மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.361
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.361.1
शृणु पुत्र यथाह्येष पुरुषः शाश्वतोऽव्ययः ।
अक्षयश्चाप्रमेयश्च सर्वगश्च निरुच्यते ॥ १२.३६१.१ ॥
மகனே, கேள். இந்தப் புருஷன் நித்தியமானவன், அழியாதவன், குறைவற்றவன், அளவிட முடியாதவன், எங்கும் நிறைந்தவன் என்று சொல்லப்படுகிறான்.
12.361.2
न स शक्यस्त्वया द्रष्टुं मयाऽन्यैर्वाऽपि सत्तम ।
सगुणैर्निर्गुणैर्विश्वो ज्ञानदृश्यो ह्यसौ स्मृतः ॥ १२.३६१.२ ॥
நல்லோரில் சிறந்தவனே, உன்னாலோ, என்னாலோ, மற்றவர்களாலோ அவனைக் காண முடியாது. குணங்களுடனோ குணமற்றோ, அவன் விசுவம்; அறிவினால் மட்டுமே காணப்படுபவன் என நினைக்கப்படுகிறான்.
12.361.3
अशरीरः शरीरेषु सर्वेषु निवसत्यसौ ।
वसन्नपि शरीरेषु न स लिप्यति कर्मभिः ॥ १२.३६१.३ ॥
உடலற்றவன் ஆயினும் அவன் எல்லா உடல்களிலும் வசிக்கிறான். உடல்களில் வசித்தாலும் அவன் செயல்களால் பற்றப்படுவதில்லை.
12.361.4
ममान्तरात्मा तव च ये चान्ये देहसंज्ञिताः ।
सर्वेषां साक्षिभूतोऽसौ न ग्राह्यः केनचिक्वचित् ॥ १२.३६१.४ ॥
என் உள்ளுறை ஆன்மா, உன்னுடையதும், உடல் என்று அழைக்கப்படும் மற்றவையுமான அனைத்திற்கும் சாட்சியாக இருப்பவன் அவனே. அவன் எவராலும், எங்கும், பற்றப்படக்கூடியவன் அல்ல.
12.361.5
विश्वमूर्धा विश्वभुजो विश्वपादाक्षिनासिकः ।
एकश्चरति क्षेत्रेषु स्वैरचारी यथासुखम् ॥ १२.३६१.५ ॥
எங்கும் தலையும், எங்கும் கைகளும், எங்கும் கால்களும், கண்களும், மூக்குகளும் உடையவன் — அவன் ஒருவனே களங்களில் விரும்பியபடி சுதந்திரமாக உலவுகிறான்.
12.361.6
क्षेत्राणि हि शरीराणि बीजं चापि शुभाशुभम् ।
तानि वेत्ति स योगात्मा ततः क्षेत्रज्ञ उच्यते ॥ १२.३६१.६ ॥
உடல்களே களங்கள்; நல்லதும் தீயதுமான செயல்களே விதை. அவற்றையெல்லாம் அறிகின்ற யோகாத்மாவே ஆதலால் 'களத்தை அறிபவன்' என்று சொல்லப்படுகிறான்.
12.361.7
नागतिर्न गतिस्तस्य ज्ञेया भूतेषु केनचित् ।
साङ्ख्येन विधिना चैव योगेन च यथाक्रमम् ॥ १२.३६१.७ ॥
அவனுடைய வருகையும் இல்லை, போக்கும் இல்லை; உயிரினங்களில் எவராலும் அது அறியப்படுவதில்லை. சாங்கியம் என்ற வழியாலும் யோகத்தாலும், முறைப்படி (அறியப்படுகிறது).
12.361.8
चिन्तयामि गतिं चास्य न गतिं वेद्मि चोत्तराम् ।
यथाज्ञानं तु वक्ष्यामि पुरुषं तु सनातनम् ॥ १२.३६१.८ ॥
அவனுடைய வழியை நான் சிந்திக்கிறேன்; ஆனால் அவனுடைய மேலான வழியை நான் அறியேன். ஆயினும் என் அறிவுக்கு ஏற்ப, அந்த நித்திய புருஷனைப் பற்றிச் சொல்வேன்.
12.361.9
तस्यैकत्वं महत्त्वं च स चैकः पुरुषः स्मृतः ।
महापुरुषशब्दं स बिभर्त्येकः सनातनः ॥ १२.३६१.९ ॥
அவனுடைய ஒருமையும் மகத்துவமும் உண்டு; அவனே ஒப்பற்ற புருஷன் என நினைவுகூரப்படுகிறான். அந்த ஒருவனே நித்தியன், 'மகாபுருஷன்' என்ற பெயரைத் தாங்குகிறான்.
12.361.10
स्तं निर्गुणं पुरुषं चाविशन्ति ॥ १२.३६१.१० ॥
புகழப்பட்ட, குணமற்ற புருஷனில் அவர்கள் நுழைகிறார்கள்.
12.361.11
हित्वा गुणमयं सर्वं कर्मं हित्वा शुभाशुभम् ।
उभे सत्यानृते त्यक्त्वा एवं भवति निर्गुणः ॥ १२.३६१.११ ॥
குணமயமான அனைத்துச் செயல்களையும் கைவிட்டு, நன்மை தீமையைக் கைவிட்டு, உண்மை பொய் இரண்டையும் துறந்து — இவ்வாறு ஒருவன் குணமற்றவனாகிறான்.
12.361.12
अचिन्त्यं चापि तं ज्ञात्वा भावसूक्ष्मं चतुष्टयम् ।
विचरेद्योऽसमुन्नद्धः स गच्छेत्पुरुषं शुभम् ॥ १२.३६१.१२ ॥
அவனை சிந்திக்க முடியாதவனாக அறிந்து, நுண்ணிய நான்கு பாவங்களையும் அறிந்து, செருக்கற்றவனாக எவன் திரிகிறானோ, அவன் நலமான புருஷனை அடைகிறான்.
12.361.13
एकं हि परमात्मानं केचिदिच्छन्ति पण्डिताः ।
एकात्मानं तथाऽऽत्मानमपरेध्यात्मचिन्तकाः ॥ १२.३६१.१३ ॥
சிலர் அறிஞர்கள் ஒரே பரமாத்மாவை விரும்புகின்றனர்; வேறு சிலர் அதை ஒரே ஆத்மாவாகக் கருதுகின்றனர்; ஆன்ம சிந்தனையாளர்கள் அதை ஆத்மா என்கின்றனர்.
12.361.14
तत्र यः परमात्मा हि स नित्यो निर्गुणः स्मृतः ।
स हि नारायणो ज्ञेयः सर्वात्मा पुरुषो हि सः ॥ १२.३६१.१४ ॥
அவர்களுள் பரமாத்மா என்பவர் நித்தியமும் குணமற்றவருமாக நினைவு கூரப்படுகிறார். அவரே நாராயணர் என அறியத்தக்கவர்; அவரே அனைவரின் ஆத்மாவாகிய புருஷர்.
12.361.15
न लिप्यते फलैश्चापि पद्मपत्रमिवाम्भसा ।
कर्मात्मा त्वपरो योसौ मोक्षबन्धैः स युज्यते ॥ १२.३६१.१५ ॥
தாமரை இலை நீரால் நனையாதது போல, அவர் பலன்களால் பற்றப்படுவதில்லை. ஆனால் வேறொருவராகிய கர்மாத்மா விடுதலை மற்றும் பந்தத்துடன் இணைக்கப்படுகிறார்.
12.361.16
ससप्तदशकेनापि राशिना युज्यते च सः ।
एवं बहुविधः प्रोक्तः पुरुषस्ते यथाक्रमम् ॥ १२.३६१.१६ ॥
அவர் பதினேழாவது தொகுதியுடனும் இணைக்கப்படுகிறார். இவ்வாறு உனக்குப் புருஷனின் பல வகைகள் முறைப்படி கூறப்பட்டுள்ளன.
12.361.17
यत्तत्कृत्स्नं लोकतन्त्रस्य धाम ।
वेद्यं परं बोधनीयं च वेदैः।
मन्ता मन्तव्यं प्राशिता प्राशनीयं ।
घ्राता घ्रेयं स्पर्शिता स्पर्शनीयम् ॥ १२.३६१.१७ ॥
உலகத்தின் நிர்வாகத்தின் முழுமையான உறைவிடம், அறியத்தக்க மேலான பொருள், வேதங்களால் உணர்த்தப்பட வேண்டியது. சிந்திப்பவன் சிந்திக்கப்படுவது, உண்பவன் உண்ணப்படுவது, முகர்பவன் முகரப்படுவது, தொடுபவன் தொடப்படுவது.
12.361.18
द्रष्टा द्रष्टव्यं श्राविता श्रावणीयं ।
ज्ञाता ज्ञेयं सगुणं निर्गुणं च।
यद्वै प्रोक्तं तात सम्यक्प्रधानं ।
नित्यं चैतच्छाश्वतं चाव्ययं च ॥ १२.३६१.१८ ॥
காண்பவன் காணப்படுவது, கேட்பவன் கேட்கப்படுவது, அறிபவன் அறியப்படுவது; சகுணமும் நிர்குணமும். அன்பனே, முறையாகப் பிரதானம் என்று கூறப்பட்டது எதுவோ, அதுவே நித்தியமும் நிலையானதும் அழியாததுமாகும்.
12.361.19
यद्वै सूते धातुराद्यं विधानं ।
तद्वै विप्राः प्रवदन्तेऽनिरुद्धम्।
यद्वै लोके वैदिकं कर्म साधु ।
आशीर्युक्तं तद्धि तस्योपभोग्यम् ॥ १२.३६१.१९ ॥
படைப்பாளரிடமிருந்து முதலில் தோன்றும் எந்த ஒழுங்கை, அதை அந்தணர்கள் அநிருத்தன் என்று அறிவிக்கின்றனர். உலகில் வேதத்தின் நல்ல கர்மம் எதுவோ, அது ஆசீர்வாதத்துடன் கூடியதாய் அவனுக்கே உரிய அனுபவமாகும்.
12.361.20
देवाः सर्वे मनुयः साधु दान्ता ।
स्तं प्राग्वंशे यज्ञभागं भजन्ते।
अहं ब्रह्मा आद्य ईशः प्रजानां ।
तस्माज्जातस्त्वं च मत्तः प्रसूतः ॥ १२.३६१.२० ॥
தேவர்கள் அனைவரும், மனிதர்களும், நன்கு அடக்கமுடையோர் அவரை முந்தைய வம்சத்தில் யாகப் பங்கைப் பெறுகின்றனர். நான் பிரம்மா, உயிரினங்களின் முதல் ஈசன்; ஆகையால் நீ பிறந்தாய், என்னிடமிருந்தே தோன்றினாய்.
12.361.21
मत्तो जगज्जङ्गमं स्थावरं च ।
सर्वे वेदाः सरहस्या हि पुत्र ॥ १२.३६१.२१ ॥
என்னிடமிருந்தே அசையும் உலகமும் அசையா பொருட்களும் தோன்றின; மகனே, எல்லா வேதங்களும் அவற்றின் ரகசியங்களுடன் என்னிடமிருந்தே தோன்றின.
12.361.22
चतुर्विभक्तः पुरुषः स क्रीडति यथेच्छति ।
एवं स भगवान्देवः स्वेन ज्ञानेन बोधयत् ॥ १२.३६१.२२ ॥
நான்கு பகுதிகளாகப் பிரிந்த புருஷன் தன் விருப்பம்போல் விளையாடுகிறான். இவ்வாறு அந்த பகவான் தேவன் தன் சொந்த ஞானத்தால் உணர்த்துகிறான்.
12.361.23
एतत्ते कथितं पुत्र यथावदनुपृच्छतः ।
साङ्ख्यज्ञाने तथा योगे यथावदनुवर्णितम् ॥ १२.३६१.२३ ॥
மகனே, நீ கேட்டபடியே இது உனக்குச் சொல்லப்பட்டது; சாங்கிய ஞானத்திலும் யோகத்திலும் அது முறையாக விவரிக்கப்பட்டது.