Mahābhārata · Adhyāya 12.4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.4.1
कर्णस्तु समवाप्यैवमस्त्रं भार्गवनन्दनात् ।
दुर्योधनेन सहितो मुमुदे भरतर्षभ ॥ १२.४.१ ॥
Tendo assim obtido as armas do filho de Bhṛgu, Karṇa alegrou-se junto com Duryodhana, touro dos Bharatas.
12.4.2
ततः कदाचिदाजातः समाजग्मुः स्वयंवरे ।
कलिङ्गविषये राजन्राज्ञश्चित्राङ्गदस्य च ॥ १२.४.२ ॥
Então, em certa ocasião, ó rei, reuniram-se no svayaṃvara do rei Citrāṅgada, na terra de Kaliṅga.
12.4.3
श्रीमद्राजपुरं नाम नगरं तत्र भारत ।
राजानः शतशस्तत्र कन्यार्थे समुपागमन् ॥ १२.४.३ ॥
Havia ali uma gloriosa cidade real chamada Rājapura, ó Bhārata. Ali chegaram centenas de reis em busca da donzela.
12.4.4
श्रुत्वा दुर्योधनस्तत्र समेतान्सर्वपार्थिवान् ।
रथेन काञ्चनाङ्गेन कर्णेन सहितो ययौ ॥ १२.४.४ ॥
Ao ouvir que todos os reis ali se haviam reunido, Duryodhana partiu num carro adornado de ouro com Karṇa.
12.4.5
ततः स्वयंवरे तस्मिन्नानादेश्या महारथाः ।
समाजग्मुर्नृपतयः कन्यार्थे नृपसत्तम ॥ १२.४.५ ॥
Então, naquele svayaṃvara, reis grandes guerreiros de terras diversas reuniram-se pela donzela, o melhor dos reis.
12.4.6
शिशुपालो जरासन्धो भीष्मको वक्र एव च ।
कपोतरोमा नीलश्च रुक्मी च दृढविक्रमः ॥ १२.४.६ ॥
Śiśupāla, Jarāsandha, Bhīṣmaka, Vakra, Kapotaroma, Nīla e Rukmin de firme valor.
12.4.7
सृगालश्च महाराजः स्त्रीराज्याधिपतिश्च यः ।
विशोकः शतधन्वा च भोजो वीरश्च नामतः ॥ १२.४.७ ॥
Sṛgāla, o grande rei, e aquele que é senhor do reino das mulheres, Viśoka, Śatadhanvan e o herói Bhoja, pelo nome.
12.4.8
एते चान्ये च बहवो दक्षिणां दिशमाश्रिताः ।
म्लेच्छाश्चार्याश्च राजानः प्राच्योदीच्यास्तथैव च ॥ १२.४.८ ॥
Estes e muitos outros que se acolheram à região do sul; reis mlecchas e arianos, e igualmente os do leste e do norte.
12.4.9
काञ्चनाङ्गदिनः सर्वे शुद्धजाम्बूनदप्रभाः ।
सर्वे भास्वरदेहाश्च व्याघ्रा इव बलोत्कटाः ॥ १२.४.९ ॥
Todos com braceletes de ouro, brilhando como o ouro puro de Jāmbūnada, todos de corpos resplandecentes, ferozes em força como tigres.
12.4.10
ततः समुपविष्टेषु तेषु राजसु भारत ।
विवेश रङ्गं सा कन्या धात्रीवर्षवरान्विता ॥ १२.४.१० ॥
Então, ó Bhārata, quando aqueles reis se haviam sentado, a donzela entrou na arena, acompanhada pela ama e pelas melhores mulheres da casa.
12.4.11
ततः संश्राव्यमाणेषु राज्ञां नामसु भारत ।
अत्यक्रामद्धार्तराष्ट्रं सा कन्या वरवर्णिनी ॥ १२.४.११ ॥
Então, ó Bhārata, enquanto os nomes dos reis eram proclamados, aquela donzela de bela tez passou pelo filho de Dhṛtarāṣṭra.
12.4.12
दुर्योधनस्तु कौरव्यो नामर्षयत लङ्घनम् ।
प्रत्यपेधच्च तां कन्यामसत्कृत्य नराधिपान् ॥ १२.४.१२ ॥
Mas Duryodhana, o Kaurava, não tolerou aquele desprezo; tendo desonrado os reis, rejeitou aquela donzela.
12.4.13
स वीर्यमदमत्तत्वाद्भीष्मद्रोणावुपाश्रितः ।
रथमारोप्य तां कन्यामाजुहाव नराधिपान् ॥ १२.४.१३ ॥
Embriagado pelo orgulho de seu valor, apoiando-se em Bhīṣma e Droṇa, fez subir aquela donzela ao seu carro e desafiou os reis.
12.4.14
तमन्वगाद्रथी खङ्गी बद्धगोधाङ्गुलित्रवान् ।
कर्णः शस्त्रभृतां श्रेष्ठः पृष्ठतः पुरुषर्षभ ॥ १२.४.१४ ॥
Seguia-o Karṇa, o melhor dos portadores de armas, guerreiro de carro com espada em punho, os dedos envoltos em protetores de couro, ó touro entre os homens.
12.4.15
ततो विमर्दः सुमहान्राज्ञामासीद्युयुत्सताम् ।
सन्नह्यतां तनुत्राणि रथान्योजयतामपि। ॥ १२.४.१५ ॥
Então surgiu um grande tumulto entre os reis ansiosos por lutar; vestiam suas armaduras e atrelavam cavalos aos seus carros.
12.4.16
तेऽभ्यधावन्त संक्रुद्धाः कर्णदुर्योधनावुभौ ।
शरवर्षाणि मुञ्चन्तो मेघाः पर्वतयोरिव ॥ १२.४.१६ ॥
Enfurecidos, lançaram-se contra Karṇa e Duryodhana, ambos, derramando chuvas de flechas como nuvens sobre as montanhas.
12.4.17
कर्णस्तेषामापततामेकैकेन शरेण ह ।
धनूंषि च शरव्रातान्पातयामास भूतले ॥ १२.४.१७ ॥
Karṇa, com uma única flecha para cada um dos atacantes, derrubou ao chão seus arcos e feixes de flechas.
12.4.18
ततो विधनुषः कांश्चित्कांश्चिदुद्यतकार्मुकान् ।
कांश्चिदुत्सृजतो बाणान्रथशक्तिगदास्तथा ॥ १२.४.१८ ॥
Então uns ficaram sem arco, outros tinham os arcos erguidos, outros lançavam flechas, e outros traziam carros, lanças e maças.
12.4.19
लाघवाव्द्याकुलीकृत्य कर्णः प्रहरतां वरः ।
हतसूतांश्च भूयिष्ठान्स विजिग्ये नराधिपान् ॥ १२.४.१९ ॥
Karṇa, o melhor dos combatentes, confundindo-os com sua destreza, venceu a maioria dos reis cujos cocheiros haviam sido mortos.
12.4.20
ते स्वयं वाहयन्तोऽश्वान्याहि याहीति वादिनः ।
व्यपेयुस्ते रणं हित्वा राजानो भग्नमानसाः ॥ १२.४.२० ॥
Conduzindo eles mesmos os cavalos e gritando «Avante, avante!», aqueles reis de ânimo abatido abandonaram a batalha e fugiram.
12.4.21
दुर्योधनस्तु कर्णेन पाल्यमानोऽभ्ययात्तदा ।
हृष्टः कन्यामुपादाय नगरं नागसाह्वयम् ॥ १२.४.२१ ॥
Duryodhana, então protegido por Karṇa, alegre, tomou a donzela e seguiu para a cidade chamada Nāgāhvaya.