Vedyatra वेदयात्रा
શોધો

મહાભારત · અધ્યાય 12.4

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

શબ્દાર્થ સાથે વાંચો

12.4.1

कर्णस्तु समवाप्यैवमस्त्रं भार्गवनन्दनात् ।
दुर्योधनेन सहितो मुमुदे भरतर्षभ ॥ १२.४.१ ॥

આ રીતે ભાર્ગવ નંદન (પરશુરામ) પાસેથી અસ્ત્રો મેળવીને કર્ણ દુર્યોધન સાથે આનંદિત થયો, હે ભરતર્ષભ.

12.4.2

ततः कदाचिदाजातः समाजग्मुः स्वयंवरे ।
कलिङ्गविषये राजन्राज्ञश्चित्राङ्गदस्य च ॥ १२.४.२ ॥

પછી કોઈ સમયે, હે રાજન, કલિંગ દેશમાં રાજા ચિત્રાંગદના સ્વયંવરમાં તેઓ એકઠા થયા.

12.4.3

श्रीमद्राजपुरं नाम नगरं तत्र भारत ।
राजानः शतशस्तत्र कन्यार्थे समुपागमन् ॥ १२.४.३ ॥

ત્યાં શ્રીમત્ રાજપુર નામનું નગર હતું, હે ભારત. ત્યાં કન્યા માટે સેંકડો રાજાઓ આવ્યા.

12.4.4

श्रुत्वा दुर्योधनस्तत्र समेतान्सर्वपार्थिवान् ।
रथेन काञ्चनाङ्गेन कर्णेन सहितो ययौ ॥ १२.४.४ ॥

ત્યાં એકઠા થયેલા સર્વ રાજાઓની વાત સાંભળીને દુર્યોધન સુવર્ણાલંકૃત રથમાં કર્ણ સાથે ગયો.

12.4.5

ततः स्वयंवरे तस्मिन्नानादेश्या महारथाः ।
समाजग्मुर्नृपतयः कन्यार्थे नृपसत्तम ॥ १२.४.५ ॥

પછી તે સ્વયંવરમાં નાના દેશોમાંથી આવેલા મહારથી રાજાઓ કન્યા માટે એકઠા થયા, હે નૃપશ્રેષ્ઠ.

12.4.6

शिशुपालो जरासन्धो भीष्मको वक्र एव च ।
कपोतरोमा नीलश्च रुक्मी च दृढविक्रमः ॥ १२.४.६ ॥

શિશુપાલ, જરાસંધ, ભીષ્મક, વક્ર, કપોતરોમા, નીલ અને દૃઢવિક્રમ રુક્મી પણ.

12.4.7

सृगालश्च महाराजः स्त्रीराज्याधिपतिश्च यः ।
विशोकः शतधन्वा च भोजो वीरश्च नामतः ॥ १२.४.७ ॥

સૃગાલ, મહારાજ, જે સ્ત્રીરાજ્યનો અધિપતિ છે, વિશોક, શતધન્વા અને વીર ભોજ પણ નામથી.

12.4.8

एते चान्ये च बहवो दक्षिणां दिशमाश्रिताः ।
म्लेच्छाश्चार्याश्च राजानः प्राच्योदीच्यास्तथैव च ॥ १२.४.८ ॥

આ અને બીજા ઘણા, જેઓ દક્ષિણ દિશાનો આશ્રય લઈ રહ્યા છે; મ્લેચ્છ અને આર્ય રાજાઓ, પૂર્વ અને ઉત્તરના પણ તેવી જ રીતે.

12.4.9

काञ्चनाङ्गदिनः सर्वे शुद्धजाम्बूनदप्रभाः ।
सर्वे भास्वरदेहाश्च व्याघ्रा इव बलोत्कटाः ॥ १२.४.९ ॥

સોનાના બાજુબંધ પહેરેલા સર્વે, શુદ્ધ જાંબૂનદ સોના જેવી આભાવાળા, સર્વે ચમકતા દેહવાળા, વાઘ જેવા બળથી ઉગ્ર.

12.4.10

ततः समुपविष्टेषु तेषु राजसु भारत ।
विवेश रङ्गं सा कन्या धात्रीवर्षवरान्विता ॥ १२.४.१० ॥

પછી, હે ભારત, તે રાજાઓ બેઠા પછી, ધાત્રી અને શ્રેષ્ઠ અંતઃપુરની સ્ત્રીઓ સાથે તે કન્યા રંગભૂમિમાં પ્રવેશી.

12.4.11

ततः संश्राव्यमाणेषु राज्ञां नामसु भारत ।
अत्यक्रामद्धार्तराष्ट्रं सा कन्या वरवर्णिनी ॥ १२.४.११ ॥

પછી, હે ભારત, રાજાઓનાં નામ સંભળાવાતાં, શ્રેષ્ઠ વર્ણવાળી તે કન્યા ધૃતરાષ્ટ્રના પુત્રને ઓળંગીને આગળ વધી ગઈ.

12.4.12

दुर्योधनस्तु कौरव्यो नामर्षयत लङ्घनम् ।
प्रत्यपेधच्च तां कन्यामसत्कृत्य नराधिपान् ॥ १२.४.१२ ॥

પરંતુ કૌરવ દુર્યોધને તે ઉલ્લંઘન સહન ન કર્યું; તેણે તે કન્યાને ઠુકરાવી અને રાજાઓનું અપમાન કરીને તેને દૂર કરી.

12.4.13

स वीर्यमदमत्तत्वाद्भीष्मद्रोणावुपाश्रितः ।
रथमारोप्य तां कन्यामाजुहाव नराधिपान् ॥ १२.४.१३ ॥

વીર્યમદથી મત્ત થઈ, ભીષ્મ અને દ્રોણનો આશ્રય લઈ, તેણે તે કન્યાને રથમાં ચઢાવીને રાજાઓને પડકાર્યા.

12.4.14

तमन्वगाद्रथी खङ्गी बद्धगोधाङ्गुलित्रवान् ।
कर्णः शस्त्रभृतां श्रेष्ठः पृष्ठतः पुरुषर्षभ ॥ १२.४.१४ ॥

તેની પાછળ રથી, ખડ્ગધારી, આંગળીઓ પર ગોધાનું રક્ષણ બાંધેલો, શસ્ત્રધારીઓમાં શ્રેષ્ઠ કર્ણ ચાલ્યો, હે પુરુષર્ષભ.

12.4.15

ततो विमर्दः सुमहान्राज्ञामासीद्युयुत्सताम् ।
सन्नह्यतां तनुत्राणि रथान्योजयतामपि। ॥ १२.४.१५ ॥

ત્યારે લડવા ઇચ્છુક રાજાઓમાં મોટો કોલાહલ થયો; તેઓ બખ્તર પહેરવા લાગ્યા અને રથમાં ઘોડા જોડવા લાગ્યા.

12.4.16

तेऽभ्यधावन्त संक्रुद्धाः कर्णदुर्योधनावुभौ ।
शरवर्षाणि मुञ्चन्तो मेघाः पर्वतयोरिव ॥ १२.४.१६ ॥

ક્રોધે ભરાઈને તેઓ કર્ણ અને દુર્યોધન બંને પર ધસી ગયા; પર્વતો પર મેઘોની જેમ બાણવર્ષા કરતા.

12.4.17

कर्णस्तेषामापततामेकैकेन शरेण ह ।
धनूंषि च शरव्रातान्पातयामास भूतले ॥ १२.४.१७ ॥

કર્ણે આક્રમણ કરનારા દરેકને એક-એક બાણથી જ રોક્યા અને તેમના ધનુષ્ય તથા બાણસમૂહ ભૂમિ પર પાડ્યા.

12.4.18

ततो विधनुषः कांश्चित्कांश्चिदुद्यतकार्मुकान् ।
कांश्चिदुत्सृजतो बाणान्रथशक्तिगदास्तथा ॥ १२.४.१८ ॥

ત્યારે કેટલાક ધનુષ્યવિહીન થયા, કેટલાક ધનુષ્ય ઊંચું કરેલા, કેટલાક બાણ છોડતા, અને કેટલાક રથ, શક્તિ તથા ગદા સાથે હતા.

12.4.19

लाघवाव्द्याकुलीकृत्य कर्णः प्रहरतां वरः ।
हतसूतांश्च भूयिष्ठान्स विजिग्ये नराधिपान् ॥ १२.४.१९ ॥

ચપળતાથી તેમને મૂંઝવી નાખનાર કર્ણ, પ્રહાર કરનારાઓમાં શ્રેષ્ઠ, સારથિઓ માર્યા ગયેલા મોટાભાગના રાજાઓને જીતી ગયો.

12.4.20

ते स्वयं वाहयन्तोऽश्वान्याहि याहीति वादिनः ।
व्यपेयुस्ते रणं हित्वा राजानो भग्नमानसाः ॥ १२.४.२० ॥

પોતે જ ઘોડા હાંકતા 'ચાલો, ચાલો' કહેતા, ભાંગેલા મનવાળા તે રાજાઓ રણ છોડીને ભાગી ગયા.

12.4.21

दुर्योधनस्तु कर्णेन पाल्यमानोऽभ्ययात्तदा ।
हृष्टः कन्यामुपादाय नगरं नागसाह्वयम् ॥ १२.४.२१ ॥

ત્યારે કર્ણ વડે રક્ષિત દુર્યોધન, હર્ષિત થઈને તે કન્યાને લઈને નાગસાહ્વય નગર તરફ ગયો.