มหาภารตะ · อัธยายะ 12.4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.4.1
कर्णस्तु समवाप्यैवमस्त्रं भार्गवनन्दनात् ।
दुर्योधनेन सहितो मुमुदे भरतर्षभ ॥ १२.४.१ ॥
กรรณะได้รับอาวุธจากบุตรแห่งภฤगุ ดังนี้แล้ว จึงยินดีร่วมกับทุรโยธน์ ดูกรผู้เป็นพฤษภแห่งพงศ์ภรตะ
12.4.2
ततः कदाचिदाजातः समाजग्मुः स्वयंवरे ।
कलिङ्गविषये राजन्राज्ञश्चित्राङ्गदस्य च ॥ १२.४.२ ॥
ต่อมาในกาลหนึ่ง ดูกรพระราชา ทั้งสองได้มาประชุมกันที่พิธีสยัมวรในแคว้นกลิงคะ ของพระเจ้าจิตรางคทะ
12.4.3
श्रीमद्राजपुरं नाम नगरं तत्र भारत ।
राजानः शतशस्तत्र कन्यार्थे समुपागमन् ॥ १२.४.३ ॥
ดูกรภารตะ ที่นั่นมีนครอันรุ่งเรืองชื่อราชปุระ พระราชาเป็นร้อยพระองค์เสด็จมาที่นั่นเพื่อหวังในกันยานั้น
12.4.4
श्रुत्वा दुर्योधनस्तत्र समेतान्सर्वपार्थिवान् ।
रथेन काञ्चनाङ्गेन कर्णेन सहितो ययौ ॥ १२.४.४ ॥
ทุรโยธน์ทรงทราบว่าบรรดาพระราชาทั้งปวงมาประชุมกันที่นั่น จึงเสด็จไปด้วยรถทองคำพร้อมกับกรรณะ
12.4.5
ततः स्वयंवरे तस्मिन्नानादेश्या महारथाः ।
समाजग्मुर्नृपतयः कन्यार्थे नृपसत्तम ॥ १२.४.५ ॥
ดูกรผู้ประเสริฐแห่งกษัตริย์ ณ พิธีสยัมวรนั้น บรรดามหารถพระราชาจากแคว้นต่าง ๆ มาประชุมกันเพื่อหวังในกันยานั้น
12.4.6
शिशुपालो जरासन्धो भीष्मको वक्र एव च ।
कपोतरोमा नीलश्च रुक्मी च दृढविक्रमः ॥ १२.४.६ ॥
ศิศุบาล ชราสันธะ ภีษมกะ วักระ กโปตโรมา นิละ และรุกมินผู้มีวิกรมมั่นคง
12.4.7
सृगालश्च महाराजः स्त्रीराज्याधिपतिश्च यः ।
विशोकः शतधन्वा च भोजो वीरश्च नामतः ॥ १२.४.७ ॥
สฤคาละผู้เป็นพระราชา และผู้เป็นใหญ่แห่งแคว้นสตรี วิโศกะ ศตธันวัน และวีรบุรุษชื่อโภชะ
12.4.8
एते चान्ये च बहवो दक्षिणां दिशमाश्रिताः ।
म्लेच्छाश्चार्याश्च राजानः प्राच्योदीच्यास्तथैव च ॥ १२.४.८ ॥
ทั้งเหล่านี้และอื่น ๆ อีกมากที่พึ่งพิงทิศใต้ พระราชาทั้งที่เป็นมิลักขะและอารยะ รวมทั้งที่อยู่ทิศตะวันออกและทิศเหนือด้วย
12.4.9
काञ्चनाङ्गदिनः सर्वे शुद्धजाम्बूनदप्रभाः ।
सर्वे भास्वरदेहाश्च व्याघ्रा इव बलोत्कटाः ॥ १२.४.९ ॥
ทุกพระองค์สวมกำไลทองคำ เปล่งรัศมีดุจทองชมพูนทที่บริสุทธิ์ ร่างกายเรืองรองทุกพระองค์ มีกำลังดุร้ายดุจเสือ
12.4.10
ततः समुपविष्टेषु तेषु राजसु भारत ।
विवेश रङ्गं सा कन्या धात्रीवर्षवरान्विता ॥ १२.४.१० ॥
ดูกรภารตะ เมื่อบรรดาพระราชาเหล่านั้นประทับนั่งแล้ว กันยานั้นก็เข้าสู่ลานประลอง พร้อมด้วยนางนมและสตรีผู้ประเสริฐในวงศ์ตระกูล
12.4.11
ततः संश्राव्यमाणेषु राज्ञां नामसु भारत ।
अत्यक्रामद्धार्तराष्ट्रं सा कन्या वरवर्णिनी ॥ १२.४.११ ॥
ดูกรภารตะ ขณะที่พระนามของบรรดาพระราชากำลังถูกประกาศ กันยาผู้มีผิวพรรณงามนั้นก็เดินผ่านบุตรของธฤตราษฎร์ไป
12.4.12
दुर्योधनस्तु कौरव्यो नामर्षयत लङ्घनम् ।
प्रत्यपेधच्च तां कन्यामसत्कृत्य नराधिपान् ॥ १२.४.१२ ॥
ส่วนทุรโยธน์ ผู้เป็นเการพ ทนการที่ถูกเดินผ่านไปไม่ได้ จึงดูหมิ่นบรรดาพระราชาและปฏิเสธกันยานั้น
12.4.13
स वीर्यमदमत्तत्वाद्भीष्मद्रोणावुपाश्रितः ।
रथमारोप्य तां कन्यामाजुहाव नराधिपान् ॥ १२.४.१३ ॥
ทุรโยธน์เมามัวด้วยความทระนงในความกล้าหาญของตน พึ่งพิงภีษมะและโทรณะ จึงอุ้มกันยานั้นขึ้นรถและท้าบรรดาพระราชาให้มาประลอง
12.4.14
तमन्वगाद्रथी खङ्गी बद्धगोधाङ्गुलित्रवान् ।
कर्णः शस्त्रभृतां श्रेष्ठः पृष्ठतः पुरुषर्षभ ॥ १२.४.१४ ॥
ดูกรผู้เป็นนรสิงห์ กรรณะผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่ผู้ถืออาวุธ เป็นสารถีที่ตามหลังทุรโยธน์มา ถือดาบชักออกแล้ว มีนิ้วพันด้วยหนังป้องกัน
12.4.15
ततो विमर्दः सुमहान्राज्ञामासीद्युयुत्सताम् ।
सन्नह्यतां तनुत्राणि रथान्योजयतामपि। ॥ १२.४.१५ ॥
จากนั้นเกิดการปะทะกันครั้งใหญ่ในหมู่พระราชาผู้ปรารถนาจะรบ บรรดาพระราชาสวมเกราะและเทียมม้าเข้ากับรถของตน
12.4.16
तेऽभ्यधावन्त संक्रुद्धाः कर्णदुर्योधनावुभौ ।
शरवर्षाणि मुञ्चन्तो मेघाः पर्वतयोरिव ॥ १२.४.१६ ॥
พระราชาเหล่านั้นโกรธจัดรุดเข้าใส่ทั้งกรรณะและทุรโยธน์ ระดมห่าธนูดุจเมฆที่ถล่มลงบนภูเขา
12.4.17
कर्णस्तेषामापततामेकैकेन शरेण ह ।
धनूंषि च शरव्रातान्पातयामास भूतले ॥ १२.४.१७ ॥
กรรณะใช้ลูกศรดอกเดียวต่อผู้โจมตีแต่ละคน ทำให้คันธนูและกลุ่มลูกศรของพวกเขาตกลงสู่พื้นดิน
12.4.18
ततो विधनुषः कांश्चित्कांश्चिदुद्यतकार्मुकान् ।
कांश्चिदुत्सृजतो बाणान्रथशक्तिगदास्तथा ॥ १२.४.१८ ॥
ครั้นแล้วบางพระองค์ก็ไร้ธนู บางพระองค์ยกคันธนูขึ้นพร้อมจะยิง บางพระองค์ปล่อยลูกศร และบางพระองค์ถือรถ หอก และกระบอง
12.4.19
लाघवाव्द्याकुलीकृत्य कर्णः प्रहरतां वरः ।
हतसूतांश्च भूयिष्ठान्स विजिग्ये नराधिपान् ॥ १२.४.१९ ॥
กรรณะ ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่นักรบ ทำให้บรรดาศัตรูสับสนด้วยความว่องไว และเอาชนะพระราชาส่วนใหญ่ซึ่งสารถีของตนถูกสังหารแล้ว
12.4.20
ते स्वयं वाहयन्तोऽश्वान्याहि याहीति वादिनः ।
व्यपेयुस्ते रणं हित्वा राजानो भग्नमानसाः ॥ १२.४.२० ॥
พระราชาเหล่านั้นขับม้าด้วยพระองค์เอง ร้องว่า "ไปเลย ไปเลย" ด้วยจิตใจที่ท้อแท้ ละการรบและหนีไป
12.4.21
दुर्योधनस्तु कर्णेन पाल्यमानोऽभ्ययात्तदा ।
हृष्टः कन्यामुपादाय नगरं नागसाह्वयम् ॥ १२.४.२१ ॥
ทุรโยธน์ซึ่งกรรณะคุ้มครองอยู่ ก็ยินดียิ่งนัก จึงพาธิดานั้นไปและมุ่งหน้าสู่นครที่เรียกว่านาคสาหวัยะ