மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.34
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.34.1
तपसा कर्मणा चैव प्रदानेन च भारत ।
पुनाति पापं पुरुषः पूतश्चेन्न प्रवर्तते ॥ १२.३४.१ ॥
பாரதா! தவத்தாலும் கர்மத்தாலும் தானத்தாலும் மனிதன் பாவத்தைப் போக்குகிறான்; தூய்மையடைந்த பின் அவன் மீண்டும் பாவத்தில் ஈடுபடாதிருந்தால்.
12.34.2
एककालं तु भुञ्जानश्चरन्भैक्षं स्वकर्मकृत् ।
कपालपाणिः खट्वाङ्गी ब्रह्मचारी सदोत्थितः ॥ १२.३४.२ ॥
ஒரு வேளை மட்டும் உண்டு, பிச்சை ஏற்று, தன் கடமையைச் செய்து, கையில் ஓட்டையும் கட்டையும் ஏந்தி, பிரம்மச்சாரியாக எப்போதும் விழிப்புடன் இருப்பவன்.
12.34.3
अनसूयुरधः शायी कर्म लोके प्रकाशयन् ।
पूर्णैर्द्वादशभिर्वर्षैर्ब्रह्महा विप्रमुच्यते ॥ १२.३४.३ ॥
பொறாமையற்றவனாய், தரையில் படுத்து, உலகில் தன் செயலை வெளிப்படுத்தி, முழுமையாக பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் கழிந்தால், பிராமணக் கொலைஞன் பாவத்திலிருந்து விடுபடுகிறான்.
12.34.4
लक्ष्यः शस्त्रभृतां वा स्याद्विदुषामिच्छयाऽऽत्मनः ।
प्रास्येदात्मानमग्नौ वा समिद्धे त्रिरवाक्शिराः ॥ १२.३४.४ ॥
ஆயுதம் ஏந்தியவர்களின் இலக்காக இருக்கட்டும்; அல்லது அறிஞர்களின் விருப்பப்படி தன்னையே ஒப்புக்கொடுக்கட்டும்; அல்லது எரியும் நெருப்பில் மூன்று முறை தலைகீழாக தன்னை விழச்செய்யட்டும்.
12.34.5
जपन्वाऽन्यतमं वेदं योजनानां शतं व्रजेत् ।
सर्वस्वं वा वेदविदे ब्राह्मणायोपपादयेत् ॥ १२.३४.५ ॥
எதாவது ஒரு வேதத்தை ஓதியபடி நூறு யோஜனை நடக்கட்டும்; அல்லது வேதம் அறிந்த பிராமணனுக்கு தன் சர்வசொத்தையும் கொடுக்கட்டும்.
12.34.6
धनं वा जीवनायालं गृहं वा सपरिच्छदम् ।
मुच्यते ब्रह्महत्याया गोप्ता गोब्राह्मणस्य च ॥ १२.३४.६ ॥
வாழ்வதற்குப் போதுமான செல்வமோ, சாமான்களுடன் கூடிய வீட்டையோ கொடுக்கட்டும்; பசுக்களுக்கும் பிராமணர்களுக்கும் காப்பாளனாக இருப்பவன் பிராமணக் கொலைப் பாவத்திலிருந்து விடுபடுகிறான்.
12.34.7
षङ्गिर्वर्षैः कृच्छ्रभोजी ब्रह्महा पूयते नरः ।
मासेमासे समश्नंस्तु त्रिभिर्वर्षैः प्रमुच्यते ॥ १२.३४.७ ॥
ஆறு ஆண்டுகள் கிருச்ச்ர விரத உணவை உண்ணும் பிரம்மஹத்தியாளன் மனிதன் தூய்மையடைகிறான். ஆனால் மாதந்தோறும் உண்டு வந்தால் மூன்று ஆண்டுகளில் விடுபடுகிறான்.
12.34.8
संवत्सरेण मासाशी पूयते नात्र संशयः ।
तथैवोपवसन्राजन्स्वल्पेनापि प्रपूयते ॥ १२.३४.८ ॥
ஓராண்டு மாதத்திற்கு ஒருமுறை மட்டுமே உண்பவன் தூய்மையடைகிறான், இதில் ஐயமில்லை. அதுபோலவே, அரசே, விரதமிருப்பவன் சிறிதளவினாலும் முழுமையாகத் தூய்மையடைகிறான்.
12.34.9
क्रतुना चाश्वमेधेन पूयते नात्र संशयः ।
ये चाप्यवभृथस्नाताः केचिदेवंविधा नराः।
ते सर्वे धूतपाप्मानो भवन्तीति परा श्रुतिः ॥ १२.३४.९ ॥
அசுவமேத யாகத்தாலும் தூய்மையடைகிறான், இதில் ஐயமில்லை. அவப்ருத நீராட்டம் செய்தவர்களும், இத்தகைய சில மனிதர்களும் அனைவரும் பாவங்கள் நீங்கியவர்களாகிறார்கள் என்று உயர்ந்த சுருதி கூறுகிறது.
12.34.10
ब्राह्मणार्थे हतो युद्धे मुच्यते ब्रह्महत्यया ॥ १२.३४.१० ॥
பிராமணர்களுக்காக போரில் கொல்லப்பட்டவன் பிரம்மஹத்தியிலிருந்து விடுபடுகிறான்.
12.34.11
गवां शतसहस्रं तु पात्रेभ्यः प्रतिपादयेत् ।
ब्रह्महा विप्रमुच्येत सर्वपापेभ्य एव च ॥ १२.३४.११ ॥
நூறாயிரம் பசுக்களைத் தகுதியான பாத்திரங்களுக்குத் தானம் செய்ய வேண்டும். பிரம்மஹத்தியாளன் பிராமணனுக்கு தானம் செய்தால் அனைத்துப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவான்.
12.34.12
कपिलानां सहस्राणि यो दद्यात्पञ्चविंशतिम् ।
दोग्ध्रीणां स च पापेभ्यः सर्वेभ्यो विप्रमुच्यते ॥ १२.३४.१२ ॥
கபிலை பசுக்களில் ஆயிரக்கணக்கானவற்றில் இருபத்தைந்தாயிரம் பால் தரும் பசுக்களைத் தானம் செய்பவன் அனைத்துப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுகிறான்.
12.34.13
गोसहस्रं सवत्सानां दोग्ध्रीणां प्राणसंशये ।
साधुभ्यो वै दरिद्रेभ्यो दत्त्वा मुच्येत किल्विषात् ॥ १२.३४.१३ ॥
உயிர் ஆபத்தில் கன்றுகளுடன் கூடிய ஆயிரம் பால் பசுக்களை நல்லவர்களும் ஏழைகளுமான மக்களுக்குத் தானம் செய்தால், ஒருவன் பாவத்திலிருந்து விடுபடுவான்.
12.34.14
शतं वै यस्तु काम्भोजान्ब्राह्मणेभ्यः प्रयच्छति ।
नियतेभ्यो महीपाल स च पापात्प्रमुच्यते ॥ १२.३४.१४ ॥
ஓ மன்னா, காம்போஜக் குதிரைகள் நூறைத் தன்னடக்கமுள்ள பிராமணர்களுக்குத் தானம் செய்பவன் பாவத்திலிருந்து முழுமையாக விடுபடுகிறான்.
12.34.15
मनोरथं तु यो दद्यादेकस्मा अपि भारत ।
न कीर्तयेत दत्त्वा यः स च पापात्प्रमुच्यते ॥ १२.३४.१५ ॥
ஓ பரதனின் வழிவந்தவனே, ஒருவனுக்குக்கூட விரும்பிய பொருளைக் கொடுத்து, கொடுத்ததைப் புகழாதவன் பாவத்திலிருந்து விடுபடுகிறான்.
12.34.16
सुरापानं सकृत्कृत्वा योऽग्निवर्णां सुरां पिबेत् ।
स पावयत्यथात्मानमिह लोके परत्र च ॥ १२.३४.१६ ॥
ஒருமுறை மதுவருந்தி, நெருப்பின் நிறமுள்ள மதுவைக் குடிப்பவன், இவ்வுலகிலும் மறுவுலகிலும் தன்னைத் தூய்மைப்படுத்திக் கொள்கிறான்.
12.34.17
मरुप्रपातं प्रपतञ्ज्वलनं वा समाविशन् ।
महाप्रस्थानमातिष्ठन्मुच्यते सर्वकिल्बिषैः ॥ १२.३४.१७ ॥
பாலைவனத்தில் விழுந்தோ, நெருப்பில் புகுந்தோ, அல்லது மகாபிரஸ்தானத்தை மேற்கொண்டோ ஒருவன் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுகிறான்.
12.34.18
बृहस्पतिसवेनेष्ट्वा सुरापो ब्राह्मणः पुनः ।
समितिं ब्राह्मणो गच्छेदिति वै ब्रह्मणः श्रुतिः ॥ १२.३४.१८ ॥
பிருஹஸ்பதி யாகத்தைச் செய்து, மதுவருந்திய பிராமணன் மீண்டும் பிராமணர் சபைக்குச் செல்லலாம் என்பது பிரம்மாவின் வேத வாக்கு.
12.34.19
भूमिप्रदानं कुर्याद्यः सुरां पीत्वा विमत्सरः ।
पुनर्न च पिबेद्राजन्संस्कृतः स च शुध्यति ॥ १२.३४.१९ ॥
பொறாமையற்றவனாய் மதுவைக் குடித்த பின் நிலத்தை தானம் செய்தால், ஓ அரசே, மீண்டும் குடிக்காமலிருந்தால், சடங்குகளால் தூய்மையடைகிறான்.
12.34.20
गुरुतल्पी शिलां तप्तामायसीमभिसंविशेत् ।
अवकृत्यात्मनः शेफं प्रव्रजेदूर्ध्वदर्शनः ॥ १२.३४.२० ॥
குருவின் படுக்கையை கெடுத்தவன் சூடான இரும்புப் பாறையின் மீது படுக்கட்டும்; தன் உறுப்பை அறுத்து, மேல்நோக்கிய பார்வையுடன் செல்லட்டும்.
12.34.21
शरीरस्य विमोक्षेण मुच्यते कर्मणोऽशुभात् ।
कर्मभ्यो विप्रमुच्यन्ते यताः संवत्सरं स्त्रियः ॥ १२.३४.२१ ॥
உடலை விடுவதால் ஒருவன் அசுப கர்மத்திலிருந்து விடுபடுகிறான்; கட்டுப்படுத்திய பெண்கள் ஓராண்டு காலம் கர்மங்களிலிருந்து முழுமையாக விடுபடுகின்றனர்.
12.34.22
महाव्रतं चरेद्यस्तु दद्यात्सर्वस्वमेव तु ।
गुर्वर्थे वा हतो युद्धे स मुच्येत्कर्मणोऽशुभात् ॥ १२.३४.२२ ॥
மகாவிரதத்தை அனுஷ்டித்து, தன் சர்வசொத்தையும் தானம் செய்பவன், அல்லது குருவுக்காக போரில் கொல்லப்படுபவன், அசுப கர்மத்திலிருந்து விடுபடுகிறான்.
12.34.23
अनृतेनोपवर्ती चेत्प्रतिरोद्धा गुरोस्तथा ।
उपाहृत्य प्रियं तस्मै तस्मात्पापात्प्रमुच्यते ॥ १२.३४.२३ ॥
பொய்யால் வழிதப்பச் செய்பவனோ, அல்லது குருவை எதிர்ப்பவனோ, அவனுக்கு இனிய பொருளைக் கொண்டு வந்து கொடுத்தால் அந்தப் பாவத்திலிருந்து விடுபடுகிறான்.
12.34.24
अवकीर्णनिमित्तं तु ब्रह्महत्याव्रतं चरेत् ।
गोचर्मवासाः षण्मासांस्तथा मुच्येत किल्बिषात् ॥ १२.३४.२४ ॥
அவகீர்ணமான காரணத்திற்காக பிராமண-கொலை விரதத்தை அனுஷ்டிக்கவேண்டும்; பசுத்தோல் அணிந்து ஆறு மாதங்கள் இருந்தால், பாவத்திலிருந்து விடுபடுகிறான்.
12.34.25
परदारोपसेवी तु परस्यापहरन्वसु ।
संवत्सरं व्रती भूत्वा तथा मुच्येत किल्बिषात् ॥ १२.३४.२५ ॥
அயலார் மனைவியுடன் கூடுபவனும், பிறரின் செல்வத்தைக் கவர்பவனும், ஓராண்டு விரதம் மேற்கொண்டு அவ்வாறே பாவத்திலிருந்து விடுபடுவான்.
12.34.26
धनं तु यस्यापहरेत्तस्मै दद्यात्समं वसु ।
विविधेनाभ्युपायेन तदा मुच्येत किल्बिषात् ॥ १२.३४.२६ ॥
யாருடைய செல்வத்தைக் கவர்ந்தானோ அவனுக்கு அதற்குச் சமமான செல்வத்தைக் கொடுக்க வேண்டும்; பல்வேறு வழிகளில் அவ்வாறு செய்தால் அப்போது பாவத்திலிருந்து விடுபடுவான்.
12.34.27
कृच्छ्राद्द्वादशरात्रेण संयतात्मा व्रते स्थितः ।
परिवेत्ता भवेत्पूतः परिवित्तिस्तथैव च ॥ १२.३४.२७ ॥
கிருச்ச்ர விரதத்தால் பன்னிரண்டு இரவுகள் தன்னடக்கத்துடன் விரதத்தில் நிலைத்திருந்து, முந்தியவனை மணந்தவன் தூய்மை அடைவான்; முன் சகோதரனுக்கு முன் மணந்தவனும் அவ்வாறே தூய்மை அடைவான்.
12.34.28
निवेश्यं तु पुनस्तेन भवेत्तारयता पितॄन् ।
न तु स्त्रिया भवेद्दोषो न तु सा तेन लिप्यते ॥ १२.३४.२८ ॥
முன்னோர்களை உய்விக்கும் அவன் அவளை மீண்டும் இல்லத்தில் ஏற்கவேண்டும்; பெண்ணுக்குக் குற்றமில்லை, அவள் அதனால் கறைப்படுவதில்லை.
12.34.29
भोजनं ह्यन्तराशुद्धं चातुर्मास्ये विधीयते ।
स्त्रियस्तेन प्रशुध्यन्ति इति धर्मविदो विदुः ॥ १२.३४.२९ ॥
நான்கு மாத காலத்தில் இடையில் அசுத்தமான உணவும் விதிக்கப்படுகிறது; அதனால் பெண்கள் தூய்மையடைகின்றனர் என்று தர்மம் அறிந்தோர் அறிவர்.
12.34.30
स्त्रियस्त्वाशङ्किताः पापे नोपगम्या विजानता ।
रजसा ता विशुध्यन्ते भस्मना भाजनं यथा ॥ १२.३४.३० ॥
ஆனால் பாவத்தில் சந்தேகிக்கப்படும் பெண்களை அறிந்தவன் அணுகக் கூடாது; அவர்கள் மாதவிடாயால் சுத்தமடைகின்றனர், சாம்பலால் பாத்திரம் சுத்தமாவது போல.
12.34.31
पादजोच्छिष्टकांस्यं यद्गवा घ्रातमथापि वा ।
गण्डूषोच्छिष्टमपि वा विशुध्येद्दशभिस्तु तत् ॥ १२.३४.३१ ॥
காலால் தொடப்பட்ட, அல்லது பசு முகர்ந்த, அல்லது வாய்நீர் கலந்த வெண்கலப் பாத்திரம் பத்து வழிகளால் சுத்தமாகும்.
12.34.32
चतुष्पात्सकलो धर्मो ब्राह्मणस्य विधीयते ।
पादोन इष्टो राजन्ये तथा धर्मो विधीयते ॥ १२.३४.३२ ॥
பிராமணனுக்கு நான்கு பாதங்களுடைய முழு தர்மம் விதிக்கப்படுகிறது; க்ஷத்திரியனுக்கு ஒரு பாதம் குறைந்ததாகக் கருதப்படுகிறது, அரசே, அவ்வாறே தர்மம் விதிக்கப்படுகிறது.
12.34.33
तथा वैश्ये च शूद्रे च पादः पादो विधीयते ।
विद्यादेवंविधनैषां गुरुलाघवनिश्चयम् ॥ १२.३४.३३ ॥
அதுபோலவே வைசியனுக்கும் சூத்திரனுக்கும் ஒவ்வொரு பாதமும் குறைவாக விதிக்கப்படுகிறது; இவர்களுக்கான கனம் மற்றும் லேசு பற்றிய இத்தகைய முடிவை அறிய வேண்டும்.
12.34.34
तिर्यग्योनिवधं कृत्वा द्रुमांश्छित्वोत्तरान्बहून् ।
त्रिरात्रं वायुभक्षः स्यात्कर्म च प्रथयन्नरः ॥ १२.३४.३४ ॥
விலங்கைக் கொன்று, வடக்கேயுள்ள பல மரங்களை வெட்டி, மனிதன் மூன்று இரவுகள் காற்றை மட்டும் உண்டு வாழ வேண்டும்; தன் செயலை வெளிப்படுத்தியவாறு இருக்க வேண்டும்.
12.34.35
अगम्यागमने राजन्प्रायश्चित्तं विधीयते ।
आर्द्रवस्त्रेण षण्मासान्विभाव्यं भस्मशायिना ॥ १२.३४.३५ ॥
அரசே, தகாத உறவுக்கான பிராயச்சித்தம் விதிக்கப்படுகிறது; ஈரத் துணியுடன், சாம்பலில் படுப்பவனாக ஆறு மாதங்கள் இருக்க வேண்டும்.
12.34.36
एवमेव तु सर्वेषामकार्याणां विधिर्भवेत् ।
ब्रह्मणोक्तेन विधिना दृष्टान्तागमहेतुभिः ॥ १२.३४.३६ ॥
அவ்வாறே எல்லா தகாத செயல்களுக்கும் விதி அமையும்; பிரம்மன் கூறிய விதியின்படி, உதாரணங்களும் ஆகமக் காரணங்களும் கொண்டு.
12.34.37
सावित्रीमप्यधीयानः शुचौ देशे मिताशनः ।
अहिंसो मन्दकं जल्पान्मुच्यते सर्वकिल्बिषात् ॥ १२.३४.३७ ॥
தூய இடத்தில், அளவாக உண்டு, அகிம்சையுடன் சாவித்ரீ மந்திரத்தை ஓதுபவன், குறைவாகப் பேசுபவன், எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுகிறான்.
12.34.38
अहः सु सततं तिष्ठेदभ्याकाशं निशाः स्वपन् ।
त्रिरह्नि त्रिर्निशायां च सवासा जलमाविशेत् ॥ १२.३४.३८ ॥
பகலில் தொடர்ந்து திறந்த வானத்தின் கீழ் நிற்க வேண்டும்; இரவில் திறந்த வானத்தின் கீழ் உறங்க வேண்டும்; பகலில் மூன்று முறையும் இரவில் மூன்று முறையும் உடையுடன் நீரில் இறங்க வேண்டும்.
12.34.39
स्त्रीशूद्रपतितांश्चापि नाभिभाषेद्ब्रतान्वितः ।
पापान्यज्ञानतः कृत्वा मुच्येदेवंव्रतो द्विजः ॥ १२.३४.३९ ॥
விரதம் கடைப்பிடிக்கும் துவிஜன் பெண்கள், சூத்திரர்கள், வீழ்ந்தவர்களுடன் பேசக்கூடாது; அறியாமல் பாவம் செய்திருந்தால் இத்தகைய விரதத்தால் விடுபடுகிறான்.
12.34.40
शुभाशुभफलं प्रेत्य लभते भूतसाक्षिकम् ।
अतिरिच्येत्तयोर्यस्तु तत्कर्ता लभते फलम् ॥ १२.३४.४० ॥
நல்ல மற்றும் தீய கர்மங்களின் பலனை மரணத்திற்குப் பின் அடைகிறான்; உயிரினங்கள் அதற்குச் சாட்சி. இவை இரண்டில் எது மிகுதியோ, அதைச் செய்பவன் அதன் பலனையே அடைகிறான்.
12.34.41
तस्माद्दानेन तपसा कर्मणा च फलं शुभम् ।
वर्धयेदशुभं कृत्वा यथा स्यादतिरेकवान् ॥ १२.३४.४१ ॥
ஆகையால் தானம், தவம், கர்மம் மூலம் நல்ல பலனைப் பெருக்க வேண்டும்; தீய செயல் செய்திருந்தாலும், நல்ல பலன் மிகுதியாக இருக்கும்படி செய்ய வேண்டும்.
12.34.42
कुर्याच्छुभानि कर्माणि निमित्ते पापकर्मणाम् ।
दद्यान्नित्यं च वित्तानि तथा मुच्येत किल्बिषात् ॥ १२.३४.४२ ॥
பாவம் செய்தவர்களுக்காக நல்ல கர்மங்களைச் செய்ய வேண்டும்; எப்போதும் செல்வத்தைத் தானம் செய்ய வேண்டும்; இவ்வாறு பாவத்திலிருந்து விடுபடுகிறான்.
12.34.43
अनुरूपं हि पापस्य प्रायश्चित्तमुदाहृतम् ।
महापातकवर्जं तु प्रायश्चित्तं विधीयते ॥ १२.३४.४३ ॥
பாவத்திற்குத் தகுந்த பிராயசித்தமே கூறப்பட்டுள்ளது. மகாபாதகங்களைத் தவிர்த்து பிராயசித்தம் விதிக்கப்படுகிறது.
12.34.44
भक्ष्याभक्ष्येषु चान्येषु वाच्यावाच्ये तथैव च ।
अज्ञानज्ञानयो राजन्विहितान्यनुजानतः ॥ १२.३४.४४ ॥
அரசே! உண்ணத்தக்கது, உண்ணத்தகாதது மற்றும் பிற விஷயங்களிலும், சொல்லத்தகுந்தது, சொல்லத்தகாதது ஆகியவற்றிலும், அறியாமையாலோ அறிவோடோ விதிக்கப்பட்டதை ஏற்பவனுக்கு (பிராயசித்தம்).
12.34.45
जानता तु कृतं पापं गुरु सर्वं भवत्युत ।
अज्ञानात्स्खलिते दोषे प्रायश्चित्तं विधीयते ॥ १२.३४.४५ ॥
அறிந்து செய்யப்பட்ட பாவம் நிச்சயமாக மிகப் பெரியதாகிறது. அறியாமையால் தவறி நேர்ந்த குற்றத்திற்கு பிராயசித்தம் விதிக்கப்படுகிறது.
12.34.46
शक्यते विधिना पापं यथोक्तेन व्यपोहितुम् ।
आस्तिके श्रद्दधाने च विधिरेष विधीयते ॥ १२.३४.४६ ॥
கூறிய விதிப்படி பாவத்தை நீக்க முடியும். நம்பிக்கையும் சிரத்தையும் உள்ள ஆஸ்திகனுக்கு இந்த விதி கூறப்படுகிறது.
12.34.47
नास्तिकाश्रद्दधानेषु पुरुषेषु कदाचन ।
दम्भद्वेषप्रधानेषु विधिरेष न शिष्यते ॥ १२.३४.४७ ॥
நாத்திகரும் நம்பிக்கையற்றவரும், பகட்டும் பகைமையும் மிக்கவருமான மனிதர்களுக்கு இந்த விதி ஒருபோதும் எஞ்சுவதில்லை.
12.34.48
शिष्टाचारश्च दिष्टश्च धर्मो धर्मभूतां वर ।
सेवितव्यो नरव्याघ्र प्रेत्येह च हितेप्सुना ॥ १२.३४.४८ ॥
தர்மவான்களில் சிறந்தவனே! நரவியாக்கிரமே! சான்றோரின் நடத்தையும் சாத்திரம் விதித்த தர்மமும், இம்மையிலும் மறுமையிலும் நலம் விரும்புபவனால் கடைப்பிடிக்கத் தக்கவை.
12.34.49
स राजन्मोक्ष्यते पापात्तेन पूर्णेन हेतुना ।
त्राणार्थं वा वधे तेषामथवा नृपकर्मणा ॥ १२.३४.४९ ॥
ஓ அரசே, அவர் அந்த முழுமையான காரணத்தால் பாவத்திலிருந்து விடுபடுவார்—அவர்களைக் காக்கும் பொருட்டோ, அல்லது அவர்களை வதைப்பதிலோ, அல்லது அரசனின் கடமையினாலோ.
12.34.50
अथवा ते घृणा काचित्प्रायश्चित्तं चरिष्यसि ।
मा चैवानार्यजुष्टेन मृत्युना निधनं गमः ॥ १२.३४.५० ॥
அல்லது உனக்கு ஏதேனும் இரக்கம் இருந்தால், நீ பிராயச்சித்தம் செய்வாய்; அநாரியர்கள் கடைப்பிடிக்கும் மரணத்தால் அழிவை அடையாதே.
12.34.51
एवमुक्तो भगवता धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
चिन्तयित्वा मुहूर्तेन प्रत्युवाच तपोधनम् ॥ १२.३४.५१ ॥
பகவானால் இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட தர்மராஜன் யுதிஷ்டிரன், ஒரு கணம் சிந்தித்து, தவமே செல்வமாகக் கொண்ட அந்த முனிவருக்குப் பதிலளித்தான்।