Mahābhārata · Adhyāya 12.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.33.1
कानि कृत्वेह कर्माणि प्रायश्चित्तीयते नरः ।
किं कृत्वा मुच्यते तत्र तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.३३.१ ॥
Welche Handlungen, hier begangen, machen einen Menschen der Sühne bedürftig? Was muss man tun, um dort befreit zu werden? Großvater, sage mir das.
12.33.2
अकुर्वन्विहितं कर्म प्रतिषिद्धानि चाचरन् ।
प्रायश्चित्तीयते ह्येवं नरो मिथ्याऽनुवर्तयन् ॥ १२.३३.२ ॥
Ein Mensch, der die vorgeschriebene Pflicht nicht erfüllt, Verbotenes tut und einem falschen Weg folgt, wird so der Sühne bedürftig.
12.33.3
सूर्येणाभ्युदितो यश्च ब्रह्मचारी भवत्युत ।
तथा सूर्याभिनिर्मुक्तः कुनखी श्यावदन्नपि ॥ १२.३३.३ ॥
Wer nach Sonnenaufgang schläft, auch wenn er ein keuscher Schüler ist; ebenso wer nach Sonnenuntergang schläft, wer schmutzige Nägel hat und wer ein dunkles Gesicht hat.
12.33.4
परिवित्तिः परिवेत्ता ब्रह्मेज्यायाश्च दूषकः ।
दिधिषूपतिस्तथा यः स्यादग्रेदिधिषुरेव च ॥ १२.३३.४ ॥
Der Parivitti, der Parivettā, wer das Opfer eines Brahmanen befleckt, der Ehemann einer wiederverheirateten Frau und ebenso der, der als Erster wieder heiratet.
12.33.5
अवकीर्णी भवेद्यश्च द्विजातिवधकस्तथा ।
अतीर्थे ब्राह्मणस्त्यागी तीर्थे चाप्रतिपादकः ॥ १२.३३.५ ॥
Wer ein Avakīrṇī wird, der Mörder eines Zweimalgeborenen, wer einen Brahmanen an unpassendem Ort verlässt und wer an geeignetem Ort nicht gibt.
12.33.6
ग्रामयाजी च कौन्तेय मांसस्य परिविक्रयी ।
यश्चाग्नीनपविध्येत तथैव ब्रह्मविक्रयी ॥ १२.३३.६ ॥
O Sohn der Kuntī, wer Opfer für ein Dorf darbringt, wer Fleisch verkauft, wer die heiligen Feuer verwirft, und ebenso wer das Veda verkauft.
12.33.7
शूद्रस्त्रीवधको यश्च पूर्वः पूर्वस्तु गर्हितः ।
वृथा पशुसमालम्भी वनदाहस्य कारकः ॥ १२.३३.७ ॥
Wer eine śūdra-Frau tötet, ist tadelnswerter als die früheren; ebenso wer unnütz Tiere opfert und wer den Wald in Brand setzt.
12.33.8
अनृतेनोपवर्ती च प्रतिषेद्धा गुरोस्तथा ।
स्वदत्तस्यापहर्ता च परदत्तनिरोधकः ॥ १२.३३.८ ॥
Wer von Lügen lebt, wer seinen Lehrer behindert, wer das zurücknimmt, was er selbst gegeben hat, und wer das Gegebene eines anderen zurückhält.
12.33.9
वाग्दत्तं च मनोदत्तं धारादत्तं च यो हरेत् ।
पाकभेदेन भोक्ता च भुञ्जानस्याप्यनादरः ॥ १२.३३.९ ॥
Wer eine mit Worten versprochene, in Gedanken gegebene oder durch das Ausgießen von Wasser übergebene Gabe wegnimmt; wer nach Teilung der gekochten Speise isst, und wer dem Essenden Geringschätzung zeigt.
12.33.10
स्वजनैः कलहं चैव आश्रितानामरक्षणम् ।
एतान्येनांसि सर्वाणि व्युत्क्रान्तसमयश्च यः ॥ १२.३३.१० ॥
Streit mit den eigenen Verwandten und das Unterlassen des Schutzes für die Abhängigen — all dies sind Sünden, ebenso wer die festgesetzte Zeit überschreitet.
12.33.11
अकार्याणि तु वक्ष्यामि यानि तानि निबोध मे ।
लोकवेदविरुद्धानि तान्येकाग्रमनाः शृणु ॥ १२.३३.११ ॥
Nun werde ich die unzulässigen Handlungen nennen, die Welt und Veda widersprechen; erfasse sie von mir und höre mit ungeteiltem Geist.
12.33.12
स्वधर्मस्य परित्यागः परधर्मस्य च क्रिया ।
अयाज्ययाजनं चैव तथाऽभक्ष्यस्य भक्षणम् ॥ १२.३३.१२ ॥
Die eigene Pflicht aufgeben und die eines anderen ausüben, für Menschen opfern, für die man nicht opfern sollte, und essen, was nicht gegessen werden darf: das sind unzulässige Handlungen.
12.33.13
शरणागतसंत्यागो भृत्यस्याभरणं तथा ।
रसानां विक्रयश्चापि तिर्यग्योनिवधस्तथा ॥ १२.३३.१३ ॥
Den Zuflucht Suchenden im Stich lassen, einem Diener Schmuck geben, Säfte verkaufen und ebenso Tiere töten.
12.33.14
आधानादीनि कर्माणि शक्तिमान्न करोति यः ।
अप्रयच्छंश्च सर्वाणि नित्यदेयानि भारत ॥ १२.३३.१४ ॥
Wer, obwohl er dazu imstande ist, die Riten beginnend mit dem ādhāna nicht vollzieht und alle stets zu gebenden Gaben nicht gibt, o Bhārata.
12.33.15
दक्षिणानामदानं च ब्राह्मणस्वाभिमर्शनम् ।
सर्वाण्येतान्यकार्याणि प्राहुर्धर्मविदो जनाः ॥ १२.३३.१५ ॥
Die Dakṣiṇās nicht geben und das Eigentum eines Brahmanen an sich reißen – all dies, sagen die Kenner des Dharma, sind Dinge, die man nicht tun darf.
12.33.16
पित्रा विवदते पुत्रो यश्च स्याद्गुरुतल्पगः ।
अप्रजायन्नरव्याघ्र भवत्यधार्मिको नरः ॥ १२.३३.१६ ॥
Der Sohn, der mit dem Vater streitet, und wer bei der Frau seines Lehrers liegt — o Tiger unter den Menschen, ein Mann ohne Nachkommen wird unrechtschaffen.
12.33.17
उक्तान्येतानि कर्माणि विस्तरेणेतरेण च ॥ १२.३३.१७ ॥
Diese Handlungen wurden sowohl ausführlich als auch kurz dargelegt.
12.33.18
यानि कुर्वन्निकुर्वंश्च प्रायश्चित्तीयते नरः ।
एतान्येव तु कर्माणि क्रियमाणानि मानवैः।
येषुयेषु निमित्तेषु न लिप्यन्तेऽथ ताञ्शृणु ॥ १२.३३.१८ ॥
Jene Handlungen, die, ob getan oder unterlassen, den Menschen der Sühne bedürftig machen – doch unter welchen Umständen sie ihn nicht beflecken, wenn Menschen sie vollziehen: höre nun davon.
12.33.19
प्रगृह्य शस्त्रमायान्तमपि वेदान्तगं रणे ।
जिघांसन्तं जिघांसीयान्न तेन ब्रह्महा भवेत् ॥ १२.३३.१९ ॥
Wer im Kampf mit erhobener Waffe herankommt, auch wenn er in den Veden bewandert ist, und töten will, den zu töten macht nicht zum Brahmanenmörder.
12.33.20
इति चाप्यत्र कौन्तेय मन्त्रो वेदेषु पठ्यते ।
वेदप्रमाणविहितं धर्मं च प्रब्रवीमि ते ॥ १२.३३.२० ॥
So wird, o Sohn der Kuntī, auch dieser Mantra in den Veden zu diesem Thema rezitiert, und ich verkünde dir den durch die Autorität der Veden vorgeschriebenen Dharma.
12.33.21
अपेतं ब्राह्मणं वृत्ताद्यो हन्यादाततायिनम् ।
न तेन ब्रह्महा स स्यान्मन्युस्तन्मन्युमृच्छति ॥ १२.३३.२१ ॥
Ein Brahmane, der von seinem Wandel abgefallen ist und als Angreifer kommt, wer ihn erschlägt, ist kein Brahmanenmörder. Der Zorn trifft jenen Zorn.
12.33.22
प्राणात्यये तथा ज्ञानादाचरन्मदिरामपि ।
आदेशितो धर्मपरैः पुनः संस्कारमर्हति ॥ १२.३३.२२ ॥
Auch wer aus Lebensgefahr oder wissentlich Branntwein trinkt, verdient, wenn er von dharma-treuen Menschen angewiesen wird, erneut geläutert zu werden.
12.33.23
एतत्ते सर्वमाख्यातं कौन्तेयाभक्ष्यभक्षणम् ।
प्रायश्चित्तविधानेन सर्वमेतेन शुद्ध्यति ॥ १२.३३.२३ ॥
O Sohn der Kuntī, dies alles habe ich dir über das Essen des Unessbaren gesagt; nach der Vorschrift der Sühne wird durch dies alles gereinigt.
12.33.24
गुरुतल्पं हि गुर्वर्थं न दूषयति मानवम् ।
उद्दालकः श्वेतकेतुं जनयामास शिष्यतः ॥ १२.३३.२४ ॥
Das Lager des Lehrers aus Sorge für den Lehrer aufzusuchen, beschmutzt den Menschen nicht. Uddālaka zeugte Śvetaketu durch seinen Schüler.
12.33.25
स्तेयं कुर्वंश्च गुर्वर्थमापत्सु न निषिध्यते ।
बहुशः कामकारेण न चेद्यः संप्रवर्तते ॥ १२.३३.२५ ॥
Wer um des Lehrers willen in Notzeiten stiehlt, ist nicht verboten, sofern es nicht wiederholt aus Begierde geschieht.
12.33.26
अन्यत्र ब्राह्मणस्वेभ्य आददानो न दुष्यति ।
स्वयमप्राशिता यश्च न स पापेन लिप्यते ॥ १२.३३.२६ ॥
Wer von anderen nimmt, außer vom Besitz eines Brahmanen, wird nicht befleckt; und wer nimmt, was er selbst nicht gegessen hat, wird nicht von Sünde befleckt.
12.33.27
प्राणत्राणेऽनृतं वाच्यमात्मनो वा परस्य च ।
गुर्वर्थे स्त्रीषु चैव स्याद्विवाहकरणेषु च ॥ १२.३३.२७ ॥
Zur Rettung eines Lebens, für sich selbst oder für andere, um des Lehrers willen, in Angelegenheiten der Frauen und beim Stiften von Ehen darf man eine Unwahrheit sagen.
12.33.28
नावर्तते व्रतं स्वप्ने शुक्रमोक्षे कथंचन ।
आज्यहोमः समिद्धेऽग्नौ प्रायश्चित्तं विधीयते ॥ १२.३३.२८ ॥
Ein Gelübde wird weder durch einen Traum noch durch einen Samenerguss gebrochen; als Sühne wird eine Ghee-Opfergabe in ein entzündetes Feuer vorgeschrieben.
12.33.29
पारिवित्त्यं तु पतिते नास्ति प्रव्रजिते तथा ।
भिक्षिते पारदार्यं च तद्धर्मस्य न दूषकम् ॥ १२.३३.२९ ॥
Bei einem Gefallenen oder einem, der in die Weltentsagung gegangen ist, gibt es kein pārivittya; ebenso befleckt das pāradārya mit einem Bettler das dharma nicht.
12.33.30
वृथा पशुसमालम्भं नैव कुर्यान्न कारयेत् ।
भ्रनुग्रहः पशूनां हि संस्कारो विधिनोदितः ॥ १२.३३.३० ॥
Man soll Tiere nicht sinnlos schlachten, noch andere dazu veranlassen; Mitgefühl gegenüber den Tieren ist die nach der Vorschrift verkündete Weihe.
12.33.31
अनर्हे ब्राह्मणे दत्तमज्ञानात्तन्न दूषकम् ।
सत्काराणां तथा तीर्थे नित्यं वा प्रतिपादनम् ॥ १२.३३.३१ ॥
Eine Gabe, die aus Unwissenheit an einen unwürdigen Brahmanen gegeben wird, ist kein Fehler; ebenso ist eine Gabe, die an heiliger Stätte mit Ehrerbietung oder beständig gegeben wird, nicht tadelnswert.
12.33.32
स्त्रियास्तथापचारिण्या निष्कृतिः स्याददूषिका ।
अपि सा पूयते तेन न तु भर्ता प्रदुष्यति ॥ १२.३३.३२ ॥
Ebenso kann es für eine Frau, die gefehlt hat, eine fehlerfreie Sühne geben; durch sie wird sie gereinigt, doch ihr Gatte wird nicht befleckt.
12.33.33
तत्त्वं ज्ञात्वा तु सोमस्य विक्रयः स्याददोषवान् ।
असमर्थस्य भृत्यस्य विसर्गः स्याददोषवान् ॥ १२.३३.३३ ॥
Wenn man das Wesen des Soma kennt, kann sein Verkauf fehlerfrei sein; und die Entlassung eines unfähigen Dieners kann fehlerfrei sein.
12.33.34
वनदाहो गवामर्थे क्रियमाणो न दूषकः ।
उक्तान्येतानि कर्माणि यानि कुर्वन्न दुष्यति ॥ १२.३३.३४ ॥
Das Niederbrennen eines Waldes um der Kühe willen ist, wenn es getan wird, nicht tadelnswert; wer diese genannten Handlungen vollzieht, wird nicht befleckt.
12.33.35
प्रायश्चित्तानि वक्ष्यामि विस्तरेणैव भारत ।
यानि कृत्वा नरः पूतो भविष्यति नराधिप ॥ १२.३३.३५ ॥
Nachkomme des Bharata, Herr der Menschen, ich werde die Sühnen ausführlich darlegen, durch deren Vollzug der Mensch gereinigt wird.