മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.4.1
कर्णस्तु समवाप्यैवमस्त्रं भार्गवनन्दनात् ।
दुर्योधनेन सहितो मुमुदे भरतर्षभ ॥ १२.४.१ ॥
ഇങ്ങനെ ഭാർഗവ നന്ദനനിൽ (പരശുരാമനിൽ) നിന്ന് അസ്ത്രങ്ങൾ നേടിയ കർണൻ ദുര്യോധനനോടൊപ്പം സന്തോഷിച്ചു, ഭരതശ്രേഷ്ഠാ.
12.4.2
ततः कदाचिदाजातः समाजग्मुः स्वयंवरे ।
कलिङ्गविषये राजन्राज्ञश्चित्राङ्गदस्य च ॥ १२.४.२ ॥
പിന്നീട് ഒരിക്കൽ, രാജാവേ, കലിംഗ ദേശത്ത് രാജാവ് ചിത്രാംഗദന്റെ സ്വയംവരത്തിൽ അവർ ഒത്തുചേർന്നു.
12.4.3
श्रीमद्राजपुरं नाम नगरं तत्र भारत ।
राजानः शतशस्तत्र कन्यार्थे समुपागमन् ॥ १२.४.३ ॥
അവിടെ ശ്രീമത് രാജപുരം എന്ന നഗരമുണ്ടായിരുന്നു, ഭാരതാ. അവിടെ കന്യയ്ക്കായി നൂറുകണക്കിന് രാജാക്കന്മാർ എത്തി.
12.4.4
श्रुत्वा दुर्योधनस्तत्र समेतान्सर्वपार्थिवान् ।
रथेन काञ्चनाङ्गेन कर्णेन सहितो ययौ ॥ १२.४.४ ॥
അവിടെ ഒത്തുചേർന്ന എല്ലാ രാജാക്കന്മാരെക്കുറിച്ചും കേട്ട ദുര്യോധനൻ, സ്വർണാലങ്കൃത രഥത്തിൽ കർണനോടൊപ്പം പോയി.
12.4.5
ततः स्वयंवरे तस्मिन्नानादेश्या महारथाः ।
समाजग्मुर्नृपतयः कन्यार्थे नृपसत्तम ॥ १२.४.५ ॥
പിന്നെ ആ സ്വയംവരത്തിൽ വിവിധ ദേശങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള മഹാരഥന്മാരായ രാജാക്കന്മാർ കന്യയ്ക്കായി ഒത്തുചേർന്നു, രാജശ്രേഷ്ഠാ.
12.4.6
शिशुपालो जरासन्धो भीष्मको वक्र एव च ।
कपोतरोमा नीलश्च रुक्मी च दृढविक्रमः ॥ १२.४.६ ॥
ശിശുപാലൻ, ജരാസന്ധൻ, ഭീഷ്മകൻ, വക്രൻ, കപോതരോമാവ്, നീലൻ, ദൃഢവിക്രമനായ രുക്മി എന്നിവരും.
12.4.7
सृगालश्च महाराजः स्त्रीराज्याधिपतिश्च यः ।
विशोकः शतधन्वा च भोजो वीरश्च नामतः ॥ १२.४.७ ॥
സൃഗാലൻ, മഹാരാജാവ്, സ്ത്രീരാജ്യത്തിന്റെ അധിപതിയായവൻ, വിശോകൻ, ശതധന്വാവ്, വീരനായ ഭോജനും പേരുകൊണ്ട്.
12.4.8
एते चान्ये च बहवो दक्षिणां दिशमाश्रिताः ।
म्लेच्छाश्चार्याश्च राजानः प्राच्योदीच्यास्तथैव च ॥ १२.४.८ ॥
ഇവരും മറ്റനേകരും, ദക്ഷിണദിക്ക് ആശ്രയിച്ചവർ; മ്ലേച്ഛരും ആര്യരുമായ രാജാക്കന്മാരും, കിഴക്കും വടക്കുമുള്ളവരും അതുപോലെ.
12.4.9
काञ्चनाङ्गदिनः सर्वे शुद्धजाम्बूनदप्रभाः ।
सर्वे भास्वरदेहाश्च व्याघ्रा इव बलोत्कटाः ॥ १२.४.९ ॥
സ്വർണ്ണത്തോൾവളകൾ അണിഞ്ഞവർ, ശുദ്ധ ജാംബൂനദസ്വർണ്ണ പ്രഭയുള്ളവർ, എല്ലാവരും തിളങ്ങുന്ന ശരീരമുള്ളവർ, കടുവകളെപ്പോലെ ബലത്തിൽ ഉഗ്രർ.
12.4.10
ततः समुपविष्टेषु तेषु राजसु भारत ।
विवेश रङ्गं सा कन्या धात्रीवर्षवरान्विता ॥ १२.४.१० ॥
പിന്നെ, ഭാരതാ, ആ രാജാക്കന്മാർ ഇരുന്നശേഷം, ധാത്രിയോടും ശ്രേഷ്ഠരായ അന്തഃപുരസ്ത്രീകളോടുമൊപ്പം ആ കന്യക രംഗത്ത് പ്രവേശിച്ചു.
12.4.11
ततः संश्राव्यमाणेषु राज्ञां नामसु भारत ।
अत्यक्रामद्धार्तराष्ट्रं सा कन्या वरवर्णिनी ॥ १२.४.११ ॥
പിന്നെ, ഭാരതാ, രാജാക്കന്മാരുടെ പേരുകൾ വിളിച്ചുപറയുമ്പോൾ, ശ്രേഷ്ഠവർണ്ണമുള്ള ആ കന്യക ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രനെ കടന്നുപോയി.
12.4.12
दुर्योधनस्तु कौरव्यो नामर्षयत लङ्घनम् ।
प्रत्यपेधच्च तां कन्यामसत्कृत्य नराधिपान् ॥ १२.४.१२ ॥
എന്നാൽ കൗരവൻ ദുര്യോധനൻ ആ അതിക്രമം സഹിച്ചില്ല; ആ കന്യകയെ തിരസ്കരിച്ചു, രാജാക്കന്മാരെ അപമാനിച്ചു.
12.4.13
स वीर्यमदमत्तत्वाद्भीष्मद्रोणावुपाश्रितः ।
रथमारोप्य तां कन्यामाजुहाव नराधिपान् ॥ १२.४.१३ ॥
വീര്യമദത്താൽ മത്തനായ അവൻ ഭീഷ്മരെയും ദ്രോണരെയും ആശ്രയിച്ച്, ആ കന്യകയെ രഥത്തിൽ കയറ്റി രാജാക്കന്മാരെ വെല്ലുവിളിച്ചു.
12.4.14
तमन्वगाद्रथी खङ्गी बद्धगोधाङ्गुलित्रवान् ।
कर्णः शस्त्रभृतां श्रेष्ठः पृष्ठतः पुरुषर्षभ ॥ १२.४.१४ ॥
അവനെ പിന്തുടർന്നത് രഥത്തിൽ വാളേന്തിയ, വിരലുകളിൽ തോൽകവചം കെട്ടിയ, ആയുധധാരികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ കർണനാണ്, ഓ പുരുഷർഷഭാ.
12.4.15
ततो विमर्दः सुमहान्राज्ञामासीद्युयुत्सताम् ।
सन्नह्यतां तनुत्राणि रथान्योजयतामपि। ॥ १२.४.१५ ॥
അപ്പോൾ യുദ്ധമോഹികളായ രാജാക്കന്മാർക്കിടയിൽ വലിയ കോലാഹലമുണ്ടായി; അവർ കവചമണിഞ്ഞു, രഥങ്ങളിൽ കുതിരകളെ പൂട്ടി.
12.4.16
तेऽभ्यधावन्त संक्रुद्धाः कर्णदुर्योधनावुभौ ।
शरवर्षाणि मुञ्चन्तो मेघाः पर्वतयोरिव ॥ १२.४.१६ ॥
കോപാകുലരായി അവർ കർണനെയും ദുര്യോധനനെയും ഇരുവരെയും ആക്രമിച്ചു; പർവതങ്ങളിൽ മേഘങ്ങളെപ്പോലെ അമ്പുമഴ വർഷിച്ചു.
12.4.17
कर्णस्तेषामापततामेकैकेन शरेण ह ।
धनूंषि च शरव्रातान्पातयामास भूतले ॥ १२.४.१७ ॥
ആക്രമിച്ചുവന്ന ഓരോരുത്തരെയും കർണൻ ഓരോ അമ്പുകൊണ്ടുതന്നെ നേരിട്ട്, അവരുടെ വില്ലുകളും അമ്പുകളുടെ കൂട്ടങ്ങളും നിലത്തു വീഴ്ത്തി.
12.4.18
ततो विधनुषः कांश्चित्कांश्चिदुद्यतकार्मुकान् ।
कांश्चिदुत्सृजतो बाणान्रथशक्तिगदास्तथा ॥ १२.४.१८ ॥
അപ്പോൾ ചിലർ വില്ലില്ലാത്തവരായി, ചിലർ വില്ലുയർത്തിയവരായി, ചിലർ അമ്പുകൾ എയ്യുന്നവരായി, ചിലർ രഥങ്ങളും ശക്തിയും ഗദയും ഏന്തിയവരായി.
12.4.19
लाघवाव्द्याकुलीकृत्य कर्णः प्रहरतां वरः ।
हतसूतांश्च भूयिष्ठान्स विजिग्ये नराधिपान् ॥ १२.४.१९ ॥
ചടുലതകൊണ്ട് അവരെ ഇളക്കിമറിച്ച കർണൻ, പോരാളികളിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ, സാരഥികൾ വധിക്കപ്പെട്ട അധികം രാജാക്കന്മാരെയും ജയിച്ചു.
12.4.20
ते स्वयं वाहयन्तोऽश्वान्याहि याहीति वादिनः ।
व्यपेयुस्ते रणं हित्वा राजानो भग्नमानसाः ॥ १२.४.२० ॥
സ്വയം കുതിരകളെ തെളിച്ച്, 'പോ പോ' എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട്, തകർന്ന മനസ്സോടെ ആ രാജാക്കന്മാർ യുദ്ധം ഉപേക്ഷിച്ച് ഓടിപ്പോയി.
12.4.21
दुर्योधनस्तु कर्णेन पाल्यमानोऽभ्ययात्तदा ।
हृष्टः कन्यामुपादाय नगरं नागसाह्वयम् ॥ १२.४.२१ ॥
അപ്പോൾ കർണനാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ട ദുര്യോധനൻ, സന്തോഷത്തോടെ ആ കന്യകയെ കൂട്ടിക്കൊണ്ട് നാഗസാഹ്വയ നഗരത്തിലേക്ക് പോയി.