Mahābhārata · Adhyāya 12.359
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.359.1
साख्यं योगः पाञ्चरात्रं वेदारण्यकमेव च ।
ज्ञानान्येतानि ब्रह्मर्षे लोकेषु प्रचरन्ति ह ॥ १२.३५९.१ ॥
O Sāṃkhya, o yoga, o Pāñcarātra e o Veda com o Āraṇyaka — estes saberes, ó sábio brâmane, circulam pelos mundos.
12.359.2
किमेतान्येकनिष्ठानिं पृथङ्निष्ठानि वा मुने ।
प्रब्रूहि वै मया पृष्टः प्रवृत्तिं च यथाक्रमम् ॥ १२.३५९.२ ॥
Estes têm uma só meta, ou metas separadas? Ó sábio, já que te pergunto, explica-me também o seu curso em ordem.
12.359.3
कथं वैकारिको गच्छेत्पुरुषः पुरुषोत्तमम् ।
वदस्व त्वं मया पृष्टः प्रवृत्तिं च यथाक्रमम् ॥ १२.३५९.३ ॥
Como pode a pessoa criada alcançar o Puruṣottama? Diz-me, já que pergunto, o seu curso em ordem.
12.359.4
जज्ञे बहुज्ञं परमत्युदारं ।
यं द्वीपमध्ये सुतमात्मवन्तम्।
पराशरात्सत्यवती महर्षि ।
तस्मै नमोऽज्ञानतमोनुदाय ॥ १२.३५९.४ ॥
O filho nascido de Parāśara em Satyavatī no meio da ilha — sumamente magnânimo, muito erudito, senhor de si, o grande sábio. Honra a ele, dissipador das trevas da ignorância.
12.359.5
पितामहाद्यं प्रवदन्ति षष्ठं ।
महर्षिमार्षेयविभूतियुक्तम्।
नारायणस्यांशजमेकपुत्रं ।
द्वैपायनं वेदमहानिधानम् ॥ १२.३५९.५ ॥
Dizem que ele é o sexto desde o primeiro da linhagem do avô — o grande sábio dotado do esplendor da linhagem dos ṛṣi, o único filho nascido de uma parte de Nārāyaṇa, Dvaipāyana, o grande tesouro do Veda.
12.359.6
तमादिकालेषु महाविभूति ।
र्नारायणो ब्रह्म महानिधानम्।
ससर्ज पुत्रार्थमुदारतेजा ।
व्यासं महात्मानमजं पुराणम् ॥ १२.३५९.६ ॥
Nas primeiras eras, Nārāyaṇa — de grande glória, Brahman e grande tesouro — com esplendor magnânimo criou, para ter um filho, aquele grande espírito Vyāsa, não nascido e antigo.
12.359.7
त्वयैव कथितः पूर्वं संभवो द्विजसत्तम ।
वसिष्ठस्य सुतः शक्तिः शक्तिपुत्रः पराशरः ॥ १२.३५९.७ ॥
Melhor dos duas vezes nascidos, já contaste o seu nascimento: Śakti, filho de Vasiṣṭha, e Parāśara, filho de Śakti.
12.359.8
पराशरस्य दायादः कृष्णद्वैपायनो मुनिः ।
भूयो नारायणसुतं त्वमेवैनं प्रभाषसे ॥ १२.३५९.८ ॥
O sábio Kṛṣṇa Dvaipāyana, herdeiro de Parāśara, é aquele a quem agora chamas de novo filho de Nārāyaṇa.
12.359.9
किमतः पूर्वकं जन्म व्यासस्यामिततेजसः ।
कथयस्वोत्तममते जन्म नारायणोद्भवम् ॥ १२.३५९.९ ॥
Qual foi o nascimento anterior de Vyāsa, de esplendor infinito? Ó sábio de mente elevada, conta o seu nascimento surgido de Nārāyaṇa.
12.359.10
वेदार्थवेत्तुव्यासस्य धर्मिष्ठस्य तपोनिधेः ।
गुरोर्मे ज्ञाननिष्ठस्य हिमवत्पाद आसतः ॥ १२.३५९.१० ॥
Meu mestre Vyāsa, conhecedor do sentido dos Vedas, o mais justo, tesouro de austeridade, devotado ao saber, sentou-se ao pé do Himālaya.
12.359.11
कृत्वा भारतमाख्यानं तपः श्रान्तस्य धीमतः ।
शुश्रूषां तत्परा राजन्कृतवन्तो वयं तदा ॥ १२.३५९.११ ॥
Ó rei, tendo composto a narrativa do Bhārata, o sábio Vyāsa estava exausto pela austeridade, e nós então nos dedicávamos a servi-lo.
12.359.12
सुमन्तुर्जैमिनिश्चैव पैलश्च सुदृढव्रतः ।
अहं चतुर्थः शिष्यो वै शुको व्यासात्मजस्तथा ॥ १२.३५९.१२ ॥
Sumantu, Jaimini e Paila de voto firme, eu o quarto discípulo, e também Śuka, filho de Vyāsa.
12.359.13
एभिः परिवृतो व्यासः शिष्यैः पञ्चभिरुत्तमैः ।
शुशुभे हिमवत्पादे भूतैर्भूतपतिर्यथा ॥ १२.३५९.१३ ॥
Cercado por estes cinco excelentes discípulos, Vyāsa brilhava ao pé do Himālaya, como o senhor dos seres entre suas criaturas.
12.359.14
वेदानावर्तयन्साङ्गान्भारतार्थांश्च सर्वशः ।
तमेकमनसं दान्तं युक्ता वयमुपास्महे ॥ १२.३५९.१४ ॥
Recitando completamente os Vedas com seus anexos e os sentidos do Bhārata, nós o servíamos devotadamente, ele de mente única e autodomado.
12.359.15
कथान्तरेऽथकस्मिंश्चित्पृष्टोऽस्माभिर्द्विजोत्तमः ।
वेदार्थान्भारतार्थांश्च जन्म नारायणात्तथा ॥ १२.३५९.१५ ॥
No decurso de uma conversa, em certo momento, perguntamos àquele melhor dos duas vezes nascidos sobre os significados dos Vedas e do Bhārata, e sobre o nascimento de Nārāyaṇa.
12.359.16
स पूर्वमुक्त्वा वेदार्थान्भारतार्थांश्च तत्त्ववित् ।
नारायणादिदं जन्म व्याहर्तुमुपचक्रमे ॥ १२.३५९.१६ ॥
Tendo primeiro exposto os significados dos Vedas e do Bhārata, aquele conhecedor da verdade começou a narrar este nascimento a partir de Nārāyaṇa.
12.359.17
शृणुध्वमाख्यानवरमिदमार्षेयमुत्तमम् ।
आदिकालोद्भवं विप्रास्तपसाऽधिगतं मया ॥ १२.३५९.१७ ॥
Ouvi, ó brâmanes, esta excelente e suprema narrativa dos videntes, nascida do tempo primordial, que obtive pela austeridade.
12.359.18
प्राप्ते प्रजाविसर्गे वै सप्तमे पद्मसंभवे ।
नारायणो महायोगी शभाशुभविवर्जितः ॥ १२.३५९.१८ ॥
Quando chegou a sétima emanação dos seres, nascida do lótus, apareceu Nārāyaṇa, o grande yogin, livre do bem e do mal.
12.359.19
ससृजे नाभितः पूर्वं ब्रह्माणममितप्रभः ।
ततः स प्रादुरभवदथैनं वाक्यमब्रवीत् ॥ १२.३५९.१९ ॥
Aquele de brilho sem limites criou primeiro Brahmā do umbigo. Então apareceu e lhe dirigiu estas palavras.
12.359.20
मम त्वं नाभितो जातः प्रजासर्गकरः प्रभुः ।
सृज प्रजास्त्वं विविधा ब्रह्मन्सजडपण्डिताः ॥ १२.३५९.२० ॥
Tu, nascido do meu umbigo, és o senhor que cria os seres. Ó Brahman, cria os seres diversos, tanto os tolos quanto os sábios.
12.359.21
स एवमुक्तो विमुखश्चिन्ताव्याकुलमानसः ।
प्रणम्य वरदं देवमुवाच हरिमीश्वरम् ॥ १२.३५९.२१ ॥
Assim interpelado, afastou-se com a mente agitada pela angústia, prostrou-se diante do deus concededor de dádivas e falou a Hari, o Senhor.
12.359.22
का शक्तिर्मम देवेश प्रजाः स्रष्टुं नमोस्तु ते ।
अप्रज्ञावानहं देव विधत्स्व यदनन्तरम् ॥ १२.३५९.२२ ॥
Ó senhor dos deuses, que poder tenho eu para criar os seres? Homenagem a ti. Ó deus, falta-me sabedoria; ordena o que deve vir depois.
12.359.23
स एवमुक्तो भगवान्भूत्वाऽथान्तर्हितस्ततः ।
चिन्तयामास देवेशो बुद्धिं बुद्धिमतांवरः।
स्वरूपिणी ततो बुद्धिरुपतस्थे हरिं प्रभुम् ॥ १२.३५९.२३ ॥
Assim interpelado, o bem-aventurado senhor desapareceu. Então o deus, o melhor dos sábios, refletiu sobre o intelecto, e o intelecto personificado aproximou-se do senhor Hari.
12.359.24
योगेन चैनां निर्योगः स्वयं नियुयुजे तदा ।
स तामैश्वर्ययोगस्थां बुद्धिं गतिमतीं सतीम् ॥ १२.३५९.२४ ॥
Então aquele que não está ligado a nada a atrelou ele mesmo pelo yoga: aquele intelecto, firme no yoga da soberania, ativo e fiel, pô-lo em ação.
12.359.25
उवाच वचनं देवो बुद्धिं वै प्रभुरव्ययः ।
ब्रह्माणं प्रविशस्वेति लोकसृष्ट्यर्थसिद्धये।
ततस्तमीश्वरादिष्टा बुद्धिः क्षिप्रं विवेश सा ॥ १२.३५९.२५ ॥
O deus, o senhor imperecível, disse estas palavras a Buddhi: 'Entra em Brahmā, para o cumprimento da criação dos mundos.' Então, dirigida pelo Senhor, aquela inteligência entrou rapidamente nele.
12.359.26
अथैनं बुद्धिसंयुक्तं पुनः स ददृशे हरिः ।
भूयश्चैव वचः प्राह सृजेमा विविधाः प्रजाः ॥ १२.३५९.२६ ॥
Então Hari o viu novamente, unido à inteligência, e falou outra vez: 'Cria estas diversas criaturas.'
12.359.27
बाढमित्येव कृत्वाऽसौ यथाऽऽज्ञां शिरसा हरेः ।
एवमुक्त्वा स भगवांस्तत्रैवान्तरधायत ॥ १२.३५९.२७ ॥
Dizendo 'Muito bem', curvou a cabeça ao comando de Hari. Tendo falado assim, o bem-aventurado senhor desapareceu ali mesmo.
12.359.28
प्राप चैनं मुहूर्तेन स्वं स्थानं देवसंज्ञितम् ।
तां चैव प्रकृतिं प्राप्य एकीभावगतोऽभवत् ॥ १२.३५९.२८ ॥
Num instante alcançou sua própria morada, chamada divina; e tendo atingido aquela natureza, tornou-se uno com ela.
12.359.29
अथास्य बुद्धिरभवत्पुनरन्या तदा किल ।
सृष्टाः प्रजा इमाः सर्वा ब्रह्मणा परमेष्ठिना ॥ १२.३५९.२९ ॥
Então surgiu em sua inteligência outro pensamento: que todas essas criaturas tinham sido criadas por Brahmā, o de assento supremo.
12.359.30
दैत्यदानवगन्धर्वरक्षोगणसमाकुला ।
जाता हीयं वसुमती भाराक्रान्ता तपस्विनी ॥ १२.३५९.३० ॥
Esta Vasumatī, abarrotada de hostes de Daityas, Dānavas, Gandharvas e Rākṣasas, veio à existência — sobrecarregada, a asceta.
12.359.31
बहवो बलिनः पृथ्व्यां दैत्यदानवराक्षसाः ।
भविष्यन्ति तपोयुक्ता वरानप्राप्स्यन्ति चोत्तमान् ॥ १२.३५९.३१ ॥
Muitos poderosos daityas, dānavas e rākṣasas haverá na terra; dotados de austeridade, obterão excelentes dádivas.
12.359.32
अवश्यमेव तैः सर्वैर्वरदानेन दर्पितैः ।
बाधितव्याः सुरगणा ऋषयश्च तपोधनाः ॥ १२.३५९.३२ ॥
Movidos pelo orgulho das dádivas, todos eles certamente oprimirão as hostes dos deuses e os sábios cuja riqueza é a austeridade.
12.359.33
तत्र न्याय्यमिदं कर्तुं भारावतरणं मया ।
अथ नानासमुद्भूतैर्वसुधायां यथाक्रमम् ॥ १२.३५९.३३ ॥
Por isso é justo que eu realize este alívio do fardo, por meio daqueles que nascem em muitas formas sobre a terra, na ordem devida.
12.359.34
निग्रहेण च पापानां साधूनां प्रग्रहेण च ।
इदं तपस्विनी सत्या धारयिष्यति मेदिनी ॥ १२.३५९.३४ ॥
Pela contenção dos maus e pelo apoio aos bons, esta terra austera e verdadeira o sustentará.
12.359.35
मया ह्येषा हि ध्रियते पातालस्थेन भोगिना ।
तस्मात्पृथ्व्याः परित्राणं करिष्ये संभवं गतः ॥ १२.३५९.३५ ॥
Ela é sustentada por mim, a serpente que habita o submundo; por isso, tendo nascido, protegerei a terra.
12.359.36
एवं स चिन्तयित्वा तु भगवान्मघधुसूदनः ।
रुपाण्यनेकान्यसृजत्प्रादुर्भावभवाय सः ॥ १२.३५९.३६ ॥
Tendo refletido assim, o bendito Madhusūdana criou muitas formas para sua manifestação e nascimento.
12.359.37
वाराहं नारसिहं च वामनं मानुषं तथा ।
एभिर्मया निहन्तव्याः दुर्विनीताः सुरारयः ॥ १२.३५९.३७ ॥
Pelas formas de javali, homem-leão, anão e humano, devo matar estes arrogantes inimigos dos deuses.
12.359.38
अथ भूयो जगत्स्रष्टा भोःशब्देनानुनादयन् ।
सरस्वतीमुच्चचार तत्र सारस्वतोऽभवत् ॥ १२.३५९.३८ ॥
Então o criador do mundo, fazendo ressoar o som 'bhoḥ', proferiu Sarasvatī em alta voz, e ali surgiu Sārasvata.
12.359.39
अपान्तरतमा नाम सुतो वाक्संभवः प्रभोः ।
भूतभव्यभविष्यज्ञः सत्यवादी दृढव्रतः ॥ १२.३५९.३९ ॥
Havia um filho do Senhor, nascido da palavra, chamado Apāntaratamas, que conhecia o passado, o presente e o futuro, falava a verdade e era firme em seus votos.
12.359.40
तमुवाच नतं मूर्ध्ना देवानामादिवरव्ययः ।
वेदाख्याने श्रुतिः कार्या त्वया मतिमतांवर ॥ १२.३५९.४० ॥
O primeiro, o melhor e o imperecível dos deuses disse-lhe, ele inclinado com a cabeça: 'Melhor dos sábios, na exposição dos Vedas deves estabelecer a śruti.'
12.359.41
तस्मात्कुरु यथाज्ञप्तं ममैतद्वचनं मुने ।
तेन भिन्नास्तदा वेदा मनोः स्वायंभुवेन्तरे ॥ १२.३५९.४१ ॥
Portanto, ó sábio, cumpre conforme ordenei esta minha palavra; pois por isso os Vedas foram então divididos no período de Manu Svāyambhuva.
12.359.42
ततस्तुतोष भगवान्हरिस्तेनास्य कर्मणा ।
तपसा च सुतप्तेन यमेन नियमेन च ॥ १२.३५९.४२ ॥
Então o Senhor Hari se agradou de sua ação, de sua austeridade bem praticada, de sua contenção e observância.
12.359.43
मन्वन्तरेषु पुत्र त्वमेवं लोकप्रवर्तकः ।
भविष्यस्यचलो ब्रह्मन्नप्रधृष्यश्च नित्यशः ॥ १२.३५९.४३ ॥
Filho, nos manvantaras serás assim o promotor dos mundos. Ó brâmane, serás sempre imóvel e invencível.
12.359.44
पुनस्तिष्ये च संप्राप्ते कुरवो नाम भारताः ।
भविष्यन्ति महात्मानो राजानः प्रथिता भुवि ॥ १२.३५९.४४ ॥
Novamente, quando chegar a era Tiṣya, haverá bharatas chamados kurus; serão reis magnânimos e renomados na terra.
12.359.45
तेषां त्वत्तः प्रसूतानां कुलभेदो भविष्यति ।
परस्परविनाशार्थं त्वामृते द्विजसत्तम ॥ १२.३५९.४५ ॥
Entre os que nascerem de ti, haverá uma divisão da linhagem, para a sua mútua destruição — exceto tu, o melhor dos duas vezes nascidos.
12.359.46
तत्राप्यनेकधा वेदान्भेत्स्यसे तपसाऽन्वितः ।
कृष्णे युगे च संप्राप्ते कृष्णवर्णो भविष्यसि ॥ १२.३५९.४६ ॥
Ali também, dotado de austeridade, dividirás os Vedas de muitas maneiras; e quando chegar a era Kṛṣṇa, serás de cor escura.
12.359.47
धर्माणां विविधानां च कर्ता ज्ञानकरस्तथा ।
भविष्यसि तपोयुक्तो न च रागाद्विमोक्ष्यसे ॥ १२.३५९.४७ ॥
Serás o executor de muitos deveres e, igualmente, o produtor do conhecimento; dotado de austeridade, contudo não serás libertado do apego.
12.359.48
वीतरागश्च पुत्रस्ते परमात्मा भविष्यति ।
महेश्वरप्रसादेन नैतद्वचनमन्यथा ॥ १२.३५९.४८ ॥
E teu filho será um eu supremo livre de paixão; pela graça de Maheśvara, esta palavra não será de outro modo.
12.359.49
यं मानसं वै प्रवदन्ति विप्राः ।
पितामहस्योत्तमबुद्धियुक्तम्।
वसिष्ठमग्र्यं च तपोनिधानं ।
यस्यातिसूर्यं व्यरिरिच्यते भाः ॥ १२.३५९.४९ ॥
Aquele a quem os brâmanes chamam de nascido da mente, dotado da suprema inteligência do Avô, o excelso Vasiṣṭha, tesouro de austeridade, cujo esplendor supera até o sol.
12.359.50
तस्यान्वपे चापि ततो महर्षिः ।
पराशरो नाम महाप्रभावः।
पिता स ते वेदनिधिर्वरिष्ठो ।
महातपा वै तपसो निवासः ॥ १२.३५९.५० ॥
Em sua linhagem surgiu depois o grande sábio Parāśara, de grande poder. Ele é teu pai: tesouro dos Vedas, o mais excelso, de grande austeridade, morada da ascese.
12.359.51
कानीनगर्भः पितृकन्यकायां ।
तस्मादृषेस्त्वं भविता च पुत्रः ॥ १२.३५९.५१ ॥
Nascido do ventre de uma donzela, serás filho daquele sábio.
12.359.52
भूतभव्यभविष्याणां ज्ञानानां वेत्स्यसे गतिम् ।
ये ह्यतिक्रान्तकाः पूर्वं सहस्रसुगपर्ययाः ॥ १२.३५९.५२ ॥
Conhecerás o curso do saber do passado, do futuro e do presente, e daqueles milhares de ciclos de eras que passaram antes.
12.359.53
तांश्च सर्वान्मयोद्दिष्टान्द्रक्ष्यसे तपसाऽन्वितः ।
पुनर्द्रक्ष्यसि चानेकसहस्रयुगपर्ययान् ॥ १२.३५९.५३ ॥
Todas aquelas coisas por mim declaradas verás, dotado de austeridade; e de novo verás os ciclos de muitos milhares de eras.
12.359.54
अनादिनिधनं लोके चक्रहस्तं च मां मुने ।
अनुध्यानान्मम मुने नैतद्वचनमन्यथा।
भविष्यति महासत्व ख्यातिश्चाप्यतुला तव ॥ १२.३५९.५४ ॥
Ó sábio, saibas que no mundo sou sem princípio nem fim, portando o disco. Ó sábio, pela minha meditação esta palavra não será de outro modo. Ó de grande espírito, também tua fama será incomparável.
12.359.55
शनैश्चरः सूर्यपुत्रो भविष्यति मनुर्महान् ।
तस्मिन्मन्वन्तरे चैव मन्वादिगणपूर्वकः।
त्वमेव भविता वत्स मत्प्रसादान्न संशयः ॥ १२.३५९.५५ ॥
Śanaiścara, filho do Sol, será o grande Manu. Naquele manvantara, junto com Manu e a hoste de seres que começa com ele, tu mesmo, querido filho, o serás, pela minha graça; não há dúvida.
12.359.56
यत्किंचिद्विद्यते लोके सर्वं तन्मद्विचेष्टितम् ।
अन्यो ह्यन्यं चिन्तयति स्वच्छन्दं विदधाम्यहम् ॥ १२.३५९.५६ ॥
Tudo o que existe no mundo é um movimento da minha atividade. Um pensa no outro, mas eu ordeno à minha vontade.
12.359.57
एवं सारस्वतमृषिमपांतरतमं तथा ।
युक्त्वा वचनमीशानः साधयस्वेत्यथाब्रवीत् ॥ १२.३५९.५७ ॥
Assim, tendo se dirigido com estas palavras ao sábio sārasvata Apāṃtaratamas, o Senhor disse: 'Cumpre isto.'
12.359.58
सोहं तस्य प्रसादेन देवस्य हरिमेधसः ।
अपांतरतमो नाम्ना ततो जातोऽऽज्ञया हरेः ॥ १२.३५९.५८ ॥
Eu, pela graça daquele deus Hari-medhas, nasci então, por ordem de Hari, sob o nome de Apāṃtaratamas.
12.359.59
पुनश्च जातो विख्यातो वसिष्ठकुलनन्दनः ॥ १२.३५९.५९ ॥
E novamente nasci, renomado, a alegria da família de Vasiṣṭha.
12.359.60
तदेतत्कथितं जन्म मया पूर्वकमात्ममः ।
नारायणप्रसादेन तदा नारायणांशजम् ॥ १२.३५९.६० ॥
Assim contei meu nascimento anterior, pela graça de Nārāyaṇa, quando nasci de uma porção de Nārāyaṇa.
12.359.61
मया हि सुमहत्तप्तं तपः परमदारुणम् ।
पुरा मतिमतां श्रेष्ठाः परमेण समाधिना ॥ १२.३५९.६१ ॥
Por mim, de fato, foi realizada uma austeridade muito grande e severíssima, outrora, ó melhores dos sábios, com suprema concentração.
12.359.62
एतद्वः कथितं सर्वं यन्मां पृच्छत पुत्रकाः ।
पूर्वजन्म भविष्यं च भक्तानां स्नेहतो मया ॥ १२.३५९.६२ ॥
Tudo isto vos foi narrado, ó filhos, tudo o que me perguntastes: o nascimento anterior e também o futuro, por afeto aos devotos.
12.359.63
एष ते कथितः पूर्वः संभवोऽस्मद्गुरोर्नृप ।
व्यासस्याक्लिष्टमनसो यथा पृष्टः पुनः शृणु ॥ १२.३५९.६३ ॥
Esta origem anterior de nosso mestre Vyāsa, de mente inquieta não, foi-vos narrada, ó rei; agora ouvi de novo, como pedistes.
12.359.64
साङ्ख्यं योगः पाञ्चरात्रं वेदाः पाशुपतं तथा ।
ज्ञानान्येतानि राजर्षे विद्धि नानामतानि वै ॥ १२.३५९.६४ ॥
Sāṅkhya, yoga, Pāñcarātra, os Vedas e também o Pāśupata: sabei, ó régio sábio, que são conhecimentos de doutrinas diversas.
12.359.65
साङ्ख्यस्य वक्ता कपिलः परमर्षिः स उच्यते ।
हिरण्यगर्भो योगस्य वेत्ता नान्यः पुरातनः ॥ १२.३५९.६५ ॥
O mestre do Sāṅkhya é dito Kapila, o sábio supremo; o conhecedor do yoga é Hiraṇyagarbha, nenhum outro é mais antigo.
12.359.66
अपांतपतमाश्चैव वेदाचार्यः स उच्यते ।
प्राचीनगर्भं तमृषिं प्रवदन्तीह केचन ॥ १२.३५९.६६ ॥
Apāntaratamas também é chamado mestre dos Vedas; e aqui alguns chamam esse sábio de Prācīnagarbha.
12.359.67
उमापतिर्भूतपतिः श्रीकण्ठो ब्रह्मणः सुतः ।
उक्तवानिदमव्यग्रो ज्ञानं पाशुपतं शिवः ॥ १२.३५९.६७ ॥
Umāpati, Bhūtapati, Śrīkaṇṭha, Śiva, filho de Brahmā, declarou com calma este conhecimento do Pāśupata.
12.359.68
पाञ्चरात्रस्य कृत्स्नस्य वक्ता तु भगवान्स्वयम् ।
सर्वेषु च नृपश्रेष्ठ ज्ञानेष्वेतेषु दृश्यते ॥ १२.३५९.६८ ॥
Ó melhor dos reis, o próprio Senhor é o narrador de todo o Pāñcarātra, e em todos estes conhecimentos ele é visto.
12.359.69
यथागमं यथाज्ञानं निष्ठा नारायणः प्रभुः ।
न चैनमेवं जानन्ति तमोभूता विशांपते ॥ १२.३५९.६९ ॥
Segundo as escrituras e o conhecimento, o Senhor Nārāyaṇa é o refúgio supremo; mas os que estão tomados pelas trevas não o conhecem assim, ó senhor do povo.
12.359.70
तमेव शास्त्रकर्तारं प्रवदन्ति मनीषिणः ।
निष्ठां नारायणमृषिं नान्योस्तीति च वादिनः ॥ १२.३५९.७० ॥
Os sábios o chamam, de fato, o autor da escritura; os que assim dizem declaram que Nārāyaṇa, o vidente, é o refúgio supremo, e que não há outro.
12.359.71
निःसंशयेषु सर्वेषु नित्यं वसति वै हरिः ।
ससंशयान्हेतुबलान्नाध्यावसति माधवः ॥ १२.३५९.७१ ॥
Em todas as coisas isentas de dúvida, Hari sempre habita; mas Mādhava não permanece nos que duvidam, pela força do argumento.
12.359.72
पाञ्चरात्रविदो ये तु यथाक्रमपरा नृप ।
एकान्तभावोपगतास्ते हरिं प्रविशन्ति वै ॥ १२.३५९.७२ ॥
Ó rei, os que conhecem o Pāñcarātra e se dedicam na ordem devida, tendo alcançado a devoção exclusiva, de fato entram em Hari.
12.359.73
साङ्ख्यं च योगं च सनातने द्वे ।
वेदाश्च सर्वे निखिलेन राजन्।
सर्वैः समस्तैर्ऋषिभिर्निरुक्तो ।
नारायणो विश्वमिदं पुराणम् ॥ १२.३५९.७३ ॥
Sāṅkhya e yoga, ambos são eternos; e todos os Vedas, ó rei, inteiramente (dizem respeito a ele). Por todos os sábios Nārāyaṇa foi declarado este universo antigo.
12.359.74
शुभाशुभं कर्म समीरितं य ।
त्प्रवर्तते सर्वलोकेषु किंचित्।
तस्मादृपेस्तद्भवतीति विद्या ।
द्दिव्यन्तरिक्षे भुवि चाप्सु चेति ॥ १२.३५९.७४ ॥
Qualquer ação boa e má que tenha sido declarada procede no que quer que aconteça em todos os mundos. Portanto, este é o conhecimento de que isso provém do vidente — no céu, na atmosfera, na terra e nas águas.