Mahābhārata · Adhyāya 12.309
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.309.1
एवमप्रतिबुद्धत्वादबुद्धमनुवर्तनात् ।
देहाद्देहसहस्राणि तथा समभिपद्यते ॥ १२.३०९.१ ॥
So geht man, weil man nicht erwacht ist und dem Unerwachten folgt, von einem Körper zu tausenden Körpern über.
12.309.2
तिर्यग्योनिसहस्रेषु कदाचिद्देवतास्वपि ।
उपपद्यति संयोगाद्गुणैः सह गुणक्षयात् ॥ १२.३०९.२ ॥
Unter tausenden tierischen Schößen, bisweilen sogar unter den Göttern, wird man geboren durch die Verbindung mit den Eigenschaften und durch das Schwinden der Eigenschaften.
12.309.3
मानुषत्वाद्दिवं याति दिवो मानुष्यमेति च ।
मानुष्यान्निरयस्थानमनन्तं प्रतिपद्यते ॥ १२.३०९.३ ॥
Aus dem Menschsein geht man zum Himmel, und vom Himmel kehrt man zum Menschsein zurück; aus dem Menschsein erlangt man den endlosen Ort der Hölle.
12.309.4
कोशकारो यथाऽऽत्मानं कीटः समनुरुन्धति ।
सूत्रतन्तुगुणैर्नित्यं तथाऽयमगुणो गुणैः ॥ १२.३०९.४ ॥
Wie die Seidenraupe sich immer selbst mit den Fäden ihrer Seide umspinnt, so wird dieser Eigenschaftslose durch Eigenschaften gebunden.
12.309.5
द्वन्द्वमेति च निर्द्वन्द्वस्तासु तास्विह योनिषु ।
शीर्षरोगेऽक्षिरोगे च दन्तशूले गलग्रहे ॥ १२.३०९.५ ॥
Obwohl er frei von Gegensätzen ist, erfährt er in diesen verschiedenen Schößen die Gegensätze: in Kopfschmerz, Augenleiden, Zahnschmerz und Halsbeklemmung.
12.309.6
जलोदरे तृषारोगे ज्वरगण्डे विषूचके ।
श्वित्रकुष्ठेऽग्निदग्धे च सिध्मापस्मारयोरपि ॥ १२.३०९.६ ॥
Bei Wassersucht, bei der Krankheit des Durstes, bei Fieber und Schwellung, bei der Cholera, beim weißen Aussatz, beim Verbrennen durch Feuer, und auch bei Hautausschlägen und Epilepsie.
12.309.7
यानि चान्यानि द्वन्द्वानि प्राकृतानि शरीरिषु ।
उत्पद्यन्ते विचित्राणि तान्येषोऽप्यभिमन्यते ॥ १२.३०९.७ ॥
Auch die übrigen natürlichen Gegensätze, die in verkörperten Wesen entstehen, in mannigfacher Gestalt, nimmt er an.
12.309.8
अभिमन्यत्यभीमानात्तथैव सुकृतान्यपि ॥ १२.३०९.८ ॥
Aus Eigendünkel nimmt er sie an, und ebenso auch seine guten Taten.
12.309.9
शुक्लवासाश्च दुर्वासाः शायी नित्यमधस्तथा ।
मण्डूकशायी च तथा वीरासनगतस्तथा ॥ १२.३०९.९ ॥
Der Weißgekleidete, der Zerlumpte, der stets Liegende, ebenso der auf dem Boden Liegende, der wie ein Frosch Liegende und der in der Heldenhaltung Sitzende.
12.309.10
चीरधारणमाकाशे शयनं स्थानमेव च ।
इष्टकाप्रस्तरे चैव कण्टकप्रस्तरे तथा ॥ १२.३०९.१० ॥
Das Tragen von Rindengewändern, das Liegen unter freiem Himmel, auch das Stehen, auf einem Lager aus Ziegelsteinen, und ebenso auf einem Lager aus Dornen.
12.309.11
भस्मप्रस्तरशायी च भूमिशय्याऽनुलेपनः ।
वीरस्थानाम्बुपङ्के च शयनं फलकेषु च ॥ १२.३०९.११ ॥
Der auf einem Aschenlager Liegende, der auf dem blanken Boden Schlafende, der mit Salbe Bestrichene, in der heldenhaften Standhaltung, im Wasser und im Schlamm, und der auf Brettern Liegende.
12.309.12
विविधासु च शय्यासु फलगृद्ध्यान्वितस्तथा ।
मुञ्जमेखलनग्नत्वं क्षौमकृष्णाजिनानि च ॥ १२.३०९.१२ ॥
Auf vielerlei Lagern zu liegen, voll Verlangen nach Früchten, ebenso eine Gürtelschnur aus Muñja-Gras zu tragen, Nacktheit, sowie Leinengewänder und schwarze Antilopenfelle.
12.309.13
शणवालपरीधानो व्याघ्रचर्मपरिच्छदः ।
सिंहतचर्मपरीधानः पट्टवासास्तथैव च ॥ १२.३०९.१३ ॥
In Gewändern aus Hanf und Haar gekleidet, mit einem Tigerfell bedeckt, in einem Löwenfell gekleidet und ebenso in Seidengewändern.
12.309.14
फलकपरिधानश्च तथा कण्टकवस्रधृत् ।
कीटकार्पासवसनश्चीरवासास्तथैव च ॥ १२.३०९.१४ ॥
In Baumrinde gekleidet, in Dornengewänder gehüllt, in Seidenraupenbaumwolle gekleidet, in Lumpen gehüllt, und ebenso.
12.309.15
वस्राणि चान्यानि बहून्यभिमन्यत्यबुद्धिमान् ।
भोजनानि विचित्राणि रत्नानि विविधानि च ॥ १२.३०९.१५ ॥
Und der Unweise begehrt viele andere Gewänder, mannigfaltige Speisen und Juwelen verschiedener Art.
12.309.16
एकवस्रान्तराशित्वमेककालिकभोजनम् ।
चतुर्थाष्टमकालश्च षष्ठकालिक एव च ॥ १२.३०९.१६ ॥
Zwischen dem Tragen eines Gewandes essen, einmal essen, fasten zur vierten oder achten Zeit und zur sechsten Zeit essen.
12.309.17
ष़ड्रात्रभोजनश्चैव तथैवाष्टाहभोजनः ।
सप्तरात्रदशाहारो द्वादशाहिकभोजनः ॥ १२.३०९.१७ ॥
Wer alle sechs Nächte isst, ebenso wer alle acht Tage isst, wer die Nahrung von sieben Nächten und zehn Tagen zu sich nimmt, und wer alle zwölf Tage isst.
12.309.18
मासोपवासी मूलाशी फलाहारस्तथैव च ।
वायुभक्षोऽम्बुपिण्याकदधिगोमयभोजनः ॥ १२.३०९.१८ ॥
Wer einen Monat fastet, wer Wurzeln isst, wer von Früchten lebt, und ebenso; wer von Luft lebt, wer Wasser, Ölkuchen, Quark und Kuhdung isst.
12.309.19
गोमूत्रभोजनश्चैव शाकपुष्पाद एव च ।
शेवालभोजनश्चैव तथाऽऽचामेन वर्तयन् ॥ १२.३०९.१९ ॥
Wer Kuhurin isst, sich von Gemüse und Blüten nährt, Moos isst und sich nur mit dem Wasser der Ācamana-Waschung erhält.
12.309.20
वर्तयञ्शीर्णपर्णैश्च प्रकीर्णफलभोजनः ।
विविधानि च कृच्छ्राणि सेवते सिद्धिकाङ्क्षया ॥ १२.३०९.२० ॥
Sich mit welken Blättern und verstreuten herabgefallenen Früchten erhaltend, übt er vielerlei harte Bußen aus, aus Verlangen nach Siddhi.
12.309.21
चान्द्रायणानि विधिवल्लिङ्गानि विविधानि च ।
चातुराश्रम्यपन्थानमाश्रयत्यपथानपि ॥ १२.३०९.२१ ॥
Er vollzieht nach Vorschrift die Mondbußen (cāndrāyaṇa) und trägt verschiedene Zeichen; er sucht Zuflucht im Pfad der vier Lebensstufen, auch auf unrechten Wegen.
12.309.22
उपाश्रमानप्यपरान्पाषण्डान्विविधानपि ।
विविक्ताश्च शिलाच्छायास्तथा प्रस्रवणानि च ॥ १२.३०९.२२ ॥
Auch andere Einsiedeleien und mancherlei Sekten; abgelegene Orte, den Schatten der Felsen und ebenso die Quellen.
12.309.23
पुलिनानि विविक्तानि विविक्तानि वनानि च ।
देवस्थानानि पुण्यानि विविक्तानि सरांसि च ॥ १२.३०९.२३ ॥
Abgelegene Sandufer, abgelegene Wälder, heilige Götterstätten und ebenso abgelegene Seen.
12.309.24
विविक्ताश्चापि शैलानां गुहा गृहनिभोपमाः ।
विविक्तानि च जप्यानि व्रतानि विविधानि च ॥ १२.३०९.२४ ॥
Abgelegene Berghöhlen, die Häusern gleichen, und abgeschiedene Rezitationen sowie mancherlei Gelübde.
12.309.25
नियमान्विविधांश्चापि विविधानि तपांसि च ।
यज्ञांश्च विविधाकारान्विधींश्च विविधांस्तथा ॥ १२.३०९.२५ ॥
Vielfältige Gelübde und vielfältige Askesen, Opfer vielerlei Gestalt und ebenso vielerlei Riten.
12.309.26
वणिक्पथं द्विजक्षत्रं वैश्यं शूद्रांस्तथैव च ।
दानं च विविधाकारं दीनान्धकृपणादिषु ॥ १२.३०९.२६ ॥
Den Weg des Handels, Brahmanen und Kṣatriyas, Vaiśyas und Śūdras, ebenso; und Gaben vielerlei Art an Arme, Blinde, Geizige und andere.
12.309.27
अभिमन्यत्यसंबोधात्तथैव त्रिविधान्गुणान् ।
सत्वं रजस्तमश्चैव धर्मार्थौ काम एव च ॥ १२.३०९.२७ ॥
Aus Mangel an rechter Einsicht eignet man sich ebenso die drei Gunas an: sattva, rajas und tamas; und auch dharma, artha und kāma.
12.309.28
प्रकृत्याऽऽत्मानमेवात्मा एवं प्रवि भजत्युत ।
स्वधाकारवषट्कारौ स्वाहाकारनमस्क्रियाः ॥ १२.३०९.२८ ॥
Von Natur aus teilt das Selbst sich so dem Selbst mit…; ebenso die Formeln svadhā, vaṣaṭ, svāhā und die Akte der Verehrung.
12.309.29
याजनाध्यापनं दानं तथैवाहुः प्रतिग्रहम् ।
यजनाध्ययने चैव यच्चान्यदपि किंचन ॥ १२.३०९.२९ ॥
Opfer leiten und lehren, geben, und ebenso Gaben empfangen, sagt man; opfern und studieren, und was sonst noch sein mag.
12.309.30
जन्ममृत्युविवादे च तथा विशसनेऽपि च ।
शुभाशुभमयं सर्वमेतदाहुः क्रियाफलम् ॥ १२.३०९.३० ॥
Im Streit um Geburt und Tod, ebenso im Schlachten, all dies, aus Gutem und Bösem bestehend, nennt man die Frucht des Handelns.
12.309.31
प्रकृतिः कुरुते देवी भवं प्रलयमेव च ।
दिवसान्ते गुणानेतानभ्येत्यैकोऽवतिष्ठते ॥ १२.३०९.३१ ॥
Die göttliche Prakṛti bewirkt Schöpfung und Auflösung. Am Ende des Tages, nachdem es sich diesen Eigenschaften genähert hat, bleibt der Eine allein bestehen.
12.309.32
रश्मिजालमिवादित्यस्तत्तत्काले नियच्छति ।
एवमेषोऽसकृत्सर्वं क्रीडार्थमभिमन्यते ॥ १२.३०९.३२ ॥
Wie die Sonne zur rechten Zeit ihr Netz aus Strahlen einzieht, so will er immer wieder alles um des Spieles willen.
12.309.33
आत्मरूपगुणानेतान्विविधान्हृदयप्रियान् ।
एवमेव विकुर्वाणः सर्गप्रलयधर्मिणी ॥ १२.३०९.३३ ॥
Indem er diese vielfältigen Eigenschaften, die seine eigene Gestalt und dem Herzen lieb sind, ebenso verwandelt, bewegt er die Natur, deren Wesen Schöpfung und Auflösung ist.
12.309.34
क्रियां क्रियापथे रक्तस्त्रिगुणांस्त्रिगुणाधिपः ।
क्रियां क्रियापथोपेतस्तथा तदभिमन्यते ॥ १२.३०९.३४ ॥
An den Pfad des Handelns gebunden, nimmt der Herr der drei Eigenschaften das Handeln an; mit dem Pfad des Handelns verbunden, betrachtet er es ebenso als das Seine.
12.309.35
प्रकृत्या सर्वमेवेदं जगदन्धीकृतं विभो ।
रजसा तमसा चैव व्याप्तं सर्वमनेकधा ॥ १२.३०९.३५ ॥
O Mächtiger, durch die Natur ist diese ganze Welt geblendet; alles ist auf vielerlei Weise von Leidenschaft und Finsternis durchdrungen.
12.309.36
एवं द्वन्द्वान्यथैतानि वर्तन्ते मयि नित्यशः ।
ममैवैतानि जायन्ते धावन्ते तानि मामिति ॥ १२.३०९.३६ ॥
So treten diese Gegensatzpaare beständig auf vielerlei Weise in mir auf. Sie entstehen, als wären sie die meinen, und eilen auf mich zu mit den Worten: »Sie gehören uns«.
12.309.37
निस्तर्तव्यान्यथैतानि सर्वाणीति नराधिप ।
मन्यतेऽयं ह्यबुद्धित्वात्तथैव सुकृतान्यपि ॥ १२.३०९.३७ ॥
O Herr der Menschen, all diese Paare sind zu überwinden. Aus Mangel an Einsicht denkt er so auch von den guten Taten.
12.309.38
भोक्तव्यानि मयैतानि देवलोकगतेन वै ।
इहैव चैनं भोक्ष्यामि शुभाशुभफलोदयम् ॥ १२.३०९.३८ ॥
Auch wenn ich in die Welt der Götter gegangen bin, sind diese von mir zu genießen; hier selbst werde ich das Aufgehen der Früchte von Gutem und Bösem genießen.
12.309.39
पुण्यमेव तु कर्तव्यं तत्कुत्वा सुसुखं मम ।
यावदन्तं च मे सौख्यं जात्यां जात्यां भविष्यति ॥ १२.३०९.३९ ॥
Nur Verdienst soll man tun; hat man es getan, wird mir großes Glück zuteil, und bis zu meinem Ende wird das Glück in jeder Geburt sein.
12.309.40
भविष्यति च मे दुःखं कृतेनेहाप्यनन्तकम् ।
महद्दुःखं हि मानुष्यं निरये चापि मज्जनम् ॥ १२.३०९.४० ॥
Durch meine Taten wird mir auch hier endloses Leid zuteil werden; die menschliche Geburt ist großes Leid, und es gibt auch das Versinken in der Hölle.
12.309.41
निरयाच्चापि मानुष्यं कालेनैष्याम्यहं पुनः ।
मनुष्यत्वाच्च देवत्वं देवत्वात्पौरुषं पुनः ॥ १२.३०९.४१ ॥
Aus der Hölle heraus werde ich mit der Zeit wieder die menschliche Geburt erlangen; aus dem Menschsein das Göttliche, und aus dem Göttlichen wieder die Mannhaftigkeit.
12.309.42
मनुष्यत्वाच्च निरयं पर्यायेणोपगच्छति ।
य एवं वेत्ति नित्यं वै निरात्मात्मगुणैर्वृतः ॥ १२.३०९.४२ ॥
Vom Menschsein gelangt man ebenfalls der Reihe nach in die Hölle. Wer dies immer so weiß, ist, obwohl von den Eigenschaften des Selbst umhüllt, vom Selbst befreit.
12.309.43
तेन देवमनुष्येषु निरये चोपपद्यते ।
ममत्वेनावृतो नित्यं तत्रैव परिवर्तते ॥ १२.३०९.४३ ॥
Dadurch wird er unter Göttern und Menschen oder in der Hölle geboren. Stets von Besitzdenken umhüllt, kreist er eben dort.
12.309.44
सर्गकोटिसहस्राणि मरणान्तासु योनिषु ।
य एवं कुरुते कर्म शुभाशुभफलात्मकम् ॥ १२.३०९.४४ ॥
Wer so Handlungen mit guten und bösen Früchten vollbringt, durchläuft tausende Millionen Geburten in Schößen, die im Tod enden.
12.309.45
स एवं फलमाप्नोति त्रिषु लोकेषु मूर्तिमान् ।
प्रकृतिः कुरुते कर्म शुभाशुभफलात्मकम्।
प्रकृतिश्च तदश्नाति त्रिषु लोकेषु कामगा ॥ १२.३०९.४५ ॥
So verkörpert, erhält er die Frucht in den drei Welten. Die Natur vollbringt Handlungen mit guten und bösen Früchten, und dieselbe Natur, nach Belieben in den drei Welten schweifend, genießt deren Frucht.
12.309.46
तिर्यग्योनिमनुष्यत्वे देवलोके तथैव च ।
त्रीणि स्थानानि चैतानि जानीयात्प्राकृतानिह ॥ १२.३०९.४६ ॥
In tierischen Schößen, im menschlichen Zustand und ebenso in der Welt der Götter — diese drei Zustände soll man hier als zur Natur gehörig erkennen.
12.309.47
अलिङ्गां प्रकृतिं त्वाहुर्लिङ्गैरनुमिमीमहे ।
तथैव पौरुषं लिङ्गमनुमानाद्धि गम्यते ॥ १२.३०९.४७ ॥
Die Prakṛti heißt merkmallos, doch erschließen wir sie aus ihren Merkmalen; ebenso wird das Merkmal des Puruṣa nur durch Schluss erkannt.
12.309.48
स लिङ्गान्तरमासाद्य प्राकृतं लिङ्गमव्रणम् ।
व्रणद्वाराण्यधिष्ठाय कर्मणाऽऽत्मनि पश्यति ॥ १२.३०९.४८ ॥
Eine andere Kennzeichnung erreicht, erlangt er das natürliche, makellose Merkmal; auf den Öffnungen der Wunden verweilend, schaut er durch das Handeln in sich selbst.
12.309.49
श्रोत्रादीनि तु सर्वाणि पञ्च कर्मेन्द्रियाण्यथ ।
वागादीनि प्रवर्तन्ते गुणेष्विह गुणैः सह ॥ १२.३०९.४९ ॥
Das Gehör und alle übrigen, sodann die fünf Handlungsorgane, die Rede und die übrigen, setzen sich hier unter den Qualitäten zusammen mit den Qualitäten in Bewegung.
12.309.50
अहमेतानि वै सर्वं मय्येतानीन्द्रियाणि ह ।
निरिन्द्रियो हि मन्तेत व्रणवानस्मि निर्व्रणः ॥ १२.३०९.५० ॥
Ich bin wahrlich dies alles; all diese Sinne sind in mir. Wer ohne Sinne ist, möge denken: 'Obwohl ich eine Wunde habe, bin ich wundlos.'
12.309.51
अलिङ्गो लिङ्गमात्मानमकालः कालमात्मनः ।
असत्वं सत्वमात्मानमतत्त्वं तत्त्वमात्मनः ॥ १२.३०९.५१ ॥
Er hält das markenlose Selbst für gezeichnet, das zeitlose Selbst für die Zeit; er hält das Nichtsein für das Sein des Selbst und das Unwirkliche für die Wirklichkeit des Selbst.
12.309.52
अमृत्युर्मृत्युमात्मानमचरश्चरमात्मनः ।
अक्षेत्रः क्षेत्रमात्मानमसर्गः सर्गमात्मनः ॥ १२.३०९.५२ ॥
Er hält das unsterbliche Selbst für den Tod, das unbewegte Selbst für das Bewegte des Selbst; das Feldlose für das Feld, das Ungeschaffene für die Schöpfung des Selbst.
12.309.53
अतपास्तप आत्मानमगतिर्गतिमात्मनः ।
अभवो भवमात्मानमभयो भयमात्मनः ॥ १२.३०९.५३ ॥
Er hält das asketelose Selbst für Askese, das bewegungslose Selbst für seine Bewegung; das Nichtwerdende für Werden, das furchtlose Selbst für seine Furcht.
12.309.54
अकर्ता कर्तृ चात्मानमबीजो बीजमात्मनः ।
अक्षरः क्षरमात्मानमबुद्धिस्त्वभिमन्यते ॥ १२.३०९.५४ ॥
Er hält das Nichthandelnde für den Handelnden, das keimlose Selbst für den Keim des Selbst; das Unvergängliche hält er für das Vergängliche. Nur der Unverständige stellt sich dies so vor.