Mahābhārata · Adhyāya 12.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.33.1
कानि कृत्वेह कर्माणि प्रायश्चित्तीयते नरः ।
किं कृत्वा मुच्यते तत्र तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.३३.१ ॥
¿Qué acciones, realizadas aquí, hacen que un hombre necesite expiación? ¿Qué debe hacer para quedar libre allí? Abuelo, dímelo.
12.33.2
अकुर्वन्विहितं कर्म प्रतिषिद्धानि चाचरन् ।
प्रायश्चित्तीयते ह्येवं नरो मिथ्याऽनुवर्तयन् ॥ १२.३३.२ ॥
El hombre que no cumple el deber prescrito, que hace lo prohibido y sigue un camino falso, de este modo se vuelve merecedor de expiación.
12.33.3
सूर्येणाभ्युदितो यश्च ब्रह्मचारी भवत्युत ।
तथा सूर्याभिनिर्मुक्तः कुनखी श्यावदन्नपि ॥ १२.३३.३ ॥
Quien duerme después de salir el sol, aun siendo estudiante célibe; asimismo quien duerme tras la puesta del sol, el de uñas sucias y el de rostro oscuro.
12.33.4
परिवित्तिः परिवेत्ता ब्रह्मेज्यायाश्च दूषकः ।
दिधिषूपतिस्तथा यः स्यादग्रेदिधिषुरेव च ॥ १२.३३.४ ॥
El parivitti, el parivettā, el profanador del sacrificio de un brahmán, el marido de una mujer vuelta a casar, y asimismo quien es el primer esposo que se vuelve a casar.
12.33.5
अवकीर्णी भवेद्यश्च द्विजातिवधकस्तथा ।
अतीर्थे ब्राह्मणस्त्यागी तीर्थे चाप्रतिपादकः ॥ १२.३३.५ ॥
Quien se vuelve un avakīrṇī, el asesino de un hombre de los dos nacimientos, quien abandona a un brahmán en un lugar inadecuado, y quien no da en un lugar apropiado.
12.33.6
ग्रामयाजी च कौन्तेय मांसस्य परिविक्रयी ।
यश्चाग्नीनपविध्येत तथैव ब्रह्मविक्रयी ॥ १२.३३.६ ॥
Oh hijo de Kuntī, quien oficia sacrificios por un pueblo, quien vende carne, quien desecha los fuegos sagrados, y asimismo quien vende el Veda.
12.33.7
शूद्रस्त्रीवधको यश्च पूर्वः पूर्वस्तु गर्हितः ।
वृथा पशुसमालम्भी वनदाहस्य कारकः ॥ १२.३३.७ ॥
Quien mata a una mujer śūdra es más censurable que los anteriores; también quien sacrifica animales en vano y quien incendia el bosque.
12.33.8
अनृतेनोपवर्ती च प्रतिषेद्धा गुरोस्तथा ।
स्वदत्तस्यापहर्ता च परदत्तनिरोधकः ॥ १२.३३.८ ॥
Quien vive de la mentira, quien impide a su maestro, quien recupera lo que él mismo dio y quien obstruye lo que otro ha dado.
12.33.9
वाग्दत्तं च मनोदत्तं धारादत्तं च यो हरेत् ।
पाकभेदेन भोक्ता च भुञ्जानस्याप्यनादरः ॥ १२.३३.९ ॥
Quien arrebata un don prometido de palabra, dado en el pensamiento o dado por la corriente de agua; quien come separando la comida cocinada, y quien muestra desprecio a quien está comiendo.
12.33.10
स्वजनैः कलहं चैव आश्रितानामरक्षणम् ।
एतान्येनांसि सर्वाणि व्युत्क्रान्तसमयश्च यः ॥ १२.३३.१० ॥
Reñir con los propios parientes y no proteger a quienes dependen de uno: todos estos son pecados; también quien transgrede el tiempo establecido.
12.33.11
अकार्याणि तु वक्ष्यामि यानि तानि निबोध मे ।
लोकवेदविरुद्धानि तान्येकाग्रमनाः शृणु ॥ १२.३३.११ ॥
Ahora te hablaré de las acciones indebidas, contrarias al mundo y al Veda; compréndelas de mí y escucha con la mente concentrada.
12.33.12
स्वधर्मस्य परित्यागः परधर्मस्य च क्रिया ।
अयाज्ययाजनं चैव तथाऽभक्ष्यस्य भक्षणम् ॥ १२.३३.१२ ॥
Abandonar el propio deber y cumplir el de otro, oficiar sacrificios para quienes no se debe, y comer lo que no debe comerse: estas son acciones indebidas.
12.33.13
शरणागतसंत्यागो भृत्यस्याभरणं तथा ।
रसानां विक्रयश्चापि तिर्यग्योनिवधस्तथा ॥ १२.३३.१३ ॥
Abandonar a quien ha buscado refugio, dar adornos a un sirviente, vender jugos y, asimismo, matar animales.
12.33.14
आधानादीनि कर्माणि शक्तिमान्न करोति यः ।
अप्रयच्छंश्च सर्वाणि नित्यदेयानि भारत ॥ १२.३३.१४ ॥
Quien, aunque capaz, no realiza los ritos comenzando por el ādhāna, y no da todas las ofrendas que siempre deben darse, oh Bhārata.
12.33.15
दक्षिणानामदानं च ब्राह्मणस्वाभिमर्शनम् ।
सर्वाण्येतान्यकार्याणि प्राहुर्धर्मविदो जनाः ॥ १२.३३.१५ ॥
No dar las dakṣiṇās y apropiarse de la riqueza de un brahmán: todo esto, dicen los conocedores del dharma, son actos que no deben hacerse.
12.33.16
पित्रा विवदते पुत्रो यश्च स्याद्गुरुतल्पगः ।
अप्रजायन्नरव्याघ्र भवत्यधार्मिको नरः ॥ १२.३३.१६ ॥
El hijo que riñe con su padre y quien yace con la esposa de su maestro — oh tigre entre los hombres, el hombre sin descendencia se vuelve injusto.
12.33.17
उक्तान्येतानि कर्माणि विस्तरेणेतरेण च ॥ १२.३३.१७ ॥
Estas acciones han sido expuestas, tanto en detalle como brevemente.
12.33.18
यानि कुर्वन्निकुर्वंश्च प्रायश्चित्तीयते नरः ।
एतान्येव तु कर्माणि क्रियमाणानि मानवैः।
येषुयेषु निमित्तेषु न लिप्यन्तेऽथ ताञ्शृणु ॥ १२.३३.१८ ॥
Las acciones que, hechas o no hechas, hacen que un hombre deba expiación — pero en qué circunstancias no le manchan cuando los hombres las realizan: escucha ahora sobre ellas.
12.33.19
प्रगृह्य शस्त्रमायान्तमपि वेदान्तगं रणे ।
जिघांसन्तं जिघांसीयान्न तेन ब्रह्महा भवेत् ॥ १२.३३.१९ ॥
Si alguien viene contra ti en la batalla con el arma en alto, aunque sea un erudito consumado en los Vedas, y desea matarte, quien lo mate no será un asesino de brahmán.
12.33.20
इति चाप्यत्र कौन्तेय मन्त्रो वेदेषु पठ्यते ।
वेदप्रमाणविहितं धर्मं च प्रब्रवीमि ते ॥ १२.३३.२० ॥
Así, oh hijo de Kuntī, también en los Vedas se recita este mantra sobre el asunto, y te digo el dharma prescrito por la autoridad de los Vedas.
12.33.21
अपेतं ब्राह्मणं वृत्ताद्यो हन्यादाततायिनम् ।
न तेन ब्रह्महा स स्यान्मन्युस्तन्मन्युमृच्छति ॥ १२.३३.२१ ॥
Un brahmán caído de su conducta que viene como agresor: quien lo mata no es asesino de brahmán. La ira alcanza esa misma ira.
12.33.22
प्राणात्यये तथा ज्ञानादाचरन्मदिरामपि ।
आदेशितो धर्मपरैः पुनः संस्कारमर्हति ॥ १२.३३.२२ ॥
Incluso quien bebe licor en peligro de muerte, o a sabiendas, si es instruido por quienes están devotos al dharma, merece ser purificado de nuevo.
12.33.23
एतत्ते सर्वमाख्यातं कौन्तेयाभक्ष्यभक्षणम् ।
प्रायश्चित्तविधानेन सर्वमेतेन शुद्ध्यति ॥ १२.३३.२३ ॥
Oh hijo de Kuntī, te he contado todo esto sobre comer lo que no se debe comer; por la regla de la expiación, con esto todo se purifica.
12.33.24
गुरुतल्पं हि गुर्वर्थं न दूषयति मानवम् ।
उद्दालकः श्वेतकेतुं जनयामास शिष्यतः ॥ १२.३३.२४ ॥
Ir al lecho del maestro por el bien del maestro no mancha al hombre. Uddālaka engendró a Śvetaketu a través de su discípulo.
12.33.25
स्तेयं कुर्वंश्च गुर्वर्थमापत्सु न निषिध्यते ।
बहुशः कामकारेण न चेद्यः संप्रवर्तते ॥ १२.३३.२५ ॥
Para el bien del maestro, quien roba en tiempos de apuro no es prohibido, siempre que no lo haga repetidamente por deseo.
12.33.26
अन्यत्र ब्राह्मणस्वेभ्य आददानो न दुष्यति ।
स्वयमप्राशिता यश्च न स पापेन लिप्यते ॥ १२.३३.२६ ॥
Quien toma de otros, excepto de la propiedad de un brahmán, no queda contaminado; y quien toma lo que no ha sido comido por sí mismo no se mancha con el pecado.
12.33.27
प्राणत्राणेऽनृतं वाच्यमात्मनो वा परस्य च ।
गुर्वर्थे स्त्रीषु चैव स्याद्विवाहकरणेषु च ॥ १२.३३.२७ ॥
Al salvar una vida, por uno mismo o por otro, por el bien del maestro, en asuntos de mujeres y al concertar matrimonios, puede decirse falsedad.
12.33.28
नावर्तते व्रतं स्वप्ने शुक्रमोक्षे कथंचन ।
आज्यहोमः समिद्धेऽग्नौ प्रायश्चित्तं विधीयते ॥ १२.३३.२८ ॥
Un voto no se rompe por un sueño ni por ninguna emisión de semen; se prescribe como expiación una ofrenda de ghee en un fuego encendido.
12.33.29
पारिवित्त्यं तु पतिते नास्ति प्रव्रजिते तथा ।
भिक्षिते पारदार्यं च तद्धर्मस्य न दूषकम् ॥ १२.३३.२९ ॥
No hay pārivittya en el caso del caído o del que ha renunciado; asimismo, el pāradārya con quien mendiga no mancilla el dharma.
12.33.30
वृथा पशुसमालम्भं नैव कुर्यान्न कारयेत् ।
भ्रनुग्रहः पशूनां हि संस्कारो विधिनोदितः ॥ १२.३३.३० ॥
No se debe matar animales sin motivo, ni hacer que otros lo hagan; la compasión hacia los animales es la consagración declarada según la regla.
12.33.31
अनर्हे ब्राह्मणे दत्तमज्ञानात्तन्न दूषकम् ।
सत्काराणां तथा तीर्थे नित्यं वा प्रतिपादनम् ॥ १२.३३.३१ ॥
Un don entregado por ignorancia a un brahmán indigno no es una falta; asimismo, el don entregado con honor en un lugar sagrado, o el don perpetuo, no es censurable.
12.33.32
स्त्रियास्तथापचारिण्या निष्कृतिः स्याददूषिका ।
अपि सा पूयते तेन न तु भर्ता प्रदुष्यति ॥ १२.३३.३२ ॥
Asimismo, para una mujer que ha transgredido puede haber una expiación sin falta; por ella queda purificada, pero su esposo no queda manchado.
12.33.33
तत्त्वं ज्ञात्वा तु सोमस्य विक्रयः स्याददोषवान् ।
असमर्थस्य भृत्यस्य विसर्गः स्याददोषवान् ॥ १२.३३.३३ ॥
Conociendo la verdadera naturaleza del soma, su venta puede ser sin culpa; y el despido de un sirviente incapaz puede ser sin culpa.
12.33.34
वनदाहो गवामर्थे क्रियमाणो न दूषकः ।
उक्तान्येतानि कर्माणि यानि कुर्वन्न दुष्यति ॥ १२.३३.३४ ॥
Quemar un bosque por el bien de las vacas, cuando se hace, no es censurable; quien realiza estos actos declarados no queda manchado.
12.33.35
प्रायश्चित्तानि वक्ष्यामि विस्तरेणैव भारत ।
यानि कृत्वा नरः पूतो भविष्यति नराधिप ॥ १२.३३.३५ ॥
Descendiente de Bharata, señor de los hombres, expondré detalladamente las expiaciones con las que el hombre se purificará.