ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 12.34
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.34.1
तपसा कर्मणा चैव प्रदानेन च भारत ।
पुनाति पापं पुरुषः पूतश्चेन्न प्रवर्तते ॥ १२.३४.१ ॥
ହେ ଭାରତ! ତପସ୍ୟା, କର୍ମ ଓ ଦାନ ଦ୍ୱାରା ମନୁଷ୍ୟ ପାପ ଧୋଇ ଦିଏ; ଶୁଦ୍ଧ ହେବା ପରେ ସେ ପୁଣି ପାପରେ ପ୍ରବୃତ୍ତ ନ ହେଲେ।
12.34.2
एककालं तु भुञ्जानश्चरन्भैक्षं स्वकर्मकृत् ।
कपालपाणिः खट्वाङ्गी ब्रह्मचारी सदोत्थितः ॥ १२.३४.२ ॥
ଦିନକୁ ଏକ ଥର ମାତ୍ର ଭୋଜନ କରି, ଭିକ୍ଷା ମାଗି, ନିଜ କର୍ମ କରି, ହାତରେ କପାଳ ଓ ଖଟ୍ୱାଙ୍ଗ ଧରି, ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ହୋଇ ସର୍ବଦା ସଜାଗ ରହୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି।
12.34.3
अनसूयुरधः शायी कर्म लोके प्रकाशयन् ।
पूर्णैर्द्वादशभिर्वर्षैर्ब्रह्महा विप्रमुच्यते ॥ १२.३४.३ ॥
ଈର୍ଷାହୀନ ହୋଇ, ଭୂମିରେ ଶୋଇ, ଜଗତରେ ନିଜ କର୍ମ ପ୍ରକାଶ କରି, ପୂର୍ଣ୍ଣ ବାର ବର୍ଷ ଗଲେ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟାକାରୀ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
12.34.4
लक्ष्यः शस्त्रभृतां वा स्याद्विदुषामिच्छयाऽऽत्मनः ।
प्रास्येदात्मानमग्नौ वा समिद्धे त्रिरवाक्शिराः ॥ १२.३४.४ ॥
ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀମାନଙ୍କ ଲକ୍ଷ୍ୟ ହେଉ; କିମ୍ବା ବିଦ୍ୱାନମାନଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ ନିଜକୁ ଅର୍ପଣ କରୁ; କିମ୍ବା ଜଳନ୍ତା ଅଗ୍ନିରେ ତିନିଥର ମୁଣ୍ଡ ତଳକୁ କରି ନିଜକୁ ପକାଉ।
12.34.5
जपन्वाऽन्यतमं वेदं योजनानां शतं व्रजेत् ।
सर्वस्वं वा वेदविदे ब्राह्मणायोपपादयेत् ॥ १२.३४.५ ॥
କୌଣସି ଗୋଟିଏ ବେଦ ଜପି ଶହେ ଯୋଜନ ଚାଲୁ; କିମ୍ବା ବେଦଜ୍ଞ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ନିଜର ସର୍ବସ୍ୱ ଦାନ କରୁ।
12.34.6
धनं वा जीवनायालं गृहं वा सपरिच्छदम् ।
मुच्यते ब्रह्महत्याया गोप्ता गोब्राह्मणस्य च ॥ १२.३४.६ ॥
ଜୀବିକା ପାଇଁ ଯଥେଷ୍ଟ ଧନ, କିମ୍ବା ସାମଗ୍ରୀ ସହିତ ଗୃହ ଦାନ କରୁ; ଗାଈ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ରକ୍ଷକ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟାରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
12.34.7
षङ्गिर्वर्षैः कृच्छ्रभोजी ब्रह्महा पूयते नरः ।
मासेमासे समश्नंस्तु त्रिभिर्वर्षैः प्रमुच्यते ॥ १२.३४.७ ॥
ଛଅ ବର୍ଷ କୃଚ୍ଛ୍ର ବ୍ରତର ଭୋଜନ କରୁଥିବା ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟାକାରୀ ମନୁଷ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ। କିନ୍ତୁ ମାସ ମାସ ଭୋଜନ କଲେ ତିନି ବର୍ଷରେ ସେ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
12.34.8
संवत्सरेण मासाशी पूयते नात्र संशयः ।
तथैवोपवसन्राजन्स्वल्पेनापि प्रपूयते ॥ १२.३४.८ ॥
ଏକ ବର୍ଷ ମାସକୁ ଏକ ଥର ମାତ୍ର ଭୋଜନ କରୁଥିବା ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ସେହିପରି ହେ ରାଜନ୍, ଉପବାସୀ ଅଳ୍ପ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ।
12.34.9
क्रतुना चाश्वमेधेन पूयते नात्र संशयः ।
ये चाप्यवभृथस्नाताः केचिदेवंविधा नराः।
ते सर्वे धूतपाप्मानो भवन्तीति परा श्रुतिः ॥ १२.३४.९ ॥
ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଅବଭୃଥ ସ୍ନାନ କରିଥିବା ଓ ଏପରି କିଛି ମନୁଷ୍ୟ ସମସ୍ତେ ପାପ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି ବୋଲି ପରମ ଶ୍ରୁତି କହେ।
12.34.10
ब्राह्मणार्थे हतो युद्धे मुच्यते ब्रह्महत्यया ॥ १२.३४.१० ॥
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ହତ ହୋଇଥିବା ମନୁଷ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟାରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
12.34.11
गवां शतसहस्रं तु पात्रेभ्यः प्रतिपादयेत् ।
ब्रह्महा विप्रमुच्येत सर्वपापेभ्य एव च ॥ १२.३४.११ ॥
ଏକ ଲକ୍ଷ ଗାଈ ଯୋଗ୍ୟ ପାତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟାକାରୀ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଦାନ କରି ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
12.34.12
कपिलानां सहस्राणि यो दद्यात्पञ्चविंशतिम् ।
दोग्ध्रीणां स च पापेभ्यः सर्वेभ्यो विप्रमुच्यते ॥ १२.३४.१२ ॥
କପିଳା ଗାଈମାନଙ୍କ ହଜାରେ ମଧ୍ୟରୁ ପଚିଶ ହଜାର ଦୁଗ୍ଧବତୀ ଗାଈ ଯେ ଦାନ କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
12.34.13
गोसहस्रं सवत्सानां दोग्ध्रीणां प्राणसंशये ।
साधुभ्यो वै दरिद्रेभ्यो दत्त्वा मुच्येत किल्विषात् ॥ १२.३४.१३ ॥
ପ୍ରାଣସଙ୍କଟରେ ବତ୍ସ ସହିତ ହଜାରେ ଦୁଗ୍ଧବତୀ ଗାଈ ସଜ୍ଜନ ଦରିଦ୍ରମାନଙ୍କୁ ଦାନ କଲେ ମନୁଷ୍ୟ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
12.34.14
शतं वै यस्तु काम्भोजान्ब्राह्मणेभ्यः प्रयच्छति ।
नियतेभ्यो महीपाल स च पापात्प्रमुच्यते ॥ १२.३४.१४ ॥
ହେ ମହୀପାଳ, ଯିଏ କାମ୍ବୋଜ ଅଶ୍ୱର ଶହେ ସଂଯମୀ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଦାନ କରେ, ସେ ପାପରୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
12.34.15
मनोरथं तु यो दद्यादेकस्मा अपि भारत ।
न कीर्तयेत दत्त्वा यः स च पापात्प्रमुच्यते ॥ १२.३४.१५ ॥
ହେ ଭାରତ, ଯିଏ ଜଣକୁ ମଧ୍ୟ ଇଚ୍ଛିତ ବସ୍ତୁ ଦାନ କରେ ଓ ଦେଇ ତାହାର ପ୍ରଚାର କରେ ନାହିଁ, ସେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
12.34.16
सुरापानं सकृत्कृत्वा योऽग्निवर्णां सुरां पिबेत् ।
स पावयत्यथात्मानमिह लोके परत्र च ॥ १२.३४.१६ ॥
ଏକ ଥର ସୁରାପାନ କରି ଯିଏ ଅଗ୍ନିବର୍ଣ୍ଣ ସୁରା ପାନ କରେ, ସେ ଇହଲୋକ ଓ ପରଲୋକରେ ନିଜକୁ ପବିତ୍ର କରେ।
12.34.17
मरुप्रपातं प्रपतञ्ज्वलनं वा समाविशन् ।
महाप्रस्थानमातिष्ठन्मुच्यते सर्वकिल्बिषैः ॥ १२.३४.१७ ॥
ମରୁଭୂମିରେ ପଡ଼ି, ଅଗ୍ନିରେ ପ୍ରବେଶ କରି, କିମ୍ବା ମହାପ୍ରସ୍ଥାନ ଗ୍ରହଣ କରି ମନୁଷ୍ୟ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
12.34.18
बृहस्पतिसवेनेष्ट्वा सुरापो ब्राह्मणः पुनः ।
समितिं ब्राह्मणो गच्छेदिति वै ब्रह्मणः श्रुतिः ॥ १२.३४.१८ ॥
ବୃହସ୍ପତି ଯଜ୍ଞ କରି ସୁରାପାନ କରିଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ପୁନର୍ବାର ବ୍ରାହ୍ମଣ ସଭାକୁ ଯିବା ଉଚିତ, ଏହା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶ୍ରୁତି।
12.34.19
भूमिप्रदानं कुर्याद्यः सुरां पीत्वा विमत्सरः ।
पुनर्न च पिबेद्राजन्संस्कृतः स च शुध्यति ॥ १२.३४.१९ ॥
ଈର୍ଷାରହିତ ହୋଇ ସୁରା ପାନ କରି ଭୂମିଦାନ କରେ, ହେ ରାଜନ୍, ଏବଂ ପୁନର୍ବାର ପାନ ନ କରେ, ସେ ସଂସ୍କାରରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ।
12.34.20
गुरुतल्पी शिलां तप्तामायसीमभिसंविशेत् ।
अवकृत्यात्मनः शेफं प्रव्रजेदूर्ध्वदर्शनः ॥ १२.३४.२० ॥
ଗୁରୁଶଯ୍ୟା ଦୂଷିତକାରୀ ତପ୍ତ ଲୌହଶିଳା ଉପରେ ଶୟନ କରିବ; ନିଜର ଲିଙ୍ଗ କାଟି ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱଦୃଷ୍ଟିରେ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରିବ।
12.34.21
शरीरस्य विमोक्षेण मुच्यते कर्मणोऽशुभात् ।
कर्मभ्यो विप्रमुच्यन्ते यताः संवत्सरं स्त्रियः ॥ १२.३४.२१ ॥
ଶରୀର ତ୍ୟାଗରେ ମଣିଷ ଅଶୁଭ କର୍ମରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ; ସଂଯମୀ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଏକ ବର୍ଷ ପରେ କର୍ମରୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
12.34.22
महाव्रतं चरेद्यस्तु दद्यात्सर्वस्वमेव तु ।
गुर्वर्थे वा हतो युद्धे स मुच्येत्कर्मणोऽशुभात् ॥ १२.३४.२२ ॥
ଯେ ମହାବ୍ରତ ଆଚରଣ କରି ସର୍ବସ୍ୱ ଦାନ କରେ, କିମ୍ବା ଗୁରୁଙ୍କ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ହତ ହୁଏ, ସେ ଅଶୁଭ କର୍ମରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
12.34.23
अनृतेनोपवर्ती चेत्प्रतिरोद्धा गुरोस्तथा ।
उपाहृत्य प्रियं तस्मै तस्मात्पापात्प्रमुच्यते ॥ १२.३४.२३ ॥
ମିଥ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଭୁଲାଇଥିବା ବା ଗୁରୁଙ୍କ ବିରୋଧୀ ହେଲେ, ତାକୁ ପ୍ରିୟ ବସ୍ତୁ ଆଣି ଦେଲେ ସେ ସେହି ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
12.34.24
अवकीर्णनिमित्तं तु ब्रह्महत्याव्रतं चरेत् ।
गोचर्मवासाः षण्मासांस्तथा मुच्येत किल्बिषात् ॥ १२.३४.२४ ॥
ଅବକୀର୍ଣ୍ଣ ହେବାର କାରଣରୁ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟା ବ୍ରତ ଆଚରଣ କରିବ; ଗୋଚର୍ମ ପିନ୍ଧି ଛଅ ମାସ ରହିଲେ ସେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
12.34.25
परदारोपसेवी तु परस्यापहरन्वसु ।
संवत्सरं व्रती भूत्वा तथा मुच्येत किल्बिषात् ॥ १२.३४.२५ ॥
ପରସ୍ତ୍ରୀ ସେବା କରୁଥିବା ଏବଂ ଅନ୍ୟର ଧନ ଅପହରଣ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଏକ ବର୍ଷ ବ୍ରତ ପାଳନ କରି ସେହିପରି ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
12.34.26
धनं तु यस्यापहरेत्तस्मै दद्यात्समं वसु ।
विविधेनाभ्युपायेन तदा मुच्येत किल्बिषात् ॥ १२.३४.२६ ॥
ଯାହାର ଧନ ଅପହରଣ କରିଛି, ତାକୁ ସମପରିମାଣ ଧନ ଫେରାଇ ଦେବା ଉଚିତ; ନାନା ଉପାୟରେ ଏପରି କଲେ ସେତେବେଳେ ସେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
12.34.27
कृच्छ्राद्द्वादशरात्रेण संयतात्मा व्रते स्थितः ।
परिवेत्ता भवेत्पूतः परिवित्तिस्तथैव च ॥ १२.३४.२७ ॥
କୃଚ୍ଛ୍ର ବ୍ରତ ଦ୍ୱାରା ବାର ରାତ୍ରି ସଂଯମରେ ବ୍ରତରେ ସ୍ଥିତ ପରିବେତ୍ତା ପବିତ୍ର ହୁଏ; ପରିବିତ୍ତିଓ ସେହିପରି।
12.34.28
निवेश्यं तु पुनस्तेन भवेत्तारयता पितॄन् ।
न तु स्त्रिया भवेद्दोषो न तु सा तेन लिप्यते ॥ १२.३४.२८ ॥
ପିତୃଗଣଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରୁଥିବା ସେ ପୁରୁଷ ତାକୁ ପୁନଃ ଘରେ ସ୍ଥାନ ଦେବା ଉଚିତ; ସ୍ତ୍ରୀର ଦୋଷ ହୁଏ ନାହିଁ, ସେ ତଦ୍ଦ୍ୱାରା ଲିପ୍ତ ହୁଏ ନାହିଁ।
12.34.29
भोजनं ह्यन्तराशुद्धं चातुर्मास्ये विधीयते ।
स्त्रियस्तेन प्रशुध्यन्ति इति धर्मविदो विदुः ॥ १२.३४.२९ ॥
ଚାତୁର୍ମାସ୍ୟରେ ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ଅଶୁଦ୍ଧ ଭୋଜନ ମଧ୍ୟ ବିହିତ; ତଦ୍ଦ୍ୱାରା ସ୍ତ୍ରୀଗଣ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଅନ୍ତି, ଏପରି ଧର୍ମଜ୍ଞମାନେ ଜାଣନ୍ତି।
12.34.30
स्त्रियस्त्वाशङ्किताः पापे नोपगम्या विजानता ।
रजसा ता विशुध्यन्ते भस्मना भाजनं यथा ॥ १२.३४.३० ॥
କିନ୍ତୁ ପାପରେ ସନ୍ଦେହ ହୋଇଥିବା ସ୍ତ୍ରୀଗଣଙ୍କ ପାଖକୁ ଜ୍ଞାନୀ ଯିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ସେମାନେ ରଜସ୍ୱଳା ହେବାରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଅନ୍ତି, ଯେପରି ଛାଇରେ ପାତ୍ର ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ।
12.34.31
पादजोच्छिष्टकांस्यं यद्गवा घ्रातमथापि वा ।
गण्डूषोच्छिष्टमपि वा विशुध्येद्दशभिस्तु तत् ॥ १२.३४.३१ ॥
ପାଦରେ ସ୍ପର୍ଶିତ, ଗାଈ ସୁଙ୍ଘିଥିବା, କିମ୍ବା ମୁଖର ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟରେ ଦୂଷିତ କାଂସା ପାତ୍ର ଦଶ ପ୍ରକାରରେ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ।
12.34.32
चतुष्पात्सकलो धर्मो ब्राह्मणस्य विधीयते ।
पादोन इष्टो राजन्ये तथा धर्मो विधीयते ॥ १२.३४.३२ ॥
ବ୍ରାହ୍ମଣ ପାଇଁ ଚାରି ପାଦଯୁକ୍ତ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଧର୍ମ ବିହିତ; କ୍ଷତ୍ରିୟ ପାଇଁ ଏକ ପାଦ କମ ଧର୍ମ ଇଷ୍ଟ ବୋଲି ଗଣାଯାଏ, ହେ ରାଜନ, ସେହିପରି ଧର୍ମ ବିହିତ ହୁଏ।
12.34.33
तथा वैश्ये च शूद्रे च पादः पादो विधीयते ।
विद्यादेवंविधनैषां गुरुलाघवनिश्चयम् ॥ १२.३४.३३ ॥
ସେହିପରି ବୈଶ୍ୟ ଓ ଶୂଦ୍ର ପାଇଁ ପ୍ରତ୍ୟେକକୁ ଏକ ଏକ ପାଦ କମ ବିହିତ; ଏମାନଙ୍କ ଗୁରୁତ୍ୱ-ଲଘୁତ୍ୱର ଏହିପରି ନିଶ୍ଚୟ ଜାଣିବା ଉଚିତ।
12.34.34
तिर्यग्योनिवधं कृत्वा द्रुमांश्छित्वोत्तरान्बहून् ।
त्रिरात्रं वायुभक्षः स्यात्कर्म च प्रथयन्नरः ॥ १२.३४.३४ ॥
ପଶୁଯୋନି ବଧ କରି ଏବଂ ଉତ୍ତର ଦିଗର ବହୁ ବୃକ୍ଷ କାଟି, ମନୁଷ୍ୟ ତିନି ରାତ୍ରି କେବଳ ବାୟୁ ଭକ୍ଷଣ କରିବ; ନିଜ କର୍ମ ପ୍ରକାଶ କରି ରହିବ।
12.34.35
अगम्यागमने राजन्प्रायश्चित्तं विधीयते ।
आर्द्रवस्त्रेण षण्मासान्विभाव्यं भस्मशायिना ॥ १२.३४.३५ ॥
ହେ ରାଜନ, ଅଗମ୍ୟଗମନର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ବିହିତ; ଓଦା ବସ୍ତ୍ରରେ, ଭସ୍ମଶଯ୍ୟାରେ ଶୟନକାରୀ ହୋଇ ଛଅ ମାସ ରହିବା ଉଚିତ।
12.34.36
एवमेव तु सर्वेषामकार्याणां विधिर्भवेत् ।
ब्रह्मणोक्तेन विधिना दृष्टान्तागमहेतुभिः ॥ १२.३४.३६ ॥
ସେହିପରି ସମସ୍ତ ଅକାର୍ଯ୍ୟର ବିଧି ହେବ; ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ କଥିତ ବିଧି ଅନୁସାରେ, ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ଓ ଆଗମ ହେତୁ ଦ୍ୱାରା।
12.34.37
सावित्रीमप्यधीयानः शुचौ देशे मिताशनः ।
अहिंसो मन्दकं जल्पान्मुच्यते सर्वकिल्बिषात् ॥ १२.३४.३७ ॥
ଶୁଚି ସ୍ଥାନରେ, ମିତାହାରୀ ହୋଇ, ଅହିଂସାରେ ସାବିତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରୁଥିବା ଓ କମ କଥା କହୁଥିବା ମଣିଷ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
12.34.38
अहः सु सततं तिष्ठेदभ्याकाशं निशाः स्वपन् ।
त्रिरह्नि त्रिर्निशायां च सवासा जलमाविशेत् ॥ १२.३४.३८ ॥
ଦିନେ ନିରନ୍ତର ଖୋଲା ଆକାଶ ତଳେ ଠିଆ ହେବା ଉଚିତ, ରାତିରେ ଖୋଲା ଆକାଶ ତଳେ ଶୋଇବା ଉଚିତ, ଦିନରେ ତିନିଥର ଓ ରାତିରେ ତିନିଥର ବସ୍ତ୍ର ସହିତ ଜଳରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ଉଚିତ।
12.34.39
स्त्रीशूद्रपतितांश्चापि नाभिभाषेद्ब्रतान्वितः ।
पापान्यज्ञानतः कृत्वा मुच्येदेवंव्रतो द्विजः ॥ १२.३४.३९ ॥
ବ୍ରତଧାରୀ ଦ୍ୱିଜ ନାରୀ, ଶୂଦ୍ର ଓ ପତିତମାନଙ୍କ ସହିତ ମଧ୍ୟ କଥା କହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ଅଜ୍ଞାନତାରୁ ପାପ କଲେ ଏହିପରି ବ୍ରତରେ ସେ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
12.34.40
शुभाशुभफलं प्रेत्य लभते भूतसाक्षिकम् ।
अतिरिच्येत्तयोर्यस्तु तत्कर्ता लभते फलम् ॥ १२.३४.४० ॥
ଶୁଭ ଓ ଅଶୁଭ କର୍ମର ଫଳ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ମିଳେ, ଯାହାର ସାକ୍ଷୀ ପ୍ରାଣୀମାନେ। ଏହି ଦୁଇଟି ମଧ୍ୟରୁ ଯାହା ଅଧିକ, ତାହାର କର୍ତ୍ତା ସେହି ଫଳ ପାଏ।
12.34.41
तस्माद्दानेन तपसा कर्मणा च फलं शुभम् ।
वर्धयेदशुभं कृत्वा यथा स्यादतिरेकवान् ॥ १२.३४.४१ ॥
ତେଣୁ ଦାନ, ତପ ଓ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଶୁଭ ଫଳ ବଢ଼ାଇବା ଉଚିତ; ଅଶୁଭ କର୍ମ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଶୁଭ ଫଳ ଅଧିକ ହେବା ପରି କରିବା ଉଚିତ।
12.34.42
कुर्याच्छुभानि कर्माणि निमित्ते पापकर्मणाम् ।
दद्यान्नित्यं च वित्तानि तथा मुच्येत किल्बिषात् ॥ १२.३४.४२ ॥
ପାପକର୍ମକାରୀଙ୍କ ନିମିତ୍ତ ଶୁଭ କର୍ମ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ସର୍ବଦା ଧନ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ; ଏହିପରି ସେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
12.34.43
अनुरूपं हि पापस्य प्रायश्चित्तमुदाहृतम् ।
महापातकवर्जं तु प्रायश्चित्तं विधीयते ॥ १२.३४.४३ ॥
ପାପ ଅନୁରୂପ ହିଁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କୁହାଯାଇଛି। ମହାପାତକ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ ପାପର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ବିଧି ଅଛି।
12.34.44
भक्ष्याभक्ष्येषु चान्येषु वाच्यावाच्ये तथैव च ।
अज्ञानज्ञानयो राजन्विहितान्यनुजानतः ॥ १२.३४.४४ ॥
ହେ ରାଜନ୍! ଭକ୍ଷ୍ୟ-ଅଭକ୍ଷ୍ୟ, ଅନ୍ୟ ବିଷୟ ଓ ବାଚ୍ୟ-ଅବାଚ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଅଜ୍ଞାନ ବା ଜ୍ଞାନରୁ ବିହିତ ବିଷୟ ସ୍ୱୀକାର କରୁଥିବା ଲୋକ ପାଇଁ (ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ)।
12.34.45
जानता तु कृतं पापं गुरु सर्वं भवत्युत ।
अज्ञानात्स्खलिते दोषे प्रायश्चित्तं विधीयते ॥ १२.३४.४५ ॥
ଜାଣି ଶୁଣି କରାଯାଇଥିବା ପାପ ପ୍ରକୃତରେ ଗୁରୁତର ହୁଏ। ଅଜ୍ଞାନରୁ ଭୁଲ ହେଲେ ଦୋଷ ପାଇଁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ବିଧି ଅଛି।
12.34.46
शक्यते विधिना पापं यथोक्तेन व्यपोहितुम् ।
आस्तिके श्रद्दधाने च विधिरेष विधीयते ॥ १२.३४.४६ ॥
କୁହାଯାଇଥିବା ବିଧି ଅନୁସାରେ ପାପ ଦୂର କରାଯାଇପାରେ। ଆସ୍ତିକ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧାବାନ ପୁରୁଷ ପାଇଁ ଏହି ବିଧି ବିହିତ।
12.34.47
नास्तिकाश्रद्दधानेषु पुरुषेषु कदाचन ।
दम्भद्वेषप्रधानेषु विधिरेष न शिष्यते ॥ १२.३४.४७ ॥
ନାସ୍ତିକ ଓ ଅଶ୍ରଦ୍ଧାଳୁ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ, ଏବଂ ଦମ୍ଭ ଓ ଦ୍ୱେଷ ପ୍ରଧାନ ଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ବିଧି କଦାପି ଅବଶିଷ୍ଟ ରହେ ନାହିଁ।
12.34.48
शिष्टाचारश्च दिष्टश्च धर्मो धर्मभूतां वर ।
सेवितव्यो नरव्याघ्र प्रेत्येह च हितेप्सुना ॥ १२.३४.४८ ॥
ହେ ଧର୍ମାତ୍ମାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ! ହେ ନରବ୍ୟାଘ୍ର! ଇହଲୋକ ଓ ପରଲୋକରେ ହିତ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ଲୋକ ଶିଷ୍ଟାଚାର ଓ ଶାସ୍ତ୍ରବିହିତ ଧର୍ମ ସେବନ କରିବା ଉଚିତ।
12.34.49
स राजन्मोक्ष्यते पापात्तेन पूर्णेन हेतुना ।
त्राणार्थं वा वधे तेषामथवा नृपकर्मणा ॥ १२.३४.४९ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ସେହି ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେତୁ ଦ୍ୱାରା ସେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେବ—ସେମାନଙ୍କ ରକ୍ଷା ପାଇଁ, କିମ୍ବା ସେମାନଙ୍କ ବଧରେ, ଅଥବା ରାଜକର୍ମ ଦ୍ୱାରା।
12.34.50
अथवा ते घृणा काचित्प्रायश्चित्तं चरिष्यसि ।
मा चैवानार्यजुष्टेन मृत्युना निधनं गमः ॥ १२.३४.५० ॥
ଅଥବା ତୁମ ମଧ୍ୟରେ ଯଦି କିଛି କରୁଣା ଅଛି, ତେବେ ତୁମେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବ; ଅନାର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ ମୃତ୍ୟୁରେ ବିନାଶ ପାଅ ନାହିଁ।
12.34.51
एवमुक्तो भगवता धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
चिन्तयित्वा मुहूर्तेन प्रत्युवाच तपोधनम् ॥ १२.३४.५१ ॥
ଭଗବାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହିପରି କୁହାଯିବା ପରେ, ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିର କ୍ଷଣେ ଚିନ୍ତା କରି ସେହି ତପୋଧନଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।