Mahābhārata · Adhyāya 12.57
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.57.1
एतत्ते राजधर्माणां नवनीतं युधिष्ठिर ।
बृहस्पतिर्हि भगवान्नान्यं धर्मं प्रशंसति ॥ १२.५७.१ ॥
Yudhiṣṭhira, dies ist das Mark der königlichen Pflichten; denn der ehrwürdige Bṛhaspati preist keine andere Pflicht.
12.57.2
विशालाक्षश्च भगवान्काव्यश्चैव महातपाः ।
सहस्राक्षो महेन्द्रश्च तथा प्राचेतसो मनुः ॥ १२.५७.२ ॥
Viśālākṣa (Śiva), der ehrwürdige Kāvya (Uśanas) von großer Askese, der tausendäugige große Indra und ebenso Manu, der Sohn des Pracetas.
12.57.3
भरद्वाजश्च भगवांस्तथा गौरशिरा मुनिः ।
राजशास्त्रप्रणेतारो ब्राह्मणा ब्रह्मवादिनः ॥ १२.५७.३ ॥
Der ehrwürdige Bharadvāja, der Weise Gauraśiras und die Brahmanen, die die Lehre vom Königtum verfassten, Verkünder des Veda.
12.57.4
रक्षामेव प्रशंसन्ति धर्मं धर्मभृतां वर ।
राज्ञां राजीवताम्राक्ष साधनं चात्र मे शृणु ॥ १२.५७.४ ॥
Bester der Träger des Dharma, Lotusrotäugiger, sie preisen als Pflicht der Könige allein den Schutz; höre von mir das Mittel dazu.
12.57.5
चारश्च प्रणिधिश्चैव काले दानममत्सरः ।
युक्त्या दानं न चादानमयोगेन युधिष्ठिर ॥ १२.५७.५ ॥
Yudhiṣṭhira, bestelle Spione und geheime Boten; gib zur rechten Zeit ohne Neid; gib auf rechtmäßige Weise und nimm nicht auf unrechtmäßige Weise.
12.57.6
सतां संग्रहणं शौर्यं दाक्ष्यं सत्यं प्रजाहितम् ।
अनार्जवैरार्जवैश्च शत्रुपक्षाविवर्धनम् ॥ १२.५७.६ ॥
Die Gewinnung der Guten, Tapferkeit, Geschick, Wahrhaftigkeit und das Wohl der Untertanen; und durch krumme wie gerade Mittel das Wachsen der feindlichen Partei verhindern.
12.57.7
केतनानां च जीर्णानामवेक्षा चैव सीदताम् ।
द्विविधस्य च दण्डस्य प्रयोगः कालचोदितः ॥ १२.५७.७ ॥
Abgenutzte Banner und alte Dinge prüfen, auf die Leidenden achten und die zweifache Strafe anwenden, wie es die Zeit erfordert.
12.57.8
साधूनामपरित्यागः कुलीनानां च धारणम् ।
निचयश्च निचेयानां सेवा बुद्धिमतामपि ॥ १२.५७.८ ॥
Die Guten nicht verlassen, die Edelgeborenen unterstützen, Reichtum sammeln und denen dienen, die der Ehre würdig sind, wie auch den Weisen.
12.57.9
बलानां हर्षणं नित्यं प्रजानामन्ववेक्षणम् ।
कार्येष्वखेदः कोशस्य तथैव च विवर्धनम् ॥ १२.५७.९ ॥
Das Heer stets erfreuen, die Untertanen ständig beobachten, in den Geschäften unermüdlich sein und ebenso den Schatz mehren.
12.57.10
पुरगुप्तिरविश्वासः पौरसंघातभेदनम् ।
अरिमध्यस्थमित्राणां यथावच्चान्ववेक्षणम् ॥ १२.५७.१० ॥
Die Stadt bewachen, Misstrauen hegen, die Versammlungen der Bürger spalten und die Freunde, die zwischen den Feinden stehen, gebührend beobachten.
12.57.11
उपजापश्च भृत्यानामात्मनः पुरदर्शनम् ।
अविश्वासः स्वयं चैव परस्याश्वासनं तथा ॥ १२.५७.११ ॥
Zwietracht unter den Dienern säen, die eigene Stadt beobachten, selbst misstrauisch bleiben und anderen Zuversicht geben.
12.57.12
नीतिवर्त्मानुसारेण नित्यमुत्थानमेव च ।
रिपूणामनवज्ञानं नित्यं चानार्यवर्जनम् ॥ १२.५७.१२ ॥
Dem Pfad kluger Staatskunst folgen, stets zum Handeln bereit sein, die Feinde nie geringschätzen und die Unedlen stets meiden.
12.57.13
उत्थानं हि नरेन्द्राणां बृहस्पतिरभाषत ।
राजधर्मस्य यन्मूलं श्लोकांश्चात्र निबोध मे ॥ १२.५७.१३ ॥
Bṛhaspati lehrte, dass Tatkraft das Fundament der königlichen Pflicht der Könige sei. Höre nun von mir die Verse darüber.
12.57.14
उत्थानेनामृतं लब्धमुत्थानेनासुरा हताः ।
उत्थानेन महेन्द्रेण श्रैष्ठ्यं प्राप्तं दिवीह च ॥ १२.५७.१४ ॥
Durch Tatkraft wurde das Nektar gewonnen; durch Tatkraft wurden die Asuras erschlagen. Durch Tatkraft erlangte der große Indra Vorrang, im Himmel wie hier.
12.57.15
उत्थानधीरः पुरुषो वाग्धीरानधितिष्ठति ।
उत्थानवीरान्वाग्वीरा रमयन्त उपासते ॥ १२.५७.१५ ॥
Ein Mann, fest im Handeln, steht über denen, die fest im Wort sind; die Helden des Wortes dienen den Helden der Tat mit Freude.
12.57.16
उत्थानहीनो राजा हि बुद्धिमानपि नित्यशः ।
प्रधर्षणीयः शत्रूणां भुजङ्ग इव निर्विषः ॥ १२.५७.१६ ॥
Ein König ohne Tatkraft, wenn auch klug, ist stets den Angriffen der Feinde ausgesetzt, wie eine Schlange ohne Gift.
12.57.17
न च शत्रुरवज्ञेयो दुर्बलोऽपि बलीयसा ।
अल्पोऽपि हि दहत्यग्निर्विषमल्पं हिनस्ति च ॥ १२.५७.१७ ॥
Ein Feind, auch wenn schwach, darf vom Starken nicht verachtet werden; schon ein kleines Feuer brennt, und ein wenig Gift tötet.
12.57.18
एकाङ्गेनापि संभूतः शत्रुर्दुर्गमुपाश्रितः ।
सर्वं तापयते देशमपि राज्ञः समृद्धिनः ॥ १२.५७.१८ ॥
Ein Feind, selbst aus einem einzigen Glied entstanden, der in einer Festung Zuflucht gefunden hat, versengt das ganze Reich eines wohlhabenden Königs.
12.57.19
राज्ञो रहस्यं यद्वाक्यं जयार्थे लोकसंग्रहः ।
हृदि यच्चास्य जिह्नं स्यात्कारणार्थं च यद्भवेत् ॥ १२.५७.१९ ॥
Das geheime Wort des Königs, das für den Sieg und die Sammlung des Volkes bestimmt ist; und was an Falschheit in seinem Herzen sein mag, und was aus irgendeinem Grund geschieht.
12.57.20
यच्चास्य कार्यं वृजिनं मार्दवेनैव धार्यते ।
रञ्जनार्थं च लोकस्य धर्मिष्ठामाचरेत्क्रियाम् ॥ १२.५७.२० ॥
Und was an Krummem in seinem Tun ist, wird nur durch Milde getragen; und um das Volk zu erfreuen, soll er nur die gerechteste Handlung ausüben.
12.57.21
राज्यं हि सुमहत्तत्र दुर्धार्यमकृतात्मभिः ।
न शक्यं मृदुना वोदुमाघातस्थानमुल्वणम् ॥ १२.५७.२१ ॥
Die Herrschaft ist wahrlich sehr groß und schwer zu tragen für die, die sich nicht selbst beherrschen; dem Sanften ist es nicht möglich, jene wilde Stätte der Schläge zu ertragen.
12.57.22
राज्यं सर्वामिषं नित्यमार्जवेनैव धार्यते ।
तस्मान्मिश्रेण सततं वर्तितव्यं युधिष्ठिर ॥ १२.५७.२२ ॥
Die Herrschaft, die alles verschlingt, wird stets durch Aufrichtigkeit getragen; darum, Yudhiṣṭhira, soll man sich stets auf einem gemischten Weg verhalten.
12.57.23
यद्यप्यस्य विपक्तिः स्याद्रक्षमाणस्य वै प्रजाः ।
सोप्यस्य विपुलो धर्म एवं वृत्ता हि भूमिपाः ॥ १२.५७.२३ ॥
Auch wenn ihm beim Schutz seiner Untertanen Leid widerfährt, ist sein Dharma groß; denn so haben sich die Könige stets verhalten.
12.57.24
एष ते राजधर्माणां लेशः समनुवर्णितः ।
भूयस्ते यत्र संदेहस्तद्ब्रूहि कुरुसत्तम ॥ १२.५७.२४ ॥
Dieser Teil der Pflichten der Könige ist dir dargelegt worden; wo immer du noch Zweifel hast, sprich es aus, Bester der Kurus.
12.57.25
ततो व्यासश्च भगवान्देवस्थानोऽश्म एव च ।
वासुदेवः कृपश्चैव सात्यकिः सञ्जयस्तथा ॥ १२.५७.२५ ॥
Dann waren der ehrwürdige Vyāsa, Devasthāna, Aśma, Vāsudeva, Kṛpa, Sātyaki und ebenso Sañjaya (dort).
12.57.26
साधुसाध्विति संहृष्टा घुष्यमाणैरिवाननैः ।
अस्तुवंश्च नरव्याघ्रं भीष्मं धर्मभृतां वरम् ॥ १२.५७.२६ ॥
Erfreut, als riefen sie mit ihren Gesichtern: »Gut, gut!«, lobten sie Bhīṣma, den Tiger unter den Menschen, den Besten der Hüter des Dharma.
12.57.27
ततो दीनमना भीष्ममुवाच कुरुनन्दनः ।
नेत्राभ्यामश्रुपूर्णाभ्यां पादौ तस्य शनैः स्पृशन् ॥ १२.५७.२७ ॥
Da sprach der Liebling der Kurus, niedergeschlagenen Gemüts, zu Bhīṣma und berührte mit tränenvollen Augen sanft seine Füße.
12.57.28
श्व इदानीं स्वसंदेहं प्रवक्ष्यामि पितामह ।
उपैति सविता ह्यस्तं रसमापीय पार्थिवम् ॥ १२.५७.२८ ॥
Großvater, morgen werde ich jetzt meinen eigenen Zweifel vortragen, denn die Sonne geht unter, nachdem sie den Saft der Erde getrunken hat.
12.57.29
ततो द्विजातीनभिवाद्य केशवः ।
कृपश्च ते चैव युधिष्ठिरादयः।
प्रदक्षिणीकृत्य महानदीसुतं ।
ततो रथानारुरुहुर्मुदान्विताः ॥ १२.५७.२९ ॥
Dann grüßte Keśava die Zweimalgeborenen; Kṛpa, Yudhiṣṭhira und die anderen ebenso; nachdem sie den Sohn des großen Flusses umkreist hatten, bestiegen sie freudig ihre Wagen.
12.57.30
दृषद्वतीं चाप्यवगाह्य सुव्रताः ।
कृतोदकार्थाः कृतजप्यमङ्गलाः।
उपास्य संध्यां विधिवत्परंतपा ।
स्ततः पुरं ते विविशुर्गजाह्वयम् ॥ १२.५७.३० ॥
Nachdem sie sich in der Dṛṣadvatī gebadet, ihre Gelübde gehalten, Wasseropfer dargebracht und glückbringende Rezitationen gesprochen, und die Abendandacht vorschriftsmäßig vollzogen hatten, betraten jene Feindbezwinger die Stadt Gajāhvaya.