മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.34
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.34.1
तपसा कर्मणा चैव प्रदानेन च भारत ।
पुनाति पापं पुरुषः पूतश्चेन्न प्रवर्तते ॥ १२.३४.१ ॥
ഭാരതാ! തപസ്സുകൊണ്ടും കർമ്മംകൊണ്ടും ദാനംകൊണ്ടും മനുഷ്യൻ പാപം കഴുകുന്നു; ശുദ്ധനായ ശേഷം അവൻ വീണ്ടും പാപത്തിൽ ഏർപ്പെടാതിരുന്നാൽ.
12.34.2
एककालं तु भुञ्जानश्चरन्भैक्षं स्वकर्मकृत् ।
कपालपाणिः खट्वाङ्गी ब्रह्मचारी सदोत्थितः ॥ १२.३४.२ ॥
ഒരുനേരം മാത്രം ഭക്ഷിച്ച്, ഭിക്ഷ യാചിച്ച്, സ്വധർമ്മം ചെയ്ത്, കയ്യിൽ കപാലവും ഖട്വാംഗവും ധരിച്ച്, ബ്രഹ്മചാരിയായി എപ്പോഴും ഉണർന്നിരിക്കുന്നവൻ.
12.34.3
अनसूयुरधः शायी कर्म लोके प्रकाशयन् ।
पूर्णैर्द्वादशभिर्वर्षैर्ब्रह्महा विप्रमुच्यते ॥ १२.३४.३ ॥
അസൂയയില്ലാത്തവനായി, നിലത്തു കിടന്ന്, ലോകത്തിൽ തന്റെ കർമ്മം വെളിപ്പെടുത്തി, പൂർണ്ണമായ പന്ത്രണ്ടു വർഷം കഴിഞ്ഞാൽ, ബ്രാഹ്മണഹത്യക്കാരൻ പാപത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകുന്നു.
12.34.4
लक्ष्यः शस्त्रभृतां वा स्याद्विदुषामिच्छयाऽऽत्मनः ।
प्रास्येदात्मानमग्नौ वा समिद्धे त्रिरवाक्शिराः ॥ १२.३४.४ ॥
ആയുധധാരികളുടെ ലക്ഷ്യമായിരിക്കട്ടെ; അല്ലെങ്കിൽ വിദ്വാന്മാരുടെ ഇഷ്ടപ്രകാരം സ്വയം സമർപ്പിക്കട്ടെ; അല്ലെങ്കിൽ ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയിൽ മൂന്നു തവണ തലകീഴായി സ്വയം എറിയട്ടെ.
12.34.5
जपन्वाऽन्यतमं वेदं योजनानां शतं व्रजेत् ।
सर्वस्वं वा वेदविदे ब्राह्मणायोपपादयेत् ॥ १२.३४.५ ॥
ഏതെങ്കിലും ഒരു വേദം ജപിച്ചുകൊണ്ട് നൂറു യോജന നടക്കട്ടെ; അല്ലെങ്കിൽ വേദജ്ഞനായ ബ്രാഹ്മണന് തന്റെ സർവസ്വവും നൽകട്ടെ.
12.34.6
धनं वा जीवनायालं गृहं वा सपरिच्छदम् ।
मुच्यते ब्रह्महत्याया गोप्ता गोब्राह्मणस्य च ॥ १२.३४.६ ॥
ജീവിക്കാൻ മതിയായ ധനമോ, സാമഗ്രികളോടുകൂടിയ ഗൃഹമോ നൽകട്ടെ; പശുക്കൾക്കും ബ്രാഹ്മണർക്കും രക്ഷകനായവൻ ബ്രാഹ്മണഹത്യാപാപത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകുന്നു.
12.34.7
षङ्गिर्वर्षैः कृच्छ्रभोजी ब्रह्महा पूयते नरः ।
मासेमासे समश्नंस्तु त्रिभिर्वर्षैः प्रमुच्यते ॥ १२.३४.७ ॥
ആറ് വർഷം കൃച്ഛ്ര വ്രതാഹാരം കഴിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണഹത്യ ചെയ്ത മനുഷ്യൻ ശുദ്ധനാകുന്നു. എന്നാൽ മാസംതോറും ഭക്ഷിച്ചാൽ മൂന്നു വർഷംകൊണ്ട് മോചിതനാകുന്നു.
12.34.8
संवत्सरेण मासाशी पूयते नात्र संशयः ।
तथैवोपवसन्राजन्स्वल्पेनापि प्रपूयते ॥ १२.३४.८ ॥
ഒരു വർഷം മാസത്തിൽ ഒരിക്കൽ മാത്രം ഭക്ഷിക്കുന്നവൻ ശുദ്ധനാകുന്നു, ഇതിൽ സംശയമില്ല. അതുപോലെ രാജാവേ, ഉപവസിക്കുന്നവൻ അല്പംകൊണ്ടും പൂർണ്ണമായി ശുദ്ധനാകുന്നു.
12.34.9
क्रतुना चाश्वमेधेन पूयते नात्र संशयः ।
ये चाप्यवभृथस्नाताः केचिदेवंविधा नराः।
ते सर्वे धूतपाप्मानो भवन्तीति परा श्रुतिः ॥ १२.३४.९ ॥
അശ്വമേധയാഗത്താലും ശുദ്ധനാകുന്നു, ഇതിൽ സംശയമില്ല. അവഭൃഥസ്നാനം ചെയ്തവരും ഇങ്ങനെയുള്ള ചില മനുഷ്യരും എല്ലാവരും പാപം നീങ്ങിയവരാകുന്നു എന്നു പരമശ്രുതി പറയുന്നു.
12.34.10
ब्राह्मणार्थे हतो युद्धे मुच्यते ब्रह्महत्यया ॥ १२.३४.१० ॥
ബ്രാഹ്മണർക്കുവേണ്ടി യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടവൻ ബ്രഹ്മഹത്യയിൽനിന്ന് മോചിതനാകുന്നു.
12.34.11
गवां शतसहस्रं तु पात्रेभ्यः प्रतिपादयेत् ।
ब्रह्महा विप्रमुच्येत सर्वपापेभ्य एव च ॥ १२.३४.११ ॥
ഒരു ലക്ഷം പശുക്കളെ യോഗ്യരായ പാത്രങ്ങൾക്ക് ദാനം ചെയ്യണം. ബ്രഹ്മഹത്യ ചെയ്തവൻ ബ്രാഹ്മണനു ദാനം ചെയ്ത് എല്ലാ പാപങ്ങളിൽനിന്നും മോചിതനാകുന്നു.
12.34.12
कपिलानां सहस्राणि यो दद्यात्पञ्चविंशतिम् ।
दोग्ध्रीणां स च पापेभ्यः सर्वेभ्यो विप्रमुच्यते ॥ १२.३४.१२ ॥
കപില പശുക്കളിൽ ആയിരങ്ങളിൽനിന്ന് ഇരുപത്തയ്യായിരം കറവപ്പശുക്കളെ ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽനിന്നും മോചിതനാകുന്നു.
12.34.13
गोसहस्रं सवत्सानां दोग्ध्रीणां प्राणसंशये ।
साधुभ्यो वै दरिद्रेभ्यो दत्त्वा मुच्येत किल्विषात् ॥ १२.३४.१३ ॥
ജീവസംശയത്തിൽ കിടാങ്ങളോടുകൂടിയ ആയിരം പാൽപ്പശുക്കളെ സജ്ജനരായ ദരിദ്രർക്ക് ദാനം ചെയ്താൽ മനുഷ്യൻ പാപത്തിൽനിന്ന് മോചിതനാകുന്നു.
12.34.14
शतं वै यस्तु काम्भोजान्ब्राह्मणेभ्यः प्रयच्छति ।
नियतेभ्यो महीपाल स च पापात्प्रमुच्यते ॥ १२.३४.१४ ॥
ഹേ മഹീപാലാ, കാംബോജാശ്വങ്ങളിൽ നൂറിനെ സംയമികളായ ബ്രാഹ്മണർക്ക് ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ പാപത്തിൽനിന്ന് പൂർണമായി മോചിതനാകുന്നു.
12.34.15
मनोरथं तु यो दद्यादेकस्मा अपि भारत ।
न कीर्तयेत दत्त्वा यः स च पापात्प्रमुच्यते ॥ १२.३४.१५ ॥
ഹേ ഭാരതാ, ഒരാൾക്കെങ്കിലും ആഗ്രഹിച്ചത് നൽകി, നൽകിയത് കീർത്തിക്കാത്തവൻ പാപത്തിൽനിന്ന് മോചിതനാകുന്നു.
12.34.16
सुरापानं सकृत्कृत्वा योऽग्निवर्णां सुरां पिबेत् ।
स पावयत्यथात्मानमिह लोके परत्र च ॥ १२.३४.१६ ॥
ഒരിക്കൽ മദ്യപിച്ച്, അഗ്നിവർണമുള്ള മദ്യം കുടിക്കുന്നവൻ ഇഹലോകത്തിലും പരലോകത്തിലും സ്വയം പവിത്രനാകുന്നു.
12.34.17
मरुप्रपातं प्रपतञ्ज्वलनं वा समाविशन् ।
महाप्रस्थानमातिष्ठन्मुच्यते सर्वकिल्बिषैः ॥ १२.३४.१७ ॥
മരുഭൂമിയിൽ വീണോ, അഗ്നിയിൽ പ്രവേശിച്ചോ, അല്ലെങ്കിൽ മഹാപ്രസ്ഥാനം സ്വീകരിച്ചോ മനുഷ്യൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽനിന്നും മോചിതനാകുന്നു.
12.34.18
बृहस्पतिसवेनेष्ट्वा सुरापो ब्राह्मणः पुनः ।
समितिं ब्राह्मणो गच्छेदिति वै ब्रह्मणः श्रुतिः ॥ १२.३४.१८ ॥
ബൃഹസ്പതിയാഗം ചെയ്ത്, സുരാപാനം ചെയ്ത ബ്രാഹ്മണൻ വീണ്ടും ബ്രാഹ്മണസഭയിൽ ചെല്ലണം എന്നത് ബ്രഹ്മാവിന്റെ ശ്രുതിയാണ്.
12.34.19
भूमिप्रदानं कुर्याद्यः सुरां पीत्वा विमत्सरः ।
पुनर्न च पिबेद्राजन्संस्कृतः स च शुध्यति ॥ १२.३४.१९ ॥
അസൂയയില്ലാതെ സുര കുടിച്ച ശേഷം ഭൂദാനം ചെയ്യുന്നവനും, ഹേ രാജാവേ, വീണ്ടും കുടിക്കാത്തവനും സംസ്കാരങ്ങളാൽ ശുദ്ധനാകുന്നു.
12.34.20
गुरुतल्पी शिलां तप्तामायसीमभिसंविशेत् ।
अवकृत्यात्मनः शेफं प्रव्रजेदूर्ध्वदर्शनः ॥ १२.३४.२० ॥
ഗുരുശയ്യ മലിനമാക്കിയവൻ ചൂടായ ഇരുമ്പുശിലയിൽ കിടക്കണം; സ്വന്തം ലിംഗം മുറിച്ച് മുകളിലേക്ക് നോക്കി പോകണം.
12.34.21
शरीरस्य विमोक्षेण मुच्यते कर्मणोऽशुभात् ।
कर्मभ्यो विप्रमुच्यन्ते यताः संवत्सरं स्त्रियः ॥ १२.३४.२१ ॥
ശരീരത്തെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നതിലൂടെ മനുഷ്യൻ അശുഭകർമ്മത്തിൽ നിന്ന് മുക്തനാകുന്നു; നിയന്ത്രിതരായ സ്ത്രീകൾ ഒരു വർഷം കൊണ്ട് കർമ്മങ്ങളിൽ നിന്ന് പൂർണമായി മോചിതരാകുന്നു.
12.34.22
महाव्रतं चरेद्यस्तु दद्यात्सर्वस्वमेव तु ।
गुर्वर्थे वा हतो युद्धे स मुच्येत्कर्मणोऽशुभात् ॥ १२.३४.२२ ॥
മഹാവ്രതം ആചരിച്ച് സർവ്വസ്വവും ദാനം ചെയ്യുന്നവനോ, അല്ലെങ്കിൽ ഗുരുവിനു വേണ്ടി യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടവനോ അശുഭകർമ്മത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകുന്നു.
12.34.23
अनृतेनोपवर्ती चेत्प्रतिरोद्धा गुरोस्तथा ।
उपाहृत्य प्रियं तस्मै तस्मात्पापात्प्रमुच्यते ॥ १२.३४.२३ ॥
അസത്യത്താൽ വഞ്ചിച്ചവനോ, ഗുരുവിനെ തടഞ്ഞവനോ, അവന് പ്രിയമായ വസ്തു കൊണ്ടുവന്ന് നൽകിയാൽ ആ പാപത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകുന്നു.
12.34.24
अवकीर्णनिमित्तं तु ब्रह्महत्याव्रतं चरेत् ।
गोचर्मवासाः षण्मासांस्तथा मुच्येत किल्बिषात् ॥ १२.३४.२४ ॥
അവകീർണ്ണനായതിനാൽ ബ്രഹ്മഹത്യാവ്രതം ആചരിക്കണം; ഗോചർമ്മം ധരിച്ച് ആറുമാസം കഴിഞ്ഞാൽ പാപത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകുന്നു.
12.34.25
परदारोपसेवी तु परस्यापहरन्वसु ।
संवत्सरं व्रती भूत्वा तथा मुच्येत किल्बिषात् ॥ १२.३४.२५ ॥
പരസ്ത്രീയെ സേവിക്കുന്നവനും പരന്റെ ധനം അപഹരിക്കുന്നവനും ഒരു സംവത്സരം വ്രതം അനുഷ്ഠിച്ചാൽ അതുപോലെ പാപത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും.
12.34.26
धनं तु यस्यापहरेत्तस्मै दद्यात्समं वसु ।
विविधेनाभ्युपायेन तदा मुच्येत किल्बिषात् ॥ १२.३४.२६ ॥
ആരുടെ ധനം അപഹരിച്ചുവോ അവന് അത്രയും ധനം തിരികെ നൽകണം; പലവിധ മാർഗങ്ങളിലൂടെ അങ്ങനെ ചെയ്താൽ അപ്പോൾ പാപത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും.
12.34.27
कृच्छ्राद्द्वादशरात्रेण संयतात्मा व्रते स्थितः ।
परिवेत्ता भवेत्पूतः परिवित्तिस्तथैव च ॥ १२.३४.२७ ॥
കൃച്ഛ്ര വ്രതത്താൽ പന്ത്രണ്ടു രാത്രി സംയമത്തോടെ വ്രതത്തിൽ നിലകൊണ്ട പരിവേത്താവ് പവിത്രനാകും; പരിവിത്തിയും അതുപോലെ തന്നെ.
12.34.28
निवेश्यं तु पुनस्तेन भवेत्तारयता पितॄन् ।
न तु स्त्रिया भवेद्दोषो न तु सा तेन लिप्यते ॥ १२.३४.२८ ॥
പിതൃക്കളെ തരണം ചെയ്യിക്കുന്നവൻ അവളെ വീണ്ടും വീട്ടിൽ സ്വീകരിക്കണം; സ്ത്രീക്ക് ദോഷമില്ല, അവൾ അതിനാൽ മലിനയാകുന്നില്ല.
12.34.29
भोजनं ह्यन्तराशुद्धं चातुर्मास्ये विधीयते ।
स्त्रियस्तेन प्रशुध्यन्ति इति धर्मविदो विदुः ॥ १२.३४.२९ ॥
ചാതുർമാസ്യത്തിൽ ഇടയ്ക്കുള്ള അശുദ്ധമായ ഭോജനവും വിധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അതിനാൽ സ്ത്രീകൾ ശുദ്ധരാകുന്നു എന്ന് ധർമ്മജ്ഞർ അറിയുന്നു.
12.34.30
स्त्रियस्त्वाशङ्किताः पापे नोपगम्या विजानता ।
रजसा ता विशुध्यन्ते भस्मना भाजनं यथा ॥ १२.३४.३० ॥
എന്നാൽ പാപത്തിൽ സംശയിക്കപ്പെടുന്ന സ്ത്രീകളെ അറിവുള്ളവൻ സമീപിക്കരുത്; അവർ രജസ്സിനാൽ ശുദ്ധരാകുന്നു, ഭസ്മത്താൽ പാത്രം ശുദ്ധമാകുന്നതുപോലെ.
12.34.31
पादजोच्छिष्टकांस्यं यद्गवा घ्रातमथापि वा ।
गण्डूषोच्छिष्टमपि वा विशुध्येद्दशभिस्तु तत् ॥ १२.३४.३१ ॥
കാൽ തൊട്ടതോ പശു മണത്തതോ വായിലെ എച്ചിൽ കലർന്നതോ ആയ ഓട്ടുപാത്രം പത്തു വിധങ്ങളാൽ ശുദ്ധമാകുന്നു.
12.34.32
चतुष्पात्सकलो धर्मो ब्राह्मणस्य विधीयते ।
पादोन इष्टो राजन्ये तथा धर्मो विधीयते ॥ १२.३४.३२ ॥
ബ്രാഹ്മണന് നാലു പാദങ്ങളുള്ള സമ്പൂർണ്ണ ധർമ്മം വിധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ക്ഷത്രിയന് ഒരു പാദം കുറഞ്ഞ ധർമ്മം അഭിമതമായി കരുതപ്പെടുന്നു, രാജാവേ, അങ്ങനെതന്നെ ധർമ്മം വിധിക്കപ്പെടുന്നു.
12.34.33
तथा वैश्ये च शूद्रे च पादः पादो विधीयते ।
विद्यादेवंविधनैषां गुरुलाघवनिश्चयम् ॥ १२.३४.३३ ॥
അതുപോലെ വൈശ്യന്നും ശൂദ്രന്നും ഓരോ പാദം വീതം കുറച്ചു വിധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ഇവരുടെ ഗുരുത്വലഘുത്വനിശ്ചയം ഇങ്ങനെ അറിയണം.
12.34.34
तिर्यग्योनिवधं कृत्वा द्रुमांश्छित्वोत्तरान्बहून् ।
त्रिरात्रं वायुभक्षः स्यात्कर्म च प्रथयन्नरः ॥ १२.३४.३४ ॥
ഒരു മൃഗത്തെ വധിച്ചും വടക്കുള്ള പല വൃക്ഷങ്ങൾ മുറിച്ചും മനുഷ്യൻ മൂന്നു രാത്രി കാറ്റുമാത്രം ഭക്ഷിച്ചിരിക്കണം; തന്റെ കർമ്മം വെളിപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കണം.
12.34.35
अगम्यागमने राजन्प्रायश्चित्तं विधीयते ।
आर्द्रवस्त्रेण षण्मासान्विभाव्यं भस्मशायिना ॥ १२.३४.३५ ॥
രാജാവേ, അഗമ്യഗമനത്തിന് പ്രായശ്ചിത്തം വിധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; നനഞ്ഞ വസ്ത്രത്തോടെ ചാരത്തിൽ ഉറങ്ങുന്നവനായി ആറു മാസം കഴിയണം.
12.34.36
एवमेव तु सर्वेषामकार्याणां विधिर्भवेत् ।
ब्रह्मणोक्तेन विधिना दृष्टान्तागमहेतुभिः ॥ १२.३४.३६ ॥
അതുപോലെതന്നെ എല്ലാ അകാര്യങ്ങൾക്കും വിധി ഉണ്ടാകും; ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞ വിധിപ്രകാരം, ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളും ആഗമ കാരണങ്ങളും അനുസരിച്ച്.
12.34.37
सावित्रीमप्यधीयानः शुचौ देशे मिताशनः ।
अहिंसो मन्दकं जल्पान्मुच्यते सर्वकिल्बिषात् ॥ १२.३४.३७ ॥
ശുദ്ധമായ സ്ഥലത്ത്, മിതമായി ഭക്ഷിച്ച്, അഹിംസയോടെ സാവിത്രീമന്ത്രം ജപിക്കുന്നവനും, കുറച്ചു മാത്രം സംസാരിക്കുന്നവനും സർവപാപങ്ങളിൽനിന്നും മുക്തനാകുന്നു.
12.34.38
अहः सु सततं तिष्ठेदभ्याकाशं निशाः स्वपन् ।
त्रिरह्नि त्रिर्निशायां च सवासा जलमाविशेत् ॥ १२.३४.३८ ॥
പകൽ മുഴുവൻ തുറന്ന ആകാശത്തിൻ കീഴിൽ നിൽക്കണം; രാത്രി തുറന്ന ആകാശത്തിൻ കീഴിൽ ഉറങ്ങണം; പകൽ മൂന്നു തവണയും രാത്രി മൂന്നു തവണയും വസ്ത്രത്തോടെ വെള്ളത്തിൽ പ്രവേശിക്കണം.
12.34.39
स्त्रीशूद्रपतितांश्चापि नाभिभाषेद्ब्रतान्वितः ।
पापान्यज्ञानतः कृत्वा मुच्येदेवंव्रतो द्विजः ॥ १२.३४.३९ ॥
വ്രതമനുഷ്ഠിക്കുന്ന ദ്വിജൻ സ്ത്രീകളോടും ശൂദ്രരോടും പതിതരോടും സംസാരിക്കരുത്; അറിയാതെ പാപം ചെയ്താൽ ഇങ്ങനെയുള്ള വ്രതത്താൽ മുക്തനാകുന്നു.
12.34.40
शुभाशुभफलं प्रेत्य लभते भूतसाक्षिकम् ।
अतिरिच्येत्तयोर्यस्तु तत्कर्ता लभते फलम् ॥ १२.३४.४० ॥
ശുഭാശുഭ കർമ്മങ്ങളുടെ ഫലം മരണാനന്തരം ലഭിക്കുന്നു; ജീവികൾ അതിന് സാക്ഷികളാണ്. ഇവ രണ്ടിൽ ഏതാണോ അധികം, അത് ചെയ്തവൻ അതിന്റെ ഫലം നേടുന്നു.
12.34.41
तस्माद्दानेन तपसा कर्मणा च फलं शुभम् ।
वर्धयेदशुभं कृत्वा यथा स्यादतिरेकवान् ॥ १२.३४.४१ ॥
അതിനാൽ ദാനം, തപസ്സ്, കർമ്മം എന്നിവയാൽ ശുഭഫലം വർധിപ്പിക്കണം; അശുഭം ചെയ്തിട്ടും ശുഭഫലം അധികമാകുംവിധം ചെയ്യണം.
12.34.42
कुर्याच्छुभानि कर्माणि निमित्ते पापकर्मणाम् ।
दद्यान्नित्यं च वित्तानि तथा मुच्येत किल्बिषात् ॥ १२.३४.४२ ॥
പാപകർമ്മികളുടെ നിമിത്തം ശുഭകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യണം; എപ്പോഴും ധനം ദാനം ചെയ്യണം; ഇങ്ങനെ പാപത്തിൽനിന്ന് മുക്തനാകുന്നു.
12.34.43
अनुरूपं हि पापस्य प्रायश्चित्तमुदाहृतम् ।
महापातकवर्जं तु प्रायश्चित्तं विधीयते ॥ १२.३४.४३ ॥
പാപത്തിനനുസരിച്ചുള്ള പ്രായശ്ചിത്തമാണ് പറയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. മഹാപാതകങ്ങൾ ഒഴികെയുള്ളവയ്ക്കാണ് പ്രായശ്ചിത്തം വിധിക്കുന്നത്.
12.34.44
भक्ष्याभक्ष्येषु चान्येषु वाच्यावाच्ये तथैव च ।
अज्ञानज्ञानयो राजन्विहितान्यनुजानतः ॥ १२.३४.४४ ॥
രാജാവേ! ഭക്ഷ്യാഭക്ഷ്യങ്ങളിലും മറ്റു കാര്യങ്ങളിലും, പറയാവുന്നതും പറയാൻ പാടില്ലാത്തതുമായ കാര്യങ്ങളിലും, അജ്ഞാനത്താലോ ജ്ഞാനത്താലോ വിധിക്കപ്പെട്ടതിനെ അംഗീകരിക്കുന്നവനു (പ്രായശ്ചിത്തം).
12.34.45
जानता तु कृतं पापं गुरु सर्वं भवत्युत ।
अज्ञानात्स्खलिते दोषे प्रायश्चित्तं विधीयते ॥ १२.३४.४५ ॥
അറിഞ്ഞു ചെയ്ത പാപം വളരെ ഗുരുതരമാകുന്നു. അജ്ഞാനത്താൽ വീണുപോയ കുറ്റത്തിന് പ്രായശ്ചിത്തം വിധിക്കപ്പെടുന്നു.
12.34.46
शक्यते विधिना पापं यथोक्तेन व्यपोहितुम् ।
आस्तिके श्रद्दधाने च विधिरेष विधीयते ॥ १२.३४.४६ ॥
പറഞ്ഞ വിധിപ്രകാരം പാപം നീക്കാൻ കഴിയും. ആസ്തികനും ശ്രദ്ധയുള്ളവനുമായവന് ഈ വിധിയാണ് വിധിക്കപ്പെടുന്നത്.
12.34.47
नास्तिकाश्रद्दधानेषु पुरुषेषु कदाचन ।
दम्भद्वेषप्रधानेषु विधिरेष न शिष्यते ॥ १२.३४.४७ ॥
നാസ്തികരും ശ്രദ്ധയില്ലാത്തവരും, കാപട്യവും വിദ്വേഷവും പ്രധാനമായവരുമായ മനുഷ്യർക്ക് ഈ വിധി ഒരിക്കലും ബാക്കിയാകുന്നില്ല.
12.34.48
शिष्टाचारश्च दिष्टश्च धर्मो धर्मभूतां वर ।
सेवितव्यो नरव्याघ्र प्रेत्येह च हितेप्सुना ॥ १२.३४.४८ ॥
ധർമ്മാത്മാക്കളിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ! നരവ്യാഘ്രമേ! ശിഷ്ടാചാരവും ശാസ്ത്രവിഹിതമായ ധർമ്മവും ഇഹത്തിലും പരത്തിലും ഹിതം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ പാലിക്കേണ്ടതാണ്.
12.34.49
स राजन्मोक्ष्यते पापात्तेन पूर्णेन हेतुना ।
त्राणार्थं वा वधे तेषामथवा नृपकर्मणा ॥ १२.३४.४९ ॥
ഹേ രാജാവേ, ആ പൂർണ്ണമായ കാരണത്താൽ അവൻ പാപത്തിൽനിന്ന് മോചിതനാകും—അവരെ രക്ഷിക്കുന്നതിനോ, അവരുടെ വധത്തിലോ, അല്ലെങ്കിൽ രാജകർമ്മത്താലോ.
12.34.50
अथवा ते घृणा काचित्प्रायश्चित्तं चरिष्यसि ।
मा चैवानार्यजुष्टेन मृत्युना निधनं गमः ॥ १२.३४.५० ॥
അല്ലെങ്കിൽ നിനക്ക് എന്തെങ്കിലും ദയ ഉണ്ടെങ്കിൽ നീ പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യും; അനാര്യർ സേവിക്കുന്ന മരണത്താൽ നാശം പ്രാപിക്കരുത്.
12.34.51
एवमुक्तो भगवता धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
चिन्तयित्वा मुहूर्तेन प्रत्युवाच तपोधनम् ॥ १२.३४.५१ ॥
ഭഗവാൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ധർമ്മരാജാവായ യുധിഷ്ഠിരൻ ഒരു നിമിഷം ചിന്തിച്ചശേഷം തപസ്സുതന്നെ ധനമായുള്ള ആ മുനിയോട് മറുപടി പറഞ്ഞു.