே செய்யட்டும். மரணம் அவன் வேலை முடிந்ததா இல்லையா என்று காத்திருப்பதில்லை.
12.283.15
अद्यैव कुरु यच्छ्रेयो मा त्वां कालोऽत्यगान्महान् ।
को हि जानाति कस्याद्य मृत्युकालो मविष्यति ॥ १२.२८३.१५ ॥
நன்மையானதை இன்றே செய்; பெரிய காலம் உன்னைக் கடந்து போகாதபடி. இன்று யாருடைய மரண நேரம் வரும் என்று யாருக்குத் தெரியும்?
12.283.16
अकृतेष्वेव कार्येषु मृत्युर्वै संप्रकर्षति ।
युवैव धर्मशीलः स्यादनिमित्तं हि जीवितम् ॥ १२.२८३.१६ ॥
வேலைகள் முடியாமலிருக்கையில் மரணம் நிச்சயமாக இழுத்துச் செல்கிறது. ஆகையால் இளைஞனும் தர்மசீலனாக இருக்கட்டும்; வாழ்வுக்கு எந்த அடையாளமும் இல்லை.
12.283.17
कृते धर्म भवेत्प्रीतिरिह प्रेत्य च शाश्वती ।
मोहेन हि समाविष्टः पुत्रदारार्तमुद्यतः ॥ १२.२८३.१७ ॥
தர்மத்தைச் செய்தால் இங்கும் மரணத்திற்குப் பின்னும் நிலையான மகிழ்ச்சி உண்டாகும். ஆனால் மோகத்தால் பிடிக்கப்பட்டவன் மகனுக்கும் மனைவிக்கும் வருந்தியவனாய் அதிலேயே ஈடுபடுகிறான்.
12.283.18
कृत्वा कार्यमकार्यं वा तुष्टिमेषां प्रयच्छति ।
तं पुत्रपशुसंपन्नं व्याभक्तमनसं नरम् ॥ १२.२८३.१८ ॥
செய்ய வேண்டியதோ செய்யக்கூடாததோ, செய்தாலும் அது அவர்களுக்குத் திருப்தி தருகிறது. மகனும் கால்நடையும் நிறைந்தவனும், மனம் பிரிந்தவனுமான அந்த மனிதனை (மரணம் கொண்டுசெல்கிறது).
12.283.19
सप्तं व्यायं महौघो वा मृत्युरादाय गच्छति ।
संविन्वानकमेवैनं कामानामवितृप्तकम् ॥ १२.२८३.१९ ॥
பெரும் வெள்ளம் மூழ்கி சோர்ந்தவனை அடித்துச் செல்வது போல, ஆசைகளில் மூழ்கி, அவை இன்னும் நிறையாத இவனை மரணம் பற்றிக்கொண்டு செல்கிறது.
12.283.20
वृकीवोरपमासाद्य मुत्युरादाय गच्छति ।
इदं कृतमिदं कार्यमिदमन्यत्कृताकृतम् ॥ १२.२८३.२० ॥
ஓநாய் ஆட்டை அணுகிக் கவ்விச் செல்வது போல, மரணம் இவனைப் பற்றிச் செல்கிறது—'இது செய்தாயிற்று, இது செய்ய வேண்டும், இது மற்றொன்று, செய்தும் செய்யாததும்.'
12.283.21
एवमीहासमायुक्तं मृत्युरादाय गच्छति ।
कृतानां फलमप्राप्तं कार्याणां कर्मसङ्गिनाम् ॥ १२.२८३.२१ ॥
இவ்வாறு முயற்சியில் ஈடுபட்டவனை மரணம் கொண்டுசெல்கிறது; செய்த செயல்களின் பலனைப் பெறாதவனும், செயல்களில் பற்றுள்ளவனுமான இவனை.
12.283.22
क्षेत्रापणगृहासक्तं मृत्युरादाय गच्छति ।
दुर्बलं बलवन्तं च प्राज्ञं शूरं जडं कविम् ॥ १२.२८३.२२ ॥
நிலம், சந்தை, வீடு ஆகியவற்றில் பற்றுள்ளவனை மரணம் கொண்டுசெல்கிறது; பலவீனனையும் பலவானையும், அறிவாளியையும் வீரனையும், மூடனையும் கவியையும்.
12.283.23
अप्राप्तसर्वकामार्थं मृत्युरादाय गच्छति ।
मृत्युर्जरा च व्याधिश्चदुःखं चानेककारणम् ॥ १२.२८३.२३ ॥
எல்லா ஆசைகளும் பொருட்களும் கிடைக்காதவனை மரணம் கொண்டுசெல்கிறது. மரணம், மூப்பு, நோய், பல காரணங்களால் வரும் துன்பம்.
12.283.24
असंत्याज्यं यदा मर्त्यैः किं स्वस्थ इव तिष्ठति ।
जातमेवान्तकोऽन्ताय जरा चाभ्येति देहिनम् ॥ १२.२८३.२४ ॥
மனிதர்களால் விட்டொழிக்க முடியாததை, ஏன் நிம்மதியாக இருப்பது போல் அமர்ந்திருக்கிறார்கள்? பிறந்தவுடனேயே அந்தகன் அழிவுக்காக வருகிறான்; மூப்பும் உடல்கொண்டவனை அணுகுகிறது.
12.283.25
अनुषक्ता द्वयेनैते भावाः स्थावरजङ्गमाः ।
न मृत्युसेनामायान्तीं जातु कश्चित्प्रबाधते ॥ १२.२८३.२५ ॥
நிலையானவையும் அசையுபவையுமான இந்த உயிர்கள் இரட்டைகளால் பிணைக்கப்பட்டுள்ளன. வருகின்ற மரணத்தின் படையை எவரும் ஒருபோதும் தடுக்க முடியாது.
12.283.26
बलात्सत्यमृते त्वेकं सत्ये ह्यमृतमाश्रितम् ।
मृत्योर्वा गृहमेतद्वै या ग्रामे वसतो रतिः ॥ १२.२८३.२६ ॥
வலிமையிலிருந்து வரும் உண்மையும் ஒழுங்கும் ஒன்றே. அமுதம் உண்மையிலேயே நிலைகொண்டுள்ளது. அல்லது கிராமத்தில் வாழ்வதில் உள்ள இன்பம் மரணத்தின் இல்லமே.
12.283.27
देवानामेषु वै गोष्ठो यदरण्यमिति श्रुतिः ।
निबन्धनी रज्जुरेषा या ग्रामे वसतो रतिः ॥ १२.२८३.२७ ॥
தேவர்களின் இவற்றில் காடே தொழுவம் என்று மறை கூறுகிறது. கிராமத்தில் வாழ்வதில் உள்ள இன்பமே கட்டும் கயிறு.
12.283.28
छित्त्वैनां सुकृतो यान्ति नैनां छिन्दन्ति दुष्कृतः ।
यो न हिंसति सत्वानि मनोवाक्कर्महेतुभिः ॥ १२.२८३.२८ ॥
இதை அறுத்தே நல்லவர்கள் செல்கின்றனர்; தீயவர்களால் இதை அறுக்க முடியாது. மனம், வாக்கு, செயல் ஆகியவற்றால் உயிர்களை எவன் துன்புறுத்தவில்லையோ அவனே.
12.283.29
जीवितार्थापनयनैः प्राणिभिर्न स बध्यते ।
तस्मात्सत्यव्रताचारः सत्यव्रतपरायणः ॥ १२.२८३.२९ ॥
உயிர்களின் உயிரையும் வாழ்வாதாரத்தையும் பறிப்பதால் அவன் பிணைக்கப்படுவதில்லை. ஆகவே சத்திய விரதத்தை ஒழுக்கமாகக் கொண்டவன், சத்திய விரதத்தில் நிலைத்தவன்.
12.283.30
सत्यकामः समो दान्ताः सत्येनैवान्तकं जयेत् ।
अमृतं चैव मृत्युश्च द्वयं देहे प्रतिष्ठितम् ॥ १२.२८३.३० ॥
உண்மையை விரும்புபவன், சமமனம் கொண்டவன், அடக்கமுள்ளவன்—உண்மையினாலேயே மரணத்தை வெல்லலாம். அமுதமும் மரணமும் உடலில் நிலைகொண்டுள்ளன.
12.283.31
मृत्युरापद्यते मोहात्सत्येनापद्यतेऽमृतम् ।
सोहं सत्यमहिंसाथीं कामक्रोधबहिष्कृतः ॥ १२.२८३.३१ ॥
மோகத்தினால் மரணம் அடையப்படுகிறது; சத்தியத்தினால் அமிர்தத்தை அடையப்படுகிறது. நான் சத்தியத்தையும் அகிம்சையையும் விரும்புபவன், காமமும் கோபமும் நீங்கியவன்.
12.283.32
समाश्रित्य सुखं क्षेमी मृत्युं हास्याम्यमृत्युवत् ।
शान्तियज्ञरतो दान्तो ब्रह्मयज्ञे स्थितो मुनिः ॥ १२.२८३.३२ ॥
இன்பத்தை அடைந்து, பாதுகாப்புடன், மரணத்தை விடுவேன், மரணமற்றவனைப் போல். சாந்தி யாகத்தில் ஈடுபட்டு, தமனம் பெற்று, பிரம்ம யாகத்தில் நிலைத்த முனிவன்.
12.283.33
वाङ्भनः कर्मयज्ञश्च भविष्याम्युदगायने ।
पशुयज्ञैः कथं हिंस्रैर्मादृशो यष्टुमर्हति ॥ १२.२८३.३३ ॥
வாக்கு, மனம், செயல் என்னும் யாகமாக உத்தராயணத்தில் நான் ஆவேன். என்னைப் போன்றவன் கொடிய பசுயாகங்களால் எப்படி யஜனம் செய்யத் தகுவான்?
12.283.34
अन्तवद्भिरुत प्राज्ञः क्षत्रयज्ञैः पिशाचवत् ।
आत्मन्येवात्मना जात आत्मनिष्ठोऽप्रजः पितः ॥ १२.२८३.३४ ॥
அழியும் க்ஷத்திர யாகங்களால், தந்தையே, ஞானி பிசாசைப் போல் ஆவான். ஆத்மாவிலேயே ஆத்மாவால் பிறந்த, ஆத்மநிஷ்டனான, சந்ததியற்ற நான்.
12.283.35
आत्मयज्ञो भविष्यामि न मां तारयति प्रजा ।
यस्य वाङ्भनसी स्यातां सम्यक्प्रणिहिते सदा ॥ १२.२८३.३५ ॥
நான் ஆத்ம யாகமாவேன்; சந்ததி என்னைக் கடத்தாது. யாருடைய வாக்கும் மனமும் எப்போதும் நன்கு நிலைநிறுத்தப்பட்டிருக்கிறதோ அவருக்கு.
12.283.36
तपस्त्यागश्च योगश्च स तैः सर्वमवाप्नुयात् ।
नास्ति विद्यासमं चक्षुर्नास्ति विद्यासमं फलम् ॥ १२.२८३.३६ ॥
தவம், தியாகம், யோகம் ஆகியவற்றால் அவன் அனைத்தையும் அடைவான். வித்தைக்கு சமமான கண் இல்லை, வித்தைக்கு சமமான பலனும் இல்லை.
12.283.37
नास्ति रागसमं दुःखं नास्ति त्यागसमं सुखम् ॥ १२.२८३.३७ ॥
ஆசைக்கு நிகரான துன்பம் இல்லை; துறவுக்கு நிகரான இன்பம் இல்லை.
12.283.38
नैतादृशं ब्राह्मणस्यास्ति वित्तं ।
यथैकता समता सत्यता च।
शीले स्थितिर्दण्डविधानमार्जवं ।
ततस्ततश्चोपरमः क्रियाभ्यः ॥ १२.२८३.३८ ॥
பிராமணனுக்கு இவற்றைப் போன்ற செல்வம் வேறில்லை: ஒருமை, சமநிலை, உண்மை; நல்லொழுக்கத்தில் நிலைப்பு, கட்டுப்பாட்டின் விதி, நேர்மை, பின்னர் செயல்களிலிருந்து விலகல்.
12.283.39
किं ते धनैर्बान्धवैर्वाऽपि किं ते ।
किं ते दारैब्राह्मण यो मरिष्यसि।
आत्मानमन्विच्छ गृहा प्रविष्टं ।
पितामहास्ते क्व गताः पिता च ॥ १२.२८३.३९ ॥
பிராமணனே, நீ இறக்கப்போகிறாய் என்றால் உனக்கு செல்வத்தால் என்ன, உறவினர்களால் என்ன, மனைவியரால் என்ன? வீட்டில் புகுந்த உன் ஆன்மாவைத் தேடு. உன் பாட்டனார்களும் தந்தையும் எங்கே சென்றார்கள்?
12.283.40
पुत्रस्यैतद्वचः श्रुत्वा तथाकार्षीत्पिता नृप ।
तथा त्वमपि राजेन्द्र सत्यधर्मपरो भव ॥ १२.२८३.४० ॥
மகனின் இந்த வார்த்தையைக் கேட்ட தந்தை அவ்வாறே செய்தார். அதுபோல நீயும், அரசர்களின் அரசனே, சத்தியமும் தர்மமும் கொண்டவனாக இரு.