மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.4.1
कर्णस्तु समवाप्यैवमस्त्रं भार्गवनन्दनात् ।
दुर्योधनेन सहितो मुमुदे भरतर्षभ ॥ १२.४.१ ॥
இவ்வாறு பார்கவ நந்தனரிடமிருந்து (பரசுராமரிடமிருந்து) அஸ்திரங்களைப் பெற்ற கர்ணன், துரியோதனனுடன் கூடி மகிழ்ந்தான், பரதகுலக் காளையே.
12.4.2
ततः कदाचिदाजातः समाजग्मुः स्वयंवरे ।
कलिङ्गविषये राजन्राज्ञश्चित्राङ्गदस्य च ॥ १२.४.२ ॥
பின்னர் ஒரு காலத்தில், அரசே, கலிங்க நாட்டில் மன்னன் சித்ராங்கதனின் சுயம்வரத்தில் (அவர்கள்) ஒன்றுகூடினர்.
12.4.3
श्रीमद्राजपुरं नाम नगरं तत्र भारत ।
राजानः शतशस्तत्र कन्यार्थे समुपागमन् ॥ १२.४.३ ॥
அங்கு ஸ்ரீமத் ராஜபுரம் என்ற நகரம் இருந்தது, பாரதனே. அங்கு கன்னிக்காக நூற்றுக்கணக்கான மன்னர்கள் வந்தனர்.
12.4.4
श्रुत्वा दुर्योधनस्तत्र समेतान्सर्वपार्थिवान् ।
रथेन काञ्चनाङ्गेन कर्णेन सहितो ययौ ॥ १२.४.४ ॥
அங்கு கூடியிருந்த அனைத்து மன்னர்களைப் பற்றியும் கேட்ட துரியோதனன், பொன் அலங்கார ரதத்தில் கர்ணனுடன் சென்றான்.
12.4.5
ततः स्वयंवरे तस्मिन्नानादेश्या महारथाः ।
समाजग्मुर्नृपतयः कन्यार्थे नृपसत्तम ॥ १२.४.५ ॥
பின்னர் அந்த சுயம்வரத்தில் பல நாடுகளிலிருந்து வந்த மகாரதர்களான மன்னர்கள் கன்னிக்காக ஒன்றுகூடினர், மன்னர்களில் சிறந்தவனே.
12.4.6
शिशुपालो जरासन्धो भीष्मको वक्र एव च ।
कपोतरोमा नीलश्च रुक्मी च दृढविक्रमः ॥ १२.४.६ ॥
சிசுபாலன், ஜராசந்தன், பீஷ்மகன், வக்ரன், கபோதரோமா, நீலன், உறுதிவிக்கிரமன் ருக்மி ஆகியோரும்.
12.4.7
सृगालश्च महाराजः स्त्रीराज्याधिपतिश्च यः ।
विशोकः शतधन्वा च भोजो वीरश्च नामतः ॥ १२.४.७ ॥
ஸ்ருகாலன், மகாராஜனான அவன், பெண்களின் ராஜ்யத்தின் அதிபதியும், விசோகன், சததன்வா, வீரனான போஜனும் பெயரால்.
12.4.8
एते चान्ये च बहवो दक्षिणां दिशमाश्रिताः ।
म्लेच्छाश्चार्याश्च राजानः प्राच्योदीच्यास्तथैव च ॥ १२.४.८ ॥
இவர்களும் வேறு பலரும், தென் திசையை அடைந்தவர்கள்; ம்லேச்சர்களும் ஆர்யர்களுமான அரசர்கள், கிழக்கு, வடக்கு திசையினரும் அவ்வாறே.
12.4.9
काञ्चनाङ्गदिनः सर्वे शुद्धजाम्बूनदप्रभाः ।
सर्वे भास्वरदेहाश्च व्याघ्रा इव बलोत्कटाः ॥ १२.४.९ ॥
தங்கத் தோள்வளைகள் அணிந்தவர்கள், சுத்தமான ஜாம்பூநதப் பொன் ஒளியுடையவர்கள், அனைவரும் ஒளிரும் உடலுடையவர்கள், புலிகளைப் போல பலத்தில் கடுமையானவர்கள்.
12.4.10
ततः समुपविष्टेषु तेषु राजसु भारत ।
विवेश रङ्गं सा कन्या धात्रीवर्षवरान्विता ॥ १२.४.१० ॥
பின்னர், பாரதனே, அந்த அரசர்கள் அமர்ந்த பின், செவிலித்தாயுடனும் சிறந்த உள்ளுறவுப் பெண்களுடனும் அந்தக் கன்னி அரங்கத்தில் நுழைந்தாள்.
12.4.11
ततः संश्राव्यमाणेषु राज्ञां नामसु भारत ।
अत्यक्रामद्धार्तराष्ट्रं सा कन्या वरवर्णिनी ॥ १२.४.११ ॥
பின்னர், பாரதனே, அரசர்களின் பெயர்கள் அறிவிக்கப்படும்போது, சிறந்த நிறமுடைய அந்தக் கன்னி திருதராஷ்டிரன் மகனைக் கடந்து சென்றாள்.
12.4.12
दुर्योधनस्तु कौरव्यो नामर्षयत लङ्घनम् ।
प्रत्यपेधच्च तां कन्यामसत्कृत्य नराधिपान् ॥ १२.४.१२ ॥
ஆனால் கௌரவன் துரியோதனன் அந்த உல்லங்கனத்தைப் பொறுக்கவில்லை; அந்தக் கன்னியை மறுத்தான், அரசர்களையும் அவமதித்தான்.
12.4.13
स वीर्यमदमत्तत्वाद्भीष्मद्रोणावुपाश्रितः ।
रथमारोप्य तां कन्यामाजुहाव नराधिपान् ॥ १२.४.१३ ॥
அவன் வீரியத்தின் செருக்கால் மதம் கொண்டு, பீஷ்மரையும் துரோணரையும் நம்பி, அந்தக் கன்னியை ரதத்தில் ஏற்றி அரசர்களை அழைத்தான்.
12.4.14
तमन्वगाद्रथी खङ्गी बद्धगोधाङ्गुलित्रवान् ।
कर्णः शस्त्रभृतां श्रेष्ठः पृष्ठतः पुरुषर्षभ ॥ १२.४.१४ ॥
அவனைப் பின்தொடர்ந்தான் ரதத்தில் இருந்த வாள் ஏந்திய கர்ணன்; விரல்களில் தோல் கவசம் கட்டியவன், ஆயுதம் ஏந்தியோருள் சிறந்தவன், ஓ நரருள் காளையே.
12.4.15
ततो विमर्दः सुमहान्राज्ञामासीद्युयुत्सताम् ।
सन्नह्यतां तनुत्राणि रथान्योजयतामपि। ॥ १२.४.१५ ॥
அப்போது போர்புரிய விரும்பிய அரசர்களிடையே பெரும் மோதல் எழுந்தது; அவர்கள் கவசம் அணிந்தனர், ரதங்களுக்கு குதிரைகளைப் பூட்டினர்.
12.4.16
तेऽभ्यधावन्त संक्रुद्धाः कर्णदुर्योधनावुभौ ।
शरवर्षाणि मुञ्चन्तो मेघाः पर्वतयोरिव ॥ १२.४.१६ ॥
அவர்கள் கோபத்துடன் கர்ணனையும் துரியோதனனையும் இருவரையும் நோக்கிப் பாய்ந்தனர்; மலைகளின் மேல் மேகங்கள் போல அம்பு மழை பொழிந்தனர்.
12.4.17
कर्णस्तेषामापततामेकैकेन शरेण ह ।
धनूंषि च शरव्रातान्पातयामास भूतले ॥ १२.४.१७ ॥
அவர்களில் தாக்கி வந்த ஒவ்வொருவரையும் கர்ணன் ஒவ்வொரு அம்பால் அடித்து, அவர்களின் வில்லையும் அம்புக்கூட்டங்களையும் நிலத்தில் வீழ்த்தினான்.
12.4.18
ततो विधनुषः कांश्चित्कांश्चिदुद्यतकार्मुकान् ।
कांश्चिदुत्सृजतो बाणान्रथशक्तिगदास्तथा ॥ १२.४.१८ ॥
பின்னர் சிலர் வில்லிழந்தனர்; சிலர் வில்லை உயர்த்தியிருந்தனர்; சிலர் அம்புகளை எய்துக்கொண்டிருந்தனர்; சிலர் ரதங்களையும் சக்தி, கதை ஆயுதங்களையும் கொண்டிருந்தனர்.
12.4.19
लाघवाव्द्याकुलीकृत्य कर्णः प्रहरतां वरः ।
हतसूतांश्च भूयिष्ठान्स विजिग्ये नराधिपान् ॥ १२.४.१९ ॥
சுறுசுறுப்பால் அவர்களைக் குழப்பிய கர்ணன், போரிடுபவர்களில் சிறந்தவன், சாரதிகள் கொல்லப்பட்ட பெரும்பாலான மன்னர்களை வென்றான்.
12.4.20
ते स्वयं वाहयन्तोऽश्वान्याहि याहीति वादिनः ।
व्यपेयुस्ते रणं हित्वा राजानो भग्नमानसाः ॥ १२.४.२० ॥
தாங்களே குதிரைகளைச் செலுத்தி 'போ, போ' என்று சொல்லிக்கொண்டே, மனம் உடைந்த அம்மன்னர்கள் போர்க்களத்தை விட்டு ஓடினர்.
12.4.21
दुर्योधनस्तु कर्णेन पाल्यमानोऽभ्ययात्तदा ।
हृष्टः कन्यामुपादाय नगरं नागसाह्वयम् ॥ १२.४.२१ ॥
அப்போது கர்ணனால் காக்கப்பட்ட துரியோதனன், மகிழ்ச்சியுடன் அந்தக் கன்னியை அழைத்துக்கொண்டு நாகசாஹ்வயம் நகரத்திற்குச் சென்றான்.