Mahābhārata · Adhyāya 12.314
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.314.1
मृगयां विचरन्कश्चिद्विजने जनकात्मजः ।
वने ददर्श विप्रेन्द्रमृषिं वंशधरं भृगोः ॥ १२.३१४.१ ॥
Auf der Jagd umherziehend, sah der Sohn Janakas in einem einsamen Wald einen Weisen, den vornehmsten der Brahmanen, den Träger der Linie Bhṛgus.
12.314.2
तमासीनमुपासीनः प्रणम्य शिरसा मुनिम् ।
पश्चादनुमतस्तेन पप्रच्छ वसुमानिदम् ॥ १२.३१४.२ ॥
Dem sitzenden Weisen das Haupt neigend, fragte Vasumān, der in der Nähe saß, nachdem er seine Erlaubnis erhalten hatte, dies.
12.314.3
भगवन्किमिदं श्रेयः प्रेत्य चापीह वा भवेत् ।
पुरुषस्याध्रुवे देहे कामस्य वशवर्तिनः ॥ १२.३१४.३ ॥
Ehrwürdiger, was ist für einen Menschen mit vergänglichem Körper, der unter der Herrschaft der Begierde steht, gut, nach dem Tod wie hier?
12.314.4
सत्कृत्य परिपृष्टः सन्सुमहात्मा महातपाः ।
निजगाद ततस्तस्मै श्रेयस्करमिदं वचः ॥ १२.३१४.४ ॥
So ehrerbietig befragt, sprach der hochherzige, überaus asketische Weise darauf diese dem Guten förderlichen Worte zu ihm.
12.314.5
मनसः प्रतिकूलानि प्रेत्य चेह नचेच्छसि ।
भूतानां प्रतिकूलेभ्यो निवर्तस्य यतेन्द्रियः ॥ १२.३१४.५ ॥
Wenn du das dem Geist Zuwiderlaufende weder nach dem Tod noch hier willst, so wende dich mit gezügelten Sinnen ab von dem, was den Wesen zuwiderläuft.
12.314.6
धर्मः सदा हितः पुंसां धर्मश्चैवाश्रयः सताम् ।
धर्माल्लोकास्त्रयस्तात प्रवृत्ताः सचराचराः ॥ १२.३१४.६ ॥
Das Dharma ist den Menschen stets heilsam, und das Dharma ist wahrlich die Zuflucht der Guten. Lieber Sohn, aus dem Dharma sind die drei Welten mit dem Bewegten und dem Unbewegten hervorgegangen.
12.314.7
स्वादुकामुक कामानां वैतृष्ण्यं किं न गच्छसि ।
मधु पश्यसि दुर्बुद्धे प्रपातं नानुपश्यसि ॥ १२.३१४.७ ॥
Liebhaber des Süßen, warum wendest du dich nicht von den Begierden ab? Törichter, du siehst den Honig, aber nicht den Abgrund.
12.314.8
यथा ज्ञाने परिचयः कर्तव्यस्तत्फलार्थिना ।
तथा धर्मे परिचयः कर्तव्यस्तत्फलार्थिना ॥ १२.३१४.८ ॥
So wie derjenige, der nach ihrer Frucht strebt, sich mit dem Wissen vertraut machen soll, so soll sich auch der, der nach ihrer Frucht strebt, mit dem Dharma vertraut machen.
12.314.9
असता धर्मकामेन विशुद्धं कर्म दुष्करम् ।
सता तु धर्मकामेन सुकरं कर्म दुष्करम् ॥ १२.३१४.९ ॥
Für den Unredlichen ist reine Handlung schwer, auch wenn er das Dharma begehrt; für den Redlichen aber, der das Dharma begehrt, ist dieselbe Handlung, obgleich leicht, schwer.
12.314.10
वने ग्राम्यसुखाचारो यथाग्राम्यस्तथैव सः ।
ग्रामे वनसुखाचारो यथा वनचरस्तथा ॥ १२.३१४.१० ॥
Wer im Wald das Vergnügen des Dorfes pflegt, ist wie ein Dorfbewohner; wer im Dorf das Vergnügen des Waldes pflegt, ist wie ein Waldbewohner.
12.314.11
मनोवाक्कर्मगे धर्मे कुरु श्रद्धां समाहितः ।
निवृत्तौ वा प्रवृत्तौ वा संप्रधार्य गुणागुणान् ॥ १२.३१४.११ ॥
Sammle dich und setze dein Vertrauen in das Dharma, das in Denken, Rede und Tat wohnt; ob im Rückzug oder im Handeln, wäge Vorzüge und Mängel gut ab.
12.314.12
नित्यं च बहु दातव्यं साधुभ्यश्चानसूयता ।
प्रार्थितं ब्राह्मणेभ्यश्च सत्कृतं देशकालयोः ॥ १२.३१४.१२ ॥
Man soll stets reichlich den Guten geben, ohne Neid; und was die Brahmanen erbitten, soll man ehrenvoll geben, gemäß Ort und Zeit.
12.314.13
शुभेन विधिना लब्धमर्हाय प्रतिपादयेत् ।
क्रोधमुत्सृज्य दत्त्वाऽथ नानुतप्येन्न कीर्तयेत् ॥ १२.३१४.१३ ॥
Was auf rechtschaffene Weise erlangt wurde, soll dem Würdigen gegeben werden. Nachdem man den Zorn abgelegt und gegeben hat, soll man weder bereuen noch davon sprechen.
12.314.14
अनृशंसः शुचिर्दान्तः सत्यवागार्जवे स्थितः ।
योनिकर्मविशुद्धश्च पात्रं स्याद्वेदविद्द्विजः ॥ १२.३१४.१४ ॥
Der Mitfühlende, Reine, Selbstbeherrschte, Wahrhaftige, in Aufrichtigkeit Gefestigte, durch Geburt und Handeln Geläuterte, der Veda-Kundige, der Zweimalgeborene — er ist der würdige Empfänger.
12.314.15
संस्कृता चैकपत्नी च जात्या योनिरिहेष्यते ।
ऋग्यजुःसामगो विद्वान्षट्कर्मा पात्रमुच्यते ॥ १२.३१४.१५ ॥
Der Geweihte, einer einzigen Frau treu, vortrefflich durch Kaste und Herkunft, kundig in Ṛg, Yajus und Sāma, Vollzieher der sechs Riten — er heißt der würdige Empfänger.
12.314.16
स एव धर्मः सोऽधर्मस्तं तं प्रति नरं भवेत् ।
पात्राकर्मविशेषेण देशकालाववेक्ष्य च ॥ १२.३१४.१६ ॥
Dieselbe Handlung kann für den einen Dharma und für einen anderen Adharma sein. Nachdem man den Empfänger, die Eigenart der Handlung, Ort und Zeit bedacht hat, soll man entscheiden.
12.314.17
लीलयाऽल्पं यथा गात्रात्प्रमृज्यात्तु रजः पुमान् ।
बहुयत्नेन च महत्पापनिर्हरणं तथा ॥ १२.३१४.१७ ॥
Wie ein Mann leicht etwas Staub vom Körper wischt, so erfordert die Tilgung einer großen Sünde große Mühe.
12.314.18
विरिक्तस्य यथा सम्यग्घृतं भवति भेषजम् ।
तथा निर्हृतदोषस्य प्रेत्य धर्मः सुखावहः ॥ १२.३१४.१८ ॥
Wie Butterschmalz das richtige Heilmittel für den Gereinigten wird, so bringt der Dharma dem von Fehlern Befreiten nach dem Tod Glück.
12.314.19
मानसं सर्वभूतेषु वर्तते वै शुभाशुभम् ।
अशुभेभ्यः समाक्षिप्य शुभेष्वेवावधारय ॥ १२.३१४.१९ ॥
Im Geist aller Wesen wohnen fürwahr Gutes und Böses. Ziehe ihn vom Bösen zurück und richte ihn allein auf das Gute.
12.314.20
सर्वं सर्वेणा सर्वत्र क्रियमाणं च पूजय ।
स्वधर्मे यत्र रागस्ते कामं धर्मो विधीयताम् ॥ १२.३१४.२० ॥
Ehre alles, was alle überall tun. Wo deine Hingabe in deiner eigenen Pflicht liegt, möge der Dharma nach deinem Wunsch festgesetzt werden.
12.314.21
अधृतात्मन्धृतौ तिष्ठ दुर्बद्धे बुद्धिमान्भव ।
अप्रशान्तः प्रशाम्य त्वमप्राज्ञः प्राज्ञवच्चर ॥ १२.३१४.२१ ॥
O du mit unbeständiger Seele, bleibe fest in der Standhaftigkeit. O du mit schlecht gezügeltem Geist, werde weise. Du Unbeschwichtigter, beruhige dich. Du Unweiser, verhalte dich wie ein Weiser.
12.314.22
तेजसा शक्यते प्राप्तुमुपायः सहचारिणा ।
इह च प्रेत्य च श्रेयस्तस्य मूलं धृतिः परा ॥ १२.३१४.२२ ॥
Es kann durch Kraft erreicht werden; das Mittel muss von ihr begleitet sein. Hier wie im Jenseits ist die Wurzel des höchsten Guten die höchste Standhaftigkeit.
12.314.23
राजर्षिरधृतिः स्वर्गात्पतितो हि महाभिषः ।
ययातिः क्षीणपुण्योपि धृत्या लोकानवाप्तवान् ॥ १२.३१४.२३ ॥
Der königliche Weise Mahābhiṣa fiel, da ihm Standhaftigkeit fehlte, vom Himmel. Yayāti erlangte, obwohl sein Verdienst erschöpft war, die Welten durch Standhaftigkeit.
12.314.24
तपस्विनां धर्मवतां विदुषां चोपसेवनात् ।
प्राप्स्यसे विपुलां बुद्धिं तथा श्रेयोऽभिपत्स्यसे ॥ १२.३१४.२४ ॥
Indem du Asketen, Gerechten und Gelehrten dienst, wirst du große Weisheit erlangen und so auch das höchste Gute erreichen.
12.314.25
स तु स्वभावसंपन्नस्तच्छ्रुत्वा मुनिभाषितम् ।
विनिवर्त्य मनः कामाद्धर्मे बुद्धिं चकार ह ॥ १२.३१४.२५ ॥
Er, von guter Natur, hörte die Worte des Weisen, wandte seinen Geist vom Verlangen ab und richtete seinen Verstand fürwahr auf das Dharma.