Mahābhārata · Adhyāya 12.34
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.34.1
तपसा कर्मणा चैव प्रदानेन च भारत ।
पुनाति पापं पुरुषः पूतश्चेन्न प्रवर्तते ॥ १२.३४.१ ॥
O Bhārata, durch Askese, durch Handeln und durch Geben reinigt der Mensch die Sünde; wenn er, gereinigt, nicht wieder in Sünde verfällt.
12.34.2
एककालं तु भुञ्जानश्चरन्भैक्षं स्वकर्मकृत् ।
कपालपाणिः खट्वाङ्गी ब्रह्मचारी सदोत्थितः ॥ १२.३४.२ ॥
Der nur einmal am Tag isst, um Almosen wandert, seine eigene Pflicht erfüllt, einen Schädel in der Hand und den Khaṭvāṅga-Stab tragend, als Brahmacārin stets wachsam.
12.34.3
अनसूयुरधः शायी कर्म लोके प्रकाशयन् ।
पूर्णैर्द्वादशभिर्वर्षैर्ब्रह्महा विप्रमुच्यते ॥ १२.३४.३ ॥
Frei von Neid, auf dem Boden schlafend, seine Tat in der Welt bekannt machend, wird der Brahmanenmörder nach vollen zwölf Jahren befreit.
12.34.4
लक्ष्यः शस्त्रभृतां वा स्याद्विदुषामिच्छयाऽऽत्मनः ।
प्रास्येदात्मानमग्नौ वा समिद्धे त्रिरवाक्शिराः ॥ १२.३४.४ ॥
Er werde zum Ziel derer, die Waffen tragen, oder er opfere sich auf den Wunsch der Weisen; oder er werfe sich dreimal, mit dem Kopf nach unten, in das brennende Feuer.
12.34.5
जपन्वाऽन्यतमं वेदं योजनानां शतं व्रजेत् ।
सर्वस्वं वा वेदविदे ब्राह्मणायोपपादयेत् ॥ १२.३४.५ ॥
Während er irgendeinen der Veden rezitiert, gehe er hundert Yojanas; oder er übergebe seinen ganzen Besitz einem Brahmanen, der den Veda kennt.
12.34.6
धनं वा जीवनायालं गृहं वा सपरिच्छदम् ।
मुच्यते ब्रह्महत्याया गोप्ता गोब्राह्मणस्य च ॥ १२.३४.६ ॥
Er gebe Reichtum, der zum Lebensunterhalt ausreicht, oder ein Haus mit seiner Einrichtung; wer Kühe und Brahmanen beschützt, wird vom Brahmanenmord befreit.
12.34.7
षङ्गिर्वर्षैः कृच्छ्रभोजी ब्रह्महा पूयते नरः ।
मासेमासे समश्नंस्तु त्रिभिर्वर्षैः प्रमुच्यते ॥ १२.३४.७ ॥
Ein Mann, der einen Brahmanen erschlagen hat, wird nach sechs Jahren des Essens der kṛcchra-Buße gereinigt; isst er aber Monat für Monat, so wird er in drei Jahren befreit.
12.34.8
संवत्सरेण मासाशी पूयते नात्र संशयः ।
तथैवोपवसन्राजन्स्वल्पेनापि प्रपूयते ॥ १२.३४.८ ॥
Wer ein Jahr lang nur einmal im Monat isst, wird gereinigt, daran besteht kein Zweifel; ebenso, o König, wird der Fastende schon durch Weniges völlig gereinigt.
12.34.9
क्रतुना चाश्वमेधेन पूयते नात्र संशयः ।
ये चाप्यवभृथस्नाताः केचिदेवंविधा नराः।
ते सर्वे धूतपाप्मानो भवन्तीति परा श्रुतिः ॥ १२.३४.९ ॥
Durch ein Opfer, ja durch das Pferdeopfer, wird er gereinigt, daran besteht kein Zweifel; und jene, die das abschließende Bad vollzogen haben, sowie gewisse Menschen dieser Art, werden alle sündenfrei – so verkündet es die höchste Offenbarung.
12.34.10
ब्राह्मणार्थे हतो युद्धे मुच्यते ब्रह्महत्यया ॥ १२.३४.१० ॥
Wer im Kampf um der Brahmanen willen erschlagen wird, wird von der Schuld der Brahmanentötung befreit.
12.34.11
गवां शतसहस्रं तु पात्रेभ्यः प्रतिपादयेत् ।
ब्रह्महा विप्रमुच्येत सर्वपापेभ्य एव च ॥ १२.३४.११ ॥
Hunderttausend Kühe soll man würdigen Empfängern geben; der Brahmanenmörder wird, indem er einem Brahmanen gibt, von allen Sünden befreit.
12.34.12
कपिलानां सहस्राणि यो दद्यात्पञ्चविंशतिम् ।
दोग्ध्रीणां स च पापेभ्यः सर्वेभ्यो विप्रमुच्यते ॥ १२.३४.१२ ॥
Wer aus Tausenden von braunen Kühen fünfundzwanzigtausend Milchkühe gibt, wird von allen Sünden befreit.
12.34.13
गोसहस्रं सवत्सानां दोग्ध्रीणां प्राणसंशये ।
साधुभ्यो वै दरिद्रेभ्यो दत्त्वा मुच्येत किल्विषात् ॥ १२.३४.१३ ॥
Wer in einer Lebensgefahr tausend Milchkühe mit ihren Kälbern an tugendhafte Arme gibt, wird von der Sünde befreit.
12.34.14
शतं वै यस्तु काम्भोजान्ब्राह्मणेभ्यः प्रयच्छति ।
नियतेभ्यो महीपाल स च पापात्प्रमुच्यते ॥ १२.३४.१४ ॥
O Beschützer der Erde, wer hundert Kāmboja-Pferde an beherrschte Brahmanen gibt, wird vollständig von der Sünde befreit.
12.34.15
मनोरथं तु यो दद्यादेकस्मा अपि भारत ।
न कीर्तयेत दत्त्वा यः स च पापात्प्रमुच्यते ॥ १२.३४.१५ ॥
O Nachkomme des Bharata, wer auch nur einem Menschen gibt, was er begehrt, und sich des Gebens nicht rühmt, wird von der Sünde befreit.
12.34.16
सुरापानं सकृत्कृत्वा योऽग्निवर्णां सुरां पिबेत् ।
स पावयत्यथात्मानमिह लोके परत्र च ॥ १२.३४.१६ ॥
Wer einmal Rauschtrank getrunken hat und dann feuerfarbenen Trank trinkt, reinigt sich selbst in dieser Welt und in der nächsten.
12.34.17
मरुप्रपातं प्रपतञ्ज्वलनं वा समाविशन् ।
महाप्रस्थानमातिष्ठन्मुच्यते सर्वकिल्बिषैः ॥ १२.३४.१७ ॥
Wer in eine Wüste stürzt, ins brennende Feuer geht oder den großen Aufbruch unternimmt, wird von allen Sünden befreit.
12.34.18
बृहस्पतिसवेनेष्ट्वा सुरापो ब्राह्मणः पुनः ।
समितिं ब्राह्मणो गच्छेदिति वै ब्रह्मणः श्रुतिः ॥ १२.३४.१८ ॥
Nachdem ein Brahmane, der Rauschtrank getrunken hat, das Bṛhaspati-Opfer vollzogen hat, darf er wieder in die Versammlung der Brahmanen gehen – so spricht die Offenbarung Brahmās.
12.34.19
भूमिप्रदानं कुर्याद्यः सुरां पीत्वा विमत्सरः ।
पुनर्न च पिबेद्राजन्संस्कृतः स च शुध्यति ॥ १२.३४.१९ ॥
Wer, frei von Neid, nach dem Trinken von Rauschtrank eine Landschenkung macht und, o König, nicht wieder trinkt, wird durch die Riten gereinigt.
12.34.20
गुरुतल्पी शिलां तप्तामायसीमभिसंविशेत् ।
अवकृत्यात्मनः शेफं प्रव्रजेदूर्ध्वदर्शनः ॥ १२.३४.२० ॥
Wer das Lager des Lehrers befleckt hat, soll sich auf eine glühende eiserne Platte legen, sein eigenes Glied abschneiden und mit aufwärts gerichtetem Blick fortgehen.
12.34.21
शरीरस्य विमोक्षेण मुच्यते कर्मणोऽशुभात् ।
कर्मभ्यो विप्रमुच्यन्ते यताः संवत्सरं स्त्रियः ॥ १२.३४.२१ ॥
Durch die Befreiung des Körpers wird man vom unheilvollen Handeln befreit; gezügelte Frauen werden in einem Jahr völlig von den Handlungen befreit.
12.34.22
महाव्रतं चरेद्यस्तु दद्यात्सर्वस्वमेव तु ।
गुर्वर्थे वा हतो युद्धे स मुच्येत्कर्मणोऽशुभात् ॥ १२.३४.२२ ॥
Wer gelübdegemäß das große Gelübde übt und seinen ganzen Besitz verschenkt, oder im Kampf für seinen Lehrer erschlagen wird, wird vom unheilvollen Handeln befreit.
12.34.23
अनृतेनोपवर्ती चेत्प्रतिरोद्धा गुरोस्तथा ।
उपाहृत्य प्रियं तस्मै तस्मात्पापात्प्रमुच्यते ॥ १२.३४.२३ ॥
Hat jemand einen anderen durch Lüge irregeführt oder einen Lehrer behindert, so wird er, wenn er ihm etwas Erfreuliches bringt, von jener Sünde befreit.
12.34.24
अवकीर्णनिमित्तं तु ब्रह्महत्याव्रतं चरेत् ।
गोचर्मवासाः षण्मासांस्तथा मुच्येत किल्बिषात् ॥ १२.३४.२४ ॥
Wegen der Befleckung soll er das Gelübde für den Mord an einem Brahmanen üben; in eine Kuhhaut gekleidet sechs Monate lang, wird er von der Sünde befreit.
12.34.25
परदारोपसेवी तु परस्यापहरन्वसु ।
संवत्सरं व्रती भूत्वा तथा मुच्येत किल्बिषात् ॥ १२.३४.२५ ॥
Wer sich der Frau eines anderen hingibt und fremdes Gut raubt, wird, nachdem er ein Jahr lang ein Gelübde gehalten hat, ebenso von der Sünde befreit.
12.34.26
धनं तु यस्यापहरेत्तस्मै दद्यात्समं वसु ।
विविधेनाभ्युपायेन तदा मुच्येत किल्बिषात् ॥ १२.३४.२६ ॥
Er soll demjenigen, dessen Gut er entwendet hat, Gleiches an Reichtum zurückgeben; wenn er dies auf vielfältige Weise tut, wird er dann von der Sünde befreit.
12.34.27
कृच्छ्राद्द्वादशरात्रेण संयतात्मा व्रते स्थितः ।
परिवेत्ता भवेत्पूतः परिवित्तिस्तथैव च ॥ १२.३४.२७ ॥
Durch die Kṛcchra-Buße, zwölf Nächte lang, selbstbeherrscht und standhaft im Gelübde, wird der Parivettā rein, und ebenso der Parivitti.
12.34.28
निवेश्यं तु पुनस्तेन भवेत्तारयता पितॄन् ।
न तु स्त्रिया भवेद्दोषो न तु सा तेन लिप्यते ॥ १२.३४.२८ ॥
Jener Mann, der seine Ahnen rettet, soll sie wieder ins Haus aufnehmen; der Frau trifft keine Schuld, und sie wird davon nicht befleckt.
12.34.29
भोजनं ह्यन्तराशुद्धं चातुर्मास्ये विधीयते ।
स्त्रियस्तेन प्रशुध्यन्ति इति धर्मविदो विदुः ॥ १२.३४.२९ ॥
Während der Viermonatszeit ist sogar Speise vorgeschrieben, die zwischendurch unrein ist; dadurch werden Frauen rein, wie die Kenner des Dharma wissen.
12.34.30
स्त्रियस्त्वाशङ्किताः पापे नोपगम्या विजानता ।
रजसा ता विशुध्यन्ते भस्मना भाजनं यथा ॥ १२.३४.३० ॥
Frauen aber, die der Sünde verdächtigt werden, soll der Wissende nicht nahen; durch die Menstruation werden sie gereinigt, wie ein Gefäß durch Asche gereinigt wird.
12.34.31
पादजोच्छिष्टकांस्यं यद्गवा घ्रातमथापि वा ।
गण्डूषोच्छिष्टमपि वा विशुध्येद्दशभिस्तु तत् ॥ १२.३४.३१ ॥
Ein Bronzegefäß, das von einem Fuß berührt, von einer Kuh beschnüffelt oder durch Speichelreste verunreinigt wurde, wird durch zehn Maßnahmen gereinigt.
12.34.32
चतुष्पात्सकलो धर्मो ब्राह्मणस्य विधीयते ।
पादोन इष्टो राजन्ये तथा धर्मो विधीयते ॥ १२.३४.३२ ॥
Für den Brahmanen ist das vollständige vierfüßige Dharma vorgeschrieben; für den Kṣatriya gilt ein um ein Viertel verringertes als vorgeschrieben, o König, ebenso.
12.34.33
तथा वैश्ये च शूद्रे च पादः पादो विधीयते ।
विद्यादेवंविधनैषां गुरुलाघवनिश्चयम् ॥ १२.३४.३३ ॥
Ebenso wird für den Vaiśya und für den Śūdra je ein Viertel vorgeschrieben; diese Bestimmung von Schwere und Leichte für sie soll man kennen.
12.34.34
तिर्यग्योनिवधं कृत्वा द्रुमांश्छित्वोत्तरान्बहून् ।
त्रिरात्रं वायुभक्षः स्यात्कर्म च प्रथयन्नरः ॥ १२.३४.३४ ॥
Hat ein Mensch ein Tier getötet und viele Bäume im Norden gefällt, soll er drei Nächte nur von Luft leben und seine Tat verkünden.
12.34.35
अगम्यागमने राजन्प्रायश्चित्तं विधीयते ।
आर्द्रवस्त्रेण षण्मासान्विभाव्यं भस्मशायिना ॥ १२.३४.३५ ॥
Für die Vereinigung mit einer verbotenen Partnerin, o König, wird eine Sühne vorgeschrieben: In nassem Gewand, auf Asche schlafend, soll man sechs Monate verbleiben.
12.34.36
एवमेव तु सर्वेषामकार्याणां विधिर्भवेत् ।
ब्रह्मणोक्तेन विधिना दृष्टान्तागमहेतुभिः ॥ १२.३४.३६ ॥
Ebenso müsste es für alle unziemlichen Handlungen eine Regel geben, nach der von Brahmā verkündeten Vorschrift, mit Gründen aus Beispielen und aus den heiligen Schriften.
12.34.37
सावित्रीमप्यधीयानः शुचौ देशे मिताशनः ।
अहिंसो मन्दकं जल्पान्मुच्यते सर्वकिल्बिषात् ॥ १२.३४.३७ ॥
Wer das Sāvitrī in einem reinen Ort rezitiert, maßvoll isst, gewaltlos ist und wenig spricht, wird von aller Sünde befreit.
12.34.38
अहः सु सततं तिष्ठेदभ्याकाशं निशाः स्वपन् ।
त्रिरह्नि त्रिर्निशायां च सवासा जलमाविशेत् ॥ १२.३४.३८ ॥
Am Tag soll er ständig unter dem offenen Himmel stehen, und nachts unter dem offenen Himmel schlafen; dreimal am Tag und dreimal in der Nacht soll er bekleidet ins Wasser gehen.
12.34.39
स्त्रीशूद्रपतितांश्चापि नाभिभाषेद्ब्रतान्वितः ।
पापान्यज्ञानतः कृत्वा मुच्येदेवंव्रतो द्विजः ॥ १२.३४.३९ ॥
Der Zweimalgeborene, der das Gelübde hält, soll nicht einmal mit Frauen, Śūdras oder Gefallenen sprechen; hat er aus Unwissenheit Sünden begangen, wird er durch dieses Gelübde befreit.
12.34.40
शुभाशुभफलं प्रेत्य लभते भूतसाक्षिकम् ।
अतिरिच्येत्तयोर्यस्तु तत्कर्ता लभते फलम् ॥ १२.३४.४० ॥
Nach dem Tod erhält man die Frucht guter und schlechter Taten, bezeugt von den Wesen; wer die überwiegende der beiden begeht, erhält deren Frucht.
12.34.41
तस्माद्दानेन तपसा कर्मणा च फलं शुभम् ।
वर्धयेदशुभं कृत्वा यथा स्यादतिरेकवान् ॥ १२.३४.४१ ॥
Darum soll man die gute Frucht durch Gaben, Askese und Handeln mehren; auch nachdem man Böses getan hat, soll man so handeln, dass das Gute überwiegt.
12.34.42
कुर्याच्छुभानि कर्माणि निमित्ते पापकर्मणाम् ।
दद्यान्नित्यं च वित्तानि तथा मुच्येत किल्बिषात् ॥ १२.३४.४२ ॥
Man soll gute Taten vollbringen um derer willen, die Böses tun, und beständig Reichtum geben; so wird man von der Sünde befreit.
12.34.43
अनुरूपं हि पापस्य प्रायश्चित्तमुदाहृतम् ।
महापातकवर्जं तु प्रायश्चित्तं विधीयते ॥ १२.३४.४३ ॥
Eine dem Vergehen angemessene Sühne ist wahrlich verkündet; ausgenommen die großen Verfehlungen, wird Sühne vorgeschrieben.
12.34.44
भक्ष्याभक्ष्येषु चान्येषु वाच्यावाच्ये तथैव च ।
अज्ञानज्ञानयो राजन्विहितान्यनुजानतः ॥ १२.३४.४४ ॥
O König, für den, der das Vorgeschriebene — aus Unwissenheit oder Wissen — bei Speisen, Erlaubtem und Unerlaubtem sowie anderem und bei dem, was man sagen darf oder nicht, anerkennt.
12.34.45
जानता तु कृतं पापं गुरु सर्वं भवत्युत ।
अज्ञानात्स्खलिते दोषे प्रायश्चित्तं विधीयते ॥ १२.३४.४५ ॥
Die wissentlich begangene Sünde wird wahrlich schwer; für den Fehltritt aus Unwissenheit ist Sühne vorgeschrieben.
12.34.46
शक्यते विधिना पापं यथोक्तेन व्यपोहितुम् ।
आस्तिके श्रद्दधाने च विधिरेष विधीयते ॥ १२.३४.४६ ॥
Die Sünde kann durch das beschriebene Ritual getilgt werden; dieses Ritual wird dem gläubigen, vertrauenden Menschen vorgeschrieben.
12.34.47
नास्तिकाश्रद्दधानेषु पुरुषेषु कदाचन ।
दम्भद्वेषप्रधानेषु विधिरेष न शिष्यते ॥ १२.३४.४७ ॥
Bei ungläubigen und glaubenslosen Menschen, bei denen Heuchelei und Hass überwiegen, bleibt dieses Ritual niemals bestehen.
12.34.48
शिष्टाचारश्च दिष्टश्च धर्मो धर्मभूतां वर ।
सेवितव्यो नरव्याघ्र प्रेत्येह च हितेप्सुना ॥ १२.३४.४८ ॥
Bester der Gerechten, Tiger unter den Menschen: Das Verhalten der Weisen und das von der Schrift vorgeschriebene Dharma soll befolgen, wer hier und im Jenseits Wohl sucht.
12.34.49
स राजन्मोक्ष्यते पापात्तेन पूर्णेन हेतुना ।
त्राणार्थं वा वधे तेषामथवा नृपकर्मणा ॥ १२.३४.४९ ॥
O König, er wird durch jene vollständige Ursache von der Sünde befreit—zum Schutz jener, oder in ihrer Tötung, oder durch die Pflicht des Königs.
12.34.50
अथवा ते घृणा काचित्प्रायश्चित्तं चरिष्यसि ।
मा चैवानार्यजुष्टेन मृत्युना निधनं गमः ॥ १२.३४.५० ॥
Oder wenn du irgendein Mitgefühl empfindest, wirst du Sühne üben; und geh nicht durch einen Tod, den die Unedlen pflegen, ins Verderben.
12.34.51
एवमुक्तो भगवता धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
चिन्तयित्वा मुहूर्तेन प्रत्युवाच तपोधनम् ॥ १२.३४.५१ ॥
So angesprochen vom Ehrwürdigen, überlegte Yudhiṣṭhira, der König des Dharma, einen Augenblick und antwortete dem, dessen Reichtum die Askese ist.