ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 12.4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.4.1
कर्णस्तु समवाप्यैवमस्त्रं भार्गवनन्दनात् ।
दुर्योधनेन सहितो मुमुदे भरतर्षभ ॥ १२.४.१ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਾਰਗਵ ਨੰਦਨ (ਪਰਸ਼ੂਰਾਮ) ਤੋਂ ਅਸਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਕਰਣ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਭਰਤਰਿਸ਼ਭ।
12.4.2
ततः कदाचिदाजातः समाजग्मुः स्वयंवरे ।
कलिङ्गविषये राजन्राज्ञश्चित्राङ्गदस्य च ॥ १२.४.२ ॥
ਫਿਰ ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਕਲਿੰਗ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਚਿੱਤਰਾਂਗਦ ਦੇ ਸਵੈਂਬਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।
12.4.3
श्रीमद्राजपुरं नाम नगरं तत्र भारत ।
राजानः शतशस्तत्र कन्यार्थे समुपागमन् ॥ १२.४.३ ॥
ਉੱਥੇ ਸ਼੍ਰੀਮਤ ਰਾਜਪੁਰ ਨਾਮਕ ਨਗਰ ਸੀ, ਹੇ ਭਾਰਤ। ਉੱਥੇ ਕੰਨਿਆ ਲਈ ਸੈਂਕੜੇ ਰਾਜੇ ਆਏ।
12.4.4
श्रुत्वा दुर्योधनस्तत्र समेतान्सर्वपार्थिवान् ।
रथेन काञ्चनाङ्गेन कर्णेन सहितो ययौ ॥ १२.४.४ ॥
ਉੱਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣ ਕੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਰਥ ਵਿੱਚ ਕਰਣ ਨਾਲ ਗਿਆ।
12.4.5
ततः स्वयंवरे तस्मिन्नानादेश्या महारथाः ।
समाजग्मुर्नृपतयः कन्यार्थे नृपसत्तम ॥ १२.४.५ ॥
ਫਿਰ ਉਸ ਸਵੈਂਬਰ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਆਏ ਮਹਾਰਥੀ ਰਾਜੇ ਕੰਨਿਆ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਹੇ ਨ੍ਰਿਪਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ।
12.4.6
शिशुपालो जरासन्धो भीष्मको वक्र एव च ।
कपोतरोमा नीलश्च रुक्मी च दृढविक्रमः ॥ १२.४.६ ॥
ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ, ਜਰਾਸੰਧ, ਭੀਸ਼ਮਕ, ਵਕ੍ਰ, ਕਪੋਤਰੋਮਾ, ਨੀਲ ਅਤੇ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹਵਿਕਰਮ ਰੁਕਮੀ ਵੀ।
12.4.7
सृगालश्च महाराजः स्त्रीराज्याधिपतिश्च यः ।
विशोकः शतधन्वा च भोजो वीरश्च नामतः ॥ १२.४.७ ॥
ਸ੍ਰਿਗਾਲ, ਮਹਾਰਾਜ, ਜੋ ਇਸਤਰੀ ਰਾਜ ਦਾ ਅਧਿਪਤੀ ਹੈ, ਵਿਸ਼ੋਕ, ਸ਼ਤਧਨਵਾ ਅਤੇ ਵੀਰ ਭੋਜ ਵੀ, ਨਾਮ ਤੋਂ।
12.4.8
एते चान्ये च बहवो दक्षिणां दिशमाश्रिताः ।
म्लेच्छाश्चार्याश्च राजानः प्राच्योदीच्यास्तथैव च ॥ १२.४.८ ॥
ਇਹ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ, ਜੋ ਦੱਖਣ ਦਿਸ਼ਾ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈ ਚੁੱਕੇ ਹਨ; ਮਲੇਛ ਅਤੇ ਆਰਿਆ ਰਾਜੇ, ਪੂਰਬ ਤੇ ਉੱਤਰ ਦੇ ਵੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ।
12.4.9
काञ्चनाङ्गदिनः सर्वे शुद्धजाम्बूनदप्रभाः ।
सर्वे भास्वरदेहाश्च व्याघ्रा इव बलोत्कटाः ॥ १२.४.९ ॥
ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਾਜੂਬੰਦ ਪਹਿਨੇ ਸਾਰੇ, ਸ਼ੁੱਧ ਜੰਬੂਨਦ ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ ਆਭਾ ਵਾਲੇ, ਸਾਰੇ ਚਮਕਦੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ, ਬਾਘਾਂ ਵਾਂਗ ਬਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਚੰਡ।
12.4.10
ततः समुपविष्टेषु तेषु राजसु भारत ।
विवेश रङ्गं सा कन्या धात्रीवर्षवरान्विता ॥ १२.४.१० ॥
ਫਿਰ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਾਜੇ ਬੈਠ ਗਏ, ਤਦ ਧਾਤਰੀ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਅੰਤਹਪੁਰ ਦੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਉਹ ਕੰਨਿਆ ਰੰਗਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਈ।
12.4.11
ततः संश्राव्यमाणेषु राज्ञां नामसु भारत ।
अत्यक्रामद्धार्तराष्ट्रं सा कन्या वरवर्णिनी ॥ १२.४.११ ॥
ਫਿਰ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਜਦੋਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਨਾਮ ਸੁਣਾਏ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਵਰਨ ਵਾਲੀ ਕੰਨਿਆ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧ ਗਈ।
12.4.12
दुर्योधनस्तु कौरव्यो नामर्षयत लङ्घनम् ।
प्रत्यपेधच्च तां कन्यामसत्कृत्य नराधिपान् ॥ १२.४.१२ ॥
ਪਰ ਕੌਰਵ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨੇ ਉਸ ਉਲੰਘਣ ਨੂੰ ਸਹਿਣ ਨਾ ਕੀਤਾ; ਉਸਨੇ ਉਸ ਕੰਨਿਆ ਨੂੰ ਠੁਕਰਾਇਆ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਕੀਤਾ।
12.4.13
स वीर्यमदमत्तत्वाद्भीष्मद्रोणावुपाश्रितः ।
रथमारोप्य तां कन्यामाजुहाव नराधिपान् ॥ १२.४.१३ ॥
ਵੀਰਜ ਦੇ ਮਦ ਨਾਲ ਮਤਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਅਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਕੰਨਿਆ ਨੂੰ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਲਲਕਾਰਿਆ।
12.4.14
तमन्वगाद्रथी खङ्गी बद्धगोधाङ्गुलित्रवान् ।
कर्णः शस्त्रभृतां श्रेष्ठः पृष्ठतः पुरुषर्षभ ॥ १२.४.१४ ॥
ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਰਥੀ, ਖੜਗਧਾਰੀ, ਉਂਗਲਾਂ ਉੱਤੇ ਗੋਹ ਦਾ ਚਮੜੇ ਦਾ ਰੱਖਿਅਕ ਬੰਨ੍ਹੀ, ਸ਼ਸਤਰਧਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਕਰਨ ਚੱਲਿਆ, ਹੇ ਪੁਰਖਰਿਸ਼ਭ।
12.4.15
ततो विमर्दः सुमहान्राज्ञामासीद्युयुत्सताम् ।
सन्नह्यतां तनुत्राणि रथान्योजयतामपि। ॥ १२.४.१५ ॥
ਤਦ ਲੜਨ ਦੇ ਚਾਹਵਾਨ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਹਲਚਲ ਮੱਚ ਗਈ; ਉਹ ਬਖ਼ਤਰ ਪਹਿਨਣ ਲੱਗੇ ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਨੂੰ ਘੋੜੇ ਜੋੜਨ ਲੱਗੇ।
12.4.16
तेऽभ्यधावन्त संक्रुद्धाः कर्णदुर्योधनावुभौ ।
शरवर्षाणि मुञ्चन्तो मेघाः पर्वतयोरिव ॥ १२.४.१६ ॥
ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ ਉਹ ਕਰਨ ਅਤੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੋਹਾਂ ਉੱਤੇ ਝਪਟ ਪਏ; ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਬਾਣਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ।
12.4.17
कर्णस्तेषामापततामेकैकेन शरेण ह ।
धनूंषि च शरव्रातान्पातयामास भूतले ॥ १२.४.१७ ॥
ਕਰਨ ਨੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਰੇਕ ਨੂੰ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਬਾਣ ਨਾਲ ਹੀ ਰੋਕਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਅਤੇ ਬਾਣਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡੇਗ ਦਿੱਤੇ।
12.4.18
ततो विधनुषः कांश्चित्कांश्चिदुद्यतकार्मुकान् ।
कांश्चिदुत्सृजतो बाणान्रथशक्तिगदास्तथा ॥ १२.४.१८ ॥
ਫਿਰ ਕੁਝ ਧਨੁਸ਼ਹੀਨ ਹੋ ਗਏ, ਕੁਝ ਧਨੁਸ਼ ਉਠਾਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਕੁਝ ਬਾਣ ਛੱਡ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਰਥ, ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਗਦਾ ਲੈ ਕੇ ਸਨ।
12.4.19
लाघवाव्द्याकुलीकृत्य कर्णः प्रहरतां वरः ।
हतसूतांश्च भूयिष्ठान्स विजिग्ये नराधिपान् ॥ १२.४.१९ ॥
ਫੁਰਤੀ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਲਝਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਕਰਨ, ਵਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਸਾਰਥੀਆਂ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਤੇ ਬਹੁਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
12.4.20
ते स्वयं वाहयन्तोऽश्वान्याहि याहीति वादिनः ।
व्यपेयुस्ते रणं हित्वा राजानो भग्नमानसाः ॥ १२.४.२० ॥
ਆਪ ਹੀ ਘੋੜੇ ਹਾਂਕਦੇ 'ਚੱਲ, ਚੱਲ' ਆਖਦੇ, ਟੁੱਟੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਉਹ ਰਾਜੇ ਰਣ ਛੱਡ ਕੇ ਭੱਜ ਗਏ।
12.4.21
दुर्योधनस्तु कर्णेन पाल्यमानोऽभ्ययात्तदा ।
हृष्टः कन्यामुपादाय नगरं नागसाह्वयम् ॥ १२.४.२१ ॥
ਤਦ ਕਰਨ ਦੁਆਰਾ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਦੁਰਯੋਧਨ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਕੰਨਿਆ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਨਾਗਸਾਹਵਯ ਨਗਰ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।