مهابهاراتا · أدهيايا 12.359
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.359.1
साख्यं योगः पाञ्चरात्रं वेदारण्यकमेव च ।
ज्ञानान्येतानि ब्रह्मर्षे लोकेषु प्रचरन्ति ह ॥ १२.३५९.१ ॥
السانخيا واليوغا والبانتشاراترا والفيدا مع الأرانياكا — هذه المعارف، أيها الحكيم البراهمي، جارية في العوالم.
12.359.2
किमेतान्येकनिष्ठानिं पृथङ्निष्ठानि वा मुने ।
प्रब्रूहि वै मया पृष्टः प्रवृत्तिं च यथाक्रमम् ॥ १२.३५९.२ ॥
هل هذه ذات غاية واحدة، أم ذات غايات منفصلة؟ أيها الحكيم، وبما أنني سألتك، فبيّن لي أيضاً مسارها بالترتيب.
12.359.3
कथं वैकारिको गच्छेत्पुरुषः पुरुषोत्तमम् ।
वदस्व त्वं मया पृष्टः प्रवृत्तिं च यथाक्रमम् ॥ १२.३५९.३ ॥
كيف يبلغ الإنسان المخلوق بوروشوتّاما؟ أخبرني، بما أنني سألتك، عن مساره بالترتيب.
12.359.4
जज्ञे बहुज्ञं परमत्युदारं ।
यं द्वीपमध्ये सुतमात्मवन्तम्।
पराशरात्सत्यवती महर्षि ।
तस्मै नमोऽज्ञानतमोनुदाय ॥ १२.३५९.४ ॥
الابن الذي ولدته ساتياڤاتي من بارَاشارا في وسط الجزيرة — فائق الكرم، واسع العلم، ضابط لنفسه، الحكيم العظيم. المجد لمن يبدد ظلمة الجهل.
12.359.5
पितामहाद्यं प्रवदन्ति षष्ठं ।
महर्षिमार्षेयविभूतियुक्तम्।
नारायणस्यांशजमेकपुत्रं ।
द्वैपायनं वेदमहानिधानम् ॥ १२.३५९.५ ॥
يقال إنه السادس من أول سلالة الجد — الحكيم العظيم المتحلي بجلال سلالة الرشي، الابن الوحيد المولود من جزء من ناراياناه، دفايبايانا، كنز الفيدا العظيم.
12.359.6
तमादिकालेषु महाविभूति ।
र्नारायणो ब्रह्म महानिधानम्।
ससर्ज पुत्रार्थमुदारतेजा ।
व्यासं महात्मानमजं पुराणम् ॥ १२.३५९.६ ॥
في العصور الأولى خلق ناراياناه — ذو المجد العظيم، البراهمان والكنز العظيم — بإشراقٍ كريم، من أجل ابنٍ، ذلك الروح العظيم فياسا، غير المولود والقديم.
12.359.7
त्वयैव कथितः पूर्वं संभवो द्विजसत्तम ।
वसिष्ठस्य सुतः शक्तिः शक्तिपुत्रः पराशरः ॥ १२.३५९.७ ॥
يا أفضل المولودين مرتين، لقد أخبرتَ من قبل بمولده: شاكتي ابن فاسيشتها، وباراشارا ابن شاكتي.
12.359.8
पराशरस्य दायादः कृष्णद्वैपायनो मुनिः ।
भूयो नारायणसुतं त्वमेवैनं प्रभाषसे ॥ १२.३५९.८ ॥
الحكيم كريشنا دفايانا، وارث باراشارا، هو الذي تسميه الآن مرة أخرى ابن نارايانا.
12.359.9
किमतः पूर्वकं जन्म व्यासस्यामिततेजसः ।
कथयस्वोत्तममते जन्म नारायणोद्भवम् ॥ १२.३५९.९ ॥
ما كان ميلاد فيا سا السابق، ذي البهاء اللامتناهي؟ يا صاحب العقل الأسمى، أخبر بميلاده الصادر عن نارايانا.
12.359.10
वेदार्थवेत्तुव्यासस्य धर्मिष्ठस्य तपोनिधेः ।
गुरोर्मे ज्ञाननिष्ठस्य हिमवत्पाद आसतः ॥ १२.३५९.१० ॥
كان معلمي فيا سا، عالم معاني الفيدا، الأكثر تقى، كنز التقشف، المنقطع للعلم، جالسا عند سفح الهيمالايا.
12.359.11
कृत्वा भारतमाख्यानं तपः श्रान्तस्य धीमतः ।
शुश्रूषां तत्परा राजन्कृतवन्तो वयं तदा ॥ १२.३५९.११ ॥
أيها الملك، بعد أن ألّف فيا سا حكاية الباهاراتا، وكان الحكيم قد أنهكه التقشف، كنا نحن حينها منقطعين لخدمته.
12.359.12
सुमन्तुर्जैमिनिश्चैव पैलश्च सुदृढव्रतः ।
अहं चतुर्थः शिष्यो वै शुको व्यासात्मजस्तथा ॥ १२.३५९.१२ ॥
سومانتو وجايميني وبايلا ذو العهد الراسخ، وأنا التلميذ الرابع، وشوكا ابن فيا سا كذلك.
12.359.13
एभिः परिवृतो व्यासः शिष्यैः पञ्चभिरुत्तमैः ।
शुशुभे हिमवत्पादे भूतैर्भूतपतिर्यथा ॥ १२.३५९.१३ ॥
وكان فيإسا محاطًا بهؤلاء الخمسة من التلاميذ الفضلاء، يتألق عند سفح الهيمالايا كما يتألق سيد الكائنات بين مخلوقاته.
12.359.14
वेदानावर्तयन्साङ्गान्भारतार्थांश्च सर्वशः ।
तमेकमनसं दान्तं युक्ता वयमुपास्महे ॥ १२.३५९.१४ ॥
كان يتلو الفيدا بفروعها ومعاني البهاراتا كاملة، وكنا نعبده بإخلاص، وهو الواحد القلب الضابط لنفسه.
12.359.15
कथान्तरेऽथकस्मिंश्चित्पृष्टोऽस्माभिर्द्विजोत्तमः ।
वेदार्थान्भारतार्थांश्च जन्म नारायणात्तथा ॥ १२.३५९.१५ ॥
وفي أثناء حديث سألنا ذلك الأفضل بين المولودين مرتين عن معاني الفيدا ومعاني البهاراتا، وكذلك عن الولادة من ناراينا.
12.359.16
स पूर्वमुक्त्वा वेदार्थान्भारतार्थांश्च तत्त्ववित् ।
नारायणादिदं जन्म व्याहर्तुमुपचक्रमे ॥ १२.३५९.१६ ॥
وبعد أن ذكر أولًا معاني الفيدا ومعاني البهاراتا، ذلك العارف بالحقيقة شرع في سرد هذه الولادة من ناراينا.
12.359.17
शृणुध्वमाख्यानवरमिदमार्षेयमुत्तमम् ।
आदिकालोद्भवं विप्रास्तपसाऽधिगतं मया ॥ १२.३५९.१७ ॥
اسمعوا أيها البراهمة هذه الحكاية الفضلى السامية للحكماء، الناشئة منذ الزمن الأول، والتي نلتها بالتقشف.
12.359.18
प्राप्ते प्रजाविसर्गे वै सप्तमे पद्मसंभवे ।
नारायणो महायोगी शभाशुभविवर्जितः ॥ १२.३५९.१८ ॥
لما حان التجلي السابع للكائنات، المولود من اللوتس، ظهر ناراينا العظيم اليوغي المتجرد من الخير والشر.
12.359.19
ससृजे नाभितः पूर्वं ब्रह्माणममितप्रभः ।
ततः स प्रादुरभवदथैनं वाक्यमब्रवीत् ॥ १२.३५९.१९ ॥
فخلق أولاً براهما من السرة ذو النور اللامحدود. ثم ظهر وقال له هذه الكلمات.
12.359.20
मम त्वं नाभितो जातः प्रजासर्गकरः प्रभुः ।
सृज प्रजास्त्वं विविधा ब्रह्मन्सजडपण्डिताः ॥ १२.३५९.२० ॥
أنت المولود من سرتي، وأنت الرب الذي يخلق الكائنات. يا براهمن، اخلق الكائنات المتنوعة، الجاهلين والعالمين معاً.
12.359.21
स एवमुक्तो विमुखश्चिन्ताव्याकुलमानसः ।
प्रणम्य वरदं देवमुवाच हरिमीश्वरम् ॥ १२.३५९.२१ ॥
فلما خوطب بذلك، أعرض وقد اضطرب قلبه بالقلق، فسجد للإله واهب الأماني، وقال لهاري الرب.
12.359.22
का शक्तिर्मम देवेश प्रजाः स्रष्टुं नमोस्तु ते ।
अप्रज्ञावानहं देव विधत्स्व यदनन्तरम् ॥ १२.३५९.२२ ॥
يا سيد الآلهة، أي قدرة لي على خلق الكائنات؟ المجد لك. يا إله، أنا قليل المعرفة؛ فاقض أنت بما يكون بعد ذلك.
12.359.23
स एवमुक्तो भगवान्भूत्वाऽथान्तर्हितस्ततः ।
चिन्तयामास देवेशो बुद्धिं बुद्धिमतांवरः।
स्वरूपिणी ततो बुद्धिरुपतस्थे हरिं प्रभुम् ॥ १२.३५९.२३ ॥
فلما خوطب بذلك، تلاشى الرب المبارك. ثم فكّر الإله، أفضل الحكماء، في العقل، فدنا منه الرب هاري العقل المتجسد في هيئة.
12.359.24
योगेन चैनां निर्योगः स्वयं नियुयुजे तदा ।
स तामैश्वर्ययोगस्थां बुद्धिं गतिमतीं सतीम् ॥ १२.३५९.२४ ॥
ثم وصلها هو بنفسه بالإشراق، ذلك الذي لا يتعلق بشيء، فكان العقل ذلك قائماً في يوغا السيادة، متحركاً وفياً، فأعمله.
12.359.25
उवाच वचनं देवो बुद्धिं वै प्रभुरव्ययः ।
ब्रह्माणं प्रविशस्वेति लोकसृष्ट्यर्थसिद्धये।
ततस्तमीश्वरादिष्टा बुद्धिः क्षिप्रं विवेश सा ॥ १२.३५९.२५ ॥
قال الإله، الرب الذي لا يفنى، لِلبُدّهي هذه الكلمات: «ادخلي في براهما لإتمام خلق العوالم.» فدخلت تلك البُدّهي فيه سريعًا بأمر الرب.
12.359.26
अथैनं बुद्धिसंयुक्तं पुनः स ददृशे हरिः ।
भूयश्चैव वचः प्राह सृजेमा विविधाः प्रजाः ॥ १२.३५९.२६ ॥
ثم رآه هَري مرة أخرى متحدًا بالبُدّهي، وقال: «أبدِع هذه الكائنات المتنوعة.»
12.359.27
बाढमित्येव कृत्वाऽसौ यथाऽऽज्ञां शिरसा हरेः ।
एवमुक्त्वा स भगवांस्तत्रैवान्तरधायत ॥ १२.३५९.२७ ॥
قال: «حسنًا»، وانحنى رأسه لأمر هَري. وبعد أن قال ذلك، اختفى الرب المبارك في الحال.
12.359.28
प्राप चैनं मुहूर्तेन स्वं स्थानं देवसंज्ञितम् ।
तां चैव प्रकृतिं प्राप्य एकीभावगतोऽभवत् ॥ १२.३५९.२८ ॥
وفي لحظة بلغ مقامه الذي يُسمّى الإلهي؛ ولما نال تلك الطبيعة صار واحدًا معها.
12.359.29
अथास्य बुद्धिरभवत्पुनरन्या तदा किल ।
सृष्टाः प्रजा इमाः सर्वा ब्रह्मणा परमेष्ठिना ॥ १२.३५९.२९ ॥
ثم نشأ في عقله خاطر آخر: أن هذه الكائنات كلها قد خلقها براهما، ذو المقام الأعلى.
12.359.30
दैत्यदानवगन्धर्वरक्षोगणसमाकुला ।
जाता हीयं वसुमती भाराक्रान्ता तपस्विनी ॥ १२.३५९.३० ॥
لقد وُلدت هذه الأرض فَسُمَتي، مزدحمة بجيوش الدَّيْتيا والدانافا والغاندهارفا والراكشاسا — مثقلةً بالحِمل، الزاهدة المتعبة.
12.359.31
बहवो बलिनः पृथ्व्यां दैत्यदानवराक्षसाः ।
भविष्यन्ति तपोयुक्ता वरानप्राप्स्यन्ति चोत्तमान् ॥ १२.३५९.३१ ॥
سيكون على الأرض كثير من الدايتيا والدانافا والراكشاسا الأقوياء، يتصفون بالتقشف، وينالون أفضل الهبات.
12.359.32
अवश्यमेव तैः सर्वैर्वरदानेन दर्पितैः ।
बाधितव्याः सुरगणा ऋषयश्च तपोधनाः ॥ १२.३५९.३२ ॥
سيضطهدون بالتأكيد، وقد أُصيبوا بالغرور بسبب الهبات، جميع جماعات الآلهة والحكماء الذين ثروتهم التقشف.
12.359.33
तत्र न्याय्यमिदं कर्तुं भारावतरणं मया ।
अथ नानासमुद्भूतैर्वसुधायां यथाक्रमम् ॥ १२.३५९.३३ ॥
لذلك من العدل أن أقوم بإنزال هذا الحمل، عن طريق الذين يولدون في أشكال شتى على الأرض، بحسب الترتيب.
12.359.34
निग्रहेण च पापानां साधूनां प्रग्रहेण च ।
इदं तपस्विनी सत्या धारयिष्यति मेदिनी ॥ १२.३५९.३४ ॥
بكبح الأشرار ودعم الأخيار، ستحمل هذه الأرض المتقشفة الصادقة هذا العبء.
12.359.35
मया ह्येषा हि ध्रियते पातालस्थेन भोगिना ।
तस्मात्पृथ्व्याः परित्राणं करिष्ये संभवं गतः ॥ १२.३५९.३५ ॥
إنها تُحمل بي أنا الثعبان الساكن في العالم السفلي؛ لذلك سأولد وأحمي الأرض.
12.359.36
एवं स चिन्तयित्वा तु भगवान्मघधुसूदनः ।
रुपाण्यनेकान्यसृजत्प्रादुर्भावभवाय सः ॥ १२.३५९.३६ ॥
وبعد أن تأمل هكذا، خلق الإله المبارك مادهوسودانا أشكالًا كثيرة من أجل ظهوره وميلاده.
12.359.37
वाराहं नारसिहं च वामनं मानुषं तथा ।
एभिर्मया निहन्तव्याः दुर्विनीताः सुरारयः ॥ १२.३५९.३७ ॥
بصورة الخنزير وإنسان الأسد والقزم والإنسان، يجب أن أقتل أعداء الآلهة المتكبرين هؤلاء.
12.359.38
अथ भूयो जगत्स्रष्टा भोःशब्देनानुनादयन् ।
सरस्वतीमुच्चचार तत्र सारस्वतोऽभवत् ॥ १२.३५९.३८ ॥
ثم أحدث الخالق للعالم صدى بصوت 'بهوه'، ونطق بسرسواتي بصوت عالٍ، فنشأ هناك سارسواتا.
12.359.39
अपान्तरतमा नाम सुतो वाक्संभवः प्रभोः ।
भूतभव्यभविष्यज्ञः सत्यवादी दृढव्रतः ॥ १२.३५९.३९ ॥
كان للرب ابن اسمه أبانتاراتاماس، وُلد من الكلام، عالِم بالماضي والحاضر والمستقبل، صادق القول، ثابت العهد.
12.359.40
तमुवाच नतं मूर्ध्ना देवानामादिवरव्ययः ।
वेदाख्याने श्रुतिः कार्या त्वया मतिमतांवर ॥ १२.३५९.४० ॥
قال له الأول بين الآلهة، الأفضل، الذي لا يفنى، وهو ينحني برأسه: «يا أفضل العقلاء، في عرض الفيدا يجب أن تقيم السروتي.»
12.359.41
तस्मात्कुरु यथाज्ञप्तं ममैतद्वचनं मुने ।
तेन भिन्नास्तदा वेदा मनोः स्वायंभुवेन्तरे ॥ १२.३५९.४१ ॥
فافعل، أيها الحكيم، كما أمرتك بقولي هذا؛ فبذلك انقسمت الفيدات حينئذ في عهد مانو سفايامبهوفا.
12.359.42
ततस्तुतोष भगवान्हरिस्तेनास्य कर्मणा ।
तपसा च सुतप्तेन यमेन नियमेन च ॥ १२.३५९.४२ ॥
فرضي الرب هاري عن فعله، وعن تقشفه المتقن، وضبطه وانضباطه.
12.359.43
मन्वन्तरेषु पुत्र त्वमेवं लोकप्रवर्तकः ।
भविष्यस्यचलो ब्रह्मन्नप्रधृष्यश्च नित्यशः ॥ १२.३५९.४३ ॥
يا بني، ستكون في المانفانتارات هكذا مُحرِّكَ العوالم. أيها البراهمي، ستبقى دائماً ثابتاً لا يُقهَر.
12.359.44
पुनस्तिष्ये च संप्राप्ते कुरवो नाम भारताः ।
भविष्यन्ति महात्मानो राजानः प्रथिता भुवि ॥ १२.३५९.४४ ॥
ثم حين يحلّ عصر تيشيا، سيكون هناك بهاراتا يُدعَون الكورو؛ سيكونون ملوكاً عظماء النفوس مشهورين على الأرض.
12.359.45
तेषां त्वत्तः प्रसूतानां कुलभेदो भविष्यति ।
परस्परविनाशार्थं त्वामृते द्विजसत्तम ॥ १२.३५९.४५ ॥
بين من يولدون منك سيحدث انشقاق في السلالة، لفنائهم المتبادل — إلا أنت، أفضل المولودين مرتين.
12.359.46
तत्राप्यनेकधा वेदान्भेत्स्यसे तपसाऽन्वितः ।
कृष्णे युगे च संप्राप्ते कृष्णवर्णो भविष्यसि ॥ १२.३५९.४६ ॥
وهناك أيضاً، وأنت متصف بالتقشف، ستقسّم الفيدات بأشكال عديدة؛ وحين يحلّ عصر كريشنا ستصير داكن اللون.
12.359.47
धर्माणां विविधानां च कर्ता ज्ञानकरस्तथा ।
भविष्यसि तपोयुक्तो न च रागाद्विमोक्ष्यसे ॥ १२.३५९.४७ ॥
ستكون فاعل الواجبات المتنوعة ومنتج المعرفة كذلك؛ متصفاً بالتقشف، لكنك لن تتحرر من التعلق.
12.359.48
वीतरागश्च पुत्रस्ते परमात्मा भविष्यति ।
महेश्वरप्रसादेन नैतद्वचनमन्यथा ॥ १२.३५९.४८ ॥
وابنك سيكون الذات العليا الخالية من الشهوة؛ وبنعمة ماهيشفارا، لن يكون هذا القول على غير ما هو.
12.359.49
यं मानसं वै प्रवदन्ति विप्राः ।
पितामहस्योत्तमबुद्धियुक्तम्।
वसिष्ठमग्र्यं च तपोनिधानं ।
यस्यातिसूर्यं व्यरिरिच्यते भाः ॥ १२.३५९.४९ ॥
من يسميه البراهمة المولود من العقل، المتصف بالعقل الأسمى للجد (براهما)، فاسيشتا الأفضل، كنز التقشف، الذي يفوق نوره الشمس.
12.359.50
तस्यान्वपे चापि ततो महर्षिः ।
पराशरो नाम महाप्रभावः।
पिता स ते वेदनिधिर्वरिष्ठो ।
महातपा वै तपसो निवासः ॥ १२.३५९.५० ॥
ثم ظهر في نسله بعد ذلك الحكيم العظيم براشارا ذو القوة الجليلة. وهو أبوك: كنز الفيدا، الأفضل، عظيم التقشف، مسكن الزهد.
12.359.51
कानीनगर्भः पितृकन्यकायां ।
तस्मादृषेस्त्वं भविता च पुत्रः ॥ १२.३५९.५१ ॥
ستولد من رحم فتاة غير متزوجة، وستكون ابنًا لذلك الحكيم.
12.359.52
भूतभव्यभविष्याणां ज्ञानानां वेत्स्यसे गतिम् ।
ये ह्यतिक्रान्तकाः पूर्वं सहस्रसुगपर्ययाः ॥ १२.३५९.५२ ॥
ستعرف مسار المعرفة بالماضي والمستقبل والحاضر، وتلك الدورات الألفية للعصور التي مضت من قبل.
12.359.53
तांश्च सर्वान्मयोद्दिष्टान्द्रक्ष्यसे तपसाऽन्वितः ।
पुनर्द्रक्ष्यसि चानेकसहस्रयुगपर्ययान् ॥ १२.३५९.५३ ॥
ستشهد كل ما أعلنته، متحليًا بالتقشف؛ وستشهد مرة أخرى دورات أعمار كثيرة بالآلاف.
12.359.54
अनादिनिधनं लोके चक्रहस्तं च मां मुने ।
अनुध्यानान्मम मुने नैतद्वचनमन्यथा।
भविष्यति महासत्व ख्यातिश्चाप्यतुला तव ॥ १२.३५९.५४ ॥
أيها الحكيم، اعرفني في العالم بلا بداية ولا نهاية، حامل القرص. أيها الحكيم، بتأملي لن يكون هذا القول على غير ما هو. أيها العظيم الروح، ستكون شهرتك أيضًا لا تُضاهى.
12.359.55
शनैश्चरः सूर्यपुत्रो भविष्यति मनुर्महान् ।
तस्मिन्मन्वन्तरे चैव मन्वादिगणपूर्वकः।
त्वमेव भविता वत्स मत्प्रसादान्न संशयः ॥ १२.३५९.५५ ॥
سيصبح شانايشتشارا، ابن الشمس، المانو العظيم. وفي ذلك المانفانتارا، مع المانو وجمع الكائنات الذي يبدأ به، ستكون أنت نفسك، يا بني الحبيب، بفضلي؛ ولا شك في ذلك.
12.359.56
यत्किंचिद्विद्यते लोके सर्वं तन्मद्विचेष्टितम् ।
अन्यो ह्यन्यं चिन्तयति स्वच्छन्दं विदधाम्यहम् ॥ १२.३५९.५६ ॥
كل ما هو موجود في العالم هو حركة من فعلي. يفكر أحدهم في الآخر، أما أنا فأقضي بمشيئتي.
12.359.57
एवं सारस्वतमृषिमपांतरतमं तथा ।
युक्त्वा वचनमीशानः साधयस्वेत्यथाब्रवीत् ॥ १२.३५९.५७ ॥
وهكذا، بعد أن خاطب الحكيم السارسواتي أبانتاراتاماس بهذه الكلمات، قال الرب: «أنجز هذا».
12.359.58
सोहं तस्य प्रसादेन देवस्य हरिमेधसः ।
अपांतरतमो नाम्ना ततो जातोऽऽज्ञया हरेः ॥ १२.३५९.५८ ॥
أنا، بفضل ذلك الإله هاري-ميداس، وُلدتُ حينئذٍ بأمر هاري باسم أبانتاراتاماس.
12.359.59
पुनश्च जातो विख्यातो वसिष्ठकुलनन्दनः ॥ १२.३५९.५९ ॥
وولدتُ من جديد، مشهوراً، بهجةً لآل فاسيشتها.
12.359.60
तदेतत्कथितं जन्म मया पूर्वकमात्ममः ।
नारायणप्रसादेन तदा नारायणांशजम् ॥ १२.३५९.६० ॥
هكذا روَيتُ ولادتي السابقة، بفضل نارايانا، حين وُلدتُ من جزءٍ من نارايانا.
12.359.61
मया हि सुमहत्तप्तं तपः परमदारुणम् ।
पुरा मतिमतां श्रेष्ठाः परमेण समाधिना ॥ १२.३५९.६१ ॥
لقد أديتُ أنا في الزمن الماضي تقشفًا عظيمًا وشديد القسوة، يا خير الحكماء، بتركيز سامٍ أعلى.
12.359.62
एतद्वः कथितं सर्वं यन्मां पृच्छत पुत्रकाः ।
पूर्वजन्म भविष्यं च भक्तानां स्नेहतो मया ॥ १२.३५९.६२ ॥
لقد قُصّ عليكم كل هذا يا أبنائي، كل ما سألتموني عنه — الولادة السابقة والمستقبل أيضًا — بدافع المحبة للأتباع.
12.359.63
एष ते कथितः पूर्वः संभवोऽस्मद्गुरोर्नृप ।
व्यासस्याक्लिष्टमनसो यथा पृष्टः पुनः शृणु ॥ १२.३५९.६३ ॥
لقد قُصَّ عليك هذا الأصل السابق لمعلمنا فياسا، صافي النفس، أيها الملك؛ والآن استمع مرة أخرى كما سألت.
12.359.64
साङ्ख्यं योगः पाञ्चरात्रं वेदाः पाशुपतं तथा ।
ज्ञानान्येतानि राजर्षे विद्धि नानामतानि वै ॥ १२.३५९.६४ ॥
السانخيا، واليوغا، والبانتشاراترا، والفيدا، وكذلك الباشوباتا — اعلم أيها الحكيم الملكي أن هذه معارف لمذاهب شتى.
12.359.65
साङ्ख्यस्य वक्ता कपिलः परमर्षिः स उच्यते ।
हिरण्यगर्भो योगस्य वेत्ता नान्यः पुरातनः ॥ १२.३५९.६५ ॥
يُقال إن معلم السانخيا هو كابيلا، الحكيم الأعلى؛ وعالم اليوغا هو هيرانياغاربها، ولا أحد أقدم منه.
12.359.66
अपांतपतमाश्चैव वेदाचार्यः स उच्यते ।
प्राचीनगर्भं तमृषिं प्रवदन्तीह केचन ॥ १२.३५९.६६ ॥
يُدعى أبانتاراتاماس أيضًا معلم الفيدا؛ وهنا يسمّي بعضهم ذلك الحكيم براتشينا غاربها.
12.359.67
उमापतिर्भूतपतिः श्रीकण्ठो ब्रह्मणः सुतः ।
उक्तवानिदमव्यग्रो ज्ञानं पाशुपतं शिवः ॥ १२.३५९.६७ ॥
أوماباتي، بهوتاباتي، شريكانتا، شيفا ابن براهما، أعلن بهدوء هذه المعرفة الباشوباتية.
12.359.68
पाञ्चरात्रस्य कृत्स्नस्य वक्ता तु भगवान्स्वयम् ।
सर्वेषु च नृपश्रेष्ठ ज्ञानेष्वेतेषु दृश्यते ॥ १२.३५९.६८ ॥
يا أفضل الملوك، الرب نفسه هو قائل البانتشاراترا كلها، ويُرى في جميع هذه المعارف.
12.359.69
यथागमं यथाज्ञानं निष्ठा नारायणः प्रभुः ।
न चैनमेवं जानन्ति तमोभूता विशांपते ॥ १२.३५९.६९ ॥
وفقاً للكتب والمعرفة، فإن الرب نارايانا هو الملجأ الأعلى؛ لكن الذين غلبتهم الظلمة لا يعرفونه هكذا، يا رب الشعب.
12.359.70
तमेव शास्त्रकर्तारं प्रवदन्ति मनीषिणः ।
निष्ठां नारायणमृषिं नान्योस्तीति च वादिनः ॥ १२.३५९.७० ॥
يسمّيه الحكماء حقاً مؤلف الكتاب المقدس؛ والقائلون بذلك يعلنون أن نارايانا الرائي هو الملجأ الأعلى، وليس غيره.
12.359.71
निःसंशयेषु सर्वेषु नित्यं वसति वै हरिः ।
ससंशयान्हेतुबलान्नाध्यावसति माधवः ॥ १२.३५९.७१ ॥
في كل ما هو خالٍ من الشك يقيم هاري دائماً؛ أما مادهافا فلا يقيم بين الشاكّين بقوة الحجة.
12.359.72
पाञ्चरात्रविदो ये तु यथाक्रमपरा नृप ।
एकान्तभावोपगतास्ते हरिं प्रविशन्ति वै ॥ १२.३५९.७२ ॥
أيها الملك، أولئك الذين يعرفون البانتشاراترا ويتبعونها بحسب الترتيب، قد بلغوا التفاني الخالص، فيدخلون حقاً في هاري.
12.359.73
साङ्ख्यं च योगं च सनातने द्वे ।
वेदाश्च सर्वे निखिलेन राजन्।
सर्वैः समस्तैर्ऋषिभिर्निरुक्तो ।
नारायणो विश्वमिदं पुराणम् ॥ १२.३५९.७३ ॥
السانخيا واليوغا كلاهما أزليان؛ وجميع الفيدات، أيها الملك، تتعلق به تماماً. وقد أعلن جميع الحكماء أن نارايانا هو هذا الكون القديم.
12.359.74
शुभाशुभं कर्म समीरितं य ।
त्प्रवर्तते सर्वलोकेषु किंचित्।
तस्मादृपेस्तद्भवतीति विद्या ।
द्दिव्यन्तरिक्षे भुवि चाप्सु चेति ॥ १२.३५९.७४ ॥
أي فعل صالح وطالح قد أُعلن، فإنه يجري فيما يحدث في جميع العوالم. ولذلك فهذه المعرفة أنه يصدر عن الحكيم — في السماء، وفي الجو، وعلى الأرض، وفي المياه.