ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.4.1
कर्णस्तु समवाप्यैवमस्त्रं भार्गवनन्दनात् ।
दुर्योधनेन सहितो मुमुदे भरतर्षभ ॥ १२.४.१ ॥
ಹೀಗೆ ಭಾರ್ಗವ ನಂದನನಿಂದ (ಪರಶುರಾಮನಿಂದ) ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಪಡೆದ ಕರ್ಣನು ದುರ್ಯೋಧನನೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು, ಭರತ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
12.4.2
ततः कदाचिदाजातः समाजग्मुः स्वयंवरे ।
कलिङ्गविषये राजन्राज्ञश्चित्राङ्गदस्य च ॥ १२.४.२ ॥
ನಂತರ ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ರಾಜನೇ, ಕಳಿಂಗ ದೇಶದಲ್ಲಿ ರಾಜ ಚಿತ್ರಾಂಗದನ ಸ್ವಯಂವರದಲ್ಲಿ ಅವರು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿದರು.
12.4.3
श्रीमद्राजपुरं नाम नगरं तत्र भारत ।
राजानः शतशस्तत्र कन्यार्थे समुपागमन् ॥ १२.४.३ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮತ್ ರಾಜಪುರ ಎಂಬ ನಗರವಿತ್ತು, ಭಾರತನೇ. ಅಲ್ಲಿ ಕನ್ಯೆಗಾಗಿ ನೂರಾರು ರಾಜರು ಬಂದರು.
12.4.4
श्रुत्वा दुर्योधनस्तत्र समेतान्सर्वपार्थिवान् ।
रथेन काञ्चनाङ्गेन कर्णेन सहितो ययौ ॥ १२.४.४ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ ಎಲ್ಲಾ ರಾಜರ ಕುರಿತು ಕೇಳಿದ ದುರ್ಯೋಧನನು ಚಿನ್ನದ ಅಲಂಕಾರದ ರಥದಲ್ಲಿ ಕರ್ಣನೊಂದಿಗೆ ಹೋದನು.
12.4.5
ततः स्वयंवरे तस्मिन्नानादेश्या महारथाः ।
समाजग्मुर्नृपतयः कन्यार्थे नृपसत्तम ॥ १२.४.५ ॥
ನಂತರ ಆ ಸ್ವಯಂವರದಲ್ಲಿ ನಾನಾ ದೇಶಗಳಿಂದ ಬಂದ ಮಹಾರಥರಾದ ರಾಜರು ಕನ್ಯೆಗಾಗಿ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿದರು, ರಾಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
12.4.6
शिशुपालो जरासन्धो भीष्मको वक्र एव च ।
कपोतरोमा नीलश्च रुक्मी च दृढविक्रमः ॥ १२.४.६ ॥
ಶಿಶುಪಾಲ, ಜರಾಸಂಧ, ಭೀಷ್ಮಕ, ವಕ್ರ, ಕಪೋತರೋಮ, ನೀಲ ಮತ್ತು ದೃಢವಿಕ್ರಮ ರುಕ್ಮಿ ಕೂಡ.
12.4.7
सृगालश्च महाराजः स्त्रीराज्याधिपतिश्च यः ।
विशोकः शतधन्वा च भोजो वीरश्च नामतः ॥ १२.४.७ ॥
ಸೃಗಾಲ, ಮಹಾರಾಜ, ಸ್ತ್ರೀರಾಜ್ಯದ ಅಧಿಪತಿಯಾದವನು, ವಿಶೋಕ, ಶತಧನ್ವ ಮತ್ತು ವೀರ ಭೋಜ ಕೂಡ ಹೆಸರಿನಿಂದ.
12.4.8
एते चान्ये च बहवो दक्षिणां दिशमाश्रिताः ।
म्लेच्छाश्चार्याश्च राजानः प्राच्योदीच्यास्तथैव च ॥ १२.४.८ ॥
ಇವರು ಮತ್ತು ಇತರ ಬಹಳ ಮಂದಿ, ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದವರು; ಮ್ಲೇಚ್ಛ ಮತ್ತು ಆರ್ಯ ರಾಜರು, ಪೂರ್ವ ಮತ್ತು ಉತ್ತರದವರೂ ಹಾಗೆಯೇ.
12.4.9
काञ्चनाङ्गदिनः सर्वे शुद्धजाम्बूनदप्रभाः ।
सर्वे भास्वरदेहाश्च व्याघ्रा इव बलोत्कटाः ॥ १२.४.९ ॥
ಚಿನ್ನದ ತೋಳ್ಬಳೆ ಧರಿಸಿದ ಎಲ್ಲರೂ, ಶುದ್ಧ ಜಾಂಬೂನದ ಚಿನ್ನದ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳವರು, ಎಲ್ಲರೂ ಹೊಳೆಯುವ ದೇಹದವರು, ಹುಲಿಗಳಂತೆ ಬಲದಲ್ಲಿ ಉಗ್ರರು.
12.4.10
ततः समुपविष्टेषु तेषु राजसु भारत ।
विवेश रङ्गं सा कन्या धात्रीवर्षवरान्विता ॥ १२.४.१० ॥
ಆಗ ಭಾರತ, ಆ ರಾಜರು ಕುಳಿತ ಬಳಿಕ, ದಾದಿಯ ಸಹಿತ ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅಂತಃಪುರದ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಜೊತೆ ಆ ಕನ್ಯೆ ರಂಗಭೂಮಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಳು.
12.4.11
ततः संश्राव्यमाणेषु राज्ञां नामसु भारत ।
अत्यक्रामद्धार्तराष्ट्रं सा कन्या वरवर्णिनी ॥ १२.४.११ ॥
ಆಗ ಭಾರತ, ರಾಜರ ಹೆಸರುಗಳು ಘೋಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ವರ್ಣದ ಆ ಕನ್ಯೆ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗನನ್ನು ದಾಟಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದಳು.
12.4.12
दुर्योधनस्तु कौरव्यो नामर्षयत लङ्घनम् ।
प्रत्यपेधच्च तां कन्यामसत्कृत्य नराधिपान् ॥ १२.४.१२ ॥
ಆದರೆ ಕೌರವ ದುರ್ಯೋಧನನು ಆ ಉಲ್ಲಂಘನೆಯನ್ನು ಸಹಿಸಲಿಲ್ಲ; ಆ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ, ರಾಜರನ್ನು ಅಪಮಾನಿಸಿದನು.
12.4.13
स वीर्यमदमत्तत्वाद्भीष्मद्रोणावुपाश्रितः ।
रथमारोप्य तां कन्यामाजुहाव नराधिपान् ॥ १२.४.१३ ॥
ಅವನು ಶೌರ್ಯದ ಮದದಿಂದ ಮತ್ತನಾಗಿ, ಭೀಷ್ಮ ಮತ್ತು ದ್ರೋಣರನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಆ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ರಥದಲ್ಲಿ ಏರಿಸಿ ರಾಜರನ್ನು ಕರೆದನು.
12.4.14
तमन्वगाद्रथी खङ्गी बद्धगोधाङ्गुलित्रवान् ।
कर्णः शस्त्रभृतां श्रेष्ठः पृष्ठतः पुरुषर्षभ ॥ १२.४.१४ ॥
ಅವನನ್ನು ರಥದಲ್ಲಿ ಖಡ್ಗಧಾರಿಯಾಗಿ, ಬೆರಳುಗಳಿಗೆ ಗೋಧಾ ಚರ್ಮರಕ್ಷೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ಶಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಕರ್ಣನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದನು, ಓ ಪುರುಷರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
12.4.15
ततो विमर्दः सुमहान्राज्ञामासीद्युयुत्सताम् ।
सन्नह्यतां तनुत्राणि रथान्योजयतामपि। ॥ १२.४.१५ ॥
ಆಗ ಯುದ್ಧಾಕಾಂಕ್ಷಿಗಳಾದ ರಾಜರ ನಡುವೆ ಮಹಾ ಕೋಲಾಹಲ ಉಂಟಾಯಿತು; ಅವರು ಕವಚ ಧರಿಸಿ ರಥಗಳಿಗೆ ಕುದುರೆ ಹೂಡಿದರು.
12.4.16
तेऽभ्यधावन्त संक्रुद्धाः कर्णदुर्योधनावुभौ ।
शरवर्षाणि मुञ्चन्तो मेघाः पर्वतयोरिव ॥ १२.४.१६ ॥
ಅವರು ಕೋಪದಿಂದ ಕರ್ಣ ಮತ್ತು ದುರ್ಯೋಧನ ಇಬ್ಬರ ಮೇಲೂ ಧಾವಿಸಿದರು; ಪರ್ವತಗಳ ಮೇಲೆ ಮೇಘಗಳಂತೆ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಗರೆದರು.
12.4.17
कर्णस्तेषामापततामेकैकेन शरेण ह ।
धनूंषि च शरव्रातान्पातयामास भूतले ॥ १२.४.१७ ॥
ಕರ್ಣನು ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವರಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನನ್ನೂ ಒಂದೊಂದು ಬಾಣದಿಂದಲೇ ಎದುರಿಸಿ, ಅವರ ಬಿಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಬಾಣರಾಶಿಗಳನ್ನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳಿಸಿದನು.
12.4.18
ततो विधनुषः कांश्चित्कांश्चिदुद्यतकार्मुकान् ।
कांश्चिदुत्सृजतो बाणान्रथशक्तिगदास्तथा ॥ १२.४.१८ ॥
ಆಗ ಕೆಲವರು ಬಿಲ್ಲಿಲ್ಲದವರಾದರು, ಕೆಲವರು ಬಿಲ್ಲೆತ್ತಿದವರಾದರು, ಕೆಲವರು ಬಾಣ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು, ಕೆಲವರು ರಥ, ಶಕ್ತಿ, ಗದೆಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದರು.
12.4.19
लाघवाव्द्याकुलीकृत्य कर्णः प्रहरतां वरः ।
हतसूतांश्च भूयिष्ठान्स विजिग्ये नराधिपान् ॥ १२.४.१९ ॥
ಚುರುಕುತನದಿಂದ ಅವರನ್ನು ಕಂಗೆಡಿಸಿದ ಕರ್ಣ, ಹೋರಾಡುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಸಾರಥಿಗಳು ಹತರಾದ ಬಹುತೇಕ ರಾಜರನ್ನು ಗೆದ್ದನು.
12.4.20
ते स्वयं वाहयन्तोऽश्वान्याहि याहीति वादिनः ।
व्यपेयुस्ते रणं हित्वा राजानो भग्नमानसाः ॥ १२.४.२० ॥
ತಾವೇ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಓಡಿಸುತ್ತಾ 'ಹೋ, ಹೋ' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ, ಮುರಿದ ಮನಸ್ಸಿನ ಆ ರಾಜರು ರಣರಂಗವನ್ನು ತೊರೆದು ಓಡಿಹೋದರು.
12.4.21
दुर्योधनस्तु कर्णेन पाल्यमानोऽभ्ययात्तदा ।
हृष्टः कन्यामुपादाय नगरं नागसाह्वयम् ॥ १२.४.२१ ॥
ಆಗ ಕರ್ಣನಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದುರ್ಯೋಧನನು, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ನಾಗಸಾಹ್ವಯ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋದನು.