ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.359
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.359.1
साख्यं योगः पाञ्चरात्रं वेदारण्यकमेव च ।
ज्ञानान्येतानि ब्रह्मर्षे लोकेषु प्रचरन्ति ह ॥ १२.३५९.१ ॥
ಸಾಂಖ್ಯ, ಯೋಗ, ಪಾಂಚರಾತ್ರ, ವೇದ ಮತ್ತು ಆರಣ್ಯಕ — ಈ ಜ್ಞಾನಗಳು, ಓ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಯೇ, ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಚಲಿತವಾಗಿವೆ.
12.359.2
किमेतान्येकनिष्ठानिं पृथङ्निष्ठानि वा मुने ।
प्रब्रूहि वै मया पृष्टः प्रवृत्तिं च यथाक्रमम् ॥ १२.३५९.२ ॥
ಇವು ಒಂದೇ ನಿಷ್ಠೆಯುಳ್ಳವೋ, ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ನಿಷ್ಠೆಯುಳ್ಳವೋ? ಓ ಮುನಿಯೇ, ನಾನು ಕೇಳಿದಂತೆ ಅವುಗಳ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಹೇಳು.
12.359.3
कथं वैकारिको गच्छेत्पुरुषः पुरुषोत्तमम् ।
वदस्व त्वं मया पृष्टः प्रवृत्तिं च यथाक्रमम् ॥ १२.३५९.३ ॥
ವೈಕಾರಿಕನಾದ ಪುರುಷನು ಪುರುಷೋತ್ತಮನನ್ನು ಹೇಗೆ ಸೇರುತ್ತಾನೆ? ನಾನು ಕೇಳಿದಂತೆ ನೀನು ಅದರ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಹೇಳು.
12.359.4
जज्ञे बहुज्ञं परमत्युदारं ।
यं द्वीपमध्ये सुतमात्मवन्तम्।
पराशरात्सत्यवती महर्षि ।
तस्मै नमोऽज्ञानतमोनुदाय ॥ १२.३५९.४ ॥
ಪರಾಶರರಿಂದ ಸತ್ಯವತಿಗೆ ದ್ವೀಪಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ, ಅತ್ಯಂತ ಉದಾರ, ಬಹುಜ್ಞ, ಆತ್ಮಸಂಯಮಿ ಪುತ್ರ. ಅಜ್ಞಾನದ ಕತ್ತಲನ್ನು ಓಡಿಸುವವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
12.359.5
पितामहाद्यं प्रवदन्ति षष्ठं ।
महर्षिमार्षेयविभूतियुक्तम्।
नारायणस्यांशजमेकपुत्रं ।
द्वैपायनं वेदमहानिधानम् ॥ १२.३५९.५ ॥
ಪಿತಾಮಹನ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಆದಿಯಿಂದ ಆರನೆಯವನೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುವ ಮಹರ್ಷಿ — ಋಷಿವಂಶದ ವೈಭವದಿಂದ ಕೂಡಿದ, ನಾರಾಯಣನ ಅಂಶದಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಏಕೈಕ ಪುತ್ರ, ವೇದದ ಮಹಾ ನಿಧಿ ದ್ವೈಪಾಯನ.
12.359.6
तमादिकालेषु महाविभूति ।
र्नारायणो ब्रह्म महानिधानम्।
ससर्ज पुत्रार्थमुदारतेजा ।
व्यासं महात्मानमजं पुराणम् ॥ १२.३५९.६ ॥
ಆದಿಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಮಹಾ ವೈಭವಶಾಲಿ, ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪ, ಮಹಾ ನಿಧಿಯಾದ ನಾರಾಯಣನು, ಉದಾರ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ, ಪುತ್ರನಿಗಾಗಿ ಆ ಮಹಾತ್ಮನೂ ಅಜನೂ ಪುರಾತನನೂ ಆದ ವ್ಯಾಸನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.
12.359.7
त्वयैव कथितः पूर्वं संभवो द्विजसत्तम ।
वसिष्ठस्य सुतः शक्तिः शक्तिपुत्रः पराशरः ॥ १२.३५९.७ ॥
ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ನೀವು ಮೊದಲೇ ಅವರ ಜನ್ಮವನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದೀರಿ: ವಸಿಷ್ಠನ ಮಗ ಶಕ್ತಿ, ಶಕ್ತಿಯ ಮಗ ಪರಾಶರ.
12.359.8
पराशरस्य दायादः कृष्णद्वैपायनो मुनिः ।
भूयो नारायणसुतं त्वमेवैनं प्रभाषसे ॥ १२.३५९.८ ॥
ಪರಾಶರನ ಮಗನಾದ ಮುನಿ ಕೃಷ್ಣದ್ವೈಪಾಯನ; ಆತನನ್ನೇ ನೀವು ಮತ್ತೆ ನಾರಾಯಣನ ಮಗನೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೀರಿ.
12.359.9
किमतः पूर्वकं जन्म व्यासस्यामिततेजसः ।
कथयस्वोत्तममते जन्म नारायणोद्भवम् ॥ १२.३५९.९ ॥
ಉತ್ತಮ ಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳವರೇ, ಅಪಾರ ತೇಜಸ್ವಿ ವ್ಯಾಸರ ಇದಕ್ಕೂ ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮ ಯಾವುದು? ನಾರಾಯಣನಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಅವರ ಜನ್ಮವನ್ನು ಹೇಳಿ.
12.359.10
वेदार्थवेत्तुव्यासस्य धर्मिष्ठस्य तपोनिधेः ।
गुरोर्मे ज्ञाननिष्ठस्य हिमवत्पाद आसतः ॥ १२.३५९.१० ॥
ವೇದಾರ್ಥವನ್ನು ಬಲ್ಲವರೂ, ಧರ್ಮಿಷ್ಠರೂ, ತಪಸ್ಸಿನ ನಿಧಿಯೂ, ಜ್ಞಾನನಿಷ್ಠರೂ ಆದ ನನ್ನ ಗುರು ವ್ಯಾಸರು ಹಿಮಾಲಯದ ತಪ್ಪಲಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದರು.
12.359.11
कृत्वा भारतमाख्यानं तपः श्रान्तस्य धीमतः ।
शुश्रूषां तत्परा राजन्कृतवन्तो वयं तदा ॥ १२.३५९.११ ॥
ರಾಜನೇ, ಭಾರತ ಆಖ್ಯಾನವನ್ನು ರಚಿಸಿ, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ದಣಿದಿದ್ದ ಆ ಧೀಮಂತ ವ್ಯಾಸರ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಆಗ ನಾವು ತೊಡಗಿದ್ದೆವು.
12.359.12
सुमन्तुर्जैमिनिश्चैव पैलश्च सुदृढव्रतः ।
अहं चतुर्थः शिष्यो वै शुको व्यासात्मजस्तथा ॥ १२.३५९.१२ ॥
ಸುಮಂತು, ಜೈಮಿನಿ, ದೃಢವ್ರತ ಪೈಲ, ನಾಲ್ಕನೆಯ ಶಿಷ್ಯನಾದ ನಾನು, ವ್ಯಾಸರ ಮಗ ಶುಕ ಕೂಡ.
12.359.13
एभिः परिवृतो व्यासः शिष्यैः पञ्चभिरुत्तमैः ।
शुशुभे हिमवत्पादे भूतैर्भूतपतिर्यथा ॥ १२.३५९.१३ ॥
ಈ ಐವರು ಉತ್ತಮ ಶಿಷ್ಯರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ವ್ಯಾಸರು ಹಿಮಾಲಯದ ತಪ್ಪಲಿನಲ್ಲಿ ಭೂತಗಣಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ಭೂತಪತಿಯಂತೆ ಶೋಭಿಸಿದರು.
12.359.14
वेदानावर्तयन्साङ्गान्भारतार्थांश्च सर्वशः ।
तमेकमनसं दान्तं युक्ता वयमुपास्महे ॥ १२.३५९.१४ ॥
ಅಂಗಗಳೊಂದಿಗೆ ವೇದಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಭಾರತದ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪಠಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಏಕಾಗ್ರಮನಸ್ಕ ಮತ್ತು ಸಂಯಮಿಯಾದ ಆತನನ್ನು ನಾವು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಉಪಾಸಿಸಿದೆವು.
12.359.15
कथान्तरेऽथकस्मिंश्चित्पृष्टोऽस्माभिर्द्विजोत्तमः ।
वेदार्थान्भारतार्थांश्च जन्म नारायणात्तथा ॥ १२.३५९.१५ ॥
ಒಂದು ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾತುಕತೆಯ ನಡುವೆ ನಾವು ಆ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನನ್ನು ವೇದಾರ್ಥಗಳು, ಭಾರತಾರ್ಥಗಳು ಮತ್ತು ನಾರಾಯಣನಿಂದ ಉದ್ಭವದ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದೆವು.
12.359.16
स पूर्वमुक्त्वा वेदार्थान्भारतार्थांश्च तत्त्ववित् ।
नारायणादिदं जन्म व्याहर्तुमुपचक्रमे ॥ १२.३५९.१६ ॥
ತತ್ತ್ವಜ್ಞರಾದ ಅವರು ಮೊದಲು ವೇದಾರ್ಥಗಳು ಮತ್ತು ಭಾರತಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಹೇಳಿ, ನಂತರ ನಾರಾಯಣನಿಂದ ಈ ಉದ್ಭವವನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.
12.359.17
शृणुध्वमाख्यानवरमिदमार्षेयमुत्तमम् ।
आदिकालोद्भवं विप्रास्तपसाऽधिगतं मया ॥ १२.३५९.१७ ॥
ಓ ವಿಪ್ರರೇ, ಆದಿಕಾಲದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ, ಋಷಿ ಪರಂಪರೆಯ ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆಖ್ಯಾನವನ್ನು ಕೇಳಿರಿ; ನಾನು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಇದನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ.
12.359.18
प्राप्ते प्रजाविसर्गे वै सप्तमे पद्मसंभवे ।
नारायणो महायोगी शभाशुभविवर्जितः ॥ १२.३५९.१८ ॥
ಪದ್ಮಸಂಭವನ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಏಳನೆಯ ಕಾಲ ಬಂದಾಗ, ಶುಭಾಶುಭಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದ ಮಹಾಯೋಗಿ ನಾರಾಯಣ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡನು.
12.359.19
ससृजे नाभितः पूर्वं ब्रह्माणममितप्रभः ।
ततः स प्रादुरभवदथैनं वाक्यमब्रवीत् ॥ १२.३५९.१९ ॥
ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ಸಿನವನು ಮೊದಲು ನಾಭಿಯಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಆಗ ಅವನು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾಗಿ ಅವನಿಗೆ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
12.359.20
मम त्वं नाभितो जातः प्रजासर्गकरः प्रभुः ।
सृज प्रजास्त्वं विविधा ब्रह्मन्सजडपण्डिताः ॥ १२.३५९.२० ॥
ನನ್ನ ನಾಭಿಯಿಂದ ಜನಿಸಿದ ನೀನು ಪ್ರಜಾಸೃಷ್ಟಿಯ ಪ್ರಭು. ಬ್ರಹ್ಮನ್, ಮೂಢರು ಮತ್ತು ಪಂಡಿತರನ್ನೊಳಗೊಂಡ ವಿವಿಧ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ನೀನು ಸೃಷ್ಟಿಸು.
12.359.21
स एवमुक्तो विमुखश्चिन्ताव्याकुलमानसः ।
प्रणम्य वरदं देवमुवाच हरिमीश्वरम् ॥ १२.३५९.२१ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟವನು, ಚಿಂತೆಯಿಂದ ಕಲಕಿದ ಮನಸ್ಸಿನವನಾಗಿ, ಮುಖ ತಿರುಗಿಸಿ, ವರದಾಯಕ ದೇವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಈಶ್ವರನಾದ ಹರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
12.359.22
का शक्तिर्मम देवेश प्रजाः स्रष्टुं नमोस्तु ते ।
अप्रज्ञावानहं देव विधत्स्व यदनन्तरम् ॥ १२.३५९.२२ ॥
ದೇವೇಶನೇ, ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ನನಗೆಲ್ಲಿದೆ? ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ದೇವನೇ, ನಾನು ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದವನು; ಮುಂದೇನು ಮಾಡಬೇಕೆಂಬುದನ್ನು ನೀನೇ ವಿಧಿಸು.
12.359.23
स एवमुक्तो भगवान्भूत्वाऽथान्तर्हितस्ततः ।
चिन्तयामास देवेशो बुद्धिं बुद्धिमतांवरः।
स्वरूपिणी ततो बुद्धिरुपतस्थे हरिं प्रभुम् ॥ १२.३५९.२३ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಕೂಡಲೇ ಭಗವಂತನು ಅದೃಶ್ಯನಾದನು. ಆಗ ಬುದ್ಧಿವಂತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ದೇವೇಶನು ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿದನು. ಆಗ ರೂಪ ಧರಿಸಿದ ಬುದ್ಧಿ ಪ್ರಭು ಹರಿಯ ಬಳಿ ಬಂದಿತು.
12.359.24
योगेन चैनां निर्योगः स्वयं नियुयुजे तदा ।
स तामैश्वर्ययोगस्थां बुद्धिं गतिमतीं सतीम् ॥ १२.३५९.२४ ॥
ಆಗ ನಿರ್ಯೋಗನು (ಅಸಂಗನು) ತಾನೇ ಯೋಗದ ಮೂಲಕ ಅವಳನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸಿದನು. ಐಶ್ವರ್ಯ ಯೋಗದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ, ಚಲನಶೀಲ ಮತ್ತು ಸಾಧ್ವಿಯಾದ ಆ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಅವನು ನಿಯೋಜಿಸಿದನು.
12.359.25
उवाच वचनं देवो बुद्धिं वै प्रभुरव्ययः ।
ब्रह्माणं प्रविशस्वेति लोकसृष्ट्यर्थसिद्धये।
ततस्तमीश्वरादिष्टा बुद्धिः क्षिप्रं विवेश सा ॥ १२.३५९.२५ ॥
ಅವ್ಯಯನಾದ ಪ್ರಭುವಾದ ದೇವನು ಬುದ್ಧಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಲೋಕಸೃಷ್ಟಿಯ ಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸು.' ಆಗ ಈಶ್ವರನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಆ ಬುದ್ಧಿ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು.
12.359.26
अथैनं बुद्धिसंयुक्तं पुनः स ददृशे हरिः ।
भूयश्चैव वचः प्राह सृजेमा विविधाः प्रजाः ॥ १२.३५९.२६ ॥
ಆಗ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆತನನ್ನು ಹರಿ ಮತ್ತೆ ನೋಡಿದನು; ಮತ್ತೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಈ ವಿವಿಧ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸು.'
12.359.27
बाढमित्येव कृत्वाऽसौ यथाऽऽज्ञां शिरसा हरेः ।
एवमुक्त्वा स भगवांस्तत्रैवान्तरधायत ॥ १२.३५९.२७ ॥
'ಸರಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವನು ಹರಿಯ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ತಲೆಬಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಆ ಭಗವಂತನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅಂತರ್ಧಾನನಾದನು.
12.359.28
प्राप चैनं मुहूर्तेन स्वं स्थानं देवसंज्ञितम् ।
तां चैव प्रकृतिं प्राप्य एकीभावगतोऽभवत् ॥ १२.३५९.२८ ॥
ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಆತನು ತನ್ನ ದೇವಸಂಜ್ಞೆಯ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ತಲುಪಿದನು; ಆ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಪಡೆದು ಏಕೀಭಾವಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
12.359.29
अथास्य बुद्धिरभवत्पुनरन्या तदा किल ।
सृष्टाः प्रजा इमाः सर्वा ब्रह्मणा परमेष्ठिना ॥ १२.३५९.२९ ॥
ಆಗ ಆತನ ಬುದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಆಲೋಚನೆ ಉದಯಿಸಿತು — ಪರಮೇಷ್ಠಿಯಾದ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಜೆಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿವೆ ಎಂದು.
12.359.30
दैत्यदानवगन्धर्वरक्षोगणसमाकुला ।
जाता हीयं वसुमती भाराक्रान्ता तपस्विनी ॥ १२.३५९.३० ॥
ದೈತ್ಯ, ದಾನವ, ಗಂಧರ್ವ, ರಾಕ್ಷಸರ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಈ ವಸುಮತಿ ಜನಿಸಿದ್ದಾಳೆ — ಭಾರದಿಂದ ಆಕ್ರಾಂತಳಾದ ತಪಸ್ವಿನಿ.
12.359.31
बहवो बलिनः पृथ्व्यां दैत्यदानवराक्षसाः ।
भविष्यन्ति तपोयुक्ता वरानप्राप्स्यन्ति चोत्तमान् ॥ १२.३५९.३१ ॥
ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಬಲಿಷ್ಠ ದೈತ್ಯರು, ದಾನವರು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರು ಇರುವರು; ಅವರು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿದವರಾಗಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವರಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವರು.
12.359.32
अवश्यमेव तैः सर्वैर्वरदानेन दर्पितैः ।
बाधितव्याः सुरगणा ऋषयश्च तपोधनाः ॥ १२.३५९.३२ ॥
ವರದಾನದಿಂದ ಗರ್ವಿತರಾದ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಖಂಡಿತವಾಗಿ ದೇವಗಣಗಳನ್ನೂ ತಪೋಧನರಾದ ಋಷಿಗಳನ್ನೂ ಪೀಡಿಸುವರು.
12.359.33
तत्र न्याय्यमिदं कर्तुं भारावतरणं मया ।
अथ नानासमुद्भूतैर्वसुधायां यथाक्रमम् ॥ १२.३५९.३३ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಭಾರವನ್ನು ಇಳಿಸುವ ಈ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಮಾಡುವುದು ನ್ಯಾಯಯುತವಾಗಿದೆ; ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಾನಾ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಉದ್ಭವಿಸುವವರ ಮೂಲಕ ಕ್ರಮಾನುಸಾರ ಅದು ನೆರವೇರುವುದು.
12.359.34
निग्रहेण च पापानां साधूनां प्रग्रहेण च ।
इदं तपस्विनी सत्या धारयिष्यति मेदिनी ॥ १२.३५९.३४ ॥
ಪಾಪಿಗಳ ನಿಗ್ರಹದಿಂದಲೂ ಸಾಧುಗಳ ಪೋಷಣೆಯಿಂದಲೂ ಈ ತಪಸ್ವಿನಿಯಾದ, ಸತ್ಯವಾದ ಭೂದೇವಿ ಇದನ್ನು ಧರಿಸುವಳು.
12.359.35
मया ह्येषा हि ध्रियते पातालस्थेन भोगिना ।
तस्मात्पृथ्व्याः परित्राणं करिष्ये संभवं गतः ॥ १२.३५९.३५ ॥
ಪಾತಾಳದಲ್ಲಿರುವ ನಾಗನಾದ ನನ್ನಿಂದಲೇ ಇದು ಧರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಜನ್ಮವೆತ್ತಿ ಭೂಮಿಯ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಮಾಡುವೆನು.
12.359.36
एवं स चिन्तयित्वा तु भगवान्मघधुसूदनः ।
रुपाण्यनेकान्यसृजत्प्रादुर्भावभवाय सः ॥ १२.३५९.३६ ॥
ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿ, ಭಗವಾನ್ ಮಧುಸೂದನನು ಪ್ರಕಟಗೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ಜನ್ಮವೆತ್ತಲು ಅನೇಕ ರೂಪಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.
12.359.37
वाराहं नारसिहं च वामनं मानुषं तथा ।
एभिर्मया निहन्तव्याः दुर्विनीताः सुरारयः ॥ १२.३५९.३७ ॥
ವರಾಹ, ನರಸಿಂಹ, ವಾಮನ, ಮಾನುಷ ರೂಪಗಳಿಂದ ನಾನು ದುರ್ವಿನೀತ ಸುರಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಬೇಕು.
12.359.38
अथ भूयो जगत्स्रष्टा भोःशब्देनानुनादयन् ।
सरस्वतीमुच्चचार तत्र सारस्वतोऽभवत् ॥ १२.३५९.३८ ॥
ನಂತರ ಜಗತ್ಸ್ರಷ್ಟನು 'ಭೋಃ' ಶಬ್ದದಿಂದ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಾ ಸರಸ್ವತಿಯನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದನು; ಅಲ್ಲಿ ಸಾರಸ್ವತ ಹುಟ್ಟಿದನು.
12.359.39
अपान्तरतमा नाम सुतो वाक्संभवः प्रभोः ।
भूतभव्यभविष्यज्ञः सत्यवादी दृढव्रतः ॥ १२.३५९.३९ ॥
ಅಪಾಂತರತಮ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ, ಪ್ರಭುವಿನ ವಾಕ್ಕಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಪುತ್ರನಿದ್ದನು; ಅವನು ಭೂತ-ಭವಿಷ್ಯ-ವರ್ತಮಾನವನ್ನು ಬಲ್ಲವನು, ಸತ್ಯವಾದಿ, ದೃಢವ್ರತನು.
12.359.40
तमुवाच नतं मूर्ध्ना देवानामादिवरव्ययः ।
वेदाख्याने श्रुतिः कार्या त्वया मतिमतांवर ॥ १२.३५९.४० ॥
ದೇವತೆಗಳ ಆದಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಅವ್ಯಯನಾದವನು ತಲೆಬಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಬುದ್ಧಿವಂತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ವೇದಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ನೀನು ಶ್ರುತಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.'
12.359.41
तस्मात्कुरु यथाज्ञप्तं ममैतद्वचनं मुने ।
तेन भिन्नास्तदा वेदा मनोः स्वायंभुवेन्तरे ॥ १२.३५९.४१ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ, ಮುನಿಯೇ, ನಾನು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದಂತೆ ನನ್ನ ಈ ವಚನವನ್ನು ಮಾಡು; ಅದರಿಂದಲೇ ಸ್ವಾಯಂಭುವ ಮನುವಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ವೇದಗಳು ಆಗ ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು.
12.359.42
ततस्तुतोष भगवान्हरिस्तेनास्य कर्मणा ।
तपसा च सुतप्तेन यमेन नियमेन च ॥ १२.३५९.४२ ॥
ಆಗ ಭಗವಾನ್ ಹರಿ ಅವನ ಆ ಕರ್ಮದಿಂದ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಆಚರಿಸಿದ ತಪಸ್ಸು, ಯಮ ಮತ್ತು ನಿಯಮದಿಂದ ಸಂತುಷ್ಟನಾದನು.
12.359.43
मन्वन्तरेषु पुत्र त्वमेवं लोकप्रवर्तकः ।
भविष्यस्यचलो ब्रह्मन्नप्रधृष्यश्च नित्यशः ॥ १२.३५९.४३ ॥
ಮಗನೇ, ಮನ್ವಂತರಗಳಲ್ಲಿ ನೀನು ಹೀಗೆಯೇ ಲೋಕಗಳನ್ನು ನಡೆಸುವವನಾಗುವೆ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನೀನು ಸದಾ ಅಚಲನೂ ಅಜೇಯನೂ ಆಗಿರುವೆ.
12.359.44
पुनस्तिष्ये च संप्राप्ते कुरवो नाम भारताः ।
भविष्यन्ति महात्मानो राजानः प्रथिता भुवि ॥ १२.३५९.४४ ॥
ಮತ್ತೆ ತಿಷ್ಯ ಯುಗ ಬಂದಾಗ ಕುರು ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಭಾರತರು ಇರುವರು. ಅವರು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾದ ಮಹಾತ್ಮ ರಾಜರಾಗುವರು.
12.359.45
तेषां त्वत्तः प्रसूतानां कुलभेदो भविष्यति ।
परस्परविनाशार्थं त्वामृते द्विजसत्तम ॥ १२.३५९.४५ ॥
ನಿನ್ನಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಅವರ ನಡುವೆ ಕುಲಭೇದ ಉಂಟಾಗುವುದು; ಪರಸ್ಪರ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿ. ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನೇ, ನೀನು ಹೊರತು.
12.359.46
तत्राप्यनेकधा वेदान्भेत्स्यसे तपसाऽन्वितः ।
कृष्णे युगे च संप्राप्ते कृष्णवर्णो भविष्यसि ॥ १२.३५९.४६ ॥
ಅಲ್ಲಿಯೂ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ ನೀನು ವೇದಗಳನ್ನು ಅನೇಕ ರೀತಿ ವಿಭಾಗಿಸುವೆ. ಕೃಷ್ಣ ಯುಗ ಬಂದಾಗ ನೀನು ಕಪ್ಪು ವರ್ಣದವನಾಗುವೆ.
12.359.47
धर्माणां विविधानां च कर्ता ज्ञानकरस्तथा ।
भविष्यसि तपोयुक्तो न च रागाद्विमोक्ष्यसे ॥ १२.३५९.४७ ॥
ನೀನು ವಿವಿಧ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸುವವನು ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವವನಾಗುವೆ; ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದರೂ ರಾಗದಿಂದ ನೀನು ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ.
12.359.48
वीतरागश्च पुत्रस्ते परमात्मा भविष्यति ।
महेश्वरप्रसादेन नैतद्वचनमन्यथा ॥ १२.३५९.४८ ॥
ನಿನ್ನ ಮಗನು ವೀತರಾಗನಾದ ಪರಮಾತ್ಮನಾಗುವನು. ಮಹೇಶ್ವರನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಈ ಮಾತು ಬೇರೆಯಾಗದು.
12.359.49
यं मानसं वै प्रवदन्ति विप्राः ।
पितामहस्योत्तमबुद्धियुक्तम्।
वसिष्ठमग्र्यं च तपोनिधानं ।
यस्यातिसूर्यं व्यरिरिच्यते भाः ॥ १२.३५९.४९ ॥
ಪಿತಾಮಹನ (ಬ್ರಹ್ಮನ) ಉತ್ತಮ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವರೆಂದು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹೇಳುವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಸಿಷ್ಠರು, ತಪಸ್ಸಿನ ನಿಧಿ; ಅವರ ಪ್ರಭೆ ಸೂರ್ಯನನ್ನೂ ಮೀರಿಸುತ್ತದೆ.
12.359.50
तस्यान्वपे चापि ततो महर्षिः ।
पराशरो नाम महाप्रभावः।
पिता स ते वेदनिधिर्वरिष्ठो ।
महातपा वै तपसो निवासः ॥ १२.३५९.५० ॥
ಅವರ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಮಹಾಪ್ರಭಾವಶಾಲಿ ಮಹರ್ಷಿ ಪರಾಶರರು ಜನಿಸಿದರು. ಅವರು ನಿನ್ನ ತಂದೆ; ವೇದಗಳ ನಿಧಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠರು, ಮಹಾ ತಪಸ್ವಿ, ತಪಸ್ಸಿನ ನೆಲೆ.
12.359.51
कानीनगर्भः पितृकन्यकायां ।
तस्मादृषेस्त्वं भविता च पुत्रः ॥ १२.३५९.५१ ॥
ಕನ್ಯೆಯ (ಮದುವೆಯಾಗದ ಮಗಳ) ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ನೀನು ಆ ಋಷಿಯ ಮಗನಾಗುವೆ.
12.359.52
भूतभव्यभविष्याणां ज्ञानानां वेत्स्यसे गतिम् ।
ये ह्यतिक्रान्तकाः पूर्वं सहस्रसुगपर्ययाः ॥ १२.३५९.५२ ॥
ಭೂತ, ಭವಿಷ್ಯ, ವರ್ತಮಾನ ಜ್ಞಾನಗಳ ಗತಿಯನ್ನು ನೀನು ತಿಳಿಯುವೆ; ಹಿಂದೆ ಕಳೆದುಹೋದ ಸಾವಿರಾರು ಯುಗಚಕ್ರಗಳನ್ನು.
12.359.53
तांश्च सर्वान्मयोद्दिष्टान्द्रक्ष्यसे तपसाऽन्वितः ।
पुनर्द्रक्ष्यसि चानेकसहस्रयुगपर्ययान् ॥ १२.३५९.५३ ॥
ನಾನು ಹೇಳಿದ ಅವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿದವನಾಗಿ ನೀನು ನೋಡುವೆ; ಮತ್ತೆ ಅನೇಕ ಸಾವಿರ ಯುಗಚಕ್ರಗಳನ್ನೂ ನೋಡುವೆ.
12.359.54
अनादिनिधनं लोके चक्रहस्तं च मां मुने ।
अनुध्यानान्मम मुने नैतद्वचनमन्यथा।
भविष्यति महासत्व ख्यातिश्चाप्यतुला तव ॥ १२.३५९.५४ ॥
ಓ ಮುನಿ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಆದಿ-ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದವನಾಗಿ, ಚಕ್ರಹಸ್ತನಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ತಿಳಿ. ಓ ಮುನಿ, ನನ್ನ ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಈ ಮಾತು ಸುಳ್ಳಾಗದು. ಓ ಮಹಾಸತ್ವನೇ, ನಿನ್ನ ಖ್ಯಾತಿಯೂ ಅತುಲವಾಗುವುದು.
12.359.55
शनैश्चरः सूर्यपुत्रो भविष्यति मनुर्महान् ।
तस्मिन्मन्वन्तरे चैव मन्वादिगणपूर्वकः।
त्वमेव भविता वत्स मत्प्रसादान्न संशयः ॥ १२.३५९.५५ ॥
ಶನೈಶ್ಚರನು, ಸೂರ್ಯಪುತ್ರನು, ಮಹಾನ್ ಮನುವಾಗುವನು. ಆ ಮನ್ವಂತರದಲ್ಲಿ, ಮನು ಮೊದಲಾದ ಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ, ವತ್ಸನೇ, ನೀನೇ ಆಗುವೆ; ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ, ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
12.359.56
यत्किंचिद्विद्यते लोके सर्वं तन्मद्विचेष्टितम् ।
अन्यो ह्यन्यं चिन्तयति स्वच्छन्दं विदधाम्यहम् ॥ १२.३५९.५६ ॥
ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಏನು ಇದೆಯೋ ಅದೆಲ್ಲವೂ ನನ್ನ ಚಟುವಟಿಕೆಯೇ. ಒಬ್ಬನು ಇನ್ನೊಬ್ಬನನ್ನು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ನಾನು ನನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ವಿಧಿಸುತ್ತೇನೆ.
12.359.57
एवं सारस्वतमृषिमपांतरतमं तथा ।
युक्त्वा वचनमीशानः साधयस्वेत्यथाब्रवीत् ॥ १२.३५९.५७ ॥
ಹೀಗೆ ಸಾರಸ್ವತ ಋಷಿ ಅಪಾಂತರತಮರೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿ, ಈಶಾನನು 'ಇದನ್ನು ಸಾಧಿಸು' ಎಂದನು.
12.359.58
सोहं तस्य प्रसादेन देवस्य हरिमेधसः ।
अपांतरतमो नाम्ना ततो जातोऽऽज्ञया हरेः ॥ १२.३५९.५८ ॥
ಆ ನಾನು, ಹರಿಮೇಧಸ ದೇವನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ, ಅಪಾಂತರತಮ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ, ಆಗ ಹರಿಯ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದೆನು.
12.359.59
पुनश्च जातो विख्यातो वसिष्ठकुलनन्दनः ॥ १२.३५९.५९ ॥
ಮತ್ತೆ ವಸಿಷ್ಠ ಕುಲದ ಆನಂದವಾಗಿ, ಖ್ಯಾತನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದೆನು.
12.359.60
तदेतत्कथितं जन्म मया पूर्वकमात्ममः ।
नारायणप्रसादेन तदा नारायणांशजम् ॥ १२.३५९.६० ॥
ನನ್ನ ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮವನ್ನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದೆನು; ನಾರಾಯಣನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ, ಆಗ ನಾರಾಯಣನ ಅಂಶದಿಂದ ಜನಿಸಿದವನಾಗಿ.
12.359.61
मया हि सुमहत्तप्तं तपः परमदारुणम् ।
पुरा मतिमतां श्रेष्ठाः परमेण समाधिना ॥ १२.३५९.६१ ॥
ಬುದ್ಧಿವಂತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಹಿಂದೆ ನಾನು ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣವಾದ, ಘೋರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಪರಮ ಸಮಾಧಿಯಿಂದ ಆಚರಿಸಿದ್ದೆ.
12.359.62
एतद्वः कथितं सर्वं यन्मां पृच्छत पुत्रकाः ।
पूर्वजन्म भविष्यं च भक्तानां स्नेहतो मया ॥ १२.३५९.६२ ॥
ಮಕ್ಕಳೇ, ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಮಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ; ಭಕ್ತರ ಮೇಲಿನ ಸ್ನೇಹದಿಂದ ಪೂರ್ವಜನ್ಮ ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯವನ್ನೂ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ.
12.359.63
एष ते कथितः पूर्वः संभवोऽस्मद्गुरोर्नृप ।
व्यासस्याक्लिष्टमनसो यथा पृष्टः पुनः शृणु ॥ १२.३५९.६३ ॥
ಅರಸನೇ, ನಮ್ಮ ಗುರು ವ್ಯಾಸರ ಕಲಕದ ಮನಸ್ಸಿನ ಹುಟ್ಟಿನ ಈ ಪೂರ್ವ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಈಗ ಕೇಳಿದಂತೆ ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿ.
12.359.64
साङ्ख्यं योगः पाञ्चरात्रं वेदाः पाशुपतं तथा ।
ज्ञानान्येतानि राजर्षे विद्धि नानामतानि वै ॥ १२.३५९.६४ ॥
ಸಾಂಖ್ಯ, ಯೋಗ, ಪಾಂಚರಾತ್ರ, ವೇದಗಳು, ಪಾಶುಪತ — ರಾಜರ್ಷಿಯೇ, ಇವು ವಿಭಿನ್ನ ಮತಗಳ ಜ್ಞಾನಗಳೆಂದು ತಿಳಿ.
12.359.65
साङ्ख्यस्य वक्ता कपिलः परमर्षिः स उच्यते ।
हिरण्यगर्भो योगस्य वेत्ता नान्यः पुरातनः ॥ १२.३५९.६५ ॥
ಸಾಂಖ್ಯದ ಉಪದೇಶಕ ಪರಮರ್ಷಿ ಕಪಿಲನೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ಯೋಗವನ್ನು ತಿಳಿದವನು ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭ — ಅವನಿಗಿಂತ ಪ್ರಾಚೀನನು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ.
12.359.66
अपांतपतमाश्चैव वेदाचार्यः स उच्यते ।
प्राचीनगर्भं तमृषिं प्रवदन्तीह केचन ॥ १२.३५९.६६ ॥
ಅಪಾಂತರತಮನು ವೇದಗಳ ಆಚಾರ್ಯನೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ಇಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಆ ಋಷಿಯನ್ನು ಪ್ರಾಚೀನಗರ್ಭ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.
12.359.67
उमापतिर्भूतपतिः श्रीकण्ठो ब्रह्मणः सुतः ।
उक्तवानिदमव्यग्रो ज्ञानं पाशुपतं शिवः ॥ १२.३५९.६७ ॥
ಉಮಾಪತಿ, ಭೂತಪತಿ, ಶ್ರೀಕಂಠ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಗನಾದ ಶಿವನು ಶಾಂತಚಿತ್ತದಿಂದ ಈ ಪಾಶುಪತ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
12.359.68
पाञ्चरात्रस्य कृत्स्नस्य वक्ता तु भगवान्स्वयम् ।
सर्वेषु च नृपश्रेष्ठ ज्ञानेष्वेतेषु दृश्यते ॥ १२.३५९.६८ ॥
ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಸಮಸ್ತ ಪಾಂಚರಾತ್ರದ ವಕ್ತಾರನು ಸ್ವಯಂ ಭಗವಂತನೇ; ಈ ಎಲ್ಲಾ ಜ್ಞಾನಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅವನೇ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ.
12.359.69
यथागमं यथाज्ञानं निष्ठा नारायणः प्रभुः ।
न चैनमेवं जानन्ति तमोभूता विशांपते ॥ १२.३५९.६९ ॥
ಆಗಮ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನದ ಪ್ರಕಾರ ಪ್ರಭು ನಾರಾಯಣನೇ ಪರಮ ಆಶ್ರಯ; ಆದರೆ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಆವೃತರಾದವರು ಅವನನ್ನು ಹೀಗೆ ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ, ಪ್ರಜಾಪತಿಯೇ.
12.359.70
तमेव शास्त्रकर्तारं प्रवदन्ति मनीषिणः ।
निष्ठां नारायणमृषिं नान्योस्तीति च वादिनः ॥ १२.३५९.७० ॥
ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅವನನ್ನೇ ಶಾಸ್ತ್ರಕರ್ತನೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಪರಮ ಆಶ್ರಯನಾದ ನಾರಾಯಣ ಋಷಿಯೇ ಎಂದೂ ಅವನಿಗಿಂತ ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲವೆಂದೂ ಮಾತನಾಡುವವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
12.359.71
निःसंशयेषु सर्वेषु नित्यं वसति वै हरिः ।
ससंशयान्हेतुबलान्नाध्यावसति माधवः ॥ १२.३५९.७१ ॥
ನಿಃಸಂಶಯವಾದ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲಿಯೂ ಹರಿ ಸದಾ ನೆಲೆಸಿರುತ್ತಾನೆ; ಸಂಶಯವುಳ್ಳವರ ತರ್ಕಬಲದಿಂದ ಮಾಧವನು ಅಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುವುದಿಲ್ಲ.
12.359.72
पाञ्चरात्रविदो ये तु यथाक्रमपरा नृप ।
एकान्तभावोपगतास्ते हरिं प्रविशन्ति वै ॥ १२.३५९.७२ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಪಾಂಚರಾತ್ರವನ್ನು ಬಲ್ಲವರು, ಕ್ರಮಾನುಸಾರ ನಿಷ್ಠರಾದವರು, ಏಕಾಂತ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದವರು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಹರಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ.
12.359.73
साङ्ख्यं च योगं च सनातने द्वे ।
वेदाश्च सर्वे निखिलेन राजन्।
सर्वैः समस्तैर्ऋषिभिर्निरुक्तो ।
नारायणो विश्वमिदं पुराणम् ॥ १२.३५९.७३ ॥
ಸಾಂಖ್ಯ ಮತ್ತು ಯೋಗ ಎಂಬ ಎರಡೂ ಸನಾತನವಾದವು; ಓ ರಾಜನೇ, ಎಲ್ಲಾ ವೇದಗಳೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ (ಅವನನ್ನೇ ಕುರಿತವು). ಎಲ್ಲಾ ಋಷಿಗಳಿಂದ ನಾರಾಯಣನೇ ಈ ಪುರಾತನ ವಿಶ್ವ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.
12.359.74
शुभाशुभं कर्म समीरितं य ।
त्प्रवर्तते सर्वलोकेषु किंचित्।
तस्मादृपेस्तद्भवतीति विद्या ।
द्दिव्यन्तरिक्षे भुवि चाप्सु चेति ॥ १२.३५९.७४ ॥
ಶುಭ ಮತ್ತು ಅಶುಭ ಕರ್ಮಗಳೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟವು, ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಏನು ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆಯೋ ಅದರಲ್ಲಿ ಪ್ರವರ್ತಿಸುತ್ತವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅದು ಋಷಿಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಈ ವಿದ್ಯೆ — ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ, ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಜಲಗಳಲ್ಲಿ.