மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.342
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.342.1
गृहस्थो ब्रह्मचारी वा वानप्रस्थोऽथ भिक्षुकः ।
य इच्छेत्सिद्धिमास्थातुं देवतां कां यजेत सः ॥ १२.३४२.१ ॥
இல்லறத்தான், பிரம்மசாரி, வானப்பிரஸ்தன் அல்லது பிக்ஷு — சித்தியை அடைய விரும்புபவன் எந்த தேவதையை வழிபட வேண்டும்?
12.342.2
कुतो ह्यस्य ध्रुवः स्वर्गः कुतो नैःश्रेयसं परम् ।
विधिना केन जुहुयाद्दैवं पित्र्यं तथैव च ॥ १२.३४२.२ ॥
இவனுக்கு நிலையான சொர்க்கம் எவ்வாறு கிடைக்கும், மேலான நன்மை எவ்வாறு கிடைக்கும்? எந்த விதியின்படி தேவர்களுக்கும் பித்ருக்களுக்கும் ஹோமம் செய்ய வேண்டும்?
12.342.3
मुक्तश्च कां गतिं गच्छेन्मोक्षश्चैव किमात्मकः ।
स्वर्गतश्चैव किं कुर्याद्येन न च्यवते दिवः ॥ १२.३४२.३ ॥
விடுதலை பெற்றவன் எந்த கதியை அடைகிறான், மோட்சம் எத்தன்மையது? சொர்க்கம் அடைந்தவன் எதைச் செய்ய வேண்டும், அதனால் சொர்க்கத்திலிருந்து வீழாமல் இருக்க?
12.342.4
देवतानां च को देवः पितॄणां च पिता तथा ।
तस्मात्परतरं यच्च तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.३४२.४ ॥
தேவர்களில் எவர் தேவன், பித்ருக்களின் தந்தை யார்? அவரை விடச் சிறந்ததை எனக்குச் சொல்லுங்கள், பிதாமகரே.
12.342.5
गूढं मां प्रश्नवित्प्रश्नं पृच्छसे त्वमिहानघ ।
न ह्येतत्तर्कया शक्यं वक्तुं वर्षशतैरपि ॥ १२.३४२.५ ॥
பாவமற்றவனே, நீ இங்கே என்னிடம் ஒரு மறைபொருளான கேள்வியைக் கேட்கிறாய், கேள்விகளை அறிந்தவனே. இதை தர்க்கத்தால் நூறு ஆண்டுகள் சொன்னாலும் சொல்ல முடியாது.
12.342.6
ऋते देवप्रसादाद्वा राजञ्ज्ञानागमेन वा ।
गहनं ह्येतदाख्यानं व्याख्यातव्यं तवारिहन् ॥ १२.३४२.६ ॥
தேவர்களின் அருள் இல்லாமலோ, ஞானத்தை அடையாமலோ, அரசே — இந்த உபதேசம் ஆழமானது. எதிரிகளை அழிப்பவனே, இதற்கு விளக்கம் நீயே அளிக்க வேண்டும்.
12.342.7
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
नारदस्य च संवादमृषेर्नारायणस्य च ॥ १२.३४२.७ ॥
இங்கும் மக்கள் இந்தப் பழைய இதிகாசத்தை எடுத்துக்காட்டுகின்றனர் — நாரதருக்கும் ரிஷி நாராயணருக்கும் இடையிலான உரையாடலை.
12.342.8
नारायणो हि विश्वात्मा चतुर्मूर्तिः सनातनः ।
धर्मात्मजः संबभूव पितैवं मेऽभ्यभाषत ॥ १२.३४२.८ ॥
நாராயணர் உலகாத்மா, நான்கு வடிவங்களை உடையவர், நித்தியர். தர்மத்தின் ஆத்மாவிலிருந்து அவர் தோன்றினார் — என் தந்தை இவ்வாறு எனக்குச் சொன்னார்.
12.342.9
कृते युगे महाराज पुरा स्वायंभुवेऽन्तरे ।
नरो नारायणश्चैव हरिः कृष्णस्तथैव च ॥ १२.३४२.९ ॥
மகாராஜா, கிருத யுகத்தில், முற்காலத்தில், ஸ்வாயம்புவ மன்வந்தரத்தில் — நரரும் நாராயணரும், ஹரியும் கிருஷ்ணரும் அவ்வாறே.
12.342.10
तेषां नारायणनरौ तपस्तेपतुरव्ययौ ।
बदर्याश्रममासाद्य शकटे कनकामये ॥ १२.३४२.१० ॥
அவர்களில் நாராயணரும் நரரும், அழியாதவர்களான இருவரும், பதரி ஆசிரமத்தை அடைந்து தவம் புரிந்தனர் — பொன்னாலான தேரில்.
12.342.11
अष्टचक्रं हि तद्यानं भूतयुक्तं मनोरमम् ।
तत्राद्यौ लोकनाथौ तौ कृशौ धमनिसंततौ ॥ १२.३४२.११ ॥
அந்த வாகனம் எட்டு சக்கரங்களை உடையது, பூதங்களால் பூட்டப்பட்டது, மிக அழகியது. அங்கே அந்த இரு ஆதி உலகநாதர்கள் மெலிந்தவர்களாய், நரம்புகளால் சூழப்பட்டவர்களாய் இருந்தனர்.
12.342.12
तपसा तेजसा चैव दुर्निरीक्ष्यौ सुरैरपि ।
यस्य प्रसादं कुर्वाते स देवौ द्रष्टुमर्हति ॥ १२.३४२.१२ ॥
தவத்தாலும் தேஜஸாலும் அவ்விருவரும் தேவர்களாலும் காண்பதற்கரியவர்கள். யார்மீது அவர்கள் அருள் செய்கிறார்களோ, அவரே அந்த தேவர்களைக் காண தகுதி பெறுவார்.
12.342.13
नूनं तयोरनुमते हृदि हृच्छपचोदितः ।
महामेरोगिंरेः शृङ्गात्प्रत्युतो गन्धमादनम् ॥ १२.३४२.१३ ॥
நிச்சயமாக அவர்கள் இருவரின் அனுமதியால், இதயத்தில் இதயச் சாபத்தால் தூண்டப்பட்டு, மகாமேரு மலையின் சிகரத்திலிருந்து திரும்பி கந்தமாதனத்திற்கு.
12.342.14
नारदः सुमहद्भूतं सर्वलोकानचीचरत् ।
तं देशमगमद्राजन्वदर्याश्रममाशुगः ॥ १२.३४२.१४ ॥
மிகப் பெரிய பிறவியான நாரதர் எல்லா உலகங்களிலும் அலைந்தார்; அரசே, விரைந்து சென்று அவர் அந்த பகுதியில் உள்ள பதரியின் ஆசிரமத்தை அடைந்தார்.
12.342.15
तयोराह्निकवेलायां तस्य कौतूहलं त्वभूत् ।
इदं तदास्पदं कृत्स्नं यस्मिँल्लोकाः प्रतिष्ठिताः ॥ १२.३४२.१५ ॥
அவர்கள் இருவரின் அன்றாடச் சடங்கு நேரத்தில் அவருக்கு ஆர்வம் எழுந்தது — உலகங்கள் நிலைபெற்றிருக்கும் முழு அடிப்படை இதுவே.
12.342.16
सदेवासुरगन्धर्वाः सकिन्नरमहोरगाः ।
एका मूर्तिरियं पूर्वं जाता भूयश्चतुर्विधा ॥ १२.३४२.१६ ॥
தேவர்கள், அசுரர்கள், கந்தர்வர்கள், கின்னரர்கள், பெரிய நாகங்களுடன் — இந்த ஒரே வடிவம் முன்பு பிறந்து பின்னர் நான்கு வகையாக ஆனது.
12.342.17
धर्मस्य कुलसंताने धर्मादेभिर्विवर्धितः ।
अहो ह्यनुगृहीतोऽद्य धर्म एभिः सुरैरिह ॥ १२.३४२.१७ ॥
தர்மத்தின் குலத் தொடரில், தர்மத்திலிருந்து இவர்களால் வளர்க்கப்பட்டவர் — அடடா! இன்று இங்கே இந்த தேவர்களால் தர்மம் உண்மையில் அருள் பெற்றது.
12.342.18
नरनारायणाभ्यां च कृष्णेन हरिणा तथा ।
अत्र कृष्णो हरिश्चैव कस्मिंश्चित्कारणान्तरे ॥ १२.३४२.१८ ॥
நரர் மற்றும் நாராயணர் மூலமாகவும், கிருஷ்ணர் மற்றும் ஹரியாலும் அதேபோல் — இங்கே கிருஷ்ணரும் ஹரியும் வேறு ஏதோ ஒரு காரணத்திற்காக.
12.342.19
स्थितौ धर्मसुतावेतौ तथा तपसि धिष्ठितौ ।
एतौ हि परमं धाम काऽनयोराह्निकक्रिया ॥ १२.३४२.१९ ॥
தர்மனின் இரு மைந்தர்களான இவர்கள் தவத்தில் நிலைபெற்றிருக்கிறார்கள். இவர்களே உயர்ந்த தாமம். இவர்களுக்கு நித்திய கிரியை என்ன?
12.342.20
पितरौ सर्वभूतानां दैवतं च यशस्विनौ ।
कां देवतां तु यजतः पितॄन्वा कान्महामती ॥ १२.३४२.२० ॥
இவ்விரு புகழ்மிக்கவர்களும் எல்லா உயிர்களுக்கும் தாய்தந்தையரும் தெய்வமும் ஆவர். யாகம் செய்பவன் எந்த தெய்வத்தை வழிபட வேண்டும், அல்லது பித்ருக்களையா, ஓ மகாமதியே?
12.342.21
इति संचिन्त्य मनसा भक्त्या नारायणस्य तु ।
सहसा प्रादुरभवत्समीपे देवयोस्तदा ॥ १२.३४२.२१ ॥
இவ்வாறு மனதில் சிந்தித்து, நாராயணன் மீதான பக்தியுடன், அப்போது அந்த இரு தேவர்களின் அருகில் திடீரென்று அவர் தோன்றினார்.
12.342.22
कृते दैवे च पित्र्ये च ततस्ताभ्यां निरीक्षितः ।
पूजितश्चैव विधिना यथाप्रोक्तेन शास्त्रतः ॥ १२.३४२.२२ ॥
தெய்வ மற்றும் பித்ரு கிரியைகள் நிறைவேற்றப்பட்டபோது, அப்போது அவ்விருவரும் அவரைக் கண்டு, சாஸ்திரத்தின்படி சொல்லப்பட்டபடி விதிப்படி அவரை வழிபட்டனர்.
12.342.23
तद्दृष्ट्वा महदाश्चर्यमपूर्वं विधिविस्तरम् ।
उपोपविष्टः सुप्रीतो नारदो भगवानृषिः ॥ १२.३४२.२३ ॥
அந்த பெரும் அதிசயத்தையும், முன்னெப்போதும் இல்லாத விதிமுறையின் விரிவையும் கண்டு, மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் பகவான் ரிஷி நாரதர் அருகில் அமர்ந்தார்.
12.342.24
नारायणं संनिरीक्ष्य प्रसन्नेनान्तरात्मना ।
नमस्कृत्य महादेवमिदं वचनमब्रवीत् ॥ १२.३४२.२४ ॥
தெளிந்த உள்ளத்துடன் நாராயணனை நன்கு நோக்கி, மகாதேவருக்கு வணக்கம் செலுத்தி, இவ்வார்த்தையைச் சொன்னார்.
12.342.25
वेदेषु सपुराणेषु साङ्गोपाङ्गेषु गीयसे ।
त्वमजः शाश्वतो धाता माता मृतमनुत्तमम् ॥ १२.३४२.२५ ॥
நீ வேதங்களிலும் புராணங்களிலும், அங்கங்கள் மற்றும் உபாங்கங்களுடனும் போற்றப்படுகிறாய். நீ பிறப்பற்றவன், நிலையானவன், தாங்குபவன், தாய், மிகச் சிறந்த அமுதம்.
12.342.26
प्रतिष्ठितं भूतभव्यं त्वयि सर्वमिदं जगत् ।
चत्वारो ह्याश्रमा देव सर्वे गार्हस्थ्यमूलकाः ॥ १२.३४२.२६ ॥
இந்த உலகம் முழுவதும், கடந்ததும் வருவதும், உன்னில் நிலைபெற்றுள்ளது. தேவனே, நான்கு ஆசிரமங்களும் இல்லறத்தையே அடிப்படையாகக் கொண்டவை.
12.342.27
यजन्ते त्वामहरहर्नानामूर्तिसमास्थितम् ।
पिता माता च सर्वस्य देवतानां च शाश्वतम्।
कं त्वद्य यजसे देवं पितरं कं न विद्महे ॥ १२.३४२.२७ ॥
அவர்கள் நாள்தோறும் பல வடிவங்களில் நிலைத்திருக்கும் உன்னை வழிபடுகிறார்கள். நீ அனைவருக்கும், தேவர்களுக்கும் நிலையான தந்தையும் தாயும். இன்று நீ எந்தத் தெய்வத்தை வழிபடுகிறாய்? நாம் அறியாத எந்தத் தந்தையை?
12.342.28
कमर्चसि महाभाग तन्मे प्रब्रूहि पृच्छतः ॥ १२.३४२.२८ ॥
மகாபாக்கியவானே, நீ யாரை வழிபடுகிறாய்? நான் கேட்கிறேன், அதை எனக்குச் சொல்.
12.342.29
अवाच्यमेतद्वक्तव्यमात्मगुह्यं सनातनम् ।
तव भक्तिमतो ब्रह्मन्वक्ष्यामि तु यथातथम् ॥ १२.३४२.२९ ॥
இது சொல்லத் தகாதது, ஆயினும் சொல்லப்பட வேண்டியது, ஆத்மாவின் நித்திய இரகசியம். பிராமணனே, நீ பக்தியுடையவனாதலால் உனக்கு உண்மையாக உரைப்பேன்.
12.342.30
यत्तत्सूक्ष्ममविज्ञेयमव्यक्तमचलं ध्रुवम् ।
इन्द्रियैन्द्रियार्थैश्च सर्वभूतैश्च वर्जितम् ॥ १२.३४२.३० ॥
அந்த நுட்பமானது, அறிய முடியாதது, வெளிப்படாதது, அசைவற்றது, நிலையானது, புலன்களாலும் புலன் பொருட்களாலும் அனைத்து உயிர்களாலும் விலக்கப்பட்டது.
12.342.31
स ह्यन्तरात्मा भूतानां क्षेत्रज्ञश्चेति कथ्यते ।
त्रिगुणव्यतिरिक्तो वै पुरुषश्चेति कल्पितः ॥ १२.३४२.३१ ॥
அவரே உயிர்களின் உள்ளுறை ஆன்மா; அவர் க்ஷேத்ரஜ்ஞர் எனப்படுகிறார். மூன்று குணங்களுக்கு அப்பாற்பட்ட புருஷன் என்று அவர் கருதப்படுகிறார்.
12.342.32
तस्मादव्यक्तमुत्पन्नं त्रिगुणं द्विजसत्तम ।
अव्यक्ताव्यक्तभावस्था या सा प्रकृतिरव्यया ॥ १२.३४२.३२ ॥
ஆகவே, துவிஜர்களில் சிறந்தவனே, அவ்யக்தத்திலிருந்து மூன்று குணங்களை உடைய வ்யக்தம் தோன்றியது. அவ்யக்தமும் வ்யக்தமுமான நிலையில் நிற்கும் அதுவே அழியாத பிரகிருதி.
12.342.33
तां योनिमावयोर्विद्धि योसौ सदसदात्मकः ।
आवाभ्यां पूज्यते यो हि दैवे पित्र्ये च कल्प्यते ॥ १२.३४२.३३ ॥
அதை எங்கள் இருவரின் மூலமாக அறிக. அது சத் அசத் இயல்புடையது; நாம் இருவரும் வணங்கும் அதுவே, தேவ மற்றும் பித்ரு சடங்குகளில் விதிக்கப்படுகிறது.
12.342.34
नास्ति तस्मात्परोऽन्यो हि पिता देवोऽथवा द्विज ।
आत्मा हि नौ स विज्ञेयस्ततस्तं पूजयावहे ॥ १२.३४२.३४ ॥
துவிஜனே, அதைவிட உயர்ந்த வேறு தந்தையோ தெய்வமோ இல்லை. அவனே நம் இருவரின் ஆன்மா என்று அறியப்பட வேண்டும்; ஆகவே நாம் இருவரும் அவனை வணங்குவோம்.
12.342.35
तेनैषा प्रथिता ब्रह्मन्मर्यादा लोकमाविनी ।
दैवं पित्र्यं च कर्तव्यमिति तस्यानुशासनम् ॥ १२.३४२.३५ ॥
அதன் மூலமே இந்த மரியாதை நிலைநாட்டப்பட்டது, பிரம்மனே; அது உலகங்களில் வியாபித்துள்ளது. தேவ கடமையும் பித்ரு கடமையும் செய்யப்பட வேண்டும் என்பதே அவனது அறிவுரை.
12.342.36
ब्रह्मा स्थाणुर्मनुर्दक्षो भृगुर्धर्मस्तथा यमः ।
मरीचिरङ्गिराश्चात्रिः पुलस्त्यः पुलहः क्रतुः ॥ १२.३४२.३६ ॥
பிரம்மா, ஸ்தாணு, மனு, தக்ஷன், பிருகு, தர்மன், யமன், மரீசி, அங்கிரஸ், அத்ரி, புலஸ்தியர், புலகர், க்ரது.
12.342.37
वसिष्ठः परमेष्ठी च विवस्वान्सोम एव च ।
कर्दमश्चापि यः प्रोक्तः क्रोधो विक्रीत एव च ॥ १२.३४२.३७ ॥
வசிஷ்டர், பரமேஷ்டி, விவஸ்வான், சோமன், கர்தமர், மேலும் க்ரோதன், விக்ரீதன் என்றும் கூறப்பட்டவர்.
12.342.38
एकविंशतिरुत्पन्नास्ते प्रजापतयः स्मृताः ।
तस्य देवस्य मर्यादां पूजयन्तः सनातनीम् ॥ १२.३४२.३८ ॥
இருபத்தொரு பிரஜாபதிகள் பிறந்தவர்களாக நினைவுகூரப்படுகின்றனர்; அவர்கள் அந்தத் தேவனின் நித்திய நெறியை வணங்குகின்றனர்.
12.342.39
दैवं पित्र्यं च सततं तस्य विज्ञाय तत्त्वतः ।
आत्मप्राप्तानि च ततो जानन्ति द्विजसत्तमाः ॥ १२.३४२.३९ ॥
அவரை உண்மையாக அறிந்து, தெய்வ, பித்ரு கர்மங்களைத் தொடர்ந்து செய்து, ஆத்மாவால் அடையப்பட்டவற்றையும் அந்தணர்களில் சிறந்தவர்கள் அறிகின்றனர்.
12.342.40
स्वर्गस्था अपि ये केचित्तान्नमस्यन्ति देहिनः ।
ते तत्प्रसादाद्गच्छन्ति तेनादिष्टफलां गतिम् ॥ १२.३४२.४० ॥
சொர்க்கத்தில் வசிப்போரில் சிலரை உடல் கொண்ட உயிர்கள் வணங்குகின்றன; அவரது அருளால் அவர் நிர்ணயித்த பலனுள்ள கதியை அடைகின்றன.
12.342.41
ये हीनाः सप्तदशभिर्गुणैः कर्मभिरेव च ।
कलाः पञ्चदश त्यक्त्वा ते मुक्ता इति निश्चयः ॥ १२.३४२.४१ ॥
பதினேழு குணங்களும் கர்மங்களும் இல்லாதவர்கள், பதினைந்து கலைகளைத் துறந்தவர்கள் — அவர்களே விடுதலை பெற்றவர்கள் என்பது உறுதி.
12.342.42
मुक्तानां तु गतिर्ब्रह्मन्क्षेत्रज्ञ इति कल्पिता ।
स हि सर्वगतिश्चैव निर्गुणश्चैव कथ्यते ॥ १२.३४२.४२ ॥
பிராமணரே, விடுதலை பெற்றவர்களின் கதி 'க்ஷேத்ரஜ்ஞன்' என்று கருதப்படுகிறது; அவரே எங்கும் வியாபித்தவர், குணமற்றவர் என்றும் கூறப்படுகிறார்.
12.342.43
दृश्यते ज्ञानयोगेन आवां च प्रसृतौ ततः ।
एवं ज्ञात्वा तमात्मानं पूजयावः सनातनम् ॥ १२.३४२.४३ ॥
ஞானயோகத்தால் அவன் காணப்படுகிறான்; நாமிருவரும் அங்கிருந்தே தோன்றினோம். இவ்வாறு அந்த நித்திய ஆத்மாவை அறிந்து நாம் அவனை வழிபடுவோம்.
12.342.44
तं वेदाश्चाश्रमाश्चैव नानातनुसमाश्रितम् ।
भक्त्या संपूजयन्त्यद्य गतिं चैषां ददाति सः ॥ १२.३४२.४४ ॥
பல உடல்களில் உறையும் அவனையே வேதங்களும் ஆசிரமங்களும் இன்று பக்தியுடன் வழிபடுகின்றன; அவனே அவர்களுக்குக் கதியை அளிக்கிறான்.
12.342.45
ये तु तद्भाविता लोके ह्येकान्तित्वं समास्थिताः ।
एतदभ्यधिकं तेषां यत्ते तं प्रविशन्त्युत ॥ १२.३४२.४५ ॥
ஆனால் உலகில் அவனிடம் மனம் ஒன்றி, ஏகாந்த பக்தியில் நிலைத்தவர்கள் உண்டு; அவர்களுக்கு இது மேலானது: அவர்கள் அவனிலேயே நுழைகின்றனர்.
12.342.46
इति गुह्यसमुद्देशस्तव नारद कीर्तितः ।
भक्त्या प्रेम्णा च विप्रर्षे अस्मद्भक्त्या च ते श्रुतः ॥ १२.३४२.४६ ॥
நாரதா, இவ்வாறு இரகசியத்தின் விளக்கம் உனக்குச் சொல்லப்பட்டது. அந்தணரில் சிறந்த முனிவனே, பக்தியாலும் அன்பாலும், எங்கள் மீதுள்ள பக்தியாலும் நீ இதைக் கேட்டாய்.