Mahābhārata · Adhyāya 12.309
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.309.1
एवमप्रतिबुद्धत्वादबुद्धमनुवर्तनात् ।
देहाद्देहसहस्राणि तथा समभिपद्यते ॥ १२.३०९.१ ॥
Assim, por não estar desperto e seguir o que não desperta, passa-se de um corpo a milhares de corpos.
12.309.2
तिर्यग्योनिसहस्रेषु कदाचिद्देवतास्वपि ।
उपपद्यति संयोगाद्गुणैः सह गुणक्षयात् ॥ १२.३०९.२ ॥
Entre milhares de ventres animais, e às vezes até entre os deuses, nasce-se pela união com as qualidades e pelo esgotamento das qualidades.
12.309.3
मानुषत्वाद्दिवं याति दिवो मानुष्यमेति च ।
मानुष्यान्निरयस्थानमनन्तं प्रतिपद्यते ॥ १२.३०९.३ ॥
Da condição humana vai-se ao céu, e do céu volta-se à condição humana; da condição humana alcança-se o lugar infinito do inferno.
12.309.4
कोशकारो यथाऽऽत्मानं कीटः समनुरुन्धति ।
सूत्रतन्तुगुणैर्नित्यं तथाऽयमगुणो गुणैः ॥ १२.३०९.४ ॥
Assim como o bicho-da-seda sempre se enlaça com os fios da sua própria seda, assim este, sem qualidades, é atado pelas qualidades.
12.309.5
द्वन्द्वमेति च निर्द्वन्द्वस्तासु तास्विह योनिषु ।
शीर्षरोगेऽक्षिरोगे च दन्तशूले गलग्रहे ॥ १२.३०९.५ ॥
Embora livre dos pares de opostos, nessas diversas matrizes ele passa pelos pares de opostos: na dor de cabeça, na doença dos olhos, na dor de dentes e no aperto da garganta.
12.309.6
जलोदरे तृषारोगे ज्वरगण्डे विषूचके ।
श्वित्रकुष्ठेऽग्निदग्धे च सिध्मापस्मारयोरपि ॥ १२.३०९.६ ॥
Na hidropisia, na doença da sede, na febre e no inchaço, no cólera, na lepra branca, ao ser queimado pelo fogo, e também nas erupções da pele e na epilepsia.
12.309.7
यानि चान्यानि द्वन्द्वानि प्राकृतानि शरीरिषु ।
उत्पद्यन्ते विचित्राणि तान्येषोऽप्यभिमन्यते ॥ १२.३०९.७ ॥
E também aceita os outros pares de opostos naturais que surgem nos seres encarnados, em suas formas variadas.
12.309.8
अभिमन्यत्यभीमानात्तथैव सुकृतान्यपि ॥ १२.३०९.८ ॥
Por orgulho ele as aceita, e igualmente também as boas ações.
12.309.9
शुक्लवासाश्च दुर्वासाः शायी नित्यमधस्तथा ।
मण्डूकशायी च तथा वीरासनगतस्तथा ॥ १२.३०९.९ ॥
O vestido de branco, o de trajes esfarrapados, o que sempre se deita, assim como o que se deita no chão, o que se deita como um sapo, e o sentado na postura heroica.
12.309.10
चीरधारणमाकाशे शयनं स्थानमेव च ।
इष्टकाप्रस्तरे चैव कण्टकप्रस्तरे तथा ॥ १२.३०९.१० ॥
Vestir roupas de casca, deitar sob o céu aberto, também permanecer em pé, sobre um leito de tijolos, e igualmente sobre um leito de espinhos.
12.309.11
भस्मप्रस्तरशायी च भूमिशय्याऽनुलेपनः ।
वीरस्थानाम्बुपङ्के च शयनं फलकेषु च ॥ १२.३०९.११ ॥
O que jaz sobre um leito de cinzas, o que dorme no chão nu, o untado com unguento, na postura heroica de pé, na água e na lama, e o que se deita sobre tábuas.
12.309.12
विविधासु च शय्यासु फलगृद्ध्यान्वितस्तथा ।
मुञ्जमेखलनग्नत्वं क्षौमकृष्णाजिनानि च ॥ १२.३०९.१२ ॥
Deitar-se em diversos tipos de leitos, cheio de desejo por frutos, igualmente usar um cinto de capim muñja, a nudez, e vestes de linho e peles de antílope negro.
12.309.13
शणवालपरीधानो व्याघ्रचर्मपरिच्छदः ।
सिंहतचर्मपरीधानः पट्टवासास्तथैव च ॥ १२.३०९.१३ ॥
Vestido com roupas de cânhamo e de pelo, coberto com pele de tigre, vestido com pele de leão, e igualmente com vestes de seda.
12.309.14
फलकपरिधानश्च तथा कण्टकवस्रधृत् ।
कीटकार्पासवसनश्चीरवासास्तथैव च ॥ १२.३०९.१४ ॥
Vestido com casca de árvore, usando roupas de espinhos, vestido com algodão de lagarta, trajando farrapos, e igualmente.
12.309.15
वस्राणि चान्यानि बहून्यभिमन्यत्यबुद्धिमान् ।
भोजनानि विचित्राणि रत्नानि विविधानि च ॥ १२.३०९.१५ ॥
E o insensato deseja muitas outras vestes, iguarias variadas e joias de vários tipos.
12.309.16
एकवस्रान्तराशित्वमेककालिकभोजनम् ।
चतुर्थाष्टमकालश्च षष्ठकालिक एव च ॥ १२.३०९.१६ ॥
Comer entre o uso de uma veste, comer uma vez por vez, jejuar no quarto ou oitavo tempo, e comer no sexto tempo.
12.309.17
ष़ड्रात्रभोजनश्चैव तथैवाष्टाहभोजनः ।
सप्तरात्रदशाहारो द्वादशाहिकभोजनः ॥ १२.३०९.१७ ॥
Aquele que come a cada seis noites, igualmente aquele que come a cada oito dias, aquele cuja dieta são sete noites e dez dias, e aquele que come a cada doze dias.
12.309.18
मासोपवासी मूलाशी फलाहारस्तथैव च ।
वायुभक्षोऽम्बुपिण्याकदधिगोमयभोजनः ॥ १२.३०९.१८ ॥
Aquele que jejua um mês, que come raízes, que vive de frutos, e igualmente; aquele que se alimenta de ar, que come água, torta de sementes, coalhada e esterco de vaca.
12.309.19
गोमूत्रभोजनश्चैव शाकपुष्पाद एव च ।
शेवालभोजनश्चैव तथाऽऽचामेन वर्तयन् ॥ १२.३०९.१९ ॥
Aquele que come urina de vaca, se alimenta de legumes e flores, come musgo e se sustenta apenas com a água do ācamana.
12.309.20
वर्तयञ्शीर्णपर्णैश्च प्रकीर्णफलभोजनः ।
विविधानि च कृच्छ्राणि सेवते सिद्धिकाङ्क्षया ॥ १२.३०९.२० ॥
Sustentando-se de folhas secas e frutos caídos, pratica diversas penitências severas por desejo de siddhi.
12.309.21
चान्द्रायणानि विधिवल्लिङ्गानि विविधानि च ।
चातुराश्रम्यपन्थानमाश्रयत्यपथानपि ॥ १२.३०९.२१ ॥
Observa segundo a regra as penitências lunares (cāndrāyaṇa) e porta diversos sinais; busca refúgio no caminho das quatro etapas da vida, e também em caminhos impróprios.
12.309.22
उपाश्रमानप्यपरान्पाषण्डान्विविधानपि ।
विविक्ताश्च शिलाच्छायास्तथा प्रस्रवणानि च ॥ १२.३०९.२२ ॥
Outros eremitérios e diversas seitas heterodoxas; lugares retirados, a sombra das rochas e também as nascentes.
12.309.23
पुलिनानि विविक्तानि विविक्तानि वनानि च ।
देवस्थानानि पुण्यानि विविक्तानि सरांसि च ॥ १२.३०९.२३ ॥
Bancos de areia retirados, florestas retiradas, santuários sagrados dos deuses e lagos retirados também.
12.309.24
विविक्ताश्चापि शैलानां गुहा गृहनिभोपमाः ।
विविक्तानि च जप्यानि व्रतानि विविधानि च ॥ १२.३०९.२४ ॥
As grutas retiradas das montanhas, semelhantes a casas, e as recitações a serem feitas em retiro e diversos votos.
12.309.25
नियमान्विविधांश्चापि विविधानि तपांसि च ।
यज्ञांश्च विविधाकारान्विधींश्च विविधांस्तथा ॥ १२.३०९.२५ ॥
Observâncias variadas e austeridades diversas, sacrifícios de muitas formas e, igualmente, ritos diversos.
12.309.26
वणिक्पथं द्विजक्षत्रं वैश्यं शूद्रांस्तथैव च ।
दानं च विविधाकारं दीनान्धकृपणादिषु ॥ १२.३०९.२६ ॥
O caminho do comércio, brâmanes e kṣatriyas, vaiśyas e śūdras, da mesma forma; e doações de muitos tipos aos pobres, aos cegos, aos avarentos e a outros.
12.309.27
अभिमन्यत्यसंबोधात्तथैव त्रिविधान्गुणान् ।
सत्वं रजस्तमश्चैव धर्मार्थौ काम एव च ॥ १२.३०९.२७ ॥
Por falta de discernimento correto, alguém se identifica igualmente com as três qualidades: sattva, rajas e tamas; e também com dharma, artha e kāma.
12.309.28
प्रकृत्याऽऽत्मानमेवात्मा एवं प्रवि भजत्युत ।
स्वधाकारवषट्कारौ स्वाहाकारनमस्क्रियाः ॥ १२.३०९.२८ ॥
Por natureza, o eu assim se partilha consigo mesmo…; igualmente as fórmulas svadhā, vaṣaṭ, svāhā e os atos de reverência.
12.309.29
याजनाध्यापनं दानं तथैवाहुः प्रतिग्रहम् ।
यजनाध्ययने चैव यच्चान्यदपि किंचन ॥ १२.३०९.२९ ॥
Oficiar sacrifícios e ensinar, dar, e igualmente receber dons, dizem; sacrificar e estudar, e tudo o mais que houver.
12.309.30
जन्ममृत्युविवादे च तथा विशसनेऽपि च ।
शुभाशुभमयं सर्वमेतदाहुः क्रियाफलम् ॥ १२.३०९.३० ॥
Na disputa de nascimento e morte, e também no abate, tudo isto, feito de bem e mal, chamam fruto da ação.
12.309.31
प्रकृतिः कुरुते देवी भवं प्रलयमेव च ।
दिवसान्ते गुणानेतानभ्येत्यैकोऽवतिष्ठते ॥ १२.३०९.३१ ॥
A divina Prakṛti produz a criação e a dissolução. No fim do dia, tendo-se aproximado destas qualidades, o Um permanece sozinho.
12.309.32
रश्मिजालमिवादित्यस्तत्तत्काले नियच्छति ।
एवमेषोऽसकृत्सर्वं क्रीडार्थमभिमन्यते ॥ १२.३०९.३२ ॥
Assim como o sol recolhe, no momento certo, sua rede de raios, assim ele repetidamente concebe tudo por causa do jogo.
12.309.33
आत्मरूपगुणानेतान्विविधान्हृदयप्रियान् ।
एवमेव विकुर्वाणः सर्गप्रलयधर्मिणी ॥ १२.३०९.३३ ॥
Transformando assim estas diversas qualidades, que são sua própria forma e caras ao coração, ele move a Natureza, cuja lei é a criação e a dissolução.
12.309.34
क्रियां क्रियापथे रक्तस्त्रिगुणांस्त्रिगुणाधिपः ।
क्रियां क्रियापथोपेतस्तथा तदभिमन्यते ॥ १२.३०९.३४ ॥
Apegado ao caminho da ação, o senhor das três qualidades toma a ação; unido ao caminho da ação, assim também a considera sua.
12.309.35
प्रकृत्या सर्वमेवेदं जगदन्धीकृतं विभो ।
रजसा तमसा चैव व्याप्तं सर्वमनेकधा ॥ १२.३०९.३५ ॥
Ó poderoso, pela Natureza este mundo inteiro foi cegado; tudo está penetrado de muitas maneiras pela paixão e pela escuridão.
12.309.36
एवं द्वन्द्वान्यथैतानि वर्तन्ते मयि नित्यशः ।
ममैवैतानि जायन्ते धावन्ते तानि मामिति ॥ १२.३०९.३६ ॥
Assim, estes pares de opostos ocorrem constantemente em mim de diversas maneiras. Nascem como se fossem meus, e correm para mim dizendo: 'São nossos'.
12.309.37
निस्तर्तव्यान्यथैतानि सर्वाणीति नराधिप ।
मन्यतेऽयं ह्यबुद्धित्वात्तथैव सुकृतान्यपि ॥ १२.३०९.३७ ॥
Ó senhor dos homens, todos esses pares devem ser transpostos. Por falta de discernimento, ele pensa o mesmo também das boas ações.
12.309.38
भोक्तव्यानि मयैतानि देवलोकगतेन वै ।
इहैव चैनं भोक्ष्यामि शुभाशुभफलोदयम् ॥ १२.३०९.३८ ॥
Mesmo tendo ido ao mundo dos deuses, tudo isso deve ser por mim desfrutado; aqui mesmo fruirei o surgimento dos frutos do bem e do mal.
12.309.39
पुण्यमेव तु कर्तव्यं तत्कुत्वा सुसुखं मम ।
यावदन्तं च मे सौख्यं जात्यां जात्यां भविष्यति ॥ १२.३०९.३९ ॥
Somente o mérito deve ser praticado; tendo-o praticado, terei grande felicidade, e até o meu fim a felicidade virá em cada nascimento.
12.309.40
भविष्यति च मे दुःखं कृतेनेहाप्यनन्तकम् ।
महद्दुःखं हि मानुष्यं निरये चापि मज्जनम् ॥ १२.३०९.४० ॥
Pelo que fiz, sofrimento sem fim será meu mesmo aqui; o nascimento humano é grande sofrimento, e há também o afundar no inferno.
12.309.41
निरयाच्चापि मानुष्यं कालेनैष्याम्यहं पुनः ।
मनुष्यत्वाच्च देवत्वं देवत्वात्पौरुषं पुनः ॥ १२.३०९.४१ ॥
Saindo do inferno, com o tempo alcançarei de novo o nascimento humano; da humanidade, a divindade, e da divindade, de novo a virilidade.
12.309.42
मनुष्यत्वाच्च निरयं पर्यायेणोपगच्छति ।
य एवं वेत्ति नित्यं वै निरात्मात्मगुणैर्वृतः ॥ १२.३०९.४२ ॥
Da humanidade também se vai, por sua vez, ao inferno. Quem assim sempre sabe, embora envolto pelas qualidades do eu, está livre do eu.
12.309.43
तेन देवमनुष्येषु निरये चोपपद्यते ।
ममत्वेनावृतो नित्यं तत्रैव परिवर्तते ॥ १२.३०९.४३ ॥
Por isso, ele nasce entre deuses e humanos, ou no inferno. Sempre envolto em possessividade, ele gira justamente ali.
12.309.44
सर्गकोटिसहस्राणि मरणान्तासु योनिषु ।
य एवं कुरुते कर्म शुभाशुभफलात्मकम् ॥ १२.३०९.४४ ॥
Quem assim pratica ações de frutos bons e maus atravessa milhares de milhões de nascimentos em ventres que terminam na morte.
12.309.45
स एवं फलमाप्नोति त्रिषु लोकेषु मूर्तिमान् ।
प्रकृतिः कुरुते कर्म शुभाशुभफलात्मकम्।
प्रकृतिश्च तदश्नाति त्रिषु लोकेषु कामगा ॥ १२.३०९.४५ ॥
Assim encarnado, obtém o fruto nos três mundos. A Natureza realiza ações de frutos bons e maus, e essa mesma Natureza, vagando à vontade pelos três mundos, desfruta de seu fruto.
12.309.46
तिर्यग्योनिमनुष्यत्वे देवलोके तथैव च ।
त्रीणि स्थानानि चैतानि जानीयात्प्राकृतानिह ॥ १२.३०९.४६ ॥
Em ventres animais, no estado humano e igualmente no mundo dos deuses — esses três estados devem ser conhecidos aqui como pertencentes à Natureza.
12.309.47
अलिङ्गां प्रकृतिं त्वाहुर्लिङ्गैरनुमिमीमहे ।
तथैव पौरुषं लिङ्गमनुमानाद्धि गम्यते ॥ १२.३०९.४७ ॥
Diz-se que a Prakṛti não tem marca, mas a inferimos por suas marcas; igualmente, a marca do Puruṣa só se conhece por inferência.
12.309.48
स लिङ्गान्तरमासाद्य प्राकृतं लिङ्गमव्रणम् ।
व्रणद्वाराण्यधिष्ठाय कर्मणाऽऽत्मनि पश्यति ॥ १२.३०९.४८ ॥
Tendo alcançado outra marca, ele obtém a marca natural e imaculada; habitando as aberturas das feridas, vê em si mesmo pela ação.
12.309.49
श्रोत्रादीनि तु सर्वाणि पञ्च कर्मेन्द्रियाण्यथ ।
वागादीनि प्रवर्तन्ते गुणेष्विह गुणैः सह ॥ १२.३०९.४९ ॥
A audição e todos os demais, e também os cinco órgãos de ação, a fala e os demais, aqui se põem em movimento entre as qualidades, juntamente com as qualidades.
12.309.50
अहमेतानि वै सर्वं मय्येतानीन्द्रियाणि ह ।
निरिन्द्रियो हि मन्तेत व्रणवानस्मि निर्व्रणः ॥ १२.३०९.५० ॥
Eu sou de fato tudo isto; todos estes sentidos estão em mim. Quem está sem sentidos deve pensar: 'Embora eu tenha ferida, sou sem ferida.'
12.309.51
अलिङ्गो लिङ्गमात्मानमकालः कालमात्मनः ।
असत्वं सत्वमात्मानमतत्त्वं तत्त्वमात्मनः ॥ १२.३०९.५१ ॥
Toma o eu sem marca como tendo marca, e o eu sem tempo como sendo o tempo; toma o não-ser como o ser do eu, e o não-real como a realidade do eu.
12.309.52
अमृत्युर्मृत्युमात्मानमचरश्चरमात्मनः ।
अक्षेत्रः क्षेत्रमात्मानमसर्गः सर्गमात्मनः ॥ १२.३०९.५२ ॥
Toma o eu imortal como a morte, o eu imóvel como o móvel do eu; o sem campo como campo, o não-criado como criação do eu.
12.309.53
अतपास्तप आत्मानमगतिर्गतिमात्मनः ।
अभवो भवमात्मानमभयो भयमात्मनः ॥ १२.३०९.५३ ॥
Toma o eu sem ascese como ascese, e o eu sem movimento como seu movimento; toma o não-devir como devir, e o eu sem medo como seu medo.
12.309.54
अकर्ता कर्तृ चात्मानमबीजो बीजमात्मनः ।
अक्षरः क्षरमात्मानमबुद्धिस्त्वभिमन्यते ॥ १२.३०९.५४ ॥
Toma o não-agente como agente e o eu sem semente como a semente do eu; toma o imperecível como perecível. Somente o insensato assim imagina.