மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.314
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.314.1
मृगयां विचरन्कश्चिद्विजने जनकात्मजः ।
वने ददर्श विप्रेन्द्रमृषिं वंशधरं भृगोः ॥ १२.३१४.१ ॥
வேட்டையாடித் திரிந்த ஜனகனின் மகன் ஒரு தனிமையான காட்டில் பிருகுவின் வம்சத்தைத் தாங்கும், பிராமணர்களில் சிறந்த ஒரு முனிவரைக் கண்டான்.
12.314.2
तमासीनमुपासीनः प्रणम्य शिरसा मुनिम् ।
पश्चादनुमतस्तेन पप्रच्छ वसुमानिदम् ॥ १२.३१४.२ ॥
அமர்ந்திருந்த அந்த முனிவரை சிரம் தாழ்த்தி வணங்கி, அருகில் அமர்ந்த வசுமான் அவரது அனுமதி பெற்ற பின் இதைக் கேட்டான்.
12.314.3
भगवन्किमिदं श्रेयः प्रेत्य चापीह वा भवेत् ।
पुरुषस्याध्रुवे देहे कामस्य वशवर्तिनः ॥ १२.३१४.३ ॥
பகவானே, நிலையற்ற உடலுடன், ஆசையின் வசப்பட்ட மனிதனுக்கு, இறப்புக்குப் பின்னும் இங்கேயும், எது நன்மையாக இருக்கும்?
12.314.4
सत्कृत्य परिपृष्टः सन्सुमहात्मा महातपाः ।
निजगाद ततस्तस्मै श्रेयस्करमिदं वचः ॥ १२.३१४.४ ॥
மரியாதையுடன் கேட்கப்பட்ட அந்த மகாத்மாவும் மகாதபஸ்வியும் பின்னர் அவனுக்கு இந்த நன்மை தரும் வார்த்தையைச் சொன்னார்.
12.314.5
मनसः प्रतिकूलानि प्रेत्य चेह नचेच्छसि ।
भूतानां प्रतिकूलेभ्यो निवर्तस्य यतेन्द्रियः ॥ १२.३१४.५ ॥
மனதுக்கு எதிரானவற்றை இறப்புக்குப் பின்னும் இங்கேயும் நீ விரும்பவில்லை என்றால், புலன்களை அடக்கி உயிர்களுக்குப் பிரதிகூலமானவற்றிலிருந்து விலகு.
12.314.6
धर्मः सदा हितः पुंसां धर्मश्चैवाश्रयः सताम् ।
धर्माल्लोकास्त्रयस्तात प्रवृत्ताः सचराचराः ॥ १२.३१४.६ ॥
தர்மம் எப்போதும் மனிதர்களுக்கு நன்மை தருவது; தர்மமே நல்லோருக்கு அடைக்கலம். அன்பனே, தர்மத்திலிருந்தே அசையும் அசையாதவற்றுடன் மூன்று உலகங்களும் தோன்றின.
12.314.7
स्वादुकामुक कामानां वैतृष्ण्यं किं न गच्छसि ।
मधु पश्यसि दुर्बुद्धे प्रपातं नानुपश्यसि ॥ १२.३१४.७ ॥
சுவையை விரும்புபவனே, ஆசைகளிலிருந்து தேடாமை ஏன் உனக்கு வரவில்லை? தீய புத்தியுள்ளவனே, தேனைக் காண்கிறாய்; ஆனால் விழும் பள்ளத்தைக் காணவில்லை.
12.314.8
यथा ज्ञाने परिचयः कर्तव्यस्तत्फलार्थिना ।
तथा धर्मे परिचयः कर्तव्यस्तत्फलार्थिना ॥ १२.३१४.८ ॥
அறிவில் பழக்கம் கொள்ள வேண்டும்; அதன் பயனை விரும்புபவன் அவ்வாறே. அதுபோல, தர்மத்திலும் அதன் பயனை விரும்புபவன் பழக்கம் கொள்ள வேண்டும்.
12.314.9
असता धर्मकामेन विशुद्धं कर्म दुष्करम् ।
सता तु धर्मकामेन सुकरं कर्म दुष्करम् ॥ १२.३१४.९ ॥
தர்மத்தை விரும்பினாலும் நல்லவனல்லாதவனுக்கு தூய செயல் கடினம்; ஆனால் தர்மத்தை விரும்பும் நல்லவனுக்கு அச்செயல் எளிதாயினும் கடினமே.
12.314.10
वने ग्राम्यसुखाचारो यथाग्राम्यस्तथैव सः ।
ग्रामे वनसुखाचारो यथा वनचरस्तथा ॥ १२.३१४.१० ॥
காட்டில் கிராம இன்பங்களைப் பின்பற்றுபவன் கிராமவாசியைப் போன்றவனே; ஊரில் வனவாசத்தின் இன்பத்தைப் பின்பற்றுபவன் வனவாசியைப் போன்றவனே.
12.314.11
मनोवाक्कर्मगे धर्मे कुरु श्रद्धां समाहितः ।
निवृत्तौ वा प्रवृत्तौ वा संप्रधार्य गुणागुणान् ॥ १२.३१४.११ ॥
மனம், வாக்கு, செயல் ஆகியவற்றில் நிலைத்த தர்மத்தில் ஒருமனதுடன் சிரத்தை வை; விலகலோ ஈடுபாடோ, நன்மையும் குறையும் நன்கு ஆராய்ந்து.
12.314.12
नित्यं च बहु दातव्यं साधुभ्यश्चानसूयता ।
प्रार्थितं ब्राह्मणेभ्यश्च सत्कृतं देशकालयोः ॥ १२.३१४.१२ ॥
எப்போதும் நல்லோருக்குப் பொறாமையின்றி மிகுதியாக கொடுக்க வேண்டும்; பிராமணர்கள் கேட்பதை இடமும் காலமும் பார்த்து மரியாதையுடன் கொடுக்க வேண்டும்.
12.314.13
शुभेन विधिना लब्धमर्हाय प्रतिपादयेत् ।
क्रोधमुत्सृज्य दत्त्वाऽथ नानुतप्येन्न कीर्तयेत् ॥ १२.३१४.१३ ॥
நல்ல முறையில் பெற்ற பொருளைத் தகுதியுடையவருக்குக் கொடுக்க வேண்டும். கோபத்தை விட்டு கொடுத்த பின் வருந்தக்கூடாது, அதைப் புகழ்ந்து பேசவும் கூடாது.
12.314.14
अनृशंसः शुचिर्दान्तः सत्यवागार्जवे स्थितः ।
योनिकर्मविशुद्धश्च पात्रं स्याद्वेदविद्द्विजः ॥ १२.३१४.१४ ॥
இரக்கமுள்ளவனும், தூய்மையும், அடக்கமும், உண்மைப் பேச்சும், நேர்மையும் உடையவனும், பிறப்பிலும் நடத்தையிலும் தூய்மையானவனும், வேதம் அறிந்த துவிஜனுமே தகுதியான பாத்திரம்.
12.314.15
संस्कृता चैकपत्नी च जात्या योनिरिहेष्यते ।
ऋग्यजुःसामगो विद्वान्षट्कर्मा पात्रमुच्यते ॥ १२.३१४.१५ ॥
சடங்குகளால் தூய்மையானவனும், ஒரே மனைவியை உடையவனும், பிறப்பாலும் குலத்தாலும் சிறந்தவனும், ரிக், யஜுஸ், சாமம் அறிந்த கற்றோனும், ஆறு கர்மங்களைச் செய்பவனுமே பாத்திரம் எனப்படுகிறான்.
12.314.16
स एव धर्मः सोऽधर्मस्तं तं प्रति नरं भवेत् ।
पात्राकर्मविशेषेण देशकालाववेक्ष्य च ॥ १२.३१४.१६ ॥
அதே செயல் ஒருவருக்கு தர்மமாகவும், மற்றொருவருக்கு அதர்மமாகவும் ஆகலாம். பாத்திரம், செயலின் சிறப்பு, இடம், காலம் ஆகியவற்றை ஆராய்ந்தே முடிவு செய்ய வேண்டும்.
12.314.17
लीलयाऽल्पं यथा गात्रात्प्रमृज्यात्तु रजः पुमान् ।
बहुयत्नेन च महत्पापनिर्हरणं तथा ॥ १२.३१४.१७ ॥
ஒருவன் உடலிலிருந்து சிறிய தூசியை எளிதாகத் துடைத்துவிடுவது போல, பெரும் பாவத்தை நீக்குவது பெரும் முயற்சியால்தான் ஆகும்.
12.314.18
विरिक्तस्य यथा सम्यग्घृतं भवति भेषजम् ।
तथा निर्हृतदोषस्य प्रेत्य धर्मः सुखावहः ॥ १२.३१४.१८ ॥
மருந்தால் வயிறு சுத்தமானவனுக்கு நெய் சரியான மருந்தாவது போல, குற்றங்கள் நீங்கியவனுக்கு தர்மம் மறுமையில் சுகத்தைத் தருகிறது.
12.314.19
मानसं सर्वभूतेषु वर्तते वै शुभाशुभम् ।
अशुभेभ्यः समाक्षिप्य शुभेष्वेवावधारय ॥ १२.३१४.१९ ॥
அனைத்து உயிர்களிலும் மனத்திலேயே நலமும் தீமையும் உள்ளன. தீமையிலிருந்து மனத்தை விலக்கி நன்மையிலேயே நிலைநிறுத்து.
12.314.20
सर्वं सर्वेणा सर्वत्र क्रियमाणं च पूजय ।
स्वधर्मे यत्र रागस्ते कामं धर्मो विधीयताम् ॥ १२.३१४.२० ॥
எல்லாவற்றையும், எல்லாரும் எங்கும் செய்யப்படுவதையும் மதி. எங்கு உனக்கு உன் சுவதர்மத்தில் பற்று உள்ளதோ, அங்கே விருப்பப்படி தர்மத்தை நிலைநிறுத்து.
12.314.21
अधृतात्मन्धृतौ तिष्ठ दुर्बद्धे बुद्धिमान्भव ।
अप्रशान्तः प्रशाम्य त्वमप्राज्ञः प्राज्ञवच्चर ॥ १२.३१४.२१ ॥
நிலையற்ற மனமே, உறுதியில் நில். அடங்காத மனமே, அறிவுடையவனாக ஆ. அமைதியற்றவனே, நீ அமைதியடை. அறிவற்றவனே, அறிஞனைப் போல் நட.
12.314.22
तेजसा शक्यते प्राप्तुमुपायः सहचारिणा ।
इह च प्रेत्य च श्रेयस्तस्य मूलं धृतिः परा ॥ १२.३१४.२२ ॥
ஆற்றலால் அடையக்கூடியது; துணையான வழியுடன். இம்மையிலும் மறுமையிலும் நன்மையின் வேர் உயர்ந்த உறுதியே.
12.314.23
राजर्षिरधृतिः स्वर्गात्पतितो हि महाभिषः ।
ययातिः क्षीणपुण्योपि धृत्या लोकानवाप्तवान् ॥ १२.३१४.२३ ॥
அரசரிஷி மகாபிஷன் உறுதியின்மையால் சுவர்க்கத்திலிருந்து வீழ்ந்தான். புண்ணியம் குறைந்த யயாதியோ உறுதியால் உலகங்களை அடைந்தான்.
12.314.24
तपस्विनां धर्मवतां विदुषां चोपसेवनात् ।
प्राप्स्यसे विपुलां बुद्धिं तथा श्रेयोऽभिपत्स्यसे ॥ १२.३१४.२४ ॥
தவசிகளையும் தர்மவான்களையும் அறிஞர்களையும் பணிந்து சேவிப்பதால் நீ பெரிய அறிவைப் பெறுவாய்; அவ்வாறே நன்மையையும் அடைவாய்.
12.314.25
स तु स्वभावसंपन्नस्तच्छ्रुत्वा मुनिभाषितम् ।
विनिवर्त्य मनः कामाद्धर्मे बुद्धिं चकार ह ॥ १२.३१४.२५ ॥
இயல்பில் நற்குணம் நிறைந்த அவன், முனிவர் சொன்னதைக் கேட்டு, மனத்தை ஆசையிலிருந்து திருப்பித் தர்மத்தில் புத்தியைச் செலுத்தினான்.