Mahābhārata · Adhyāya 12.34
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.34.1
तपसा कर्मणा चैव प्रदानेन च भारत ।
पुनाति पापं पुरुषः पूतश्चेन्न प्रवर्तते ॥ १२.३४.१ ॥
Oh Bhārata, por la austeridad, por la acción y por la donación, el hombre purifica el pecado; si, una vez purificado, no vuelve a él.
12.34.2
एककालं तु भुञ्जानश्चरन्भैक्षं स्वकर्मकृत् ।
कपालपाणिः खट्वाङ्गी ब्रह्मचारी सदोत्थितः ॥ १२.३४.२ ॥
Comiendo una sola vez al día, mendigando, cumpliendo su deber, con un cráneo en la mano y el bastón khaṭvāṅga, un brahmacārin siempre alerta.
12.34.3
अनसूयुरधः शायी कर्म लोके प्रकाशयन् ।
पूर्णैर्द्वादशभिर्वर्षैर्ब्रह्महा विप्रमुच्यते ॥ १२.३४.३ ॥
Libre de envidia, durmiendo en el suelo, dando a conocer su acción en el mundo, al cabo de doce años completos el asesino de un brahmán queda liberado.
12.34.4
लक्ष्यः शस्त्रभृतां वा स्याद्विदुषामिच्छयाऽऽत्मनः ।
प्रास्येदात्मानमग्नौ वा समिद्धे त्रिरवाक्शिराः ॥ १२.३४.४ ॥
Sea blanco de los que portan armas, o, por voluntad de los sabios, ofrézcase a sí mismo; o arrójese tres veces, cabeza abajo, al fuego encendido.
12.34.5
जपन्वाऽन्यतमं वेदं योजनानां शतं व्रजेत् ।
सर्वस्वं वा वेदविदे ब्राह्मणायोपपादयेत् ॥ १२.३४.५ ॥
Recitando cualquiera de los Vedas, camine cien yojanas; o entregue todas sus posesiones a un brahmán que conozca el Veda.
12.34.6
धनं वा जीवनायालं गृहं वा सपरिच्छदम् ।
मुच्यते ब्रह्महत्याया गोप्ता गोब्राह्मणस्य च ॥ १२.३४.६ ॥
Dé riqueza suficiente para su sustento, o una casa con sus enseres; el protector de las vacas y de los brahmanes queda liberado de la muerte de un brahmán.
12.34.7
षङ्गिर्वर्षैः कृच्छ्रभोजी ब्रह्महा पूयते नरः ।
मासेमासे समश्नंस्तु त्रिभिर्वर्षैः प्रमुच्यते ॥ १२.३४.७ ॥
Un hombre que ha dado muerte a un brahmán se purifica tras seis años comiendo el alimento de la penitencia kṛcchra; pero si come mes a mes, queda liberado en tres años.
12.34.8
संवत्सरेण मासाशी पूयते नात्र संशयः ।
तथैवोपवसन्राजन्स्वल्पेनापि प्रपूयते ॥ १२.३४.८ ॥
Quien come solo una vez al mes durante un año se purifica, no hay duda; asimismo, oh rey, quien ayuna queda plenamente purificado incluso con poco.
12.34.9
क्रतुना चाश्वमेधेन पूयते नात्र संशयः ।
ये चाप्यवभृथस्नाताः केचिदेवंविधा नराः।
ते सर्वे धूतपाप्मानो भवन्तीति परा श्रुतिः ॥ १२.३४.९ ॥
Se purifica mediante un sacrificio, incluso mediante el sacrificio del caballo, no hay duda; y quienes se han bañado en la ablución final, y ciertos hombres de tal clase, todos quedan libres de pecado, así declara la más alta revelación.
12.34.10
ब्राह्मणार्थे हतो युद्धे मुच्यते ब्रह्महत्यया ॥ १२.३४.१० ॥
Quien muere en batalla por el bien de los brahmanes queda liberado de la culpa de matar a un brahmán.
12.34.11
गवां शतसहस्रं तु पात्रेभ्यः प्रतिपादयेत् ।
ब्रह्महा विप्रमुच्येत सर्वपापेभ्य एव च ॥ १२.३४.११ ॥
Cien mil vacas deben darse a dignos receptores; el asesino de un brahmán, al dar a un brahmán, queda libre de todos los pecados.
12.34.12
कपिलानां सहस्राणि यो दद्यात्पञ्चविंशतिम् ।
दोग्ध्रीणां स च पापेभ्यः सर्वेभ्यो विप्रमुच्यते ॥ १२.३४.१२ ॥
Quien da veinticinco mil vacas lecheras de entre miles de vacas kapilā queda libre de todos los pecados.
12.34.13
गोसहस्रं सवत्सानां दोग्ध्रीणां प्राणसंशये ।
साधुभ्यो वै दरिद्रेभ्यो दत्त्वा मुच्येत किल्विषात् ॥ १२.३४.१३ ॥
Quien, en un asunto de vida o muerte, da mil vacas lecheras con sus becerros a hombres virtuosos y pobres, queda libre del pecado.
12.34.14
शतं वै यस्तु काम्भोजान्ब्राह्मणेभ्यः प्रयच्छति ।
नियतेभ्यो महीपाल स च पापात्प्रमुच्यते ॥ १२.३४.१४ ॥
Oh protector de la tierra, quien da cien caballos de Kāmboja a brahmanes disciplinados queda completamente libre del pecado.
12.34.15
मनोरथं तु यो दद्यादेकस्मा अपि भारत ।
न कीर्तयेत दत्त्वा यः स च पापात्प्रमुच्यते ॥ १२.३४.१५ ॥
Oh descendiente de Bharata, quien da a una sola persona lo que desea, y no se jacta de haberlo dado, queda libre del pecado.
12.34.16
सुरापानं सकृत्कृत्वा योऽग्निवर्णां सुरां पिबेत् ।
स पावयत्यथात्मानमिह लोके परत्र च ॥ १२.३४.१६ ॥
Quien, tras beber licor una sola vez, bebe licor de color de fuego, se purifica a sí mismo en este mundo y en el otro.
12.34.17
मरुप्रपातं प्रपतञ्ज्वलनं वा समाविशन् ।
महाप्रस्थानमातिष्ठन्मुच्यते सर्वकिल्बिषैः ॥ १२.३४.१७ ॥
Al caer en un desierto, o entrar en un fuego ardiente, o emprender la gran partida, el hombre queda libre de todos sus pecados.
12.34.18
बृहस्पतिसवेनेष्ट्वा सुरापो ब्राह्मणः पुनः ।
समितिं ब्राह्मणो गच्छेदिति वै ब्रह्मणः श्रुतिः ॥ १२.३४.१८ ॥
Tras celebrar el sacrificio de Bṛhaspati, un brahmán que bebió licor puede volver a la asamblea de los brahmanes; así lo dice la revelación de Brahmā.
12.34.19
भूमिप्रदानं कुर्याद्यः सुरां पीत्वा विमत्सरः ।
पुनर्न च पिबेद्राजन्संस्कृतः स च शुध्यति ॥ १२.३४.१९ ॥
Quien, libre de envidia, dona tierra tras beber licor, y, oh rey, no vuelve a beber, se purifica mediante los ritos.
12.34.20
गुरुतल्पी शिलां तप्तामायसीमभिसंविशेत् ।
अवकृत्यात्मनः शेफं प्रव्रजेदूर्ध्वदर्शनः ॥ १२.३४.२० ॥
Quien ha profanado el lecho de su gurú debe tenderse sobre una losa de hierro al rojo, cortarse el propio órgano y partir con la mirada alzada.
12.34.21
शरीरस्य विमोक्षेण मुच्यते कर्मणोऽशुभात् ।
कर्मभ्यो विप्रमुच्यन्ते यताः संवत्सरं स्त्रियः ॥ १२.३४.२१ ॥
Por la liberación del cuerpo uno se libra de la acción inauspiciosa; las mujeres sometidas a disciplina quedan completamente libres de las acciones en un año.
12.34.22
महाव्रतं चरेद्यस्तु दद्यात्सर्वस्वमेव तु ।
गुर्वर्थे वा हतो युद्धे स मुच्येत्कर्मणोऽशुभात् ॥ १२.३४.२२ ॥
Quien cumple el gran voto y da toda su riqueza, o quien muere en batalla por su maestro, queda libre de la acción inauspiciosa.
12.34.23
अनृतेनोपवर्ती चेत्प्रतिरोद्धा गुरोस्तथा ।
उपाहृत्य प्रियं तस्मै तस्मात्पापात्प्रमुच्यते ॥ १२.३४.२३ ॥
Si uno ha desviado a otro con falsedad o ha obstruido a un maestro, al llevarle algo grato a esa persona queda libre de aquel pecado.
12.34.24
अवकीर्णनिमित्तं तु ब्रह्महत्याव्रतं चरेत् ।
गोचर्मवासाः षण्मासांस्तथा मुच्येत किल्बिषात् ॥ १२.३४.२४ ॥
Por la causa de haberse contaminado, debe cumplir el voto por el asesinato de un brahmín; vestido con piel de vaca durante seis meses, queda libre del pecado.
12.34.25
परदारोपसेवी तु परस्यापहरन्वसु ।
संवत्सरं व्रती भूत्वा तथा मुच्येत किल्बिषात् ॥ १२.३४.२५ ॥
Quien frecuenta la mujer de otro y roba la riqueza ajena, tras observar un voto durante un año, queda así liberado del pecado.
12.34.26
धनं तु यस्यापहरेत्तस्मै दद्यात्समं वसु ।
विविधेनाभ्युपायेन तदा मुच्येत किल्बिषात् ॥ १२.३४.२६ ॥
Debe devolver una cantidad igual de riqueza a aquel a quien le robó los bienes; al hacerlo por diversos medios, queda entonces liberado del pecado.
12.34.27
कृच्छ्राद्द्वादशरात्रेण संयतात्मा व्रते स्थितः ।
परिवेत्ता भवेत्पूतः परिवित्तिस्तथैव च ॥ १२.३४.२७ ॥
Mediante la penitencia kṛcchra, durante doce noches, con el ánimo dominado y firme en el voto, el parivettā se vuelve puro, y asimismo el parivittí.
12.34.28
निवेश्यं तु पुनस्तेन भवेत्तारयता पितॄन् ।
न तु स्त्रिया भवेद्दोषो न तु सा तेन लिप्यते ॥ १२.३४.२८ ॥
Aquel que salva a sus antepasados debe volver a recibirla en el hogar; no hay falta en la mujer, y ella no queda manchada por ello.
12.34.29
भोजनं ह्यन्तराशुद्धं चातुर्मास्ये विधीयते ।
स्त्रियस्तेन प्रशुध्यन्ति इति धर्मविदो विदुः ॥ १२.३४.२९ ॥
Durante la temporada de cuatro meses se prescribe incluso una comida impura en el intervalo; por ella las mujeres se purifican, según saben los conocedores del dharma.
12.34.30
स्त्रियस्त्वाशङ्किताः पापे नोपगम्या विजानता ।
रजसा ता विशुध्यन्ते भस्मना भाजनं यथा ॥ १२.३४.३० ॥
Pero a las mujeres sospechosas de pecado no debe acercarse quien sabe; se purifican con la menstruación, como un recipiente se purifica con ceniza.
12.34.31
पादजोच्छिष्टकांस्यं यद्गवा घ्रातमथापि वा ।
गण्डूषोच्छिष्टमपि वा विशुध्येद्दशभिस्तु तत् ॥ १२.३४.३१ ॥
Un recipiente de bronce tocado por un pie, olido por una vaca, o contaminado por restos de un bocado de saliva, se purifica con diez medidas.
12.34.32
चतुष्पात्सकलो धर्मो ब्राह्मणस्य विधीयते ।
पादोन इष्टो राजन्ये तथा धर्मो विधीयते ॥ १२.३४.३२ ॥
Para el brahmán se prescribe el dharma completo de cuatro pies; para el kṣatriya se considera preferible un dharma de un cuarto menos, oh rey, y así se prescribe.
12.34.33
तथा वैश्ये च शूद्रे च पादः पादो विधीयते ।
विद्यादेवंविधनैषां गुरुलाघवनिश्चयम् ॥ १२.३४.३३ ॥
Asimismo, para el vaiśya y para el śūdra se prescribe un cuarto para cada uno; hay que conocer esta determinación de lo pesado y lo ligero para ellos.
12.34.34
तिर्यग्योनिवधं कृत्वा द्रुमांश्छित्वोत्तरान्बहून् ।
त्रिरात्रं वायुभक्षः स्यात्कर्म च प्रथयन्नरः ॥ १२.३४.३४ ॥
Tras matar un animal y talar muchos árboles hacia el norte, el hombre debe vivir solo de aire durante tres noches, proclamando su acto.
12.34.35
अगम्यागमने राजन्प्रायश्चित्तं विधीयते ।
आर्द्रवस्त्रेण षण्मासान्विभाव्यं भस्मशायिना ॥ १२.३४.३५ ॥
Por la unión con una pareja prohibida, oh rey, se prescribe una expiación: con una prenda mojada, durmiendo sobre cenizas, se debe permanecer seis meses.
12.34.36
एवमेव तु सर्वेषामकार्याणां विधिर्भवेत् ।
ब्रह्मणोक्तेन विधिना दृष्टान्तागमहेतुभिः ॥ १२.३४.३६ ॥
Del mismo modo habría una norma para todos los actos indebidos, según la norma declarada por Brahmā, con razones tomadas de ejemplos y de las escrituras.
12.34.37
सावित्रीमप्यधीयानः शुचौ देशे मिताशनः ।
अहिंसो मन्दकं जल्पान्मुच्यते सर्वकिल्बिषात् ॥ १२.३४.३७ ॥
Quien recita el Sāvitrī en un lugar puro, comiendo con moderación y sin violencia, y habla poco, queda libre de todo pecado.
12.34.38
अहः सु सततं तिष्ठेदभ्याकाशं निशाः स्वपन् ।
त्रिरह्नि त्रिर्निशायां च सवासा जलमाविशेत् ॥ १२.३४.३८ ॥
De día debe permanecer continuamente bajo el cielo abierto, y de noche dormir bajo el cielo abierto; tres veces de día y tres veces de noche debe entrar en el agua, vestido.
12.34.39
स्त्रीशूद्रपतितांश्चापि नाभिभाषेद्ब्रतान्वितः ।
पापान्यज्ञानतः कृत्वा मुच्येदेवंव्रतो द्विजः ॥ १२.३४.३९ ॥
El dvija que observa el voto no debe hablar ni siquiera con mujeres, śūdras o caídos; si ha cometido pecados por ignorancia, queda libre observando tal voto.
12.34.40
शुभाशुभफलं प्रेत्य लभते भूतसाक्षिकम् ।
अतिरिच्येत्तयोर्यस्तु तत्कर्ता लभते फलम् ॥ १२.३४.४० ॥
Tras la muerte se obtiene el fruto de las acciones buenas y malas, testificado por los seres; quien realiza aquella de las dos que predomina obtiene su fruto.
12.34.41
तस्माद्दानेन तपसा कर्मणा च फलं शुभम् ।
वर्धयेदशुभं कृत्वा यथा स्यादतिरेकवान् ॥ १२.३४.४१ ॥
Por tanto, debe aumentar el fruto bueno mediante dones, austeridad y acción; incluso tras haber hecho el mal, debe actuar de modo que lo bueno sea mayor.
12.34.42
कुर्याच्छुभानि कर्माणि निमित्ते पापकर्मणाम् ।
दद्यान्नित्यं च वित्तानि तथा मुच्येत किल्बिषात् ॥ १२.३४.४२ ॥
Debe realizar buenas acciones en favor de quienes cometen el mal, y dar siempre riquezas; así queda libre del pecado.
12.34.43
अनुरूपं हि पापस्य प्रायश्चित्तमुदाहृतम् ।
महापातकवर्जं तु प्रायश्चित्तं विधीयते ॥ १२.३४.४३ ॥
Ciertamente se ha declarado una expiación acorde al pecado; excluidos los grandes pecados, se prescribe la expiación.
12.34.44
भक्ष्याभक्ष्येषु चान्येषु वाच्यावाच्ये तथैव च ।
अज्ञानज्ञानयो राजन्विहितान्यनुजानतः ॥ १२.३४.४४ ॥
Oh rey, para quien acepta lo prescrito, con ignorancia o con conocimiento, sobre lo comestible y lo no comestible, y en otros asuntos, lo que puede o no decirse.
12.34.45
जानता तु कृतं पापं गुरु सर्वं भवत्युत ।
अज्ञानात्स्खलिते दोषे प्रायश्चित्तं विधीयते ॥ १२.३४.४५ ॥
El pecado cometido a sabiendas se vuelve en verdad grave; para la falta cometida por error por ignorancia se prescribe la expiación.
12.34.46
शक्यते विधिना पापं यथोक्तेन व्यपोहितुम् ।
आस्तिके श्रद्दधाने च विधिरेष विधीयते ॥ १२.३४.४६ ॥
El pecado puede eliminarse mediante el rito descrito; este rito se prescribe para el creyente que tiene fe.
12.34.47
नास्तिकाश्रद्दधानेषु पुरुषेषु कदाचन ।
दम्भद्वेषप्रधानेषु विधिरेष न शिष्यते ॥ १२.३४.४७ ॥
Entre los hombres incrédulos y sin fe, en quienes predominan la hipocresía y el odio, este rito nunca queda como recurso.
12.34.48
शिष्टाचारश्च दिष्टश्च धर्मो धर्मभूतां वर ।
सेवितव्यो नरव्याघ्र प्रेत्येह च हितेप्सुना ॥ १२.३४.४८ ॥
Mejor de los justos, tigre entre los hombres: la conducta de los sabios y el dharma prescrito por las escrituras deben seguirse por quien busca el bien aquí y en el más allá.
12.34.49
स राजन्मोक्ष्यते पापात्तेन पूर्णेन हेतुना ।
त्राणार्थं वा वधे तेषामथवा नृपकर्मणा ॥ १२.३४.४९ ॥
Oh rey, quedará libre del pecado por esa causa completa: para proteger a aquellos, o en su muerte, o por el deber del rey.
12.34.50
अथवा ते घृणा काचित्प्रायश्चित्तं चरिष्यसि ।
मा चैवानार्यजुष्टेन मृत्युना निधनं गमः ॥ १२.३४.५० ॥
O si sientes alguna compasión, realizarás la expiación; y no vayas a la destrucción por una muerte practicada por los innobles.
12.34.51
एवमुक्तो भगवता धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
चिन्तयित्वा मुहूर्तेन प्रत्युवाच तपोधनम् ॥ १२.३४.५१ ॥
Así interpelado por el venerable, Yudhiṣṭhira, rey del dharma, tras meditar un momento, respondió a aquel cuya riqueza es el ascetismo.