مهابهاراتا · أدهيايا 12.34
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.34.1
तपसा कर्मणा चैव प्रदानेन च भारत ।
पुनाति पापं पुरुषः पूतश्चेन्न प्रवर्तते ॥ १२.३४.१ ॥
يا بهارتا! بالتقشف والعمل والعطاء يطهّر الإنسان الذنب؛ إن هو، بعد أن تطهّر، لم يعد إليه.
12.34.2
एककालं तु भुञ्जानश्चरन्भैक्षं स्वकर्मकृत् ।
कपालपाणिः खट्वाङ्गी ब्रह्मचारी सदोत्थितः ॥ १२.३४.२ ॥
يأكل مرة واحدة في اليوم، ويتجول متسولًا، ويؤدي واجبه، وبيده جمجمة، يحمل عصا الخطفانغا، متعبّد بالبراهمشاريا ويقظ دائمًا.
12.34.3
अनसूयुरधः शायी कर्म लोके प्रकाशयन् ।
पूर्णैर्द्वादशभिर्वर्षैर्ब्रह्महा विप्रमुच्यते ॥ १२.३४.३ ॥
خالٍ من الحسد، نائمًا على الأرض، يُعلن عمله في العالم، فبعد اثنتي عشرة سنة كاملة يتحرر قاتل البراهمن من الذنب.
12.34.4
लक्ष्यः शस्त्रभृतां वा स्याद्विदुषामिच्छयाऽऽत्मनः ।
प्रास्येदात्मानमग्नौ वा समिद्धे त्रिरवाक्शिराः ॥ १२.३४.४ ॥
فليكن هدفًا لحاملي السلاح، أو ليقدّم نفسه بإرادة العلماء؛ أو ليلقِ بنفسه ثلاث مرات، رأسه إلى أسفل، في النار المشتعلة.
12.34.5
जपन्वाऽन्यतमं वेदं योजनानां शतं व्रजेत् ।
सर्वस्वं वा वेदविदे ब्राह्मणायोपपादयेत् ॥ १२.३४.५ ॥
فليمشِ مئة يوجانا وهو يتلو أحد الفيدا؛ أو فليُهدِ كل ماله لبراهمي عالم بالفيدا.
12.34.6
धनं वा जीवनायालं गृहं वा सपरिच्छदम् ।
मुच्यते ब्रह्महत्याया गोप्ता गोब्राह्मणस्य च ॥ १२.३४.६ ॥
فليُعطِ ثروة تكفي معيشته، أو بيتًا مع أثاثه؛ فحامي الأبقار والبراهمة يتحرر من قتل البراهمي.
12.34.7
षङ्गिर्वर्षैः कृच्छ्रभोजी ब्रह्महा पूयते नरः ।
मासेमासे समश्नंस्तु त्रिभिर्वर्षैः प्रमुच्यते ॥ १२.३४.७ ॥
يتطهّر الرجل الذي قتل برهميًا بعد ست سنوات من أكل طعام كرِتشرا التكفيري؛ أما إن أكل شهرًا بشهر فيتحرّر في ثلاث سنوات.
12.34.8
संवत्सरेण मासाशी पूयते नात्र संशयः ।
तथैवोपवसन्राजन्स्वल्पेनापि प्रपूयते ॥ १२.३४.८ ॥
من يأكل مرة واحدة فقط في الشهر طوال عام يتطهّر، ولا شك في ذلك؛ وكذلك أيها الملك، فإن الصائم يتطهّر تمامًا ولو بالقليل.
12.34.9
क्रतुना चाश्वमेधेन पूयते नात्र संशयः ।
ये चाप्यवभृथस्नाताः केचिदेवंविधा नराः।
ते सर्वे धूतपाप्मानो भवन्तीति परा श्रुतिः ॥ १२.३४.९ ॥
يتطهّر بالقربان، بل بقربان الفرس، ولا شك في ذلك؛ والذين اغتسلوا غسل الختام، وبعض الناس من هذا الضرب، جميعهم يصيرون مبرّئين من الذنوب، هكذا تقول الشروتي العليا.
12.34.10
ब्राह्मणार्थे हतो युद्धे मुच्यते ब्रह्महत्यया ॥ १२.३४.१० ॥
من يُقتل في الحرب لأجل البراهمة يتحرّر من إثم قتل البرهمي.
12.34.11
गवां शतसहस्रं तु पात्रेभ्यः प्रतिपादयेत् ।
ब्रह्महा विप्रमुच्येत सर्वपापेभ्य एव च ॥ १२.३४.११ ॥
ينبغي أن تُعطى مائة ألف بقرة لمستحقّين؛ فقاتل البرهمي إذا أعطى برهميًا يتحرّر من كل الذنوب.
12.34.12
कपिलानां सहस्राणि यो दद्यात्पञ्चविंशतिम् ।
दोग्ध्रीणां स च पापेभ्यः सर्वेभ्यो विप्रमुच्यते ॥ १२.३४.१२ ॥
من يعطي خمسة وعشرين ألفًا من البقر الدرّة من بين آلاف البقر الكَبْلَة يتحرّر من كل الذنوب.
12.34.13
गोसहस्रं सवत्सानां दोग्ध्रीणां प्राणसंशये ।
साधुभ्यो वै दरिद्रेभ्यो दत्त्वा मुच्येत किल्विषात् ॥ १२.३४.१३ ॥
من يهب، في أمر يتعلق بالحياة والموت، ألف بقرة حلوب مع عجولها إلى فقراء فضلاء، يتحرر من الذنب.
12.34.14
शतं वै यस्तु काम्भोजान्ब्राह्मणेभ्यः प्रयच्छति ।
नियतेभ्यो महीपाल स च पापात्प्रमुच्यते ॥ १२.३४.१४ ॥
أيها الحامي للأرض، من يهب مئة من خيول الكامبوجا لبراهمة ضابطين لأنفسهم، يتحرر تماماً من الذنب.
12.34.15
मनोरथं तु यो दद्यादेकस्मा अपि भारत ।
न कीर्तयेत दत्त्वा यः स च पापात्प्रमुच्यते ॥ १२.३४.१५ ॥
أيها المنحدر من بهارتا، من يعطي شخصاً واحداً ما يرغب فيه ولا يفتخر بالعطاء، يتحرر من الذنب.
12.34.16
सुरापानं सकृत्कृत्वा योऽग्निवर्णां सुरां पिबेत् ।
स पावयत्यथात्मानमिह लोके परत्र च ॥ १२.३४.१६ ॥
من شرب الخمر مرة ثم شرب خمراً لونها كلون النار، يطهّر نفسه في هذه الدنيا وفي الآخرة.
12.34.17
मरुप्रपातं प्रपतञ्ज्वलनं वा समाविशन् ।
महाप्रस्थानमातिष्ठन्मुच्यते सर्वकिल्बिषैः ॥ १२.३४.१७ ॥
من يسقط في الصحراء، أو يدخل النار المتقدة، أو يشرع في الرحيل الأعظم، يتحرر من جميع الذنوب.
12.34.18
बृहस्पतिसवेनेष्ट्वा सुरापो ब्राह्मणः पुनः ।
समितिं ब्राह्मणो गच्छेदिति वै ब्रह्मणः श्रुतिः ॥ १२.३४.१८ ॥
بعد أن يقيم براهمي شرب الخمر قربان بريهاسباتي، يجوز له أن يعود إلى مجلس البراهمة — هكذا يقول وحي براهما.
12.34.19
भूमिप्रदानं कुर्याद्यः सुरां पीत्वा विमत्सरः ।
पुनर्न च पिबेद्राजन्संस्कृतः स च शुध्यति ॥ १२.३४.१९ ॥
من يهب الأرض بعد أن يشرب الخمر خاليًا من الحسد، ولا يعود إلى شربها، أيها الملك، يتطهر بالطقوس.
12.34.20
गुरुतल्पी शिलां तप्तामायसीमभिसंविशेत् ।
अवकृत्यात्मनः शेफं प्रव्रजेदूर्ध्वदर्शनः ॥ १२.३४.२० ॥
من دنّس فراش المعلم ينبغي أن يضطجع على لوح من حديد محمّى، ويقطع عضوه، ويمضي ناظرًا إلى الأعلى.
12.34.21
शरीरस्य विमोक्षेण मुच्यते कर्मणोऽशुभात् ।
कर्मभ्यो विप्रमुच्यन्ते यताः संवत्सरं स्त्रियः ॥ १२.३४.२१ ॥
بترك الجسد يتحرر الإنسان من الفعل المشؤوم؛ والنساء المتحكمات في أنفسهن يتحررن تمامًا من الأفعال في عام.
12.34.22
महाव्रतं चरेद्यस्तु दद्यात्सर्वस्वमेव तु ।
गुर्वर्थे वा हतो युद्धे स मुच्येत्कर्मणोऽशुभात् ॥ १२.३४.२२ ॥
من يؤدي النذر العظيم ويهب كل ماله، أو من يُقتل في الحرب من أجل معلمه، يتحرر من الفعل المشؤوم.
12.34.23
अनृतेनोपवर्ती चेत्प्रतिरोद्धा गुरोस्तथा ।
उपाहृत्य प्रियं तस्मै तस्मात्पापात्प्रमुच्यते ॥ १२.३४.२३ ॥
إن كان المرء قد أضلّ غيره بالكذب أو عاق معلمًا، فإنه بإحضار شيء محبوب لذلك الشخص يتحرر من ذلك الإثم.
12.34.24
अवकीर्णनिमित्तं तु ब्रह्महत्याव्रतं चरेत् ।
गोचर्मवासाः षण्मासांस्तथा मुच्येत किल्बिषात् ॥ १२.३४.२४ ॥
بسبب التلوث، ينبغي أن يؤدي نذر قتل البراهمي؛ فإذا لبس جلد البقرة ستة أشهر تحرر من الإثم.
12.34.25
परदारोपसेवी तु परस्यापहरन्वसु ।
संवत्सरं व्रती भूत्वा तथा मुच्येत किल्बिषात् ॥ १२.३४.२५ ॥
من يقارب زوجة غيره ويسلب مال غيره، إذا التزم النذر سنة، ينجو بهذا القدر من الذنب.
12.34.26
धनं तु यस्यापहरेत्तस्मै दद्यात्समं वसु ।
विविधेनाभ्युपायेन तदा मुच्येत किल्बिषात् ॥ १२.३४.२६ ॥
ينبغي أن يرد لصاحب المال الذي سلبه مالاً مماثلاً؛ فإذا فعل ذلك بوسائل شتى، تحرر حينئذ من الذنب.
12.34.27
कृच्छ्राद्द्वादशरात्रेण संयतात्मा व्रते स्थितः ।
परिवेत्ता भवेत्पूतः परिवित्तिस्तथैव च ॥ १२.३४.२७ ॥
بكفارة كرِچْرَ اثنتي عشرة ليلة، ضابطاً نفسه ثابتاً في النذر، يطهر المتزوج قبل أخيه الأكبر، وكذلك الأخ الأكبر المتزوج بعد أخيه الأصغر.
12.34.28
निवेश्यं तु पुनस्तेन भवेत्तारयता पितॄन् ।
न तु स्त्रिया भवेद्दोषो न तु सा तेन लिप्यते ॥ १२.३४.२८ ॥
ينبغي لذلك الرجل الذي ينجي أسلافه أن يعيدها إلى البيت؛ لا عيب على المرأة، ولا تتلوث بذلك.
12.34.29
भोजनं ह्यन्तराशुद्धं चातुर्मास्ये विधीयते ।
स्त्रियस्तेन प्रशुध्यन्ति इति धर्मविदो विदुः ॥ १२.३४.२९ ॥
يُفرض في موسم الأشهر الأربعة حتى الطعام النجس في الأثناء؛ وبه تتطهر النساء، كما يعلم العارفون بالدارما.
12.34.30
स्त्रियस्त्वाशङ्किताः पापे नोपगम्या विजानता ।
रजसा ता विशुध्यन्ते भस्मना भाजनं यथा ॥ १२.३४.३० ॥
أما النساء المشكوك في ذنبهن فلا ينبغي للعالم أن يقربهن؛ إنهن يتطهرن بالحيض، كما يتطهر الإناء بالرماد.
12.34.31
पादजोच्छिष्टकांस्यं यद्गवा घ्रातमथापि वा ।
गण्डूषोच्छिष्टमपि वा विशुध्येद्दशभिस्तु तत् ॥ १२.३४.३१ ॥
إناء من النحاس لمسته قدم، أو شمّته بقرة، أو دنّسه بقايا رشفة من الريق، يُطهَّر بعشرة وسائل.
12.34.32
चतुष्पात्सकलो धर्मो ब्राह्मणस्य विधीयते ।
पादोन इष्टो राजन्ये तथा धर्मो विधीयते ॥ १२.३४.३२ ॥
للبراهمي يُفرض الدهرما الكامل ذو الأقدام الأربعة؛ وللكشاتريا يُعدّ الدهرما الناقص ربعًا مرضيًا، أيها الملك، وكذلك يُفرض الدهرما.
12.34.33
तथा वैश्ये च शूद्रे च पादः पादो विधीयते ।
विद्यादेवंविधनैषां गुरुलाघवनिश्चयम् ॥ १२.३४.३३ ॥
وكذلك يُفرض للفايشيا وللشودرا ربعٌ لكلٍّ منهما؛ ينبغي أن تُعرف هذه القاعدة في الثقل والخفة لهم.
12.34.34
तिर्यग्योनिवधं कृत्वा द्रुमांश्छित्वोत्तरान्बहून् ।
त्रिरात्रं वायुभक्षः स्यात्कर्म च प्रथयन्नरः ॥ १२.३४.३४ ॥
بعد أن يقتل حيوانًا ويقطع أشجارًا كثيرة نحو الشمال، ينبغي للإنسان أن يعيش ثلاث ليالٍ على الهواء وحده، مُعلنًا فعله.
12.34.35
अगम्यागमने राजन्प्रायश्चित्तं विधीयते ।
आर्द्रवस्त्रेण षण्मासान्विभाव्यं भस्मशायिना ॥ १२.३४.३५ ॥
أيها الملك، يُفرض كفّارة على الجماع مع من هو محرَّمة عليه؛ بثوب مبلول، ناميًا على الرماد، ينبغي أن يبقى ستة أشهر.
12.34.36
एवमेव तु सर्वेषामकार्याणां विधिर्भवेत् ।
ब्रह्मणोक्तेन विधिना दृष्टान्तागमहेतुभिः ॥ १२.३४.३६ ॥
وكذلك يكون لكل الأفعال غير المشروعة حكمٌ، وفق القاعدة التي قالها براهما، بأسباب مستمدة من الأمثال والكتب.
12.34.37
सावित्रीमप्यधीयानः शुचौ देशे मिताशनः ।
अहिंसो मन्दकं जल्पान्मुच्यते सर्वकिल्बिषात् ॥ १२.३४.३७ ॥
من يتلو السāvitrī في مكان طاهر، ويأكل باعتدال ويتجنب العنف، ويقل كلامه، يتحرر من كل ذنب.
12.34.38
अहः सु सततं तिष्ठेदभ्याकाशं निशाः स्वपन् ।
त्रिरह्नि त्रिर्निशायां च सवासा जलमाविशेत् ॥ १२.३४.३८ ॥
ينبغي أن يقف نهارًا باستمرار تحت السماء المفتوحة، وينام ليلًا تحت السماء المفتوحة؛ ثلاث مرات نهارًا وثلاث مرات ليلًا يدخل الماء وهو مكتسٍ بثيابه.
12.34.39
स्त्रीशूद्रपतितांश्चापि नाभिभाषेद्ब्रतान्वितः ।
पापान्यज्ञानतः कृत्वा मुच्येदेवंव्रतो द्विजः ॥ १२.३४.३९ ॥
ينبغي للدويجا الملتزم بالنذر ألا يتحدث حتى مع النساء أو الشودرا أو الساقطين؛ وإن ارتكب ذنوبًا عن جهل، فإنه يتحرر بالتزام هذا النذر.
12.34.40
शुभाशुभफलं प्रेत्य लभते भूतसाक्षिकम् ।
अतिरिच्येत्तयोर्यस्तु तत्कर्ता लभते फलम् ॥ १२.३४.४० ॥
بعد الموت ينال المرء ثمرة الأعمال الحسنة والسيئة، والكائنات شاهدة على ذلك؛ ومن فعل ما يغلب من الاثنين نال ثمرته.
12.34.41
तस्माद्दानेन तपसा कर्मणा च फलं शुभम् ।
वर्धयेदशुभं कृत्वा यथा स्यादतिरेकवान् ॥ १२.३४.४१ ॥
فلذلك ينبغي أن يزيد المرء الثمرة الحسنة بالعطاء والتقشف والعمل؛ وحتى بعد فعل الشر، عليه أن يعمل حتى يصير الخير أكثر.
12.34.42
कुर्याच्छुभानि कर्माणि निमित्ते पापकर्मणाम् ।
दद्यान्नित्यं च वित्तानि तथा मुच्येत किल्बिषात् ॥ १२.३४.४२ ॥
ينبغي أن يفعل الأعمال الصالحة من أجل من يرتكبون الشر، وأن يعطي المال دائمًا؛ وهكذا يتحرر من الذنب.
12.34.43
अनुरूपं हि पापस्य प्रायश्चित्तमुदाहृतम् ।
महापातकवर्जं तु प्रायश्चित्तं विधीयते ॥ १२.३४.४३ ॥
وقد أُعلن أن الكفارة تكون بقدر الذنب، أما الكبائر فلا تُكفَّر بالتكفير المقرر.
12.34.44
भक्ष्याभक्ष्येषु चान्येषु वाच्यावाच्ये तथैव च ।
अज्ञानज्ञानयो राजन्विहितान्यनुजानतः ॥ १२.३४.४४ ॥
يا ملك، لمن يقبل ما قُرِّر من أمور المأكول والممنوع وغيرها، وما يُقال وما لا يُقال، عن جهل أو عن علم.
12.34.45
जानता तु कृतं पापं गुरु सर्वं भवत्युत ।
अज्ञानात्स्खलिते दोषे प्रायश्चित्तं विधीयते ॥ १२.३४.४५ ॥
الذنب المرتكب عن علم يصير بالغ الخطورة، أما الخطأ الواقع عن جهل فقد قُرر له التكفير.
12.34.46
शक्यते विधिना पापं यथोक्तेन व्यपोहितुम् ।
आस्तिके श्रद्दधाने च विधिरेष विधीयते ॥ १२.३४.४६ ॥
يمكن محو الذنب بالطقس المذكور، وهذا الطقس مقرر للمؤمن الذي عنده إيمان ويقين.
12.34.47
नास्तिकाश्रद्दधानेषु पुरुषेषु कदाचन ।
दम्भद्वेषप्रधानेषु विधिरेष न शिष्यते ॥ १२.३४.४७ ॥
أما الملحدون وعديمو الإيمان، والذين يغلب عليهم الرياء والبغضاء، فهذا الطقس لا يبقى لهم أبداً.
12.34.48
शिष्टाचारश्च दिष्टश्च धर्मो धर्मभूतां वर ।
सेवितव्यो नरव्याघ्र प्रेत्येह च हितेप्सुना ॥ १२.३४.४८ ॥
يا خير أهل الدين، يا نمر الرجال: ينبغي لمن يبتغي الخير في الدنيا والآخرة أن يتبع سيرة الأخيار والدين الذي قررته الكتب.
12.34.49
स राजन्मोक्ष्यते पापात्तेन पूर्णेन हेतुना ।
त्राणार्थं वा वधे तेषामथवा नृपकर्मणा ॥ १२.३४.४९ ॥
أيها الملك، سيتحرر من الذنب بذلك السبب الكامل — لحماية أولئك، أو في قتلهم، أو بواجب الملك.
12.34.50
अथवा ते घृणा काचित्प्रायश्चित्तं चरिष्यसि ।
मा चैवानार्यजुष्टेन मृत्युना निधनं गमः ॥ १२.३४.५० ॥
أو إن كان لديك بعض الرحمة، فستؤدي كفارة؛ ولا تذهب إلى الهلاك بموت يمارسه غير النبلاء.
12.34.51
एवमुक्तो भगवता धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
चिन्तयित्वा मुहूर्तेन प्रत्युवाच तपोधनम् ॥ १२.३४.५१ ॥
وبعد أن خاطبه المبارك بهذا، تأمل يودهيشتهيرا، ملك الدهرما، لحظة، ثم أجاب ذلك الزاهد الذي ثروته التقشف.