مهابهاراتا · أدهيايا 12.4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.4.1
कर्णस्तु समवाप्यैवमस्त्रं भार्गवनन्दनात् ।
दुर्योधनेन सहितो मुमुदे भरतर्षभ ॥ १२.४.१ ॥
فلما نال كارنا الأسلحة من ابن بهريغو هكذا، فرح مع دوريودهانا، يا ثور البهاراتا.
12.4.2
ततः कदाचिदाजातः समाजग्मुः स्वयंवरे ।
कलिङ्गविषये राजन्राज्ञश्चित्राङ्गदस्य च ॥ १२.४.२ ॥
ثم في وقت ما، أيها الملك، اجتمعوا في سوايامفارا الملك تشيترانغادا في أرض كالينغا.
12.4.3
श्रीमद्राजपुरं नाम नगरं तत्र भारत ।
राजानः शतशस्तत्र कन्यार्थे समुपागमन् ॥ १२.४.३ ॥
كانت هناك مدينة ملكية مجيدة اسمها راجابورا، يا بهارتا. وإليها جاء مئات الملوك من أجل الفتاة.
12.4.4
श्रुत्वा दुर्योधनस्तत्र समेतान्सर्वपार्थिवान् ।
रथेन काञ्चनाङ्गेन कर्णेन सहितो ययौ ॥ १२.४.४ ॥
لما سمع دوريودهانا بجميع الملوك المجتمعين هناك، ذهب مع كارنا في عربة مزينة بالذهب.
12.4.5
ततः स्वयंवरे तस्मिन्नानादेश्या महारथाः ।
समाजग्मुर्नृपतयः कन्यार्थे नृपसत्तम ॥ १२.४.५ ॥
ثم اجتمع في ذلك السوايامفارا ملوك من بلاد شتى، مقاتلون على العربات العظيمة، من أجل الفتاة، يا خير الملوك.
12.4.6
शिशुपालो जरासन्धो भीष्मको वक्र एव च ।
कपोतरोमा नीलश्च रुक्मी च दृढविक्रमः ॥ १२.४.६ ॥
شيشوبالا وجاراسندها وبهيشمكا وفاكرا وكابوتاروما ونيلا، ورُكمين ذو البأس الثابت.
12.4.7
सृगालश्च महाराजः स्त्रीराज्याधिपतिश्च यः ।
विशोकः शतधन्वा च भोजो वीरश्च नामतः ॥ १२.४.७ ॥
سرغالا الملك العظيم، وسيّد مملكة النساء، وفيشوكا وشاتادهانفان والبطل بهوجا، بأسمائهم.
12.4.8
एते चान्ये च बहवो दक्षिणां दिशमाश्रिताः ।
म्लेच्छाश्चार्याश्च राजानः प्राच्योदीच्यास्तथैव च ॥ १२.४.८ ॥
هؤلاء وكثيرون غيرهم، الذين لجأوا إلى الجهة الجنوبية، وملوك المليتشا والآريين، وكذلك ملوك الشرق والشمال.
12.4.9
काञ्चनाङ्गदिनः सर्वे शुद्धजाम्बूनदप्रभाः ।
सर्वे भास्वरदेहाश्च व्याघ्रा इव बलोत्कटाः ॥ १२.४.९ ॥
جميعهم يرتدون أساور ذهبية، لامعون كذهب جامبوناد الخالص، أجسادهم مضيئة، شرسون بالقوة كالنمور.
12.4.10
ततः समुपविष्टेषु तेषु राजसु भारत ।
विवेश रङ्गं सा कन्या धात्रीवर्षवरान्विता ॥ १२.४.१० ॥
ثم، يا بهارata، لما جلس أولئك الملوك، دخلت الفتاة الميدان برفقة مرضعتها وأفضل نساء القصر.
12.4.11
ततः संश्राव्यमाणेषु राज्ञां नामसु भारत ।
अत्यक्रामद्धार्तराष्ट्रं सा कन्या वरवर्णिनी ॥ १२.४.११ ॥
ثم، يا بهارata، بينما كانت أسماء الملوك تُعلن، تجاوزت تلك الفتاة الحسناء ابن دهريتاراشترا.
12.4.12
दुर्योधनस्तु कौरव्यो नामर्षयत लङ्घनम् ।
प्रत्यपेधच्च तां कन्यामसत्कृत्य नराधिपान् ॥ १२.४.१२ ॥
لكن دوريودهانا الكوراوي لم يحتمل ذلك التجاوز، فأهان الملوك ورفض تلك الفتاة.
12.4.13
स वीर्यमदमत्तत्वाद्भीष्मद्रोणावुपाश्रितः ।
रथमारोप्य तां कन्यामाजुहाव नराधिपान् ॥ १२.४.१३ ॥
سكرانًا بغرور بأسه، متكلًا على بيشما ودرونا، أركب تلك الفتاة على عربته، ودعا الملوك إلى النزال.
12.4.14
तमन्वगाद्रथी खङ्गी बद्धगोधाङ्गुलित्रवान् ।
कर्णः शस्त्रभृतां श्रेष्ठः पृष्ठतः पुरुषर्षभ ॥ १२.४.१४ ॥
وتبعه كرنا، أفضل حاملي السلاح، الفارس على العربة ومعه سيف، وأصابعه مربوطة بواقٍ من الجلد، يا ثور الرجال.
12.4.15
ततो विमर्दः सुमहान्राज्ञामासीद्युयुत्सताम् ।
सन्नह्यतां तनुत्राणि रथान्योजयतामपि। ॥ १२.४.१५ ॥
ثم نشب اضطراب عظيم بين الملوك الراغبين في القتال؛ فارتدوا الدروع وربطوا الخيول بعرباتهم.
12.4.16
तेऽभ्यधावन्त संक्रुद्धाः कर्णदुर्योधनावुभौ ।
शरवर्षाणि मुञ्चन्तो मेघाः पर्वतयोरिव ॥ १२.४.१६ ॥
وقد تملكهم الغضب، فاندفعوا نحو كرنا ودرّيودهانا كليهما، ينثرون وابلًا من السهام كالسحب فوق الجبال.
12.4.17
कर्णस्तेषामापततामेकैकेन शरेण ह ।
धनूंषि च शरव्रातान्पातयामास भूतले ॥ १२.४.१७ ॥
وقد صدّ كرنا كل واحد من المهاجمين بسهم واحد، فأسقط قسيّهم وحزم سهامهم على الأرض.
12.4.18
ततो विधनुषः कांश्चित्कांश्चिदुद्यतकार्मुकान् ।
कांश्चिदुत्सृजतो बाणान्रथशक्तिगदास्तथा ॥ १२.४.१८ ॥
فمنهم من فقد قوسه، ومنهم من رفع قوسه، ومنهم من أطلق السهام، ومنهم من حمل العربات والرماح والهراوات.
12.4.19
लाघवाव्द्याकुलीकृत्य कर्णः प्रहरतां वरः ।
हतसूतांश्च भूयिष्ठान्स विजिग्ये नराधिपान् ॥ १२.४.१९ ॥
كارنا، أفضل المقاتلين، أربكهم بخفة حركته، فهزم معظم الملوك الذين قُتل سائقو عرباتهم.
12.4.20
ते स्वयं वाहयन्तोऽश्वान्याहि याहीति वादिनः ।
व्यपेयुस्ते रणं हित्वा राजानो भग्नमानसाः ॥ १२.४.२० ॥
قاد الملوك الخيول بأنفسهم وهم يصيحون «هيا، هيا!»، ثم تركوا القتال وفرّوا، وقد انكسرت نفوسهم.
12.4.21
दुर्योधनस्तु कर्णेन पाल्यमानोऽभ्ययात्तदा ।
हृष्टः कन्यामुपादाय नगरं नागसाह्वयम् ॥ १२.४.२१ ॥
ثم مضى دُرْيودَهنا، وقد حماه كارنا، فرحًا، آخذًا الفتاة، نحو المدينة المسماة ناغاهفايا.