మహాభారతం · అధ్యాయం 12.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.33.1
कानि कृत्वेह कर्माणि प्रायश्चित्तीयते नरः ।
किं कृत्वा मुच्यते तत्र तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.३३.१ ॥
ఇక్కడ ఏ కర్మలు చేసినప్పుడు మనిషి ప్రాయశ్చిత్తానికి అర్హుడవుతాడు? ఏమి చేసి అక్కడ విముక్తుడవుతాడు? పితామహా, అది నాకు చెప్పండి.
12.33.2
अकुर्वन्विहितं कर्म प्रतिषिद्धानि चाचरन् ।
प्रायश्चित्तीयते ह्येवं नरो मिथ्याऽनुवर्तयन् ॥ १२.३३.२ ॥
విధించిన కర్మను చేయక, నిషిద్ధ కర్మలను ఆచరిస్తూ, అసత్యమార్గాన్ని అనుసరించే మనిషి ఇలా ప్రాయశ్చిత్తానికి అర్హుడవుతాడు.
12.33.3
सूर्येणाभ्युदितो यश्च ब्रह्मचारी भवत्युत ।
तथा सूर्याभिनिर्मुक्तः कुनखी श्यावदन्नपि ॥ १२.३३.३ ॥
సూర్యుడు ఉదయించిన తర్వాత కూడా నిద్రించేవాడు, బ్రహ్మచారియైనా అలా చేసేవాడు; అలాగే సూర్యుడు అస్తమించిన తర్వాత కూడా నిద్రించేవాడు, చెడ్డ గోళ్ళు కలవాడు, నల్లని ముఖం కలవాడు కూడా.
12.33.4
परिवित्तिः परिवेत्ता ब्रह्मेज्यायाश्च दूषकः ।
दिधिषूपतिस्तथा यः स्यादग्रेदिधिषुरेव च ॥ १२.३३.४ ॥
పరివిత్తి, పరివేత్త, బ్రాహ్మణ యజ్ఞాన్ని దూషించేవాడు, పునర్వివాహిత స్త్రీ భర్త, మరియు అగ్రదిధిషువు (మొదట పునర్వివాహం చేసుకునేవాడు) కూడా.
12.33.5
अवकीर्णी भवेद्यश्च द्विजातिवधकस्तथा ।
अतीर्थे ब्राह्मणस्त्यागी तीर्थे चाप्रतिपादकः ॥ १२.३३.५ ॥
అవకీర్ణి అయినవాడు, ద్విజుడిని వధించేవాడు, అలాగే అయోగ్య స్థలంలో బ్రాహ్మణుడిని త్యజించేవాడు, యోగ్య స్థలంలో దానం చేయనివాడు కూడా.
12.33.6
ग्रामयाजी च कौन्तेय मांसस्य परिविक्रयी ।
यश्चाग्नीनपविध्येत तथैव ब्रह्मविक्रयी ॥ १२.३३.६ ॥
కౌంతేయా, గ్రామం కోసం యజ్ఞం చేసేవాడు, మాంసాన్ని అమ్మేవాడు, అగ్నులను విడిచిపెట్టేవాడు, అలాగే వేదాన్ని అమ్మేవాడు.
12.33.7
शूद्रस्त्रीवधको यश्च पूर्वः पूर्वस्तु गर्हितः ।
वृथा पशुसमालम्भी वनदाहस्य कारकः ॥ १२.३३.७ ॥
శూద్ర స్త్రీని చంపువాడు, మునుపటి వాటిలో మునుపటిదానికంటే నిందార్హుడు; వృథాగా పశువులను వధించువాడు, అడవిని కాల్చువాడు (కూడా దోషులు).
12.33.8
अनृतेनोपवर्ती च प्रतिषेद्धा गुरोस्तथा ।
स्वदत्तस्यापहर्ता च परदत्तनिरोधकः ॥ १२.३३.८ ॥
అబద్ధంతో జీవించువాడు, గురువును నిరోధించువాడు, తాను ఇచ్చినదాన్ని తిరిగి తీసుకొనువాడు, ఇతరులు ఇచ్చినదాన్ని అడ్డగించువాడు (కూడా దోషులు).
12.33.9
वाग्दत्तं च मनोदत्तं धारादत्तं च यो हरेत् ।
पाकभेदेन भोक्ता च भुञ्जानस्याप्यनादरः ॥ १२.३३.९ ॥
మాటతో ఇచ్చినదీ, మనస్సుతో ఇచ్చినదీ, ధారతో ఇచ్చినదీ అపహరించువాడు; వంటను విభజించి తినువాడు, తింటున్నవాని పట్ల అనాదరం చూపువాడు (కూడా దోషులు).
12.33.10
स्वजनैः कलहं चैव आश्रितानामरक्षणम् ।
एतान्येनांसि सर्वाणि व्युत्क्रान्तसमयश्च यः ॥ १२.३३.१० ॥
స్వజనులతో కలహించడం, ఆశ్రితులను రక్షించకపోవడం — ఇవన్నీ పాపాలే; విధి-మర్యాద కాలాన్ని అతిక్రమించువాడు (కూడా దోషి).
12.33.11
अकार्याणि तु वक्ष्यामि यानि तानि निबोध मे ।
लोकवेदविरुद्धानि तान्येकाग्रमनाः शृणु ॥ १२.३३.११ ॥
ఇప్పుడు లోకానికీ వేదానికీ విరుద్ధమైన అకార్యాలను చెబుతాను; వాటిని నా నుండి తెలుసుకో, ఏకాగ్ర మనస్సుతో విను.
12.33.12
स्वधर्मस्य परित्यागः परधर्मस्य च क्रिया ।
अयाज्ययाजनं चैव तथाऽभक्ष्यस्य भक्षणम् ॥ १२.३३.१२ ॥
స్వధర్మాన్ని విడిచిపెట్టడం, పరధర్మాన్ని ఆచరించడం, యాగం చేయించకూడనివారికి యాగం చేయించడం, తినకూడనిదాన్ని తినడం — (ఇవి అకార్యాలు).
12.33.13
शरणागतसंत्यागो भृत्यस्याभरणं तथा ।
रसानां विक्रयश्चापि तिर्यग्योनिवधस्तथा ॥ १२.३३.१३ ॥
శరణుజొచ్చినవారిని విడిచిపెట్టడం, సేవకునికి ఆభరణమివ్వడం, రసాలను అమ్మడం, జంతువులను వధించడం కూడా అంతే.
12.33.14
आधानादीनि कर्माणि शक्तिमान्न करोति यः ।
अप्रयच्छंश्च सर्वाणि नित्यदेयानि भारत ॥ १२.३३.१४ ॥
ఆధానం మొదలైన కర్మలను శక్తి ఉండి కూడా చేయనివాడు, నిత్యదేయమైన దానాలన్నింటినీ ఇవ్వనివాడు — ఓ భారతా!
12.33.15
दक्षिणानामदानं च ब्राह्मणस्वाभिमर्शनम् ।
सर्वाण्येतान्यकार्याणि प्राहुर्धर्मविदो जनाः ॥ १२.३३.१५ ॥
దక్షిణలు ఇవ్వకపోవడం, బ్రాహ్మణుని ధనాన్ని ముట్టుకోవడం (అపహరించడం) — ఇవన్నీ అకార్యాలని ధర్మజ్ఞులు చెబుతారు.
12.33.16
पित्रा विवदते पुत्रो यश्च स्याद्गुरुतल्पगः ।
अप्रजायन्नरव्याघ्र भवत्यधार्मिको नरः ॥ १२.३३.१६ ॥
తండ్రితో వివాదపడే కొడుకు, గురుపత్నితో సంగమించేవాడు — ఓ నరవ్యాఘ్రా! సంతానం లేని మనిషి అధార్మికుడవుతాడు.
12.33.17
उक्तान्येतानि कर्माणि विस्तरेणेतरेण च ॥ १२.३३.१७ ॥
ఈ కర్మలు విస్తారంగా, సంక్షేపంగా రెండు విధాలుగా చెప్పబడ్డాయి.
12.33.18
यानि कुर्वन्निकुर्वंश्च प्रायश्चित्तीयते नरः ।
एतान्येव तु कर्माणि क्रियमाणानि मानवैः।
येषुयेषु निमित्तेषु न लिप्यन्तेऽथ ताञ्शृणु ॥ १२.३३.१८ ॥
చేసినా చేయకపోయినా మనిషి ప్రాయశ్చిత్తం చేయవలసిన కర్మలు — ఇవే మనుష్యులచే చేయబడినప్పుడు, ఏ ఏ సందర్భాలలో అంటుకోవో, వాటిని విను.
12.33.19
प्रगृह्य शस्त्रमायान्तमपि वेदान्तगं रणे ।
जिघांसन्तं जिघांसीयान्न तेन ब्रह्महा भवेत् ॥ १२.३३.१९ ॥
యుద్ధంలో ఆయుధం పట్టి తనను చంపడానికి వస్తున్న వాడిని, వేదాంతాన్ని పూర్తిగా అధ్యయనం చేసిన బ్రాహ్మణుడైనా సరే, చంపాలని కోరేవాడిని చంపినవాడు బ్రహ్మహత్య చేసినవాడు కాడు.
12.33.20
इति चाप्यत्र कौन्तेय मन्त्रो वेदेषु पठ्यते ।
वेदप्रमाणविहितं धर्मं च प्रब्रवीमि ते ॥ १२.३३.२० ॥
కౌంతేయా, ఈ విషయంలో వేదాలలో ఈ మంత్రం కూడా పఠించబడుతుంది. వేద ప్రమాణంతో విధించబడిన ధర్మాన్ని కూడా నేను నీకు చెబుతున్నాను.
12.33.21
अपेतं ब्राह्मणं वृत्ताद्यो हन्यादाततायिनम् ।
न तेन ब्रह्महा स स्यान्मन्युस्तन्मन्युमृच्छति ॥ १२.३३.२१ ॥
ఆచారం నుండి భ్రష్టుడైన బ్రాహ్మణుడు ఆతతాయిగా వస్తే, అతన్ని చంపినవాడు బ్రహ్మహత్య చేసినవాడు కాడు. కోపం ఆ కోపాన్నే చేరుకుంటుంది.
12.33.22
प्राणात्यये तथा ज्ञानादाचरन्मदिरामपि ।
आदेशितो धर्मपरैः पुनः संस्कारमर्हति ॥ १२.३३.२२ ॥
ప్రాణానికి ప్రమాదం వచ్చినప్పుడు, లేదా తెలిసే మద్యం సేవించినవాడు కూడా, ధర్మపరులైనవారి ఉపదేశం పొందితే మళ్లీ సంస్కారానికి అర్హుడవుతాడు.
12.33.23
एतत्ते सर्वमाख्यातं कौन्तेयाभक्ष्यभक्षणम् ।
प्रायश्चित्तविधानेन सर्वमेतेन शुद्ध्यति ॥ १२.३३.२३ ॥
కౌంతేయా, తినకూడనిది తినడం గురించి ఇదంతా నీకు చెప్పాను. ప్రాయశ్చిత్త విధానంతో, దీని ద్వారా అంతా శుద్ధి అవుతుంది.
12.33.24
गुरुतल्पं हि गुर्वर्थं न दूषयति मानवम् ।
उद्दालकः श्वेतकेतुं जनयामास शिष्यतः ॥ १२.३३.२४ ॥
గురుపత్ని శయ్యకు గురువు కోసం వెళ్లడం మనిషిని దూషితుడిని చేయదు. ఉద్దాలకుడు తన శిష్యుని ద్వారా శ్వేతకేతువును పొందాడు.
12.33.25
स्तेयं कुर्वंश्च गुर्वर्थमापत्सु न निषिध्यते ।
बहुशः कामकारेण न चेद्यः संप्रवर्तते ॥ १२.३३.२५ ॥
గురువు కోసం ఆపదలలో దొంగతనం చేసేవానికి అది నిషేధింపబడదు; అది పదే పదే కోరికతో కొనసాగించబడకపోతే.
12.33.26
अन्यत्र ब्राह्मणस्वेभ्य आददानो न दुष्यति ।
स्वयमप्राशिता यश्च न स पापेन लिप्यते ॥ १२.३३.२६ ॥
బ్రాహ్మణుల ధనం తప్ప ఇతరుల నుండి తీసుకునేవాడు దోషం పొందడు; స్వయంగా తినబడనిది తీసుకునేవాడు పాపంతో అంటబడడు.
12.33.27
प्राणत्राणेऽनृतं वाच्यमात्मनो वा परस्य च ।
गुर्वर्थे स्त्रीषु चैव स्याद्विवाहकरणेषु च ॥ १२.३३.२७ ॥
ప్రాణ రక్షణలో, తన కోసం లేదా ఇతరుల కోసం, గురువు కోసం, స్త్రీల విషయంలో, వివాహాలు జరిపించడంలో అసత్యం పలకవచ్చు.
12.33.28
नावर्तते व्रतं स्वप्ने शुक्रमोक्षे कथंचन ।
आज्यहोमः समिद्धेऽग्नौ प्रायश्चित्तं विधीयते ॥ १२.३३.२८ ॥
కలలో లేదా ఏ విధంగానైనా వీర్యస్ఖలనం జరిగినప్పటికీ వ్రతం తిరగదు; ప్రజ్వలించిన అగ్నిలో నెయ్యి ఆహుతి ప్రాయశ్చిత్తంగా విధించబడుతుంది.
12.33.29
पारिवित्त्यं तु पतिते नास्ति प्रव्रजिते तथा ।
भिक्षिते पारदार्यं च तद्धर्मस्य न दूषकम् ॥ १२.३३.२९ ॥
పతితుని విషయంలో, సన్యాసం స్వీకరించిన వానిలో పారివిత్త్యం లేదు; అలాగే భిక్షాటన చేసే వానితో పారదార్యం కూడా ధర్మాన్ని దూషించదు.
12.33.30
वृथा पशुसमालम्भं नैव कुर्यान्न कारयेत् ।
भ्रनुग्रहः पशूनां हि संस्कारो विधिनोदितः ॥ १२.३३.३० ॥
వ్యర్థంగా పశువులను వధించకూడదు, స్వయంగా చేయకూడదు, ఇతరులచే చేయించకూడదు; పశువులపై దయయే విధిగా చెప్పబడిన సంస్కారం.
12.33.31
अनर्हे ब्राह्मणे दत्तमज्ञानात्तन्न दूषकम् ।
सत्काराणां तथा तीर्थे नित्यं वा प्रतिपादनम् ॥ १२.३३.३१ ॥
అనర్హుడైన బ్రాహ్మణునికి అజ్ఞానంతో ఇచ్చినది దోషం కాదు. అలాగే తీర్థంలో సత్కారపూర్వకంగా ఇచ్చిన దానమూ, నిత్య దానమూ దోషం కాదు.
12.33.32
स्त्रियास्तथापचारिण्या निष्कृतिः स्याददूषिका ।
अपि सा पूयते तेन न तु भर्ता प्रदुष्यति ॥ १२.३३.३२ ॥
అలాగే తప్పు చేసిన స్త్రీకి కూడా దోషం లేని నివృత్తి ఉంటుంది. దాంతో ఆమె పవిత్రురాలవుతుంది; కానీ ఆమె భర్త దూషితుడు కాడు.
12.33.33
तत्त्वं ज्ञात्वा तु सोमस्य विक्रयः स्याददोषवान् ।
असमर्थस्य भृत्यस्य विसर्गः स्याददोषवान् ॥ १२.३३.३३ ॥
సోమం యొక్క తత్త్వాన్ని తెలుసుకుని దాన్ని అమ్మడం దోషం లేనిదిగా ఉండవచ్చు. అసమర్థుడైన సేవకుని విడిచిపెట్టడం కూడా దోషం లేనిదిగా ఉండవచ్చు.
12.33.34
वनदाहो गवामर्थे क्रियमाणो न दूषकः ।
उक्तान्येतानि कर्माणि यानि कुर्वन्न दुष्यति ॥ १२.३३.३४ ॥
ఆవుల కోసం చేసే అడవి దహనం దూషణీయం కాదు. ఇక్కడ చెప్పబడిన ఈ కర్మలను చేసేవాడు దోషం పొందడు.
12.33.35
प्रायश्चित्तानि वक्ष्यामि विस्तरेणैव भारत ।
यानि कृत्वा नरः पूतो भविष्यति नराधिप ॥ १२.३३.३५ ॥
భరతవంశీయుడా, నరాధిపా, దేనిని చేసి మనిషి పవిత్రుడవుతాడో ఆ ప్రాయశ్చిత్తాలను నేను విస్తారంగా చెబుతాను.