ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 12.34
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.34.1
तपसा कर्मणा चैव प्रदानेन च भारत ।
पुनाति पापं पुरुषः पूतश्चेन्न प्रवर्तते ॥ १२.३४.१ ॥
ਹੇ ਭਾਰਤ! ਤਪ, ਕਰਮ ਅਤੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪ ਧੋ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਣ ਮਗਰੋਂ ਜੇ ਉਹ ਮੁੜ ਪਾਪ ਵਿੱਚ ਨਾ ਲੱਗੇ।
12.34.2
एककालं तु भुञ्जानश्चरन्भैक्षं स्वकर्मकृत् ।
कपालपाणिः खट्वाङ्गी ब्रह्मचारी सदोत्थितः ॥ १२.३४.२ ॥
ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰ ਭੋਜਨ ਕਰਦਾ, ਭਿਖਿਆ ਮੰਗਦਾ, ਆਪਣਾ ਕਰਮ ਕਰਦਾ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਕਪਾਲ ਤੇ ਖਟਵਾਂਗ ਧਾਰਦਾ, ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਹੋ ਕੇ ਸਦਾ ਜਾਗਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ।
12.34.3
अनसूयुरधः शायी कर्म लोके प्रकाशयन् ।
पूर्णैर्द्वादशभिर्वर्षैर्ब्रह्महा विप्रमुच्यते ॥ १२.३४.३ ॥
ਈਰਖਾ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੌਂ ਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਕਰਮ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਿਆਂ, ਪੂਰੇ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਬ੍ਰਹਮਹੱਤਿਆਰਾ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
12.34.4
लक्ष्यः शस्त्रभृतां वा स्याद्विदुषामिच्छयाऽऽत्मनः ।
प्रास्येदात्मानमग्नौ वा समिद्धे त्रिरवाक्शिराः ॥ १२.३४.४ ॥
ਸ਼ਸਤਰਧਾਰੀਆਂ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣੇ; ਜਾਂ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਕਰੇ; ਜਾਂ ਬਲਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਸਿਰ ਹੇਠਾਂ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਾਵੇ।
12.34.5
जपन्वाऽन्यतमं वेदं योजनानां शतं व्रजेत् ।
सर्वस्वं वा वेदविदे ब्राह्मणायोपपादयेत् ॥ १२.३४.५ ॥
ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਵੇਦ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦਾ ਸੌ ਯੋਜਨ ਤੁਰੇ; ਜਾਂ ਵੇਦਜ਼ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇ ਦੇਵੇ।
12.34.6
धनं वा जीवनायालं गृहं वा सपरिच्छदम् ।
मुच्यते ब्रह्महत्याया गोप्ता गोब्राह्मणस्य च ॥ १२.३४.६ ॥
ਜੀਵਨ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਧਨ, ਜਾਂ ਸਾਮਾਨ ਸਮੇਤ ਘਰ ਦੇਵੇ; ਗਾਵਾਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮਹੱਤਿਆ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
12.34.7
षङ्गिर्वर्षैः कृच्छ्रभोजी ब्रह्महा पूयते नरः ।
मासेमासे समश्नंस्तु त्रिभिर्वर्षैः प्रमुच्यते ॥ १२.३४.७ ॥
ਛੇ ਸਾਲ ਕ੍ਰਿੱਛ੍ਰ ਵਰਤ ਦਾ ਭੋਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮਹੱਤਿਆਰਾ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਮਹੀਨੇ ਮਹੀਨੇ ਖਾਣ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
12.34.8
संवत्सरेण मासाशी पूयते नात्र संशयः ।
तथैवोपवसन्राजन्स्वल्पेनापि प्रपूयते ॥ १२.३४.८ ॥
ਇੱਕ ਸਾਲ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰ ਹੀ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੇ ਰਾਜਨ, ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਥੋੜ੍ਹੇ ਨਾਲ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
12.34.9
क्रतुना चाश्वमेधेन पूयते नात्र संशयः ।
ये चाप्यवभृथस्नाताः केचिदेवंविधा नराः।
ते सर्वे धूतपाप्मानो भवन्तीति परा श्रुतिः ॥ १२.३४.९ ॥
ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯੱਗ ਨਾਲ ਵੀ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਅਵਭ੍ਰਿਥ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਅਜਿਹੇ ਕੁਝ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਪਰਮ ਸ਼ਰੂਤੀ ਆਖਦੀ ਹੈ।
12.34.10
ब्राह्मणार्थे हतो युद्धे मुच्यते ब्रह्महत्यया ॥ १२.३४.१० ॥
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਖ਼ਾਤਰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮਹੱਤਿਆ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
12.34.11
गवां शतसहस्रं तु पात्रेभ्यः प्रतिपादयेत् ।
ब्रह्महा विप्रमुच्येत सर्वपापेभ्य एव च ॥ १२.३४.११ ॥
ਇੱਕ ਲੱਖ ਗਾਵਾਂ ਯੋਗ ਪਾਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਨੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਬ੍ਰਹਮਹੱਤਿਆਰਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
12.34.12
कपिलानां सहस्राणि यो दद्यात्पञ्चविंशतिम् ।
दोग्ध्रीणां स च पापेभ्यः सर्वेभ्यो विप्रमुच्यते ॥ १२.३४.१२ ॥
ਕਪਿਲਾ ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪੱਚੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਵਾਂ ਜੋ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
12.34.13
गोसहस्रं सवत्सानां दोग्ध्रीणां प्राणसंशये ।
साधुभ्यो वै दरिद्रेभ्यो दत्त्वा मुच्येत किल्विषात् ॥ १२.३४.१३ ॥
ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਦੇ ਸੰਕਟ ਵਿੱਚ ਵੱਛਿਆਂ ਸਮੇਤ ਹਜ਼ਾਰ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਵਾਂ ਸਾਧੂ ਗ਼ਰੀਬਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
12.34.14
शतं वै यस्तु काम्भोजान्ब्राह्मणेभ्यः प्रयच्छति ।
नियतेभ्यो महीपाल स च पापात्प्रमुच्यते ॥ १२.३४.१४ ॥
ਹੇ ਮਹੀਪਾਲ, ਜੋ ਕੰਬੋਜ ਘੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੌ ਸੰਜਮੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
12.34.15
मनोरथं तु यो दद्यादेकस्मा अपि भारत ।
न कीर्तयेत दत्त्वा यः स च पापात्प्रमुच्यते ॥ १२.३४.१५ ॥
ਹੇ ਭਾਰਤ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਨੂੰ ਵੀ ਮਨਚਾਹੀ ਚੀਜ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
12.34.16
सुरापानं सकृत्कृत्वा योऽग्निवर्णां सुरां पिबेत् ।
स पावयत्यथात्मानमिह लोके परत्र च ॥ १२.३४.१६ ॥
ਇੱਕ ਵਾਰ ਸੁਰਾਪਾਨ ਕਰਕੇ ਜੋ ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਰੰਗ ਦੀ ਸੁਰਾ ਪੀਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਲੋਕ ਅਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
12.34.17
मरुप्रपातं प्रपतञ्ज्वलनं वा समाविशन् ।
महाप्रस्थानमातिष्ठन्मुच्यते सर्वकिल्बिषैः ॥ १२.३४.१७ ॥
ਮਾਰੂਥਲ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਕੇ, ਜਾਂ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋ ਕੇ, ਜਾਂ ਮਹਾਪ੍ਰਸਥਾਨ ਨੂੰ ਅਪਣਾ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
12.34.18
बृहस्पतिसवेनेष्ट्वा सुरापो ब्राह्मणः पुनः ।
समितिं ब्राह्मणो गच्छेदिति वै ब्रह्मणः श्रुतिः ॥ १२.३४.१८ ॥
ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਯੱਗ ਕਰਕੇ ਸੁਰਾਪਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੁੜ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇ, ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸ਼ਰੁਤੀ ਹੈ।
12.34.19
भूमिप्रदानं कुर्याद्यः सुरां पीत्वा विमत्सरः ।
पुनर्न च पिबेद्राजन्संस्कृतः स च शुध्यति ॥ १२.३४.१९ ॥
ਈਰਖਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਸੁਰਾ ਪੀ ਕੇ ਜੋ ਭੂਮੀ-ਦਾਨ ਕਰੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਨਾ ਪੀਵੇ, ਉਹ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
12.34.20
गुरुतल्पी शिलां तप्तामायसीमभिसंविशेत् ।
अवकृत्यात्मनः शेफं प्रव्रजेदूर्ध्वदर्शनः ॥ १२.३४.२० ॥
ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੇਜ ਨੂੰ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤਪੀ ਹੋਈ ਲੋਹੇ ਦੀ ਸਿਲ ਉੱਤੇ ਲੇਟੇ; ਆਪਣਾ ਲਿੰਗ ਕੱਟ ਕੇ, ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਨਿਗਾਹ ਰੱਖਦਿਆਂ ਤੁਰੇ।
12.34.21
शरीरस्य विमोक्षेण मुच्यते कर्मणोऽशुभात् ।
कर्मभ्यो विप्रमुच्यन्ते यताः संवत्सरं स्त्रियः ॥ १२.३४.२१ ॥
ਸਰੀਰ ਦੇ ਤਿਆਗ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਅਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਸੰਜਮੀ ਇਸਤਰੀਆਂ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਰਹਿ ਕੇ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
12.34.22
महाव्रतं चरेद्यस्तु दद्यात्सर्वस्वमेव तु ।
गुर्वर्थे वा हतो युद्धे स मुच्येत्कर्मणोऽशुभात् ॥ १२.३४.२२ ॥
ਜੋ ਮਹਾਵਰਤ ਕਰੇ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਸਭ ਕੁਝ ਦਾਨ ਕਰ ਦੇਵੇ, ਜਾਂ ਗੁਰੂ ਲਈ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਅਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
12.34.23
अनृतेनोपवर्ती चेत्प्रतिरोद्धा गुरोस्तथा ।
उपाहृत्य प्रियं तस्मै तस्मात्पापात्प्रमुच्यते ॥ १२.३४.२३ ॥
ਜੇ ਕੋਈ ਝੂਠ ਨਾਲ ਭਰਮਾਉਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਗੁਰੂ ਦਾ ਵਿਰੋਧੀ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਵਸਤੂ ਲਿਆ ਕੇ ਦੇਣ ਨਾਲ ਉਹ ਉਸ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
12.34.24
अवकीर्णनिमित्तं तु ब्रह्महत्याव्रतं चरेत् ।
गोचर्मवासाः षण्मासांस्तथा मुच्येत किल्बिषात् ॥ १२.३४.२४ ॥
ਅਵਕੀਰਣ ਹੋਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਬ੍ਰਹਮਹੱਤਿਆ ਦਾ ਵਰਤ ਕਰੇ; ਗਊ ਦੀ ਖੱਲ ਪਹਿਨ ਕੇ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
12.34.25
परदारोपसेवी तु परस्यापहरन्वसु ।
संवत्सरं व्रती भूत्वा तथा मुच्येत किल्बिषात् ॥ १२.३४.२५ ॥
ਪਰਾਈ ਇਸਤਰੀ ਨਾਲ ਸੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦਾ ਧਨ ਚੁਰਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਵ੍ਰਤ ਰੱਖ ਕੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
12.34.26
धनं तु यस्यापहरेत्तस्मै दद्यात्समं वसु ।
विविधेनाभ्युपायेन तदा मुच्येत किल्बिषात् ॥ १२.३४.२६ ॥
ਜਿਸ ਦਾ ਧਨ ਚੁਰਾਇਆ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਨਾ ਹੀ ਧਨ ਦੇਵੇ; ਅਨੇਕ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਦੋਂ ਉਹ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
12.34.27
कृच्छ्राद्द्वादशरात्रेण संयतात्मा व्रते स्थितः ।
परिवेत्ता भवेत्पूतः परिवित्तिस्तथैव च ॥ १२.३४.२७ ॥
ਕ੍ਰਿੱਛ ਵ੍ਰਤ ਨਾਲ ਬਾਰਾਂ ਰਾਤਾਂ ਸੰਜਮ ਨਾਲ ਵ੍ਰਤ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਪਰਿਵੇਤਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਪਰਿਵਿੱਤੀ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ।
12.34.28
निवेश्यं तु पुनस्तेन भवेत्तारयता पितॄन् ।
न तु स्त्रिया भवेद्दोषो न तु सा तेन लिप्यते ॥ १२.३४.२८ ॥
ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਾਰਨ ਵਾਲੇ ਉਸ ਪੁਰਸ਼ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਘਰ ਵਿੱਚ ਥਾਂ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ, ਉਹ ਉਸ ਨਾਲ ਲਿਪਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
12.34.29
भोजनं ह्यन्तराशुद्धं चातुर्मास्ये विधीयते ।
स्त्रियस्तेन प्रशुध्यन्ति इति धर्मविदो विदुः ॥ १२.३४.२९ ॥
ਚਾਤੁਰਮਾਸ ਵਿੱਚ ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਅਸ਼ੁੱਧ ਭੋਜਨ ਵੀ ਵਿਧਾਨਿਤ ਹੈ; ਉਸ ਨਾਲ ਇਸਤਰੀਆਂ ਸ਼ੁੱਧ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
12.34.30
स्त्रियस्त्वाशङ्किताः पापे नोपगम्या विजानता ।
रजसा ता विशुध्यन्ते भस्मना भाजनं यथा ॥ १२.३४.३० ॥
ਪਰ ਪਾਪ ਬਾਰੇ ਸ਼ੱਕ ਵਾਲੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆਨੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਉਹ ਰਜਸਵਲਾ ਹੋਣ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਰਾਖ ਨਾਲ ਭਾਂਡਾ ਸ਼ੁੱਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
12.34.31
पादजोच्छिष्टकांस्यं यद्गवा घ्रातमथापि वा ।
गण्डूषोच्छिष्टमपि वा विशुध्येद्दशभिस्तु तत् ॥ १२.३४.३१ ॥
ਪੈਰ ਨਾਲ ਛੋਹਿਆ, ਗਾਂ ਨੇ ਸੁੰਘਿਆ, ਜਾਂ ਮੂੰਹ ਦੇ ਜੂਠ ਨਾਲ ਦੂਸ਼ਿਤ ਕਾਂਸੇ ਦਾ ਬਰਤਨ ਦਸ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
12.34.32
चतुष्पात्सकलो धर्मो ब्राह्मणस्य विधीयते ।
पादोन इष्टो राजन्ये तथा धर्मो विधीयते ॥ १२.३४.३२ ॥
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲਾ ਸੰਪੂਰਨ ਧਰਮ ਵਿਧਾਨ ਹੈ; ਖੱਤਰੀ ਲਈ ਇੱਕ ਪੈਰ ਘੱਟ ਧਰਮ ਇਸ਼ਟ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਰਾਜਨ, ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਰਮ ਵਿਧਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
12.34.33
तथा वैश्ये च शूद्रे च पादः पादो विधीयते ।
विद्यादेवंविधनैषां गुरुलाघवनिश्चयम् ॥ १२.३४.३३ ॥
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੈਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਲਈ ਹਰੇਕ ਨੂੰ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਪੈਰ ਘੱਟ ਵਿਧਾਨ ਹੈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਭਾਰੀਪਣ ਤੇ ਹਲਕੇਪਣ ਦਾ ਅਜਿਹਾ ਨਿਸ਼ਚਾ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
12.34.34
तिर्यग्योनिवधं कृत्वा द्रुमांश्छित्वोत्तरान्बहून् ।
त्रिरात्रं वायुभक्षः स्यात्कर्म च प्रथयन्नरः ॥ १२.३४.३४ ॥
ਪਸ਼ੂ-ਜੂਨ ਦਾ ਵਧ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰੁੱਖ ਕੱਟ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਕੇਵਲ ਹਵਾ ਖਾ ਕੇ ਰਹੇ; ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਰਹੇ।
12.34.35
अगम्यागमने राजन्प्रायश्चित्तं विधीयते ।
आर्द्रवस्त्रेण षण्मासान्विभाव्यं भस्मशायिना ॥ १२.३४.३५ ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਅਗਮਯਗਮਨ ਦਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਵਿਧਾਨ ਹੈ; ਗਿੱਲੇ ਕੱਪੜੇ ਨਾਲ, ਸੁਆਹ ਉੱਤੇ ਸੌਣ ਵਾਲੇ ਵਜੋਂ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
12.34.36
एवमेव तु सर्वेषामकार्याणां विधिर्भवेत् ।
ब्रह्मणोक्तेन विधिना दृष्टान्तागमहेतुभिः ॥ १२.३४.३६ ॥
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਅਕਾਰਜਾਂ ਦਾ ਵਿਧਾਨ ਵੀ ਹੋਵੇਗਾ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੁਆਰਾ ਕਹੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਅਤੇ ਆਗਮ ਦੇ ਕਾਰਨਾਂ ਨਾਲ।
12.34.37
सावित्रीमप्यधीयानः शुचौ देशे मिताशनः ।
अहिंसो मन्दकं जल्पान्मुच्यते सर्वकिल्बिषात् ॥ १२.३४.३७ ॥
ਸ਼ੁੱਧ ਥਾਂ ਤੇ, ਮਿਤਾਹਾਰੀ ਹੋ ਕੇ, ਅਹਿੰਸਕ ਰਹਿ ਕੇ ਸਾਵਿਤਰੀ ਮੰਤਰ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
12.34.38
अहः सु सततं तिष्ठेदभ्याकाशं निशाः स्वपन् ।
त्रिरह्नि त्रिर्निशायां च सवासा जलमाविशेत् ॥ १२.३४.३८ ॥
ਦਿਨ ਵੇਲੇ ਲਗਾਤਾਰ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਅਸਮਾਨ ਹੇਠ ਖੜ੍ਹਾ ਰਹੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਅਸਮਾਨ ਹੇਠ ਸੌਂਵੇ, ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਅਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਕੱਪੜਿਆਂ ਸਮੇਤ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਵੇ।
12.34.39
स्त्रीशूद्रपतितांश्चापि नाभिभाषेद्ब्रतान्वितः ।
पापान्यज्ञानतः कृत्वा मुच्येदेवंव्रतो द्विजः ॥ १२.३४.३९ ॥
ਵਰਤ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦ੍ਵਿਜ ਔਰਤਾਂ, ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਅਤੇ ਪਤਿਤਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰੇ; ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ ਪਾਪ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵੀ ਇਸ ਵਰਤ ਨਾਲ ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
12.34.40
शुभाशुभफलं प्रेत्य लभते भूतसाक्षिकम् ।
अतिरिच्येत्तयोर्यस्तु तत्कर्ता लभते फलम् ॥ १२.३४.४० ॥
ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਅਸ਼ੁਭ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਰਨ ਮਗਰੋਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਗਵਾਹ ਜੀਵ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਵਧੇਰੇ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦਾ ਕਰਤਾ ਉਸੇ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
12.34.41
तस्माद्दानेन तपसा कर्मणा च फलं शुभम् ।
वर्धयेदशुभं कृत्वा यथा स्यादतिरेकवान् ॥ १२.३४.४१ ॥
ਇਸ ਲਈ ਦਾਨ, ਤਪ ਅਤੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਸ਼ੁਭ ਫਲ ਵਧਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਅਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਕਰਨ ਤੇ ਵੀ ਐਸਾ ਕਰੇ ਕਿ ਸ਼ੁਭ ਫਲ ਵਧੇਰੇ ਹੋਵੇ।
12.34.42
कुर्याच्छुभानि कर्माणि निमित्ते पापकर्मणाम् ।
दद्यान्नित्यं च वित्तानि तथा मुच्येत किल्बिषात् ॥ १२.३४.४२ ॥
ਪਾਪ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਨਿਮਿੱਤ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਸਦਾ ਧਨ ਦਾਨ ਕਰੇ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
12.34.43
अनुरूपं हि पापस्य प्रायश्चित्तमुदाहृतम् ।
महापातकवर्जं तु प्रायश्चित्तं विधीयते ॥ १२.३४.४३ ॥
ਪਾਪ ਦੇ ਅਨੁਰੂਪ ਹੀ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿੱਤ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਮਹਾਪਾਤਕਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿੱਤ ਵਿਧਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
12.34.44
भक्ष्याभक्ष्येषु चान्येषु वाच्यावाच्ये तथैव च ।
अज्ञानज्ञानयो राजन्विहितान्यनुजानतः ॥ १२.३४.४४ ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ! ਖਾਣ ਯੋਗ-ਨ-ਯੋਗ ਵਿੱਚ, ਹੋਰ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਕਹਿਣ ਯੋਗ-ਨ-ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਅਗਿਆਨ ਜਾਂ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਵਿਧਾਨ ਕੀਤੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ ਲਈ (ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿੱਤ)।
12.34.45
जानता तु कृतं पापं गुरु सर्वं भवत्युत ।
अज्ञानात्स्खलिते दोषे प्रायश्चित्तं विधीयते ॥ १२.३४.४५ ॥
ਜਾਣ-ਬੁੱਝ ਕੇ ਕੀਤਾ ਪਾਪ ਸੱਚਮੁੱਚ ਭਾਰੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਗਿਆਨ ਨਾਲ ਹੋਈ ਭੁੱਲ ਵਾਲੇ ਦੋਸ਼ ਲਈ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿੱਤ ਵਿਧਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
12.34.46
शक्यते विधिना पापं यथोक्तेन व्यपोहितुम् ।
आस्तिके श्रद्दधाने च विधिरेष विधीयते ॥ १२.३४.४६ ॥
ਕਹੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਆਸਤਿਕ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾਵਾਨ ਪੁਰਸ਼ ਲਈ ਇਹੀ ਵਿਧੀ ਵਿਧਾਨ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
12.34.47
नास्तिकाश्रद्दधानेषु पुरुषेषु कदाचन ।
दम्भद्वेषप्रधानेषु विधिरेष न शिष्यते ॥ १२.३४.४७ ॥
ਨਾਸਤਿਕ ਅਤੇ ਬੇਸ਼ਰਧ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਦੰਭ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਧਾਨ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਵਿਧੀ ਕਦੇ ਬਾਕੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ।
12.34.48
शिष्टाचारश्च दिष्टश्च धर्मो धर्मभूतां वर ।
सेवितव्यो नरव्याघ्र प्रेत्येह च हितेप्सुना ॥ १२.३४.४८ ॥
ਹੇ ਧਰਮਾਤਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ! ਹੇ ਨਰਵਿਆਘਰ! ਇਸ ਲੋਕ ਅਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਹਿਤ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸ਼ਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰ-ਵਿਹਿਤ ਧਰਮ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
12.34.49
स राजन्मोक्ष्यते पापात्तेन पूर्णेन हेतुना ।
त्राणार्थं वा वधे तेषामथवा नृपकर्मणा ॥ १२.३४.४९ ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਸ ਪੂਰਨ ਹੇਤੂ ਨਾਲ ਉਹ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਵੇਗਾ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਧ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਰਾਜਕਰਮ ਨਾਲ।
12.34.50
अथवा ते घृणा काचित्प्रायश्चित्तं चरिष्यसि ।
मा चैवानार्यजुष्टेन मृत्युना निधनं गमः ॥ १२.३४.५० ॥
ਜਾਂ ਜੇ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦਇਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਕਰੇਂਗਾ; ਅਨਾਰਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸੇਵਿਤ ਮੌਤ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵਿਨਾਸ਼ ਨੂੰ ਨਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ।
12.34.51
एवमुक्तो भगवता धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
चिन्तयित्वा मुहूर्तेन प्रत्युवाच तपोधनम् ॥ १२.३४.५१ ॥
ਭਗਵਾਨ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਇੱਕ ਪਲ ਸੋਚ ਕੇ ਤਪੋਧਨ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।