ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 12.4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.4.1
कर्णस्तु समवाप्यैवमस्त्रं भार्गवनन्दनात् ।
दुर्योधनेन सहितो मुमुदे भरतर्षभ ॥ १२.४.१ ॥
ଏହିପରି ଭାର୍ଗବ ନନ୍ଦନ (ପରଶୁରାମ)ଙ୍କଠାରୁ ଅସ୍ତ୍ର ପାଇ କର୍ଣ୍ଣ ଦୁର୍ଯୋଧନଙ୍କ ସହ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ, ହେ ଭରତର୍ଷଭ।
12.4.2
ततः कदाचिदाजातः समाजग्मुः स्वयंवरे ।
कलिङ्गविषये राजन्राज्ञश्चित्राङ्गदस्य च ॥ १२.४.२ ॥
ତା'ପରେ କୌଣସି ସମୟରେ, ହେ ରାଜନ୍, କଳିଙ୍ଗ ଦେଶରେ ରାଜା ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦଙ୍କ ସ୍ୱୟଂବର ସଭାରେ ସେମାନେ ସମବେତ ହେଲେ।
12.4.3
श्रीमद्राजपुरं नाम नगरं तत्र भारत ।
राजानः शतशस्तत्र कन्यार्थे समुपागमन् ॥ १२.४.३ ॥
ସେଠାରେ ଶ୍ରୀମତ୍ ରାଜପୁର ନାମକ ନଗର ଥିଲା, ହେ ଭାରତ। ସେଠାରେ କନ୍ୟା ପାଇଁ ଶହ ଶହ ରାଜା ଆସିଲେ।
12.4.4
श्रुत्वा दुर्योधनस्तत्र समेतान्सर्वपार्थिवान् ।
रथेन काञ्चनाङ्गेन कर्णेन सहितो ययौ ॥ १२.४.४ ॥
ସେଠାରେ ସମବେତ ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଦୁର୍ଯୋଧନ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଅଳଙ୍କୃତ ରଥରେ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ସହ ଗଲେ।
12.4.5
ततः स्वयंवरे तस्मिन्नानादेश्या महारथाः ।
समाजग्मुर्नृपतयः कन्यार्थे नृपसत्तम ॥ १२.४.५ ॥
ତା'ପରେ ସେହି ସ୍ୱୟଂବରରେ ନାନା ଦେଶରୁ ଆସିଥିବା ମହାରଥୀ ରାଜାମାନେ କନ୍ୟା ପାଇଁ ସମବେତ ହେଲେ, ହେ ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠ।
12.4.6
शिशुपालो जरासन्धो भीष्मको वक्र एव च ।
कपोतरोमा नीलश्च रुक्मी च दृढविक्रमः ॥ १२.४.६ ॥
ଶିଶୁପାଳ, ଜରାସନ୍ଧ, ଭୀଷ୍ମକ, ବକ୍ର, କପୋତରୋମା, ନୀଳ ଏବଂ ଦୃଢ଼ବିକ୍ରମ ରୁକ୍ମୀ ମଧ୍ୟ।
12.4.7
सृगालश्च महाराजः स्त्रीराज्याधिपतिश्च यः ।
विशोकः शतधन्वा च भोजो वीरश्च नामतः ॥ १२.४.७ ॥
ସୃଗାଳ, ମହାରାଜ, ଯିଏ ସ୍ତ୍ରୀରାଜ୍ୟର ଅଧିପତି, ବିଶୋକ, ଶତଧନ୍ୱା ଏବଂ ବୀର ଭୋଜ — ନାମରେ।
12.4.8
एते चान्ये च बहवो दक्षिणां दिशमाश्रिताः ।
म्लेच्छाश्चार्याश्च राजानः प्राच्योदीच्यास्तथैव च ॥ १२.४.८ ॥
ଏମାନେ ଓ ଅନ୍ୟ ବହୁତ, ଯେଉଁମାନେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଆଶ୍ରୟ କରିଛନ୍ତି; ମ୍ଲେଚ୍ଛ ଓ ଆର୍ଯ୍ୟ ରାଜାମାନେ, ପୂର୍ବ ଓ ଉତ୍ତରର ମଧ୍ୟ ସେହିପରି।
12.4.9
काञ्चनाङ्गदिनः सर्वे शुद्धजाम्बूनदप्रभाः ।
सर्वे भास्वरदेहाश्च व्याघ्रा इव बलोत्कटाः ॥ १२.४.९ ॥
ସୁନାର ବାଜୁବନ୍ଧ ପିନ୍ଧିଥିବା ସମସ୍ତେ, ଶୁଦ୍ଧ ଜାମ୍ବୁନଦ ସୁନାର ପ୍ରଭାଯୁକ୍ତ, ସମସ୍ତେ ଦୀପ୍ତଦେହୀ, ବାଘ ପରି ବଳରେ ପ୍ରଚଣ୍ଡ।
12.4.10
ततः समुपविष्टेषु तेषु राजसु भारत ।
विवेश रङ्गं सा कन्या धात्रीवर्षवरान्विता ॥ १२.४.१० ॥
ତା'ପରେ, ହେ ଭାରତ, ସେହି ରାଜାମାନେ ବସିବା ପରେ, ଧାତ୍ରୀ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅନ୍ତଃପୁର ନାରୀମାନଙ୍କ ସହିତ ସେହି କନ୍ୟା ରଙ୍ଗଭୂମିରେ ପ୍ରବେଶ କଲା।
12.4.11
ततः संश्राव्यमाणेषु राज्ञां नामसु भारत ।
अत्यक्रामद्धार्तराष्ट्रं सा कन्या वरवर्णिनी ॥ १२.४.११ ॥
ତା'ପରେ, ହେ ଭାରତ, ରାଜାମାନଙ୍କ ନାମ ଘୋଷଣା ହେବା ସମୟରେ, ସେହି ସୁନ୍ଦର ବର୍ଣ୍ଣର କନ୍ୟା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଆଗକୁ ଗଲା।
12.4.12
दुर्योधनस्तु कौरव्यो नामर्षयत लङ्घनम् ।
प्रत्यपेधच्च तां कन्यामसत्कृत्य नराधिपान् ॥ १२.४.१२ ॥
କିନ୍ତୁ କୌରବ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ସେହି ଅତିକ୍ରମକୁ ସହ୍ୟ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ; ସେ ସେହି କନ୍ୟାକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କଲେ ଓ ରାଜାମାନଙ୍କୁ ଅପମାନ କଲେ।
12.4.13
स वीर्यमदमत्तत्वाद्भीष्मद्रोणावुपाश्रितः ।
रथमारोप्य तां कन्यामाजुहाव नराधिपान् ॥ १२.४.१३ ॥
ବୀର୍ଯ୍ୟମଦରେ ମତ୍ତ ହୋଇ, ଭୀଷ୍ମ ଓ ଦ୍ରୋଣଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରି, ସେ ସେହି କନ୍ୟାକୁ ରଥରେ ଚଢ଼ାଇ ରାଜାମାନଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କଲା।
12.4.14
तमन्वगाद्रथी खङ्गी बद्धगोधाङ्गुलित्रवान् ।
कर्णः शस्त्रभृतां श्रेष्ठः पृष्ठतः पुरुषर्षभ ॥ १२.४.१४ ॥
ତାଙ୍କ ପଛେ ରଥୀ, ଖଡ଼୍ଗଧାରୀ, ଆଙ୍ଗୁଠିରେ ଗୋଧାର ଚମଡ଼ା ରକ୍ଷକ ବାନ୍ଧିଥିବା, ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କର୍ଣ୍ଣ ଅନୁସରଣ କଲେ, ହେ ପୁରୁଷର୍ଷଭ।
12.4.15
ततो विमर्दः सुमहान्राज्ञामासीद्युयुत्सताम् ।
सन्नह्यतां तनुत्राणि रथान्योजयतामपि। ॥ १२.४.१५ ॥
ତା'ପରେ ଯୁଦ୍ଧେଚ୍ଛୁ ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମହା କୋଳାହଳ ଉଠିଲା; ସେମାନେ କବଚ ପିନ୍ଧିବାକୁ ଲାଗିଲେ ଓ ରଥରେ ଘୋଡ଼ା ଯୋଡ଼ିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
12.4.16
तेऽभ्यधावन्त संक्रुद्धाः कर्णदुर्योधनावुभौ ।
शरवर्षाणि मुञ्चन्तो मेघाः पर्वतयोरिव ॥ १२.४.१६ ॥
କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ସେମାନେ କର୍ଣ୍ଣ ଓ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଦୁହିଁଙ୍କ ଉପରେ ଧାଇଁ ଗଲେ; ପର୍ବତ ଉପରେ ମେଘ ପରି ବାଣବର୍ଷା କରି।
12.4.17
कर्णस्तेषामापततामेकैकेन शरेण ह ।
धनूंषि च शरव्रातान्पातयामास भूतले ॥ १२.४.१७ ॥
କର୍ଣ୍ଣ ଆକ୍ରମଣକାରୀ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ଗୋଟିଏ ଗୋଟିଏ ବାଣରେ ପ୍ରତିରୋଧ କଲେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଧନୁ ଓ ବାଣସମୂହ ଭୂମିରେ ପକାଇଲେ।
12.4.18
ततो विधनुषः कांश्चित्कांश्चिदुद्यतकार्मुकान् ।
कांश्चिदुत्सृजतो बाणान्रथशक्तिगदास्तथा ॥ १२.४.१८ ॥
ତା'ପରେ କେତେକ ଧନୁହୀନ ହେଲେ, କେତେକ ଉଠାଯାଇଥିବା ଧନୁ ଧରିଥିଲେ, କେତେକ ବାଣ ନିକ୍ଷେପ କରୁଥିଲେ, ଆଉ କେତେକ ରଥ, ଶକ୍ତି ଓ ଗଦା ଧରିଥିଲେ।
12.4.19
लाघवाव्द्याकुलीकृत्य कर्णः प्रहरतां वरः ।
हतसूतांश्च भूयिष्ठान्स विजिग्ये नराधिपान् ॥ १२.४.१९ ॥
ଚତୁରତାରେ ସେମାନଙ୍କୁ ବିଚଳିତ କରି ପ୍ରହାରକାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କର୍ଣ୍ଣ, ସାରଥି ହତ ହୋଇଥିବା ଅଧିକାଂଶ ରାଜାଙ୍କୁ ଜୟ କଲେ।
12.4.20
ते स्वयं वाहयन्तोऽश्वान्याहि याहीति वादिनः ।
व्यपेयुस्ते रणं हित्वा राजानो भग्नमानसाः ॥ १२.४.२० ॥
ନିଜେ ଘୋଡ଼ା ଚଳାଇ 'ଚାଲ, ଚାଲ' କହି, ଭଗ୍ନମନା ସେ ରାଜାମାନେ ରଣ ଛାଡ଼ି ପଳାଇଲେ।
12.4.21
दुर्योधनस्तु कर्णेन पाल्यमानोऽभ्ययात्तदा ।
हृष्टः कन्यामुपादाय नगरं नागसाह्वयम् ॥ १२.४.२१ ॥
ସେତେବେଳେ କର୍ଣ୍ଣ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ହର୍ଷିତ ହୋଇ ସେହି କନ୍ୟାକୁ ନେଇ ନାଗସାହ୍ୱୟ ନଗର ଆଡ଼କୁ ଗଲେ।