మహాభారతం · అధ్యాయం 12.309
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.309.1
एवमप्रतिबुद्धत्वादबुद्धमनुवर्तनात् ।
देहाद्देहसहस्राणि तथा समभिपद्यते ॥ १२.३०९.१ ॥
ఈ విధంగా మేల్కొనకపోవడం వల్ల, మేల్కొననివాడిని అనుసరించడం వల్ల, ఒక దేహం నుండి వేల దేహాలను పొందుతాడు.
12.309.2
तिर्यग्योनिसहस्रेषु कदाचिद्देवतास्वपि ।
उपपद्यति संयोगाद्गुणैः सह गुणक्षयात् ॥ १२.३०९.२ ॥
వేలాది తిర్యక్ యోనులలో, కొన్నిసార్లు దేవతలలో కూడా, గుణాల సంయోగం వల్ల, గుణాల క్షయం వల్ల జన్మిస్తాడు.
12.309.3
मानुषत्वाद्दिवं याति दिवो मानुष्यमेति च ।
मानुष्यान्निरयस्थानमनन्तं प्रतिपद्यते ॥ १२.३०९.३ ॥
మానుషత్వం నుండి స్వర్గానికి వెళ్తాడు, స్వర్గం నుండి మానుష్యానికి వస్తాడు; మానుష్యం నుండి అనంతమైన నరకస్థానాన్ని పొందుతాడు.
12.309.4
कोशकारो यथाऽऽत्मानं कीटः समनुरुन्धति ।
सूत्रतन्तुगुणैर्नित्यं तथाऽयमगुणो गुणैः ॥ १२.३०९.४ ॥
పట్టు పురుగు తన దారపు తంతువులతో తనను తానే ఎల్లప్పుడూ బంధించుకున్నట్లు, ఈ గుణరహితుడు గుణాలచేత బంధింపబడతాడు.
12.309.5
द्वन्द्वमेति च निर्द्वन्द्वस्तासु तास्विह योनिषु ।
शीर्षरोगेऽक्षिरोगे च दन्तशूले गलग्रहे ॥ १२.३०९.५ ॥
నిర్ద్వంద్వుడు అయినప్పటికీ, ఆ ఆ యోనులలో ద్వంద్వాలను పొందుతాడు—తలనొప్పిలో, కంటి రోగంలో, పంటినొప్పిలో, గొంతు బిగుసుకోవడంలో.
12.309.6
जलोदरे तृषारोगे ज्वरगण्डे विषूचके ।
श्वित्रकुष्ठेऽग्निदग्धे च सिध्मापस्मारयोरपि ॥ १२.३०९.६ ॥
జలోదరంలో, దాహ రోగంలో, జ్వరం మరియు గడ్డలో, కలరాలో, తెల్ల కుష్ఠులో, అగ్నితో కాలడంలో, మరియు సిధ్మ, అపస్మారాలలో కూడా.
12.309.7
यानि चान्यानि द्वन्द्वानि प्राकृतानि शरीरिषु ।
उत्पद्यन्ते विचित्राणि तान्येषोऽप्यभिमन्यते ॥ १२.३०९.७ ॥
ప్రాణుల శరీరాలలో సహజంగా పుట్టే ఇతర వివిధ ద్వంద్వాలను కూడా అతడు స్వీకరిస్తాడు.
12.309.8
अभिमन्यत्यभीमानात्तथैव सुकृतान्यपि ॥ १२.३०९.८ ॥
అభిమానం వలన అతడు దానిని స్వీకరిస్తాడు; అలాగే సుకృతాలను కూడా.
12.309.9
शुक्लवासाश्च दुर्वासाः शायी नित्यमधस्तथा ।
मण्डूकशायी च तथा वीरासनगतस्तथा ॥ १२.३०९.९ ॥
తెల్లని వస్త్రం ధరించేవాడు, చిరిగిన వస్త్రం ధరించేవాడు, ఎల్లప్పుడూ పండుకునేవాడు, అలాగే నేలపై, కప్పలాగా పండుకునేవాడు, వీరాసనంలో కూర్చున్నవాడు కూడా.
12.309.10
चीरधारणमाकाशे शयनं स्थानमेव च ।
इष्टकाप्रस्तरे चैव कण्टकप्रस्तरे तथा ॥ १२.३०९.१० ॥
చీర వస్త్రాన్ని ధరించడం, ఆకాశంలో పండుకోవడం, నిలబడడమూ, ఇటుకల పరుపుపై, అలాగే ముళ్ల పరుపుపై.
12.309.11
भस्मप्रस्तरशायी च भूमिशय्याऽनुलेपनः ।
वीरस्थानाम्बुपङ्के च शयनं फलकेषु च ॥ १२.३०९.११ ॥
బూడిద కుప్పపై పండుకునేవాడు, నేలనే పరుపుగా చేసుకునేవాడు, లేపనం పూసుకునేవాడు, వీరస్థానంలో, నీరు మరియు బురదలో, పలకలపై పండుకునేవాడు కూడా.
12.309.12
विविधासु च शय्यासु फलगृद्ध्यान्वितस्तथा ।
मुञ्जमेखलनग्नत्वं क्षौमकृष्णाजिनानि च ॥ १२.३०९.१२ ॥
వివిధ రకాల పరుపులపై, ఫలాపేక్షతో కూడినవాడై, అలాగే ముంజ గడ్డి మేఖల ధరించడం, నగ్నత్వం, పట్టువస్త్రం మరియు నల్ల జింక చర్మం కూడా.
12.309.13
शणवालपरीधानो व्याघ्रचर्मपरिच्छदः ।
सिंहतचर्मपरीधानः पट्टवासास्तथैव च ॥ १२.३०९.१३ ॥
జనుము మరియు వెంట్రుకలతో చేసిన వస్త్రాలు ధరించినవాడు, పులి చర్మంతో కప్పబడినవాడు, సింహ చర్మం ధరించినవాడు, అలాగే పట్టు వస్త్రాలు ధరించినవాడు.
12.309.14
फलकपरिधानश्च तथा कण्टकवस्रधृत् ।
कीटकार्पासवसनश्चीरवासास्तथैव च ॥ १२.३०९.१४ ॥
చెట్టు బెరడు వస్త్రం ధరించినవాడు, ముళ్ల వస్త్రం ధరించినవాడు, పురుగుల పత్తి వస్త్రం ధరించినవాడు, చిరిగిన గుడ్డలు ధరించినవాడు, అలాగే.
12.309.15
वस्राणि चान्यानि बहून्यभिमन्यत्यबुद्धिमान् ।
भोजनानि विचित्राणि रत्नानि विविधानि च ॥ १२.३०९.१५ ॥
మరియు ఇతర అనేక వస్త్రాలను, విచిత్రమైన భోజనాలను, వివిధ రత్నాలను ఆ మూర్ఖుడు కోరుకుంటాడు.
12.309.16
एकवस्रान्तराशित्वमेककालिकभोजनम् ।
चतुर्थाष्टमकालश्च षष्ठकालिक एव च ॥ १२.३०९.१६ ॥
ఒక వస్త్రంతో మధ్యలో భోజనం చేయడం, ఒక్కసారే భోజనం చేయడం, నాలుగవ లేదా ఎనిమిదవ కాలానికి ఉపవాసం, మరియు ఆరవ కాలంలో భోజనం కూడా.
12.309.17
ष़ड्रात्रभोजनश्चैव तथैवाष्टाहभोजनः ।
सप्तरात्रदशाहारो द्वादशाहिकभोजनः ॥ १२.३०९.१७ ॥
ఆరు రాత్రులకు ఒకసారి భోజనం చేసేవాడు, అలాగే ఎనిమిది రోజులకు ఒకసారి భోజనం చేసేవాడు, ఏడు రాత్రులు పది రోజుల ఆహారం తీసుకునేవాడు, పన్నెండు రోజులకు ఒకసారి భోజనం చేసేవాడు.
12.309.18
मासोपवासी मूलाशी फलाहारस्तथैव च ।
वायुभक्षोऽम्बुपिण्याकदधिगोमयभोजनः ॥ १२.३०९.१८ ॥
ఒక నెల ఉపవాసం చేసేవాడు, వేర్లు తినేవాడు, పండ్ల ఆహారం తీసుకునేవాడు, అలాగే; గాలిని ఆహారంగా తీసుకునేవాడు, నీరు, పిండి తెట్టు, పెరుగు, ఆవుపేడ తినేవాడు.
12.309.19
गोमूत्रभोजनश्चैव शाकपुष्पाद एव च ।
शेवालभोजनश्चैव तथाऽऽचामेन वर्तयन् ॥ १२.३०९.१९ ॥
గోమూత్రాన్ని తినేవాడు, కూరగాయలు మరియు పువ్వులు తినేవాడు, నాచు తినేవాడు, ఆచమన జలంతో జీవించేవాడు.
12.309.20
वर्तयञ्शीर्णपर्णैश्च प्रकीर्णफलभोजनः ।
विविधानि च कृच्छ्राणि सेवते सिद्धिकाङ्क्षया ॥ १२.३०९.२० ॥
ఎండిన ఆకులతో, రాలిపడిన పండ్లతో జీవిస్తూ, సిద్ధి కోరికతో వివిధ కఠిన వ్రతాలను ఆచరిస్తాడు.
12.309.21
चान्द्रायणानि विधिवल्लिङ्गानि विविधानि च ।
चातुराश्रम्यपन्थानमाश्रयत्यपथानपि ॥ १२.३०९.२१ ॥
విధి ప్రకారం చాంద్రాయణ వ్రతాలను, వివిధ చిహ్నాలను ఆచరిస్తాడు; నాలుగు ఆశ్రమాల మార్గాన్ని, అపథాలనూ ఆశ్రయిస్తాడు.
12.309.22
उपाश्रमानप्यपरान्पाषण्डान्विविधानपि ।
विविक्ताश्च शिलाच्छायास्तथा प्रस्रवणानि च ॥ १२.३०९.२२ ॥
ఇతర ఆశ్రమాలను, వివిధ పాషండులను కూడా; ఏకాంత స్థలాలు, రాళ్ల నీడలు, జలధారలను కూడా.
12.309.23
पुलिनानि विविक्तानि विविक्तानि वनानि च ।
देवस्थानानि पुण्यानि विविक्तानि सरांसि च ॥ १२.३०९.२३ ॥
ఏకాంత ఇసుక తీరాలు, ఏకాంత వనాలు, పవిత్ర దేవస్థానాలు, ఏకాంత సరస్సులు కూడా.
12.309.24
विविक्ताश्चापि शैलानां गुहा गृहनिभोपमाः ।
विविक्तानि च जप्यानि व्रतानि विविधानि च ॥ १२.३०९.२४ ॥
పర్వతాల ఏకాంత గుహలు ఇల్లులాంటివి; ఏకాంతంగా జపించదగిన, వివిధ వ్రతాలూ కూడా.
12.309.25
नियमान्विविधांश्चापि विविधानि तपांसि च ।
यज्ञांश्च विविधाकारान्विधींश्च विविधांस्तथा ॥ १२.३०९.२५ ॥
అనేక విధాల నియమాలను, అనేక తపస్సులను, అనేక రూపాల యజ్ఞాలను, అలాగే అనేక విధులను.
12.309.26
वणिक्पथं द्विजक्षत्रं वैश्यं शूद्रांस्तथैव च ।
दानं च विविधाकारं दीनान्धकृपणादिषु ॥ १२.३०९.२६ ॥
వ్యాపారం, బ్రాహ్మణులు క్షత్రియులు, వైశ్యులు శూద్రులు, అలాగే; దీనులు, అంధులు, కృపణులు మొదలైన వారికి అనేక విధాల దానం.
12.309.27
अभिमन्यत्यसंबोधात्तथैव त्रिविधान्गुणान् ।
सत्वं रजस्तमश्चैव धर्मार्थौ काम एव च ॥ १२.३०९.२७ ॥
సరైన అవగాహన లేకపోవడం వల్ల మనిషి అలాగే మూడు గుణాలను — సత్త్వ, రజస్, తమస్ — తనవిగా భావిస్తాడు; ధర్మం, అర్థం, కామం కూడా.
12.309.28
प्रकृत्याऽऽत्मानमेवात्मा एवं प्रवि भजत्युत ।
स्वधाकारवषट्कारौ स्वाहाकारनमस्क्रियाः ॥ १२.३०९.२८ ॥
స్వభావం వల్ల ఆత్మ ఆత్మను ఇలా ప్రవి… పంచుకుంటుంది; స్వధాకార, వషట్కార, స్వాహాకార, నమస్కార క్రియలు కూడా.
12.309.29
याजनाध्यापनं दानं तथैवाहुः प्रतिग्रहम् ।
यजनाध्ययने चैव यच्चान्यदपि किंचन ॥ १२.३०९.२९ ॥
యజ్ఞం చేయించడం, బోధించడం, దానం ఇవ్వడం, అలాగే దానం స్వీకరించడం అని చెబుతారు; యజనం, అధ్యయనం, ఇంకా ఏదైనా.
12.309.30
जन्ममृत्युविवादे च तथा विशसनेऽपि च ।
शुभाशुभमयं सर्वमेतदाहुः क्रियाफलम् ॥ १२.३०९.३० ॥
జననమరణాల వివాదంలోనూ, వధలోనూ కూడా; శుభాశుభాలతో కూడిన ఇదంతా కర్మఫలం అని చెబుతారు.
12.309.31
प्रकृतिः कुरुते देवी भवं प्रलयमेव च ।
दिवसान्ते गुणानेतानभ्येत्यैकोऽवतिष्ठते ॥ १२.३०९.३१ ॥
దివ్యమైన ప్రకృతి ఉత్పత్తిని, లయాన్ని సృష్టిస్తుంది. దినాంతంలో ఈ గుణాలను చేరి ఒక్కడే నిలిచి ఉంటాడు.
12.309.32
रश्मिजालमिवादित्यस्तत्तत्काले नियच्छति ।
एवमेषोऽसकृत्सर्वं क्रीडार्थमभिमन्यते ॥ १२.३०९.३२ ॥
సూర్యుడు తన కిరణజాలాన్ని ఆయా కాలాల్లో ఉపసంహరించుకున్నట్లే, ఇతడు పదేపదే అన్నింటినీ క్రీడ కోసం సంకల్పిస్తాడు.
12.309.33
आत्मरूपगुणानेतान्विविधान्हृदयप्रियान् ।
एवमेव विकुर्वाणः सर्गप्रलयधर्मिणी ॥ १२.३०९.३३ ॥
తన స్వరూపమైన ఈ వివిధ గుణాలను, హృదయానికి ప్రియమైనవాటిని, అలాగే మార్చుతూ, సృష్టి లయ స్వభావం కలిగినదాన్ని (నడిపిస్తాడు).
12.309.34
क्रियां क्रियापथे रक्तस्त्रिगुणांस्त्रिगुणाधिपः ।
क्रियां क्रियापथोपेतस्तथा तदभिमन्यते ॥ १२.३०९.३४ ॥
క్రియా మార్గంలో ఆసక్తుడై, త్రిగుణాధిపతి క్రియను; క్రియామార్గయుక్తుడై అలాగే దానిని తనదిగా భావిస్తాడు.
12.309.35
प्रकृत्या सर्वमेवेदं जगदन्धीकृतं विभो ।
रजसा तमसा चैव व्याप्तं सर्वमनेकधा ॥ १२.३०९.३५ ॥
ఓ విభూ! ప్రకృతి వల్లనే ఈ జగత్తంతా అంధమైంది. రజస్సు, తమస్సుల వల్ల అన్నీ అనేక విధాలుగా వ్యాపించి ఉన్నాయి.
12.309.36
एवं द्वन्द्वान्यथैतानि वर्तन्ते मयि नित्यशः ।
ममैवैतानि जायन्ते धावन्ते तानि मामिति ॥ १२.३०९.३६ ॥
ఈ విధంగా ఈ ద్వంద్వాలు నాలో ఎల్లప్పుడూ వివిధ రీతులుగా ఉంటాయి. ఇవి నావే అని పుట్టుకొస్తాయి; 'నావి' అంటూ నా వైపు పరుగెత్తుతాయి.
12.309.37
निस्तर्तव्यान्यथैतानि सर्वाणीति नराधिप ।
मन्यतेऽयं ह्यबुद्धित्वात्तथैव सुकृतान्यपि ॥ १२.३०९.३७ ॥
ఓ నరాధిపా, ఈ ద్వంద్వాలన్నీ దాటదగినవి అని. ఇతడు అజ్ఞానం వల్ల అలాగే సుకృతాలను కూడా భావిస్తాడు.
12.309.38
भोक्तव्यानि मयैतानि देवलोकगतेन वै ।
इहैव चैनं भोक्ष्यामि शुभाशुभफलोदयम् ॥ १२.३०९.३८ ॥
దేవలోకానికి వెళ్ళినా ఇవన్నీ నేను అనుభవించదగినవే. ఇక్కడే కూడా శుభాశుభ ఫలాల ఉదయాన్ని నేను అనుభవిస్తాను.
12.309.39
पुण्यमेव तु कर्तव्यं तत्कुत्वा सुसुखं मम ।
यावदन्तं च मे सौख्यं जात्यां जात्यां भविष्यति ॥ १२.३०९.३९ ॥
పుణ్యమే చేయాలి. దానిని చేయడం వల్ల నాకు చాలా సుఖం కలుగుతుంది. నా అంతం వరకు ప్రతి జన్మలోనూ నాకు సుఖం ఉంటుంది.
12.309.40
भविष्यति च मे दुःखं कृतेनेहाप्यनन्तकम् ।
महद्दुःखं हि मानुष्यं निरये चापि मज्जनम् ॥ १२.३०९.४० ॥
చేసిన కర్మ వల్ల ఇక్కడ కూడా నాకు అంతులేని దుఃఖం కలుగుతుంది. మానవ జన్మ గొప్ప దుఃఖం; నరకంలో మునుగుట కూడా ఉంది.
12.309.41
निरयाच्चापि मानुष्यं कालेनैष्याम्यहं पुनः ।
मनुष्यत्वाच्च देवत्वं देवत्वात्पौरुषं पुनः ॥ १२.३०९.४१ ॥
నరకం నుండి కూడా కాలక్రమంలో నేను మళ్ళీ మానవ జన్మను పొందుతాను. మానవత్వం నుండి దేవత్వం, దేవత్వం నుండి మళ్ళీ పౌరుషం పొందుతాను.
12.309.42
मनुष्यत्वाच्च निरयं पर्यायेणोपगच्छति ।
य एवं वेत्ति नित्यं वै निरात्मात्मगुणैर्वृतः ॥ १२.३०९.४२ ॥
మానవత్వం నుండి నరకం కూడా వంతు వంతుగా చేరుతుంది. ఇలా ఎల్లప్పుడూ తెలిసినవాడు, ఆత్మగుణాలతో చుట్టబడినా తనకే అతీతుడవుతాడు.
12.309.43
तेन देवमनुष्येषु निरये चोपपद्यते ।
ममत्वेनावृतो नित्यं तत्रैव परिवर्तते ॥ १२.३०९.४३ ॥
ఆ కర్మ వల్ల అతడు దేవ-మనుష్యులలో, లేదా నరకంలో జన్మిస్తాడు. మమకారంతో నిత్యం ఆవరించబడి అక్కడే తిరుగుతుంటాడు.
12.309.44
सर्गकोटिसहस्राणि मरणान्तासु योनिषु ।
य एवं कुरुते कर्म शुभाशुभफलात्मकम् ॥ १२.३०९.४४ ॥
ఈ విధంగా శుభాశుభ ఫలాలనిచ్చే కర్మలు చేసేవాడు, మరణంతో ముగిసే యోనులలో కోట్ల వేల సృష్టులు పొందుతాడు.
12.309.45
स एवं फलमाप्नोति त्रिषु लोकेषु मूर्तिमान् ।
प्रकृतिः कुरुते कर्म शुभाशुभफलात्मकम्।
प्रकृतिश्च तदश्नाति त्रिषु लोकेषु कामगा ॥ १२.३०९.४५ ॥
అతడు ఈ విధంగా మూర్తిమంతుడై మూడు లోకాలలో ఫలం పొందుతాడు. ప్రకృతి శుభాశుభ ఫలాత్మక కర్మలు చేస్తుంది; ఆ ప్రకృతియే ఇష్టానుసారం మూడు లోకాలలో తిరుగుతూ వాటి ఫలాన్ని అనుభవిస్తుంది.
12.309.46
तिर्यग्योनिमनुष्यत्वे देवलोके तथैव च ।
त्रीणि स्थानानि चैतानि जानीयात्प्राकृतानिह ॥ १२.३०९.४६ ॥
తిర్యగ్యోని, మనుష్యత్వం, దేవలోకం అనే మూడు స్థానాలను ఇక్కడ ప్రాకృతమైనవిగా తెలుసుకోవాలి.
12.309.47
अलिङ्गां प्रकृतिं त्वाहुर्लिङ्गैरनुमिमीमहे ।
तथैव पौरुषं लिङ्गमनुमानाद्धि गम्यते ॥ १२.३०९.४७ ॥
ప్రకృతిని లింగరహితమని అంటారు; అయినా లక్షణాలతో దానిని మనం ఊహిస్తాము. అలాగే పురుషుని లక్షణమూ అనుమానంతోనే తెలుస్తుంది.
12.309.48
स लिङ्गान्तरमासाद्य प्राकृतं लिङ्गमव्रणम् ।
व्रणद्वाराण्यधिष्ठाय कर्मणाऽऽत्मनि पश्यति ॥ १२.३०९.४८ ॥
అతడు మరొక లింగాన్ని పొంది, ప్రాకృతమైన, దోషరహిత లింగాన్ని పొందుతాడు; గాయ-ద్వారాలపై అధిష్ఠించి, కర్మ ద్వారా తనలో దర్శిస్తాడు.
12.309.49
श्रोत्रादीनि तु सर्वाणि पञ्च कर्मेन्द्रियाण्यथ ।
वागादीनि प्रवर्तन्ते गुणेष्विह गुणैः सह ॥ १२.३०९.४९ ॥
శ్రోత్రం మొదలైనవన్నీ, అలాగే ఐదు కర్మేంద్రియాలు, వాక్కు మొదలైనవి, ఇక్కడ గుణాలతో కలిసి గుణాలలో ప్రవర్తిస్తాయి.
12.309.50
अहमेतानि वै सर्वं मय्येतानीन्द्रियाणि ह ।
निरिन्द्रियो हि मन्तेत व्रणवानस्मि निर्व्रणः ॥ १२.३०९.५० ॥
నేనే ఇవన్నీ; ఈ ఇంద్రియాలన్నీ నాలోనే ఉన్నాయి. ఇంద్రియరహితుడై ఇలా తలచాలి: 'గాయం కలవాడనైనా నేను గాయరహితుడను.'
12.309.51
अलिङ्गो लिङ्गमात्मानमकालः कालमात्मनः ।
असत्वं सत्वमात्मानमतत्त्वं तत्त्वमात्मनः ॥ १२.३०९.५१ ॥
లింగరహితుడైన ఆత్మను లింగంగా, కాలరహితుడైన ఆత్మను కాలంగా; అసత్వాన్ని ఆత్మ సత్వంగా, అతత్వాన్ని ఆత్మ తత్త్వంగా భావిస్తాడు.
12.309.52
अमृत्युर्मृत्युमात्मानमचरश्चरमात्मनः ।
अक्षेत्रः क्षेत्रमात्मानमसर्गः सर्गमात्मनः ॥ १२.३०९.५२ ॥
మృత్యురహితుడైన ఆత్మను మృత్యువుగా, అచరుడైన ఆత్మను తన చరంగా, క్షేత్రరహితుడిని క్షేత్రంగా, అసర్గుడిని తన సర్గంగా భావిస్తాడు.
12.309.53
अतपास्तप आत्मानमगतिर्गतिमात्मनः ।
अभवो भवमात्मानमभयो भयमात्मनः ॥ १२.३०९.५३ ॥
తపోరహితుడైన ఆత్మను తపస్సుగా, అగతిని ఆత్మ గతిగా, అభవాన్ని భవంగా, అభయాన్ని ఆత్మ భయంగా భావిస్తాడు.
12.309.54
अकर्ता कर्तृ चात्मानमबीजो बीजमात्मनः ।
अक्षरः क्षरमात्मानमबुद्धिस्त्वभिमन्यते ॥ १२.३०९.५४ ॥
అకర్తను కర్తగా, బీజరహితుడైనదాన్ని ఆత్మ బీజంగా, అక్షరుడైన ఆత్మను క్షరంగా భావిస్తాడు; అబుద్ధిమంతుడే ఇలా తలుస్తాడు.