மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.358
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.358.1
अहो ह्येकान्तिनः सर्वान्प्रीणाति भगवान्हरिः ।
विधिप्रयुक्तां पूजां च गृह्णाति शिरसा स्वयम् ॥ १२.३५८.१ ॥
ஆ! பகவான் ஹரி ஏகாந்திகளான அனைவரையும் மகிழ்விக்கிறார்; விதிப்படி அளிக்கப்படும் பூஜையை அவரே தன் தலையால் ஏற்றுக்கொள்கிறார்.
12.358.2
ये तु दग्धेन्धना लोके पुण्यपापविवर्जिताः ।
तेषां च या हि निर्दिष्टा पारम्पर्यागता गतिः ॥ १२.३५८.२ ॥
உலகில் கர்மவிறகை எரித்தவர்களாகவும், புண்ணியபாவங்களிலிருந்து விடுபட்டவர்களாகவும் உள்ளவர்களுக்கு, பாரம்பரியமாக வந்த நிர்ணயிக்கப்பட்ட கதி எது என்பதும்.
12.358.3
चतुर्थ्यां चैव ते गत्यां गच्छन्ति पुरुषोत्तमम् ।
एकान्तिनस्तु पुरुषा गच्छन्ति परमं पदम् ॥ १२.३५८.३ ॥
நான்காம் கதியில் அவர்கள் புருஷோத்தமனை அடைகிறார்கள்; ஆனால் ஏகாந்திகளான மனிதர்கள் பரமபதத்தை அடைகிறார்கள்.
12.358.4
नूनमेकान्तधर्मोऽयं श्रेष्ठो नारायणप्रियः ।
अगत्वा गतयतिस्रो यद्गच्छत्यव्ययं हरिम् ॥ १२.३५८.४ ॥
நிச்சயமாக இந்த ஏகாந்த தர்மம் சிறந்தது; நாராயணனுக்குப் பிரியமானது. மூன்று கதிகளுக்கும் செல்லாமல் அழியாத ஹரியை அடைகிறது.
12.358.5
सहोपनिषदान्वेदान्ये विप्राः सम्यगास्थिताः ।
पठन्ति विधिमास्थाय ये चापि यतिधर्मिणः ॥ १२.३५८.५ ॥
உபநிடதங்களுடன் கூடிய வேதங்களை நன்கு கடைப்பிடித்து விதிப்படி ஓதும் பிராமணர்களும், யதி தர்மத்தைப் பின்பற்றுபவர்களும்.
12.358.6
तेभ्यो विशिष्टां जानामि गतिमेकान्तिनां नृणाम् ।
केनैष धर्मः कथितो देवेन ऋषिणाऽपि वा ॥ १२.३५८.६ ॥
அவர்களை விட உயர்ந்த கதி ஏகாந்திகளான மனிதர்களுக்கு உண்டு என்பதை நான் அறிவேன். இந்த தர்மத்தை எந்த தேவனோ அல்லது முனிவரோ சொன்னார்?
12.358.7
एकान्तिनां च का चर्या कदा चोत्पादिता विभो ।
एतन्मे संशयं छिन्धि परं कौतूहलं हि मे ॥ १२.३५८.७ ॥
ஏகாந்திகளின் நடத்தை என்ன? அது எப்போது தோற்றுவிக்கப்பட்டது, ஓ வல்லமையுள்ளவரே? என் இந்த ஐயத்தை நீக்குங்கள்; எனக்கு மிகுந்த ஆர்வம் உள்ளது.
12.358.8
समुपोढेष्वनीकेषु कुरुपाण्डवयोर्मृधे ।
अर्जुने विमनस्के च गीता भगवता स्वयम् ॥ १२.३५८.८ ॥
குருக்களும் பாண்டவர்களும் போருக்காக படைகளை அணிவகுத்து நிறுத்தியபோது, மனம் சோர்ந்திருந்த அர்ஜுனனுக்கு பகவான் தாமே கீதையை அருளினார்.
12.358.9
आगतिश्च गतिश्चैव पूर्वं ते कथिता मया ।
गहनो ह्येष धर्मो वै दुर्विज्ञेयोऽकृतात्मभिः ॥ १२.३५८.९ ॥
வருகையும் போகையும் முன்பே உனக்கு நான் சொன்னேன். இந்த தர்மம் ஆழமானது; தன்னை அடக்காதவர்களால் இதை அறிவது கடினம்.
12.358.10
संमितः सामवेदेन पुरैवादियुगे कृतः ।
धार्यते स्वयमीशेन राजन्नारायणेन ह ॥ १२.३५८.१० ॥
இந்த தர்மம் முன்பு ஆதியுகத்தில் சாமவேதத்தால் வரையறுக்கப்பட்டு உருவாக்கப்பட்டது. அரசே, அதை இறைவன் நாராயணனே தானாக தாங்குகிறார்.
12.358.11
एतदर्थं महाराज पृष्टः पार्थेन नारदः ।
ऋषिमध्ये महाभागः शृण्वतोः कृष्णभीष्मयोः ॥ १२.३५८.११ ॥
அரசே, இதற்காகவே பார்த்தன் (அர்ஜுனன்) ரிஷிகளின் நடுவில் மகாபாக்கியவான் நாரதரிடம் கேட்டான்; கிருஷ்ணரும் பீஷ்மரும் கேட்டுக்கொண்டிருக்க.
12.358.12
गुरुणा च मयाऽप्येव कथितो नृपसत्तम ।
यथा तत्कथितं तत्र नारदेन तथा शृणु ॥ १२.३५८.१२ ॥
அரசர்களில் சிறந்தவனே, என் குருவாலும் நானும் இதைச் சொல்லியிருக்கிறோம். அங்கே நாரதர் சொன்னபடியே கேள்.
12.358.13
यदाऽऽसीन्मानजं जन्म नारायणमुखोद्गतम् ।
ब्रह्मणः पृथिवीपाल तदा नारायणः स्वयम् ॥ १२.३५८.१३ ॥
பூமியின் காவலனே, பிரம்மாவின் மனத்தில் பிறந்தவர் நாராயணனின் முகத்திலிருந்து தோன்றியபோது, அப்போது நாராயணனே தாமே (அவ்வாறு செய்தார்).
12.358.14
तेन धर्मेण कृतवान्दैवं पित्र्यं च भारत ।
फेनपा ऋषयश्चैव तं धर्मं प्रतिपेदिरे ॥ १२.३५८.१४ ॥
பாரதனின் வழித்தோன்றலே, அந்த தர்மத்தின்படி (நாராயணன்) தெய்வ மற்றும் பித்ரு கர்மங்களைச் செய்தார்; பேனபர் முனிவர்களும் அந்த தர்மத்தை ஏற்றுக்கொண்டனர்.
12.358.15
वैखानसाः फेनपेभ्यो धर्मं तं प्रतिपदिरे ।
वैखानसेभ्यः सोपस्तु ततः सोऽन्तर्दधे पुनः ॥ १२.३५८.१५ ॥
வைகானசர் முனிவர்கள் பேனபர்களிடமிருந்து அந்த தர்மத்தைப் பெற்றனர்; பின்னர் வைகானசர்களிடம் அவர் அணுகினார்; பிறகு அவர் மீண்டும் மறைந்தார்.
12.358.16
यदाऽऽसीच्चाक्षुषं जन्म द्वितीयं ब्रह्मणो नृप ।
यदा पितामहेनैव सोमाद्धर्मः परिश्रुतः ॥ १२.३५८.१६ ॥
அரசே, பிரம்மாவின் இரண்டாவது பிறப்பான சாக்ஷுஷம் நிகழ்ந்தபோது, பிதாமகர் (பிரம்மா) சோமனிடமிருந்து தர்மத்தைக் கேட்டறிந்தார்.
12.358.17
नारायणात्मको राजन्रुद्राय प्रददौ च तम् ।
ततो योगस्थितो रुद्रः पुरा कृतयुगे नृप ॥ १२.३५८.१७ ॥
அரசே, நாராயண இயல்புடையவர் அதை ருத்திரனுக்குக் கொடுத்தார்; பின்னர் யோகநிலையில் நின்ற ருத்திரன், அரசே, முன்பு கிருத யுகத்தில் (அதைப் பெற்றான்).
12.358.18
वालखिल्यानृषीन्सर्वान्धर्ममेनमपाठयत् ।
अन्तर्दधे ततो भूयस्तस्य देवस्य मायया ॥ १२.३५८.१८ ॥
அவர் வாலகில்ய முனிவர்கள் அனைவருக்கும் இந்த தர்மத்தைக் கற்பித்தார்; பின்னர் அந்த தேவனின் மாயையால் அவர் மீண்டும் மறைந்தார்.
12.358.19
तृतीयं ब्रह्मणो जन्म यदासीद्वाचिकं महत् ।
तत्रैष धर्मः संभूतः स्वयं नारायणान्नृप ॥ १२.३५८.१९ ॥
பிரம்மாவின் மூன்றாவது பிறப்பு, சொல்லிலிருந்து தோன்றிய பெரியது; அங்கேதான் இந்த தர்மம் நாராயணரிடமிருந்தே தானாக எழுந்தது, அரசே.
12.358.20
सुपर्णो नाम तमृषिः प्राप्तवान्पुरुषोत्तमात् ।
तपसा वै सुतप्तेन दमेन नियमेन च ॥ १२.३५८.२० ॥
சுபர்ணர் என்னும் அந்த ரிஷி புருஷோத்தமரிடமிருந்து அதைப் பெற்றார்; கடுமையான தவம், அடக்கம் மற்றும் நியமத்தால்.
12.358.21
त्रिः परिक्रान्तवानेतत्सुपर्णो धर्मसुत्तमम् ।
यस्मात्तस्माद्व्रतं ह्येतत्रिसौपर्णमिहोच्येत ॥ १२.३५८.२१ ॥
சுபர்ணர் இந்த உயர்ந்த தர்மத்தை மூன்று முறை வலம் வந்தார்; ஆகவே இந்த விரதம் இங்கே 'திரிசௌபர்ண' என்று சொல்லப்படுகிறது.
12.358.22
ऋग्वेदपाठपठितं व्रतमेतद्धि दुश्चरम् ।
सुपर्णाच्चाप्यधिगतो धर्म एष सनातनः ॥ १२.३५८.२२ ॥
ரிக்வேதப் பாராயணத்தால் ஓதப்படும் இந்த விரதம் உண்மையில் கடினமானது; சுபர்ணரிடமிருந்தும் இந்த சனாதன தர்மம் பெறப்பட்டது.
12.358.23
वायुना द्विपदश्रिष्ठे प्रथितो जगदायुषा ।
वायोः सकाशात्प्राप्तश्च ऋषिभिर्विघसाशिभिः ॥ १२.३५८.२३ ॥
இருகால் உயிரினங்களில் சிறந்தவராகிய வாயுவால் இது உலக ஆயுளுடன் பரவியது; வாயுவிடமிருந்து அதை விகாசி முனிவர்கள் பெற்றனர்.
12.358.24
तेभ्यो महोदधिश्चैव प्राप्तवान्धर्ममुत्तमम् ।
अन्तर्दधे ततो भूयो नारायणसमाहृतः ॥ १२.३५८.२४ ॥
அவர்களிடமிருந்து மகோததி (பெருங்கடல்) உத்தமமான தர்மத்தைப் பெற்றது; பின்னர் அது நாராயணரால் திரும்பப் பெறப்பட்டு மீண்டும் மறைந்தது.
12.358.25
यदा भूयः श्रवणजा सृष्टिरासीन्महात्मनः ।
ब्रह्मणः पुरुषव्याघ्र तत्र कीर्तयतः शृणु ॥ १२.३५८.२५ ॥
ஆண்களில் புலியே, மகாத்மாவான பிரம்மாவின் கேள்வியிலிருந்து பிறந்த படைப்பு மீண்டும் உண்டானபோது, அதைச் சொல்லும் போது கேள்.
12.358.26
जगत्स्रष्टुमना देवो हरिर्नारायणः स्वयम् ।
चिन्तयामास पुरुषं जगत्सर्गकरं प्रभुम् ॥ १२.३५८.२६ ॥
உலகைப் படைக்கும் எண்ணம் கொண்ட தேவனாகிய ஹரி நாராயணன் தானே, உலகைப் படைக்கும் பிரபுவான ஒரு புருஷனை எண்ணினார்.
12.358.27
अथ चिन्तयतस्तस्य कर्णाभ्यां पुरुषः स्मृतः ।
प्रजासर्गकरो ब्रह्मा तमुवाच जगत्पतिः ॥ १२.३५८.२७ ॥
அப்போது அவர் சிந்திக்கையில் அவருடைய காதுகளிலிருந்து உயிரினங்களைப் படைக்கும் பிரம்மா என்ற புருஷன் தோன்றினார்; உலகின் தலைவர் அவரிடம் சொன்னார்.
12.358.28
सृज प्रजाः पुत्र सर्वा मुखतः पादतस्तथा ।
श्रेयस्तव विधास्यामि बलं तेजश्च सुव्रत ॥ १२.३५८.२८ ॥
மகனே, எல்லா உயிரினங்களையும் படை; வாயிலிருந்தும் பாதத்திலிருந்தும் படை. நல்ல விரதம் உடையவனே, உனக்கு நன்மையும் வலிமையும் ஒளியும் அளிப்பேன்.
12.358.29
धर्मं च मत्तो गृह्णीष्व सात्वतं नाम नामतः ।
तेन सृष्टं कृतयुगं स्थापयस्व यथाविधि ॥ १२.३५८.२९ ॥
என்னிடமிருந்து தர்மத்தைப் பெற்றுக்கொள்; சாத்வதம் என்ற பெயரால் அறியப்படுவது. அதனால் படைக்கப்பட்ட கிருத யுகத்தை முறைப்படி நிலைநிறுத்து.
12.358.30
ततो ब्रह्मा नमश्चक्रे देवाय हरिमेधसे ।
धर्मं चाग्र्यं स जग्राह सरहस्यं ससंग्रहम् ॥ १२.३५८.३० ॥
அப்போது பிரம்மா ஹரிமேதஸ் என்ற தேவனுக்கு வணங்கினார்; அவர் சிறந்த தர்மத்தை அதன் ரகசியம் மற்றும் தொகுப்புடன் பெற்றுக்கொண்டார்.
12.358.31
आरण्यकेन सहितं नारायणमुखोद्गतम् ।
उपदिश्य ततो धर्मं ब्रह्मणेऽमिततेजसे ॥ १२.३५८.३१ ॥
ஆரண்யகத்துடன் நாராயணனின் வாயிலிருந்து வெளிப்பட்ட தர்மத்தை, அமித தேஜஸ்வியான பிரம்மாவுக்கு உபதேசித்த பின்னர்
12.358.32
तं कार्तयुगधर्माणं निराशीः कर्मसंज्ञितम् ।
जगाम तमसः पारं यत्राव्यक्तं व्यवस्थितम् ॥ १२.३५८.३२ ॥
கிருதயுகத் தர்மத் தன்மையும், பலன் விரும்பாததும், கர்மம் என்று பெயர் பெற்றதுமான அவர், இருளுக்கு அப்பால் சென்றார், அங்கு அவ்யக்தம் நிலைத்திருக்கிறது.
12.358.33
ततोऽथ वरदो देवो ब्रह्मा लोकपितामहः ।
असृजत्स ततो लोकान्कृत्स्नान्स्थावरजङ्गमान् ॥ १२.३५८.३३ ॥
பின்னர், வரமளிக்கும் தெய்வமும் உலகங்களின் பிதாமகருமான பிரம்மா, நிலையான மற்றும் நகரும் அனைத்து உலகங்களையும் படைத்தார்.
12.358.34
ततः प्रावर्तत तदा आदौ कृतयुगं शुभम् ।
ततो हि सात्वतो धर्मो व्याप्य लोकानवस्थितः ॥ १२.३५८.३४ ॥
அப்பொழுது ஆரம்பத்தில் நல்ல கிருதயுகம் தொடங்கியது. பின்னர் சாத்வத தர்மம் உலகங்கள் அனைத்திலும் பரவி நிலைபெற்றது.
12.358.35
तेनैवाद्येन धर्मेण ब्रह्मा लोकविसर्गकृत् ।
पूजयामास देवेशं हरिं नारायणं प्रभुम् ॥ १२.३५८.३५ ॥
அந்த ஆதி தர்மத்தாலேயே உலகங்களைப் படைத்த பிரம்மா தேவர்களின் தலைவனும், ஹரியும், நாராயணனும், பிரபுவுமான அவரை வழிபட்டார்.
12.358.36
धर्मप्रतिष्ठाहेतोश्च मनुं स्वारोचिषं ततः ।
अध्यापयामास तदा लोकानां हितकाम्यया ॥ १२.३५८.३६ ॥
தர்மத்தை நிலைநிறுத்தவும் உலகங்களின் நன்மையை விரும்பியும், பின்னர் அவர் சுவாரோசிஷ மனுவுக்கு கற்பித்தார்.
12.358.37
ततः स्वारोचिषः पुत्रं स्वयं शङ्खपदं नृप ।
अध्यापयत्पुराऽव्यग्रः सर्वलोकपतिर्विभुः ॥ १२.३५८.३७ ॥
பின்பு சுவாரோசிஷன் தானே தன் மகன் சங்கபதனுக்கு, ஓ அரசனே, முன்னொரு காலத்தில் கலக்கமின்றிக் கற்பித்தான்; அவன் அனைத்து உலகங்களின் தலைவனும் எங்கும் நிறைந்தவனுமாவான்.
12.358.38
ततः शङ्खपदश्चापि पुत्रमात्मजमौरसम् ।
दिशापालं सुधर्माणमध्यापयत भारत।
सोऽन्तर्दधे ततो भूयः प्राप्ते त्रेतायुगे पुनः ॥ १२.३५८.३८ ॥
பின்பு சங்கபதனும் தன் சொந்த மகனும் உரிமையுள்ள மகனுமான திசைக்காவலன் சுதர்மனுக்குக் கற்பித்தான், ஓ பாரதா. அவன் மறைந்தான்; பின் திரேதாயுகம் வந்தபோது மீண்டும் தோன்றினான்.
12.358.39
नासत्ये जन्मनि पुरा ब्रह्मणः पार्थिवोत्तम ।
धर्ममेतं स्वयं देवो हरिर्नारायणः प्रभुः ॥ १२.३५८.३९ ॥
ஓ சிறந்த அரசனே, முன்னொரு காலத்தில் பிரம்மாவின் பிறப்பின்போது, நாசத்ய காலத்தில், தேவன் ஹரி நாராயணன், பிரபு, தானே இந்த தர்மத்தை [வெளிப்படுத்தினான்].
12.358.40
तज्जगादारविन्दाक्षो ब्रह्मणः पश्यतस्तदा ।
सनत्कुमारो भगवांस्ततः प्राधीतवान्नृप ॥ १२.३५८.४० ॥
தாமரைக்கண்ணன் அதைச் சொன்னான், பிரம்மா பார்த்துக் கொண்டிருந்தபோது. பின்பு பகவான் சனத்குமாரன், ஓ அரசனே, அதை ஓதிக் கற்றான்.
12.358.41
सनत्कुमारादपि च वीरणो वै प्रजापतिः ।
कृतादौ कुरुशार्दूल धर्ममेतदधीतवान् ॥ १२.३५८.४१ ॥
சனத்குமாரனிடமிருந்தும் பிரஜாபதி வீரணன், ஓ குருப் புலியே, கிருத யுகத்தின் தொடக்கத்தில் இந்த தர்மத்தைக் கற்றான்.
12.358.42
वीरणश्चाप्यधीत्यैनं रैभ्याय मुनये ददौ ।
रैभ्यः पुत्राय शुद्धाय सुव्रताय सुमेधसे ॥ १२.३५८.४२ ॥
வீரணனும் இதைக் கற்று ரைப்பிய முனிவருக்குக் கொடுத்தான்; ரைப்பியனும் தன் தூய்மையான, நல்விரதமுள்ள, நல்லறிவுடைய மகனுக்கு [கொடுத்தான்].
12.358.43
कुक्षिपालाय च ददौ विशालाय च धर्मिणे ।
ततोऽप्यन्तर्दधे भूयो नारायणमुखोद्गतः ॥ १२.३५८.४३ ॥
அவர் குக்ஷிபாலனுக்கும், தர்மநெறியுடைய விசாலனுக்கும் அளித்தார். பின்னர் நாராயணனின் முகத்திலிருந்து தோன்றியவர் மீண்டும் மறைந்தார்.
12.358.44
अण्डजे जन्मनि पुनर्ब्रह्मणे हरियोनये ।
एष धर्मः समुद्भूतो नारायणमुखात्पुनः ॥ १२.३५८.४४ ॥
முட்டையில் பிறந்த பிறவியில் மீண்டும், ஹரியிலிருந்து தோன்றிய பிரம்மாவுக்காக, இந்த தர்மம் நாராயணனின் முகத்திலிருந்து மீண்டும் தோன்றியது.
12.358.45
गृहीतो ब्रह्मणा राजन्प्रयुक्तश्च यथाविधि ।
अध्यापिताश्च मुनयो नाम्ना बर्हिपदो नृप ॥ १२.३५८.४५ ॥
ஓ அரசே, பிரம்மா இதை ஏற்று முறைப்படி பயன்படுத்தினார். ஓ மன்னா, பர்ஹிபதர் எனப் பெயர் பெற்ற முனிவர்களுக்கு இது கற்பிக்கப்பட்டது.
12.358.46
बर्हिषद्भ्यश्च संप्राप्तः सामवेदान्तगं द्विजम् ।
ज्येष्ठं नामाभिविख्यातं ज्येष्ठसामव्रतो हरिः ॥ १२.३५८.४६ ॥
பர்ஹிஷதர்களிடமிருந்து சாம வேதத்தின் முடிவை அடைந்த, ஜ்யேஷ்டம் என்று புகழ்பெற்ற ஒரு த்விஜன் அதைப் பெற்றார். ஹரி ஜ்யேஷ்ட சாம விரதத்தைக் கடைப்பிடித்தவர்.
12.358.47
ज्येष्ठाच्चाप्यनुसंक्रान्तो राजानमविकम्पनम् ।
अन्तर्दधे ततो राजन्नेष दर्मः प्रभो हरेः ॥ १२.३५८.४७ ॥
ஜ்யேஷ்டரிடமிருந்து அது அவிகம்பன் என்ற அரசனுக்கு அனுப்பப்பட்டது. பின்னர், ஓ அரசே, அது மறைந்தது. ஓ பிரபுவே, இது ஹரியின் தர்மம்.
12.358.48
यदिदं सप्तमं जन्म पद्मजं ब्रह्मणो नृप ।
तत्रैष धर्मः कथितः स्वयं नारायणेन ह ॥ १२.३५८.४८ ॥
ஓ அரசே, இது பிரம்மாவின் தாமரையில் பிறந்த ஏழாவது பிறவி; அதில் இந்த தர்மத்தை நாராயணனே தானே எடுத்துரைத்தார்.
12.358.49
पितामहाय शुद्धाय युगादौ लोकधारिणे ।
पितामहश्च दक्षाय धर्ममेतं पुरा ददौ ॥ १२.३५८.४९ ॥
யுகத்தின் தொடக்கத்தில் தூய்மையானவரும் உலகைத் தாங்குபவருமான பிதாமகருக்கு பிதாமகர் முன்பு தக்ஷனுக்கு இந்த தர்மத்தைக் கொடுத்தார்.
12.358.50
ततो ज्येष्ठे तु दौहित्रे प्रादाद्दक्षो नृपोत्तम ।
आदित्ये सवितुर्ज्येष्ठे विवस्वाञ्जगृहे ततः ॥ १२.३५८.५० ॥
பின்னர் தக்ஷன், மன்னர்களில் சிறந்தவனே, தன் மூத்த பேரனுக்குக் கொடுத்தான்; சவிதாவின் மூத்த மகனான ஆதித்யனுக்கு; பின்னர் விவஸ்வான் பெற்றுக்கொண்டான்.
12.358.51
त्रेतायुगादौ च ततो विवस्वान्ममवे ददौ ।
मनुश्च लोकभूत्यर्थं सुतायेक्ष्वाकवे ददौ ॥ १२.३५८.५१ ॥
த்ரேதா யுகத்தின் தொடக்கத்தில் பின்னர் விவஸ்வான் மனுவுக்குக் கொடுத்தார்; மனுவும் உலக நலனுக்காக தன் மகன் இக்ஷ்வாகுவுக்குக் கொடுத்தான்.
12.358.52
इक्ष्वाकुणा च कथितो व्याप्य लोकानवस्थितः ।
गमिष्यति क्षयान्ते च पुनर्नारायणं नृप ॥ १२.३५८.५२ ॥
இக்ஷ்வாகுவால் உரைக்கப்பட்ட இந்த தர்மம் உலகங்களில் பரவி நிலைத்திருக்கிறது; ஓ அரசே, யுக முடிவில் இது மீண்டும் நாராயணனிடம் செல்லும்.
12.358.53
यतीनां चापि यो धर्मः स ते पूर्वं नृपोत्तम ।
कथितो हरिगीतासु समासविधिकल्पितः ॥ १२.३५८.५३ ॥
ஓ மன்னர்களில் சிறந்தவனே, துறவிகளின் தர்மமும் உனக்கு முன்பே ஹரிகீதைகளில் சுருக்கமான முறையில் உரைக்கப்பட்டது.
12.358.54
नारदेन सुसंप्राप्तः सरहस्यः ससंग्रहः ।
एष धर्मो जगन्नाथात्साक्षान्नारायणान्नृप ॥ १२.३५८.५४ ॥
நாரதர் இந்த தர்மத்தை ரகசியத்துடனும் சுருக்கத்துடனும் முழுமையாகப் பெற்றார்; ஓ அரசே, இது உலகநாதனான நாராயணனிடமிருந்து நேரடியாக வந்தது.
12.358.55
एवमेव महान्धर्मे आद्यो राजन्सनातनः ।
दुर्विज्ञेयो दुष्करश्च सात्वतैर्धार्यते सदा ॥ १२.३५८.५५ ॥
அதுபோலவே, அரசே, இது பெரியதும், ஆதியானதும், சனாதனமானதுமான தர்மம்; அறிவதற்கு கடினமானது, கடைப்பிடிப்பதற்கும் கடினமானது; சாத்வதர்கள் எப்போதும் அதைத் தாங்குகிறார்கள்.
12.358.56
धर्मज्ञानेन चैतेन सुप्रयुक्तेन कर्मणा ।
अहिंसाधर्मयुक्तेन प्रीयते हरिरीश्वरः ॥ १२.३५८.५६ ॥
இந்த தர்ம ஞானத்தாலும், நன்கு செய்யப்பட்ட கர்மத்தாலும், அகிம்சா தர்மத்துடன் கூடியதாலும், ஈசுவரரான ஹரி மகிழ்கிறார்.
12.358.57
एकव्यूहविभागो वा क्वचिद्द्विव्यूहसंज्ञितः ।
त्रिव्यूहश्चापि संख्यातश्चतुर्व्यूहश्च दृश्यते ॥ १२.३५८.५७ ॥
சில இடங்களில் ஒரு வியூக பிரிவு, அல்லது இரண்டு வியூகம் என்று அழைக்கப்படுவது; மூன்று வியூகமும் எண்ணப்படுகிறது, நான்கு வியூகமும் காணப்படுகிறது.
12.358.58
हरिरेव हि क्षेत्रज्ञो निर्ममो निष्कलस्तथा ।
जीवश्च सर्वभूतेषु पञ्चभूतगुणातिगः ॥ १२.३५८.५८ ॥
ஹரியே உண்மையில் க்ஷேத்ரஜ்ஞன்; மமதையற்றவர், அங்கமற்றவர்; அதுபோல் எல்லா உயிர்களிலும் உள்ள ஜீவனும் அவரே; பஞ்சபூதங்களின் குணங்களைக் கடந்தவர்.
12.358.59
मनश्च प्रथितं राजन्पञ्चन्द्रियसमीरणम् ।
एष लोकनिधिः श्रीमानेषु लोकविसर्गकृत् ॥ १२.३५८.५९ ॥
அரசே, புகழ்பெற்ற மனம் ஐந்து புலன்களின் காற்றாகும்; இவரே உலகங்களின் பொக்கிஷமான மகிமைமிக்கவர்; இவற்றுள் உலகங்களைப் படைப்பவர்.
12.358.60
अकर्ता चैव कर्ता च कार्यं कारणमेव च ।
यथेच्छति तथा राजन्क्रीडते पुरुषोऽव्ययः ॥ १२.३५८.६० ॥
அவர் செயலற்றவரும் ஆவார், செய்பவரும் ஆவார்; செயலும் காரணமும் அவரே; அரசே, அவர் விரும்பியபடியே அழிவற்ற புருஷன் விளையாடுகிறார்.
12.358.61
एष एकान्तिधर्मस्ते कीर्तितो नृपसत्तम ।
मया गुरुप्रसादेन दुर्विज्ञेयोऽकृतात्मभिः ॥ १२.३५८.६१ ॥
அரசர்களில் சிறந்தவனே, என் குருவின் அருளால் இந்த ஏகாந்திக தர்மம் உனக்கு நான் உரைத்தேன்; தன்னை அடக்காதவர்களுக்கு இது அறிய முடியாதது.
12.358.62
एकान्तिनो हि पुरुषा दुर्लभा बहवो नृप ।
यद्येकान्तिभिराकीर्णं जगत्स्यात्कुरुनन्दनः ॥ १२.३५८.६२ ॥
அரசே, ஏகாந்திகராகிய மனிதர்கள் மிகவும் அரியவர்; குருநந்தனனே, இந்த உலகம் ஏகாந்திகர்களால் நிரம்பியிருந்தால் (நன்றாக இருக்கும்).
12.358.63
अहिंसकैरात्मविद्भिः सर्वभूतहिते रतैः ।
भवेत्कृतयुगप्राप्तिराशीः कर्मविवर्जिता ॥ १२.३५८.६३ ॥
அகிம்சையுடையவர்களும், ஆத்மஞானிகளும், எல்லா உயிர்களின் நலனில் மகிழ்பவர்களும் இருந்தால் கிருத யுகம் வரும்; அந்த ஆசி கர்மமற்றதாக இருக்கும்.
12.358.64
एवं स भगवान्व्यासो गुरुर्मम विशांपते ।
कथयामास धर्मज्ञो धर्मराजे द्विजोत्तमः ॥ १२.३५८.६४ ॥
இவ்வாறு தர்மத்தை அறிந்த, பிராமணர்களில் சிறந்த பகவான் வியாசர், என் குரு, மனிதர்களின் தலைவனே, தர்மராஜனிடம் கூறினார்.
12.358.65
ऋषीणां संनिधौ राजञ्शृण्वतोः कृष्णभीष्मयोः ।
तस्याप्यकथयत्पूर्वं नारदः सुमहातपाः ॥ १२.३५८.६५ ॥
அரசே, முனிவர்களின் முன்னிலையில், கிருஷ்ணனும் பீஷ்மரும் கேட்க, அவருக்கு முன்னரே மாபெரும் தவமுடைய நாரதர் இதைக் கூறியிருந்தார்.
12.358.66
देवं परमकं ब्रह्म श्वेतं चन्द्राभमच्युतम् ।
यत्र चैकान्तिनो यान्ति नारायणपरायणाः।
तदेव परमं स्थानं मुक्तानां केवलं भवेत् ॥ १२.३५८.६६ ॥
வெண்மையும், சந்திர ஒளியும் கொண்ட அச்சுதனாகிய பரம் பிரம்ம தேவனிடம் ஏகாந்திகர்களும் நாராயணபரர்களும் செல்கின்றனர்; அதுவே முக்தர்களின் பரம இருப்பிடமாக மட்டுமே இருக்கும்.
12.358.67
एवं बहुविधं धर्मं प्रविबुद्धैर्निषेवितम् ।
न कुर्वन्ति कथं विप्रा अन्ये नानाव्रते स्थिताः ॥ १२.३५८.६७ ॥
இவ்வாறு பல வகைப்பட்ட, விழிப்புற்றவர்களால் பின்பற்றப்பட்ட தர்மத்தை, பல்வேறு விரதங்களில் நிலைத்துள்ள மற்றவர்களான அந்தணர்கள் ஏன் கடைப்பிடிப்பதில்லை?
12.358.68
तिस्रः प्रकृतयो राजन्देहबन्धेषु निर्मिताः ।
सात्विकी राजसी चैव तामसी चैव भारत ॥ १२.३५८.६८ ॥
ஓ அரசே, உடல் பிணைப்புகளில் மூன்று இயல்புகள் உருவாக்கப்பட்டுள்ளன — சாத்துவிகம், ராஜசம், தாமசம், ஓ பாரதா.
12.358.69
देहबन्धेषु पुरुषः श्रेष्ठः कुरुकुलोद्वह ।
सात्विकः पुरुषव्याघ्र भवेन्मोक्षाय निश्चितः ॥ १२.३५८.६९ ॥
உடல் பிணைப்புகளில் சிறந்த மனிதன், குருகுலத்தைத் தாங்குபவனே, சாத்துவிகனான அந்த மனிதன், மனிதர்களில் புலியே, நிச்சயமாக விடுதலைக்கு உரியவனாவான்.
12.358.70
अत्रापि स विजानाति पुरुषं ब्रह्मवित्तमम् ।
नारायणां परं मोक्षे ततो वै सात्विकः स्मृतः ॥ १२.३५८.७० ॥
இங்கும் அவன் பிரம்மஞானிகளில் சிறந்த புருஷனை அறிகிறான், அவன் மோக்ஷத்தில் பரமனாகிய நாராயணன்; ஆகவே அவன் சாத்துவிகன் எனப்படுகிறான்.
12.358.71
मनीषितं च प्राप्नोति चिन्तयन्पुरुषोत्तमम् ।
एकान्तभक्तः सततं नारायणपरायणः ॥ १२.३५८.७१ ॥
புருஷோத்தமனை தியானிப்பவன் தன் விருப்பத்தை அடைகிறான்; எப்போதும் ஏகாந்த பக்தனாய், நாராயணனையே பற்றுக்கோடாகக் கொண்டவன்.
12.358.72
मनीषिणो हि ये केचिद्यतयो मोक्षधर्मिणः ।
तेषां विच्छिन्नतृष्णानां योगक्षेमवहो हरिः ॥ १२.३५८.७२ ॥
மோக்ஷதர்மத்தைப் பின்பற்றும் சில மனீஷிகளும் யதிகளும் உண்டு; அவர்களில் ஆசை அறுந்தவர்களுக்கு, யோகக்ஷேமத்தை சுமப்பவன் ஹரியே.
12.358.73
जायमानं हि पुरुषं यं पश्येन्मधुसूदनः ।
सात्विकस्तु स विज्ञेयो भवेन्मोक्षे च निश्चितः ॥ १२.३५८.७३ ॥
மதுசூதனன் எந்த மனிதன் பிறக்கும்போதே பார்க்கிறாரோ, அவன் சாத்துவிகன் என அறியப்பட வேண்டும்; அவன் நிச்சயமாக விடுதலைக்கு உரியவன்.
12.358.74
साङ्ख्ययोगेन तुल्यो हि धर्म एकान्तिसेवितः ।
नारायणात्मके मोक्षे ततो यान्ति परां गतिं ॥ १२.३५८.७४ ॥
சாங்கிய யோகத்தைப் போன்றதே அது தர்மம்; ஏகாந்திகள் அதைப் பின்பற்றுகின்றனர்; நாராயணமயமான விடுதலையில் அவர்கள் உயர்ந்த நிலையை அடைகின்றனர்.
12.358.75
नारायणेन दृष्टस्तचु प्रतिबुद्धो भवेत्पुमान् ।
एवमात्मेच्छया राजन्प्रतिबुद्धो न जायते ॥ १२.३५८.७५ ॥
நாராயணனால் பார்க்கப்பட்ட மனிதன் விழிப்படைகிறான்; இவ்வாறு, அரசே, தன் ஆத்ம விருப்பத்தால் விழித்தெழுந்தவன் மீண்டும் பிறப்பதில்லை.
12.358.76
राजसी तामसी चैव व्यामिश्रे प्रकृती स्मृते ।
तदात्मकं हि पुरुषं जायमानं विशांपते।
प्रवृत्तिलक्षणैर्युक्तं नावेक्षति हरिः स्वयम् ॥ १२.३५८.७६ ॥
ராஜஸமும் தாமஸமும் கலந்த இயல்புகள் எனக் கூறப்படுகின்றன; விஸ்பதியே, அவற்றின் இயல்புடையவனாகவும் செயல்நோக்கின் குறிகளுடன் பிறக்கும் மனிதனை ஹரி தாமே நோக்குவதில்லை.
12.358.77
पश्यत्येनं जायमानं ब्रह्मा लोकपितामहः ।
रजसा तपसा चैव मानसं समभिप्लुतम् ॥ १२.३५८.७७ ॥
உலகப் பிதாமகனான பிரம்மா பிறக்கும் இவனைப் பார்க்கிறார்; ரஜஸாலும் தபசாலும், மனத்தால் நிரம்பி மூழ்கியவனை.
12.358.78
कामं देवाश्च ऋषयः सत्वस्था नृपसत्तम ।
हीनाः सत्वेन सूक्ष्मेण ततो वैकारिकाः स्मृताः ॥ १२.३५८.७८ ॥
அரசர்களில் சிறந்தவனே, தேவர்களும் ரிஷிகளும் நிச்சயமாக சத்துவத்தில் நிலைத்தவர்கள்; ஆனால் நுட்பமான சத்துவம் குறைந்தவர்களாதலால் அவர்கள் வைகாரிகர்கள் எனச் சொல்லப்படுகின்றனர்.
12.358.79
कथं वैकारिको गच्छेत्पुरुषः पुरुषोत्तमम् ।
वद सर्वं यथादृष्टं प्रवृत्तिं च यथाक्रमम् ॥ १२.३५८.७९ ॥
வைகாரிகன் புருஷோத்தமனை எவ்வாறு அடைவான்? கண்டறிந்தபடி அனைத்தையும், அதன் செயல்முறையையும் முறையாகச் சொல்லுங்கள்.
12.358.80
सुसूक्ष्मं तत्त्वसंयुक्तं संयुक्तं त्रिभिरक्षरैः ।
पुरुषः पुरुषं गच्छेन्निष्क्रियं पञ्चविंशकम् ॥ १२.३५८.८० ॥
மிக நுட்பமானதும், தத்துவங்களுடன் கூடியதும், மூன்று எழுத்துகளால் இணைந்ததுமான, செயலற்ற இருபத்தைந்தாவது தத்துவத்துடன் கூடிய புருஷன் புருஷனை அடையட்டும்.
12.358.81
एवमेकं साङ्ख्ययोगं वेदारण्यकमेव च ।
परस्पराङ्गान्येतानि पाञ्चरात्रं च कथ्यते ॥ १२.३५८.८१ ॥
இவ்வாறு சாங்கிய-யோகமும், வேத-ஆரண்யகமும் ஒன்றே; இவை ஒன்றுக்கொன்று உறுப்புகள்; பாஞ்சராத்ரமும் இவ்வாறே சொல்லப்படுகிறது.
12.358.82
एष एकान्तिनां धर्मो नारायणपरात्मकः ॥ १२.३५८.८२ ॥
இது ஏகாந்திகளின் தர்மம்; நாராயணனிடம் முழுதும் அர்ப்பணித்த ஆன்மாவைக் கொண்டது.
12.358.83
यथा समुद्रात्प्रसृता जलौघा ।
स्तमेव राजन्पुनराविशन्ति।
इमे तथा ज्ञानमहाजलौघा ।
नारायणं वै पुनराविशन्ति ॥ १२.३५८.८३ ॥
கடலிலிருந்து பரவிய நீரோட்டங்கள் மீண்டும் அதிலேயே புகுவது போல, அரசே, இவ்வாறே ஞானமாகிய பெரும் நீர்ப்பெருக்குகள் நாராயணனுக்குள் மீண்டும் புகுகின்றன.
12.358.84
एष ते कथितो धर्मः सात्वतो यदुबान्धव ।
कुरुष्वैनं यथान्यायं यदि शक्तोसि भारत ॥ १२.३५८.८४ ॥
யாதவ உறவினனே, சாத்வதர்களின் இந்தத் தர்மம் உனக்குச் சொல்லப்பட்டது; பாரதனே, உன்னால் இயன்றால் இதை நியாயப்படி கடைப்பிடி.
12.358.85
एवं हि स महाभागो नारदो गुरवे मम ।
श्वेतानां यतिनां चाह एकान्तगतिमख्याम् ॥ १२.३५८.८५ ॥
இவ்வாறு அந்த மகாபாக்கியவான் நாரதர் என் குருவிடம் கூறினார்; வெண்ணாடை துறவிகளைப் பற்றியும், ஏகாந்த கதியைப் பற்றியும் அவர் உரைத்தார்.
12.358.86
व्यासश्चाकथयत्प्रीत्या धर्मपुत्राय धीमते ।
स एवायं मया तुभ्यमाख्यातः प्रसृतो गुरोः ॥ १२.३५८.८६ ॥
வியாசர் அன்புடன் தர்மபுத்திரனாகிய அறிவுடையவனுக்கு இதைச் சொன்னார்; அதே இதை குருவிடமிருந்து விரிவாக நான் உனக்குச் சொன்னேன்.
12.358.87
इत्थं हि दुश्चरो धर्म एष पार्थिवसत्तम ।
यथैव त्वं तथैवान्ये न भजन्ति च मोहिताः ॥ १२.३५८.८७ ॥
அரசர்களில் சிறந்தவனே, இந்தத் தர்மம் இவ்வாறு கடைப்பிடிக்க கடினமானது; நீ போலவே மற்றவர்களும் மயக்கத்தால் இதைப் பின்பற்றுவதில்லை.
12.358.88
कृष्ण एव हि लोकानां भावनो मोहनस्तथा ।
संहारकारकश्चैव कारणं च विशांपते ॥ १२.३५८.८८ ॥
கிருஷ்ணனே உலகங்களை உருவாக்குபவர், மயக்குபவர், அழிப்பவரும் ஆவார்; மன்னனே, அவரே காரணமும் ஆவார்.