مهابهاراتا · أدهيايا 12.300
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.300.1
प्रतिग्रहार्जिता विप्रे क्षत्रिये युधि निर्जिताः ।
वैश्ये न्यायार्जिताश्चैव शूद्रे शुश्रूषयार्जिताः ॥ १२.३००.१ ॥
للبراهمي المال المكتسب من قبول الهدايا، وللكشتريا المال المفتوح في الحرب، وللفايشيا المال المكتسب بالوسائل العادلة، وللشودرا المال المكتسب بالخدمة.
12.300.2
स्वल्पाऽप्यर्थाः प्रशस्यन्ते धर्मस्यार्थे महाफलाः ।
नित्यं त्रयाणां वर्णानां शुश्रूषुः शूद्र उच्यते ॥ १२.३००.२ ॥
يُمدح المال القليل إذا كان لأجل الدارما، لأن ثمرته عظيمة. ومن يخدم الفارنات الثلاث دائمًا يُسمّى شودرا.
12.300.3
क्षत्रधर्मा वैश्यधर्मा नावृत्तिः पतते द्विजः ।
शूद्रधर्मा यदा तु स्यात्तदा पतति वै द्विजः ॥ १२.३००.३ ॥
لا يسقط المولود مرتين إذا لم يجد معيشته بواجبات الكشتريا أو الفايشيا؛ لكن إذا صار واجبه واجب الشودرا، فإنه يسقط حقًا.
12.300.4
वाणिज्यं पाशुपाल्यं च तथा शिल्पोपजिवनम् ।
सूद्रस्यापि विधीयन्ते यदा वृत्तिर्न जायते ॥ १२.३००.४ ॥
كما تُقرّر للشودرا التجارة ورعي الماشية والعيش بالحرف عندما لا تنشأ معيشة أخرى.
12.300.5
रङ्गावतरणं चैव तथा रूपोपजीवनम् ।
मद्यमांसोपजीव्यं च विक्रयं लोहचर्मणोः ॥ १२.३००.५ ॥
ممنوعة: الصباغة، والعيش بعرض الصور (التمثيل أو العرض)، والعيش من الخمر واللحم، وبيع الحديد والجلد.
12.300.6
अपूर्विणा न कर्तव्यं कर्म लोके विगर्हितम् ।
कृतपूर्विणस्तु त्यजतो महान्धर्म इति श्रूतिः ॥ १२.३००.६ ॥
من لم يكن يفعله من قبل لا ينبغي أن يقوم بعمل مذموم في العالم؛ أما من كان يفعله من قبل ثم تركه، فهذا هو الدارما العظيم، هكذا تقرر الشروتي.
12.300.7
संसिद्धः पुरुषो लोके यदाचरति पापकम् ।
मदेनाभिप्लुतमनास्तच्च न ग्राह्यमुच्यते ॥ १२.३००.७ ॥
يُقال إن الإنسان الكامل في هذا العالم، إذا ارتكب فعلا آثما وقد غمر الإسكار قلبه، فذلك الفعل لا يُقبل.
12.300.8
श्रूयन्ते हि पुराणेषु प्रजा धिग्दण्डशासनाः ।
दान्ता धर्मप्रधानाश्च न्यायधर्मानुवृत्तिकाः ॥ १२.३००.८ ॥
يُسمع في البورانات أن الرعايا كانت تُحكم بعصا اللوم والعقاب، وكانت ضابطة لنفسها، تُقدّم الدهرما، وتتبع دهرما العدل.
12.300.9
धर्म एव सदा नॄणामिह राजन्प्रशस्यते ।
धर्मवृद्धा गुणानेव सेवन्ते हि नरा भुवि ॥ १२.३००.९ ॥
أيها الملك، إنما يُمدح الدهرما وحده دائما بين البشر هنا؛ والناس النامون في الدهرما لا يزاولون على الأرض إلا الفضائل.
12.300.10
तं धर्ममसुरास्तात नामृष्यन्त नराधिप ।
विवर्धमानाः क्रमशस्तत्र तेऽन्वाविशन्प्रजाः ॥ १२.३००.१० ॥
يا بني، يا سيد البشر، لم يحتمل الأسورا ذلك الدهرما؛ فنَمَوا شيئا فشيئا ودخلوا هناك في الرعايا.
12.300.11
तासां दर्पः समभवत्प्रजानां धर्मनाशनः ।
दर्पात्मनां ततः पश्चात्क्रोधस्तासामजायत ॥ १२.३००.११ ॥
نشأ بين تلك الرعايا الكِبْر الذي يهدم الدهرما؛ ومن الكبر نشأ فيهم الغضب بعد ذلك.
12.300.12
ततः क्रोधाभिभूतानां वृत्तं लज्जासमन्वितम् ।
ह्रीश्चैवाप्यनशद्राजंस्ततो मोहो व्यजायत ॥ १२.३००.१२ ॥
ثم هلك سلوك أولئك المغلوبين بالغضب، المصحوب بالحياء؛ وأُفنيت الحياء أيضا أيها الملك، ثم نشأ الوهم.
12.300.13
ततो मोहपरीतास्ता नापश्यन्त यथा पुरा ।
परस्परावमर्देन वर्धयन्त्यो यथासुखम् ॥ १२.३००.१३ ॥
ثم غُلبن بالوهم فلم يعدن يرين كما كنّ من قبل؛ يسحق بعضهن بعضاً ويزددن كما شئن.
12.300.14
ताः प्राप्य तु स धिग्दण्डो न कारणमतो भवत् ।
ततोऽभ्यगच्छन्देवांश्च ब्राह्मणांश्चावमन्य ह ॥ १२.३००.१४ ॥
ومع أنهم ظفروا بهنّ لم يكن ذلك العقاب الموبِّخ سبباً؛ ثم مضوا إلى الآلهة والبراهمة مستهينين بهم.
12.300.15
एतस्मिन्नेव काले तु देवा देववरं शिवम् ।
अगच्छञ्शरणं धीरं बहुरूपं गुणाधिकम् ॥ १२.३००.१५ ॥
وفي هذا الوقت ذهبت الآلهة تلتمس الملاذ عند شيفا، أفضل الآلهة — الثابت، ذي الأشكال الكثيرة، الفائق بالفضائل.
12.300.16
तेन स्म ते गगनगाः सपुराः पातिताः क्षितौ ।
त्रिधाऽप्येकेन बाणेन देवाप्यायिततेजसा ॥ १२.३००.१६ ॥
بسببه سقط أولئك الجائلون في السماء مع مدنهم إلى الأرض — بل شُطروا إلى ثلاثة بسهم واحد — بذلك الإله الذي ازداد بهاؤه.
12.300.17
तेषामधिपतिस्त्वासीद्भीमो भीमपराक्रमः ।
देवतानां भयकरः स हतः शूलपाणिना ॥ १२.३००.१७ ॥
وكان سيّدهم بهيمة، ذا بأس مرعب، يبعث الخوف في الآلهة؛ قُتل على يد حامل الرمح الثلاثي.
12.300.18
तस्मिन्हतेऽथ स्वं भावं प्रत्यपद्यन्त मानवाः ।
प्रावर्तन्त च वै वेदाः शास्त्राणि च यथा पुरा ॥ १२.३००.१८ ॥
ولما قُتل عاد البشر إلى طبيعتهم، وعادت الفيدا والشاسترات تجري كما كانت من قبل.
12.300.19
ततोऽभिषिच्य राज्येन देवानां दिवि वासवम् ।
सप्तर्षयश्चान्वयुञ्जन्नराणां दण्डधारणे ॥ १२.३००.१९ ॥
ثم بعد أن أُسند إلى فاسافا (إندرا) الملك في سماء الآلهة، عيّنه السبعة الحكماء ليحمل عصا العقاب على البشر.
12.300.20
सप्तर्षीणामथोर्ध्वं च विपृथुर्नाम पार्थिवः ।
राजानः क्षत्रियाश्चैव मण्डलेषु पृथक्पृथक् ॥ १२.३००.२० ॥
وبعد السبعة الحكماء ظهر ملك اسمه فيبريثو، وحكم الملوك الكشاتريا كل إقليم على حدة.
12.300.21
महाकुलेषु ये जाता वृद्धाः पूर्वतराश्च ये ।
तेषामप्यासुरो भावो हृदयान्नापसर्पति ॥ १२.३००.२१ ॥
حتى الذين وُلدوا في أسر عظيمة والشيوخ والذين سبقوا، لا تفارق القلوب الطبيعة الأسورية.
12.300.22
तस्मात्तेनैव भावेन सानुषङ्गेण पार्थिवाः ।
आसुराण्येव कर्माणि न्यसेवन्भीमविक्रमाः ॥ १२.३००.२२ ॥
لذلك، بذات الطبيعة مع ما يتبعها، لم يمارس الملوك ذوو البأس الرهيب سوى أفعال أسورية.
12.300.23
प्रत्यतिष्ठंश्च तेष्वेव तान्येव स्थापयन्त्यपि ।
भजन्ते तानि चाद्यापि ये बालिशतरा नराः ॥ १२.३००.२३ ॥
وقد تثبتوا في تلك الأمور نفسها ويثبّتونها، وما زال أشد الناس حماقة يتمسكون بها حتى اليوم.
12.300.24
तस्मादहं ब्रवीमि त्वां राजन्संचिन्त्य शास्त्रतः ।
संसिद्धावागमं कुर्यात्कर्म हिंसात्मकं त्यजेत् ॥ १२.३००.२४ ॥
لذلك، أيها الملك، بعد أن تأملتُ جيدًا وفقًا للشاستر، أقول لك: في بلوغ النجاح فليتبع التعليم الموروث، وليترك الفعل العنيف.
12.300.25
न संकरेण द्रविणं प्रचिन्वीयाद्विचक्षणः ।
धर्मार्थं न्यायमुत्सृज्य न तत्कल्याणमुच्यते ॥ १२.३००.२५ ॥
لا ينبغي للحكيم أن يجمع الثروة بوسائل مختلطة (غير مشروعة). ترك العدل من أجل الدharma لا يُسمّى خيرًا.
12.300.26
स त्वमेवंविधो दान्तः क्षत्रियः प्रियबान्धवः ।
प्रजा भृत्यांश्च पुत्रांश्च स्वधर्मेणानुपालय ॥ १२.३००.२६ ॥
أنت كشتريا ضابط لنفسه على هذا النحو، محبوب لدى أقاربك. احمِ رعيتك وخدمك وأبناءك بحسب دharmتك الخاصة.
12.300.27
इष्टानिष्टसमायोगे वैरं सौहार्दमेव च ।
अथ जातिसहस्राणि बहूनि परिवर्तते ॥ १२.३००.२७ ॥
وفي اجتماع المحبوب والمكروه ينشأ العداء والمودة أيضًا. ثم تدور آلاف الولادات، وكثير منها.
12.300.28
तस्माद्गुणेषु रज्येथा मा दोषेषु कथंचन ।
निर्गुणोऽपि हि दुर्बुद्धिरात्मनः सोतिरिच्यते ॥ १२.३००.२८ ॥
فلذلك تلذّذ بالفضائل، ولا تتلذذ بالعيوب بأي حال. حتى من لا فضيلة له وفاسد الفكر يصبح أكثر (ضررًا) لنفسه.
12.300.29
मानुषेषु महाराज धर्माधर्मौ प्रवर्ततः ।
न तथाऽन्येषु भूतेषु मनुष्यरहितेष्विह ॥ १२.३००.२९ ॥
أيها الملك العظيم، يجري الدharma والأدharma بين البشر؛ ولا يكون ذلك كذلك بين سائر الكائنات هنا التي لا تضم بشرًا.
12.300.30
धर्मशीलो नरो विद्वानीहकोऽनीहकोपि वा ।
आत्मभूतः सदा लोके चरेद्भूतान्यहिंसया ॥ १२.३००.३० ॥
ينبغي للرجل الصالح الخُلُق العالِم، سواء كان عاملاً أم غير عامل، أن يسير في العالم دائمًا معتبرًا الكائنات كنفسه، باللاعنف.
12.300.31
यदा व्यपेतहृल्लेखं मनो भवति तस्य वै ।
नानृतं चैव भवति तदा कल्याणमृच्छति ॥ १२.३००.३१ ॥
عندما يتحرر عقل الإنسان من آثار اضطراب القلب، ولا يبقى فيه كذب، فإنه حينئذ يبلغ الخير.