மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.58
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.58.1
ततः कल्यं समुत्थाय कृतपूर्वाह्णिकक्रियाः ।
ययुस्ते नगराकारैः रथैः पाण्डवयादवाः ॥ १२.५८.१ ॥
பின்னர் காலையில் எழுந்து, முற்பகல் கடமைகளை முடித்துவிட்டு, பாண்டவர்களும் யாதவர்களும் நகரம் போன்ற தேர்களில் சென்றனர்.
12.58.2
प्रतिपद्य कुरुक्षेत्रं भीष्ममासाद्य चानघम् ।
सुखां च रजनीं पृष्ट्वा गाङ्गेयं रथिनां वरम् ॥ १२.५८.२ ॥
குருக்ஷேத்திரம் சென்று, பாவமற்ற பீஷ்மரை அணுகி, இரவு சுகமாகக் கழிந்ததா என்று விசாரித்து, தேர்வீரர்களில் சிறந்த கங்கையின் மகனிடம் சென்றனர்.
12.58.3
व्यासादीनभिवाद्यर्षीन्सर्वैस्तैश्चाभिनन्दिताः ।
निषेदुरभितो भीष्मं परिवार्य समन्ततः ॥ १२.५८.३ ॥
வியாசர் முதலிய முனிவர்களை வணங்கி, அவர்களால் அனைவராலும் வரவேற்கப்பட்டு, பீஷ்மரைச் சுற்றிலும் சூழ்ந்து அமர்ந்தனர்.
12.58.4
ततो राजा महातेजा धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
अब्रवीत्प्राञ्जलिर्भीष्मं प्रतिपूज्य यथाविधि ॥ १२.५८.४ ॥
பின்னர் மகா தேஜஸ்வியான தர்மபுத்திரர் யுதிஷ்டிரர், பீஷ்மரை முறைப்படி வழிபட்டு, கைகூப்பிக் கூறினார்.
12.58.5
य एष राजन्राजेति शब्दश्चरति भारत ।
कथमेष समुत्पन्नस्तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.५८.५ ॥
பாரதரே, அரசே, 'ராஜா' என்ற சொல் எங்கும் பரவுகிறதே, இது எவ்வாறு தோன்றியது? பிதாமகரே, அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
12.58.6
तुल्यपाणिभुजग्रीवस्तुल्यबुद्धीन्द्रियात्मकः ।
तुल्यदुःखसुखात्मा च तुल्यपृष्ठमुखोदरः ॥ १२.५८.६ ॥
கைகள், தோள்கள், கழுத்து சமமாக உள்ளவனும், புத்தியும் புலன்களும் சமமானவனும், இன்பத்திலும் துன்பத்திலும் சமமானவனும், முதுகு, முகம், வயிறு சமமானவனுமான அவன்.
12.58.7
तुल्यशुक्रास्थिमज्जा च तुल्यमांसासृगेव च ।
नेःश्वासोच्छ्वासतुल्यश्च तुल्यप्राणशरीरवान् ॥ १२.५८.७ ॥
சமமான சுக்கிலம், எலும்பு, மஜ்ஜை உடையவனும், சமமான சதை, இரத்தம் உடையவனும், சமமான மூச்சை உள்ளிழுப்பதும் வெளியிடுவதும் உடையவனும், சமமான உயிர்மூச்சும் உடலும் உடையவனும் ஆனவன்.
12.58.8
समानजन्ममरणः समः सर्वैर्गुणैर्नृणाम् ।
विशिष्टबुद्धीञ्शूरांश्च कथमेकोऽधितिष्ठति ॥ १२.५८.८ ॥
பிறப்பிலும் இறப்பிலும் சமமானவனும், எல்லா குணங்களிலும் மனிதர்களுக்குச் சமமானவனுமாகிய ஒருவன், சிறந்த அறிவுடையோரையும் வீரரையும் எவ்வாறு ஆள்கிறான்?
12.58.9
कथमेको महीं कृत्स्नां शूरवीरार्यसंकुलम् ।
रक्षत्यपि च लोकस्य प्रसादमभिवाञ्छति ॥ १२.५८.९ ॥
சூரர், வீரர், ஆரியர்களால் நிறைந்த முழு பூமியை ஒருவன் எவ்வாறு காக்கிறான்? உலகின் அருளையும் அவன் எவ்வாறு விரும்புகிறான்?
12.58.10
एकस्य तु प्रसादेन कृत्स्नो लोकः प्रसीदति ।
व्याकुले चाकुलः सर्वो भवतीति विनिश्चयः ॥ १२.५८.१० ॥
ஒருவனின் அருளாலேயே முழு உலகமும் மகிழ்கிறது; ஒருவன் கலங்கும்போது அனைவரும் கலங்குகின்றனர் என்பதே உறுதி.
12.58.11
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं त्वत्तो हि भरतर्षभ ।
कृत्स्नं तन्मे यथातत्त्वं प्रब्रूहि वदतां वर ॥ १२.५८.११ ॥
பரத குலக் காளையே, இதை நான் உம்மிடமிருந்து கேட்க விரும்புகிறேன். பேச்சாளர்களில் சிறந்தவரே, அதை முழுமையாக உண்மையின்படி எனக்கு விளக்குங்கள்.
12.58.12
नैतत्कारणमत्यल्पं भविष्यति विशांपते ।
यदेकस्मिञ्जगत्सर्वं देववद्याति सन्नतिम् ॥ १२.५८.१२ ॥
மக்களின் தலைவரே, இது மிகச் சிறிய காரணமாக இருக்காது; ஒருவனிடம் உலகம் முழுவதும் தேவனைப் போல பணிந்து நிற்கிறது.
12.58.13
नियतस्त्वं नरव्याघ्र शृणु सर्वमशेषतः ।
यथा राज्यं समुत्पन्नमादौ कृतयुगेऽभवत् ॥ १२.५८.१३ ॥
மனிதர்களில் புலியே, நீ முழுவதையும் உறுதியுடன் கேள்: ஆதியான கிருதயுகத்தில் அரசாட்சி எவ்வாறு தோன்றியது என்பதை.
12.58.14
नैव राज्यं न राजाऽऽसीन्न च दण्डो न दाण्डिकः ।
धर्मेणैव प्रजाः सर्वा रक्षन्ति स्म परस्परम् ॥ १२.५८.१४ ॥
அப்போது அரசாட்சியும் இல்லை, அரசனும் இல்லை, தண்டமும் இல்லை, தண்டிப்பவனும் இல்லை; எல்லா மக்களும் தர்மத்தாலேயே ஒருவரை ஒருவர் காத்தனர்.
12.58.15
पाल्यमानास्तथाऽन्योन्यं नरा धर्मेण भारत ।
दैन्यं परमुपाजग्मुस्ततस्तान्मोह आविशत् ॥ १२.५८.१५ ॥
பாரதனே, இவ்வாறு தர்மத்தால் ஒருவரை ஒருவர் காக்கப்பட்டபோதும் மனிதர்கள் பெரும் துயர நிலையை அடைந்தனர்; அப்போது அவர்களுள் மோகம் புகுந்தது.
12.58.16
ते मोहवशमापन्ना मनुजा मनुजर्षभ ।
प्रतिपत्तिविमोहाच्च धर्मस्तेषामनीनशत् ॥ १२.५८.१६ ॥
மனிதர்களில் காளையே, அம்மனிதர்கள் மோக வசத்தில் வீழ்ந்தனர்; மேலும் தீர்மானிக்கும் அறிவின் மயக்கத்தால் அவர்களுடைய தர்மம் அழிந்தது.
12.58.17
नष्टायां प्रतिपत्तौ च मोहवश्या नरास्तदा ।
लोभस्य वशमापन्नाः सर्वे भरतसत्तम ॥ १२.५८.१७ ॥
தீர்மானிக்கும் அறிவு அழிந்தபோது, மோகத்துக்கு அடிமையான மனிதர்கள் அனைவரும் பேராசையின் வசத்தில் வீழ்ந்தனர்; பாரதர்களில் சிறந்தவனே.
12.58.18
अप्राप्तस्याभिमर्शं तु कुर्वन्तो मनुजास्ततः ।
कामो नामापरस्तत्र प्रत्यपद्यत वै प्रभो ॥ १२.५८.१८ ॥
கிடைக்காததை அடைய முயன்ற மனிதர்களிடையே அப்போது காமம் என்ற இன்னொரு தீமை தோன்றியது; பிரபுவே.
12.58.19
तांस्तु कामवशं प्राप्तान्रागो नामाभिसंस्पृशत् ।
रक्ताश्च नाभ्यजानन्त कार्याकार्ये युधिष्ठिर ॥ १२.५८.१९ ॥
காமத்தின் வசப்பட்டவர்களை ராகம் என்ற பெயருடைய பற்று பற்றிக்கொண்டது. பற்றுக்கொண்டவர்கள் செய்யத்தக்கதையும் செய்யத்தகாததையும் அறியவில்லை, யுதிஷ்டிரா.
12.58.20
अगम्यागमनं चैव वाच्यावाच्यं तथैव च ।
भक्ष्याभक्ष्यं चराजेन्द्र दोषादोषं च नात्यजन् ॥ १२.५८.२० ॥
அடையத்தகாதவரை அடைவதும், சொல்லத்தக்கதும் சொல்லத்தகாததும், அவ்வாறே உண்ணத்தக்கதும் உண்ணத்தகாததும், அரசர்களின் தலைவனே, குற்றமும் குற்றமின்மையும் — இவற்றை அவர்கள் விட்டுவிடவில்லை.
12.58.21
विप्लुते नरलोकेऽस्मिंस्ततो ब्रह्म ननाश ह ।
नाशाच्च ब्रह्मणो राजन्धर्मो नाशमथागमत् ॥ १२.५८.२१ ॥
இந்த மனித உலகம் கலக்கமடைந்தபோது, பின்னர் பிரம்மம் (வேதம்) அழிந்தது. அரசே, பிரம்மம் அழிந்ததால் தர்மமும் அழிவை அடைந்தது.
12.58.22
नष्टे ब्रह्मणि धर्मे च देवास्त्रासमथागमन् ।
ते त्रस्ता नरशार्दूल ब्रह्माणं शरणं ययुः ॥ १२.५८.२२ ॥
பிரம்மமும் தர்மமும் அழிந்தபோது தேவர்கள் அச்சமடைந்தனர். மனிதருள் புலியே, அச்சமுற்ற அவர்கள் பிரம்மாவிடம் அடைக்கலம் புகுந்தனர்.
12.58.23
प्रपद्य भगवन्तं ते देवं लोकपितामहम् ।
ऊचुः प्राञ्जलयः सर्वे दुःखवेगसमाहताः ॥ १२.५८.२३ ॥
பகவானும் உலகப் பிதாமகனுமான அந்தத் தேவனை அடைந்து, துன்பத்தின் வேகத்தால் தாக்குண்டவர்களாய், அனைவரும் கைகூப்பிப் பேசினர்.
12.58.24
भगवन्नरलोकस्थं ग्रस्तं ब्रह्म सनातनम् ।
लोभमोहादिभिर्भावैस्ततो नो भयमाविशत् ॥ १२.५८.२४ ॥
பகவானே, மனித உலகில் நிலைத்திருந்த சனாதனமான பிரம்மம் (வேதம்) பேராசை, மயக்கம் முதலிய உணர்வுகளால் விழுங்கப்பட்டுவிட்டது; அதனால் எங்களுக்குள் அச்சம் புகுந்தது.
12.58.25
ब्रह्मणश्च प्रणाशेन धर्मो व्यनशदीश्चर ।
ततस्तु समतां याता मर्त्यैस्त्रिभुवनेश्वराः ॥ १२.५८.२५ ॥
பிரம்மத்தின் அழிவால் தர்மம் அழிந்தது, ஈசுவரர்களே. அப்போது மூவுலகின் தலைவர்கள் மனிதர்களுடன் சமநிலை அடைந்தனர்.
12.58.26
अधोर्भिवर्षास्तु वयं भौमास्तूर्ध्वप्रवर्षिणः ।
क्रियाव्युपरमात्तेषां ततोऽगच्छाम संशयम् ॥ १२.५८.२६ ॥
நாங்கள் கீழே பொழிபவர்களும், மேலே பொழிபவர்களான பூமியின் உயிர்களுமாய் இருந்தோம். அவர்களது சடங்குகள் நின்றதால் நாங்கள் சந்தேகத்தில் விழுந்தோம்.
12.58.27
अत्र निःश्रेयसं यन्नस्तद्ध्यायस्व पितामह ।
त्वत्प्रसादात्समुत्थोसौ प्रभावो नो भवत्वयम् ॥ १२.५८.२७ ॥
இங்கு எங்களுக்கு உரிய உயர்ந்த நன்மை எதுவோ, அதைச் சிந்தியுங்கள், பிதாமகரே. உங்கள் அருளால் எழுந்த இந்த எங்கள் ஆற்றல் உண்டாகட்டும்.
12.58.28
तानुवाच सुरान्सर्वान्स्वयंभूर्भगवांस्ततः ।
श्रेयोऽहं चिन्तयिष्यामिव्येतु वो भीः सुरोत्तमाः ॥ १२.५८.२८ ॥
அப்போது சுயம்பூ பகவான் அந்த எல்லா தேவர்களிடமும் கூறினார்: 'நான் உங்கள் நன்மையைச் சிந்திப்பேன்; தேவோத்தமர்களே, உங்கள் அச்சம் நீங்கட்டும்.'
12.58.29
ततोऽध्यायसहस्राणां शतं चक्रे स्वबुद्धिजम् ।
यत्र धर्मस्तथैवार्थः कामश्चैवानुवर्णितः ॥ १२.५८.२९ ॥
அப்போது அவர் தம் அறிவிலிருந்து பிறந்த நூறாயிரம் அத்தியாயங்களை உருவாக்கினார்; அவற்றில் தர்மம், அர்த்தம், காமம் ஆகியவையும் விவரிக்கப்பட்டன.
12.58.30
त्रिवर्ग इति विख्यातो गण एव स्वयंभुवा ।
चतुर्थो मोक्ष इत्येव पृथगर्थः पृथग्गुणः ॥ १२.५८.३० ॥
சுயம்பூவால் 'திரிவர்க்கம்' என்று புகழ்பெற்ற பிரிவு உருவாக்கப்பட்டது; நான்காவது மோட்சம், அதன் பொருளும் குணமும் தனித்தவை.
12.58.31
मोक्षस्यास्ति त्रिवर्गोऽन्यः प्रोक्तः सत्वं रजस्तमः ।
स्थानं वृद्धिः क्षयश्चैव त्रिवर्गश्चैव दण्डजः ॥ १२.५८.३१ ॥
மோட்சத்திற்கு வேறொரு திரிவர்க்கம் உண்டு என்று கூறப்பட்டது: சத்துவம், ரஜஸ், தமஸ். நிலைபெறுதல், வளர்ச்சி, சரிவு, மேலும் தண்டனையிலிருந்து பிறந்த திரிவர்க்கமும் (அவ்வாறே).
12.58.32
आत्मादेशश्च कालश्चाप्युपायाः कृत्यमेव च ।
सहायाः कारणं चैव षड्वर्गो नीतिजः स्मृतः ॥ १२.५८.३२ ॥
தன்னிலை அறிவுரை, காலம், உபாயங்கள், கடமை, துணைவர்கள், காரணம்—இந்த ஆறு பிரிவு நீதியிலிருந்து பிறந்ததாக நினைவுகூரப்படுகிறது.
12.58.33
त्रयी चान्वीक्षिकी चैव वार्ता च भरतर्षभ ।
दण्डनीतिश्च विपुला विद्यास्तत्र निदर्शिताः ॥ १२.५८.३३ ॥
மூவேதம், ஆன்வீக்ஷிகி, வார்த்தை, தண்டநீதி—ஓ பரதர்களின் காளையே—மேலும் பரந்த வித்தைகளும் அங்கே காட்டப்பட்டுள்ளன.
12.58.34
अमात्यलिप्सा प्रणिधी राजपुत्रस्य लक्षणम् ।
चारश्च विविधोपायः प्रणिधिश्च पृथग्विधः ॥ १२.५८.३४ ॥
அமைச்சர்களைப் பெற விருப்பம் மற்றும் ஒற்றர்—இவை அரசகுமாரனின் குணம். ஒற்றனின் பல்வேறு உபாயங்களும், பலவகை ஒற்றர்களும் உண்டு.
12.58.35
सामभेदः प्रदानं च ततो दण्डश्च पार्थिव ।
उपेक्षा पञ्चमी चात्र कार्त्स्न्येन समुदाहृता ॥ १२.५८.३५ ॥
சாமம், பேதம், தானம், பின்னர் தண்டம், ஓ அரசே, ஐந்தாவது உபேக்ஷை—இங்கே முழுமையாக எடுத்துரைக்கப்பட்டுள்ளன.
12.58.36
मन्त्रश्च वर्णितः कृत्स्नो मन्त्रभेदार्थ एव च ।
विभ्रमश्चैव मन्त्रस्य सिद्ध्यसिद्ध्योश्च यत्फलम् ॥ १२.५८.३६ ॥
ஆலோசனையும் முழுமையாக விவரிக்கப்பட்டது, ஆலோசனையை உடைக்கும் நோக்கமும் அவ்வாறே; ஆலோசனையின் குழப்பமும், வெற்றி தோல்விகளின் பலனும்.
12.58.37
संधिश्च त्रिविधाभिख्यो हीनो मध्यस्तथोत्तमः ।
भयसत्कारवित्ताख्यं कार्त्स्न्येन परिवर्णितम् ॥ १२.५८.३७ ॥
ஒப்பந்தம் மூன்று வகையாகக் கூறப்படுகிறது: தாழ்ந்தது, நடுத்தரமானது, உயர்ந்தது. அச்சம், மரியாதை, செல்வம் என்பவற்றின் வழியாக அது முழுமையாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளது.
12.58.38
यात्राकालाश्च चत्वारस्त्रिवर्गस्य च विस्तरः ।
विजयो धर्मयुक्तश्च तथार्थविजयश्च ह ॥ १२.५८.३८ ॥
படையெடுப்பின் நான்கு காலங்களும், மூன்று புருஷார்த்தங்களின் விரிவும் கூறப்பட்டுள்ளன. தர்மத்துடன் கூடிய வெற்றியும், பொருளால் பெறும் வெற்றியும் கூறப்பட்டுள்ளன.
12.58.39
आसुरश्चैव विजयः कार्त्स्न्येन परिवर्णितः ।
लक्षणं पञ्चवर्गस्य त्रिविधं चात्र वर्णितम् ॥ १२.५८.३९ ॥
ஆசுர வெற்றியும் முழுமையாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளது. ஐந்து வர்க்கங்களின் அடையாளங்கள் இங்கு மூன்று வகையாகக் கூறப்பட்டுள்ளன.
12.58.40
प्रकाशश्चाप्रकाशश्च दण्डोऽथ परिशब्दितः ।
प्रकाशोऽष्टविधस्तत्र गुह्यश्च बहुविस्तरः ॥ १२.५८.४० ॥
வெளிப்படையான தண்டனையும் மறைவான தண்டனையும் பெயரிடப்பட்டுள்ளன. வெளிப்படையானது எட்டு வகை; மறைவானதோ மிகப் பரந்தது.
12.58.41
रथा नागा हयाश्चैव पादाताश्चैव पाण्डव ।
विष्टिर्नावश्चराश्चैव देशिका इति चाष्टमः।
अङ्गान्येतानि कौरव्य प्रकाशानि बलस्य तु ॥ १२.५८.४१ ॥
தேர்கள், யானைகள், குதிரைகள், காலாட்படை — ஓ பாண்டவா; விஷ்டி (கட்டாய உழைப்பு), படகுகள், ஒற்றர்கள், வழிகாட்டிகள் — இவை எட்டாவது. ஓ கௌரவ்யா, படையின் இந்த அங்கங்கள் வெளிப்படையானவை.
12.58.42
जङ्गमाजङ्गमाश्चोक्ताश्चूर्णयोगा विषादयः ।
स्पर्शे चाभ्यवहार्ये चाप्युपांशुर्विविधः स्मृतः ॥ १२.५८.४२ ॥
நகரும் விஷங்களும், நகராத விஷங்களும் கூறப்பட்டுள்ளன; பொடி கலவைகளும் விஷம் முதலியனவும் கூறப்பட்டுள்ளன. தொடுதலாலும், உண்ணும் பானத்தாலும் செய்யப்படும் மறைவான வழிகள் பலவகையாக நினைவுகூரப்பட்டுள்ளன.
12.58.43
क्रीडापूर्वे रणे द्यूते विस्रम्भणसमन्वितम् ।
उक्तं कैतव्यमित्येतदुपायो नवमो बुधैः ॥ १२.५८.४३ ॥
விளையாட்டுக்கு முன்பு, போரில் அல்லது சூதாட்டத்தில், நம்பிக்கையை வென்றுகொண்டு செய்யப்படுவது கைதவ்யம் என்று அறிஞர்களால் கூறப்படுகிறது; இது ஒன்பதாவது உபாயம்.
12.58.44
उपेक्षा सर्वकार्येषु कर्मणां करणेषु च ।
अनिष्टानां समुत्थाने त्रिवर्गो नश्यते यया ॥ १२.५८.४४ ॥
எல்லா காரியங்களிலும், செயல்களைச் செய்வதிலும் அலட்சியம், மேலும் தீங்குகள் எழும்போது, அதனால் திரிவர்க்கம் அழிகிறது.
12.58.45
इन्द्रजालादिका माया वाजीवनकुशीलवैः ।
सुनिमित्तैदुर्निमित्तैरुत्पातैश्च समन्वितम् ॥ १२.५८.४५ ॥
இந்திரஜாலம் போன்ற மாயை, குதிரை வியாபாரிகள், நடிகர்கள், பாடகர்களால் நல்ல, தீய சகுனங்கள் மற்றும் உற்பாதங்களுடன் கூடியது.
12.58.46
डम्भो लिङ्गं समाश्रित्य शत्रुवर्गे प्रयुज्यते ।
शाठ्यं निश्चेष्टता प्रोक्ता चित्तदोषप्रदूषिका ॥ १२.५८.४६ ॥
எதிரிக் கூட்டத்தில் வேடம் பூண்டு பாசாங்கு பயன்படுத்தப்படுகிறது; வஞ்சகமும் செயலின்மையும் கூறப்பட்டுள்ளன, அவை மனக்குறைகளால் கெடுப்பவை.
12.58.47
अरिर्मित्र उदासीन इत्येतेऽप्यनुवर्णिताः ।
कृत्स्ना मार्गगुणाश्चैव तथा भूमिगुणाश्च ह।
आत्मरक्षणमाश्वासः स्पर्शानां चान्ववेक्षणम् ॥ १२.५८.४७ ॥
எதிரி, நண்பன், நடுநிலையாளர் என்பவர்களும் விவரிக்கப்பட்டுள்ளனர்; வழியின் எல்லா குணங்களும் நிலத்தின் குணங்களும்; தன்னைக் காத்தல், ஆறுதல் அளித்தல், ஒற்றர்களை கவனித்தல்.
12.58.48
कल्पना विविधाश्चापि नृनागरथवाजिनाम् ।
व्यूहाश्च विविधाभिख्या विचित्रं युद्धकौशलम् ॥ १२.५८.४८ ॥
மனிதர், யானை, தேர், குதிரைகளின் பல்வேறு அமைப்புகள்; பல பெயர்களைக் கொண்ட வியூகங்கள்; போரின் அற்புதமான திறமை.
12.58.49
उत्पाताश्च निपाताश्च सुयुद्धं सुपलायितम् ।
शस्त्राणां पालनं ज्ञानं तथैव भरतर्षभ ॥ १२.५८.४९ ॥
தாக்குதல்களும் திடீர்த் தாக்குதல்களும், நல்ல போரும் திறமையான பின்வாங்கலும், ஆயுதங்களைப் பராமரிப்பதும் அறிவும், அவ்வாறே, பரதர்களில் காளையே.
12.58.50
बलव्यसनयुक्तं च तथैव बलहर्षणम् ।
पीडा चापदकालश्च भयकालश्च पाण्डव ॥ १२.५८.५० ॥
படையின் இழப்புகளோடு கூடியதும், அவ்வாறே படையை மகிழ்விப்பதும், துன்பமும், ஆபத்துக் காலமும், பயக் காலமும், பாண்டவனே.
12.58.51
तथाख्यातविधानं च योगः संचार एव च ।
चोरैराटविकैश्चोग्रैः परराष्ट्रस्य पीडनम् ॥ १२.५८.५१ ॥
அவ்வாறே சொல்லப்பட்ட முறையும், பயன்பாடும், ஒற்றர்களின் நடமாட்டமும், கொடிய திருடர்களாலும் காட்டுவாசிகளாலும் பகை நாட்டை வருத்துவதும்.
12.58.52
अग्निदैर्गरदैश्चेव प्रतिरूपककारकैः ।
श्रेणिमुख्योपजापेन वीरुधश्छेदनेन च ॥ १२.५८.५२ ॥
தீ வைப்பவர்களாலும், விஷம் கொடுப்பவர்களாலும், போலிகளைச் செய்பவர்களாலும், சங்கத் தலைவர்களிடையே பிளவு உண்டாக்குவதாலும், செடிகொடிகளை வெட்டுவதாலும்.
12.58.53
दूषणेन च नागानामातङ्कजननेन च ।
आराधनेन भक्तस्य पत्युश्चोपग्रहेण च ॥ १२.५८.५३ ॥
யானைகளைக் கெடுப்பதாலும் அவற்றில் அச்சம் உண்டாக்குவதாலும், ஊழியனை மகிழ்வித்து, தலைவனைப் பிடித்துக்கொள்வதாலும்.
12.58.54
सप्ताङ्गस्य च राज्यस्य ह्रासवृद्धिसमीक्षणम् ।
दूतसामर्थ्ययोगश्च राष्ट्रस्य च विवर्धनम् ॥ १२.५८.५४ ॥
ஏழு அங்கங்களைக் கொண்ட அரசின் குறைவையும் வளர்ச்சியையும் கவனித்தல், தூதுவனின் திறமையைப் பயன்படுத்துதல், நாட்டை வளர்த்தலும்.
12.58.55
अरिमध्यस्थमित्राणां सम्यक्चोक्तं प्रपञ्चनम् ।
अवमर्दः प्रतीघातस्तथैव च बलीयसाम् ॥ १२.५८.५५ ॥
எதிரிகள், நடுநிலையாளர்கள், நண்பர்கள் ஆகியோரைப் பற்றிய முறையான ஆய்வும், வலியவர்களை அடக்குவதும் அவர்களை எதிர்ப்பதும் இவ்வாறே (கூறப்பட்டன).
12.58.56
व्यवहारः सुसूक्ष्मश्च तथा कण्टकशोधनम् ।
श्रमो व्यायामयोगश्च योगद्रव्यस्य सञ्चयः ॥ १२.५८.५६ ॥
நிர்வாகம் மிகவும் நுட்பமானது; அவ்வாறே முட்களைப் போன்ற தீங்கரர்களைத் துப்புரவு செய்வதும், உழைப்பும், பயிற்சியில் ஈடுபடுவதும், ஈட்டிய செல்வத்தைச் சேர்ப்பதும்.
12.58.57
अभृतानां च भरणं भृतानां चान्ववेक्षणम् ।
अन्तकाले प्रदानं च व्यसने चाप्रसङ्गिता ॥ १२.५८.५७ ॥
பணியில் அமர்த்தப்படாதவர்களைப் பராமரிப்பதும், அமர்த்தப்பட்டவர்களை நன்கு கண்காணிப்பதும்; பணிமுடிவில் ஊதியம் அளிப்பதும், துன்பத்தில் பற்றற்று இருப்பதும்.
12.58.58
तथा राजगुणाश्चैव सेनापतिगुणाश्च ह ।
करणस्य च कर्तुश्च गुणदोषास्तथैव च ॥ १२.५८.५८ ॥
அவ்வாறே அரசனின் குணங்களும், படைத்தலைவனின் குணங்களும்; கருவியின் (அதிகாரியின்) குணங்களும், செயலாற்றுபவரின் குணங்களும், நற்குணங்களும் குறைகளும் அவ்வாறே.
12.58.59
दुष्टेङ्गितं च विविधं वृत्तिश्चैवानुवर्तिनाम् ।
शङ्कितत्वं च सर्वस्य प्रमादस्य च वर्जनम् ॥ १२.५८.५९ ॥
தீயவர்களின் குறிப்புகளும் பல்வேறு நடத்தைகளும், பின்தொடர்வோரின் நடத்தையும்; அனைவரைப் பற்றியும் ஐயம் கொள்வதும், கவனக்குறைவைத் தவிர்ப்பதும்.
12.58.60
अलब्धलिप्सा लब्धस्य तथैव च विवर्धनम् ।
प्रदानं च विवृद्धस्य पात्रेभ्यो विधिवत्तथा ॥ १२.५८.६० ॥
இன்னும் அடையப்படாததை அடைய விரும்புவதும், அடைந்ததை வளர்ப்பதும்; அவ்வாறே வளர்ந்த செல்வத்தைத் தகுதியுள்ளோருக்கு முறைப்படி அளிப்பதும்.
12.58.61
विसर्गोऽर्थस्य धर्मार्थमर्थार्थं कामहेतुकम् ।
चतुर्थं व्यसनाघाते तथैवात्रानुवर्णितम् ॥ १२.५८.६१ ॥
செல்வத்தின் செலவு தர்மத்திற்காகவும், பொருளுக்காகவும், ஆசையால் ஏற்படுவதுமாகும்; நான்காவது, துன்பத்தின் அடியில் ஏற்படுவது; அதுவும் இங்கே அவ்வாறே விவரிக்கப்பட்டுள்ளது.
12.58.62
क्रोधजानि ततोग्राणि कामजानि तथैव च ।
दशोक्तानि कुरुश्रेष्ठ व्यसनान्यत्र चैव ह ॥ १२.५८.६२ ॥
குருக்களில் சிறந்தவனே, கோபத்தால் பிறக்கும் கொடிய துன்பங்களும், ஆசையால் பிறக்கும் துன்பங்களும் பத்து என்று கூறப்பட்டுள்ளன; இங்கே அவையும் விவரிக்கப்பட்டுள்ளன.
12.58.63
मृगयाक्षास्तथा पानं स्त्रियश्च भरतर्षभ ।
कामजान्याहुराचार्याः प्रोक्तानीह स्वयंभुवा ॥ १२.५८.६३ ॥
பரதர்களில் காளையே, வேட்டை, சூதாட்டம், மது அருந்துதல், பெண்கள் — இவற்றை ஆசிரியர்கள் காமத்தால் பிறக்கும் துன்பங்கள் என்கின்றனர்; இங்கே சுயம்பு (பிரம்மா) இவற்றைக் கூறினார்.
12.58.64
वाक्पारुष्यं तथोग्रत्व दण्डपारुष्यमेव च ।
आत्मनो निग्रहस्त्यागो ह्यर्थदूषणमेव च ॥ १२.५८.६४ ॥
கடுஞ்சொல், உக்கிரம், தண்டனையில் கடுமை, தன்னை அடக்கத் தவறுதல், கைவிடுதல், பொருளைக் கெடுத்தல் ஆகியவையும்.
12.58.65
यन्त्राणि विविधान्येव क्रियास्तेषां च वर्णिताः ।
अवमर्दः प्रतीघातः केतनानां च भञ्जनम् ॥ १२.५८.६५ ॥
பல்வேறு இயந்திரங்களும் அவற்றின் செயல்முறைகளும் விவரிக்கப்பட்டுள்ளன; நசுக்குதல், எதிர்த்தாக்குதல், கொடிகளை முறித்தல் ஆகியவையும்.
12.58.66
चैत्यद्रुमावमर्दश्च रोधः कर्मान्तनाशनम् ।
अपस्करोऽथ वमनं तथोपास्या च वर्णिता ॥ १२.५८.६६ ॥
சைத்திய மரங்களை மிதித்தல், முற்றுகை, தொழில்களின் அழிவு, அசுத்தம் கொட்டுதல், வாந்தி, வழிபாட்டு முறையும் விவரிக்கப்பட்டுள்ளன.
12.58.67
पणवानकशङ्खानां भेरीणां च युधिष्ठिर ।
उपार्जनं च द्रव्याणां परमर्म च तानि षट् ॥ १२.५८.६७ ॥
பணவம், ஆனகம், சங்கம், பேரி ஆகியவற்றின் (ஒலி), ஓ யுதிஷ்டிரா, செல்வத்தை ஈட்டுதல், எதிரியின் மர்மஸ்தானங்கள் — இவை ஆறு.
12.58.68
लब्धस्य च प्रशमनं सतां चैवाभिपूजनम् ।
विद्वद्भिरेकीभावश्च जपहोमविधिज्ञता ॥ १२.५८.६८ ॥
அடைந்ததைக் காத்தல், நல்லோரை வணங்குதல், அறிஞருடன் ஒற்றுமை, ஜப-ஹோம விதிகளின் அறிவு.
12.58.69
मङ्गलालम्भनं चैव शरीरस्य प्रतिक्रिया ।
आहारयोजनं चैव नित्यमास्तिक्यमेव च ॥ १२.५८.६९ ॥
மங்கலப் பொருட்களைத் தொடுதல், உடலின் பராமரிப்பு, உணவு ஏற்பாடு, நித்தியமான ஆஸ்திக்கியம் (நம்பிக்கை) — இவையும்.
12.58.70
एकेन च यथोत्थेयं सत्यत्वं मधुरा गिरः ।
उत्तमानां समाजानां क्रियाः केतनजास्तथा ॥ १२.५८.७० ॥
ஒருவனால் எழுந்து செய்யப்பட வேண்டியவாறு, உண்மை, இனிய சொல், உயர்ந்த சபைகளின் செயல்கள், கொடிகள் தொடர்பான சடங்குகள் — இவையும்.
12.58.71
प्रत्यक्षाश्च परोक्षाश्च सर्वाधिकरणेष्वथ ।
वृत्तेर्भरतशार्दूल नित्यं चैवान्ववेक्षणम् ॥ १२.५८.७१ ॥
எல்லா அதிகாரத் துறைகளிலும் நேரடியும் மறைமுகமுமான கண்காணிப்பு; ஓ பரதர்களில் புலியே, வாழ்வாதாரத்தை எப்போதும் கவனித்தல்.
12.58.72
अदण्ड्यत्वं च विप्राणां युक्त्या दण्डनिपातनम् ।
अनुजीवि स्वजातिभ्यो गुणेभ्यश्च समुद्भवः ॥ १२.५८.७२ ॥
பிராமணர்கள் தண்டனையிலிருந்து விலக்கு பெறுதல்; முறையாக தண்டனை விதித்தல்; தம் குலத்தாரிலிருந்தும் குணங்களிலிருந்தும் எழும் உயர்வு.
12.58.73
रक्षणं चैव पौराणां राष्ट्रस्य च विवर्धनम् ।
मण्डलस्था च या चिन्ता राजन्द्वादशराजिका ॥ १२.५८.७३ ॥
குடிமக்களைக் காப்பதும், நாட்டை வளர்ப்பதும், மண்டலத்தில் உள்ள அரசர்களைப் பற்றிய கவலையும் — ஓ அரசே, இது பன்னிரண்டு அரசர்களின் வட்டம்.
12.58.74
द्विसप्ततिमतिश्चैव प्रोक्ता या च स्वयंभुवा ।
देशजातिकुलानां च धर्माः समनुवर्णिताः ॥ १२.५८.७४ ॥
சுயம்பு (பிரம்மா) கூறிய எழுபத்திரண்டு வகை நுண்ணறிவும், தேசம், சாதி, குலங்களின் தர்மங்களும் முழுமையாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளன.
12.58.75
धर्मश्चार्थश्च कामश्च मोक्षश्चात्रानुवर्णिताः ।
उपायाश्चार्थलिप्सा च विविधा भूरिदक्षिणः ॥ १२.५८.७५ ॥
இங்கு தர்மம், அர்த்தம், காமம், மோட்சம் விவரிக்கப்பட்டுள்ளன; உபாயங்களும், செல்வ ஆசையும், பல வகைகளும் — ஓ மிகுதியான தட்சிணை அளிப்பவனே.
12.58.76
मूलकर्मक्रिया चात्र मायायोगश्च वर्णितः ।
दूषणं स्रोतसां चैव वर्णितं च स्थिराम्भसाम् ॥ १२.५८.७६ ॥
இங்கு மூலச் செயலும் அதன் நடைமுறையும், மாயையின் பயன்பாடும் விவரிக்கப்பட்டுள்ளன; ஓடும் நீரோட்டங்களின் கெடுதலும், நிலையான நீரும் கூட விவரிக்கப்பட்டுள்ளன.
12.58.77
यैर्यैरुपायैर्लोकस्तु न चलेदार्यवर्त्मनः ।
तत्सर्वं राजशार्दूल नीतिशास्त्रेऽभिवर्णितम् ॥ १२.५८.७७ ॥
எந்தெந்த உபாயங்களால் மக்கள் ஆரிய வழியிலிருந்து தடுமாறாமல் இருப்பார்களோ, ஓ அரசர்களுள் புலியே, அவையனைத்தும் நீதிநூலில் விவரிக்கப்பட்டுள்ளன.
12.58.78
एतत्कृत्वा सुभं शास्त्रं ततः स भगवान्प्रभुः ।
देवानुवाच संहृष्टः सर्वाञ्छक्रपुरोगमान् ॥ १२.५८.७८ ॥
இந்த மங்கலமான சாஸ்திரத்தை இயற்றிய பின், அந்த பகவான் பிரபு மிகவும் மகிழ்ந்து இந்திரனை முன்னிட்டுள்ள அனைத்து தேவர்களிடமும் கூறினார்.
12.58.79
उपकाराय लोकस्य त्रिवर्गस्थापनाय च ।
नवनीतं सरस्वत्या बुद्धिरेषा प्रभाषिता ॥ १२.५८.७९ ॥
உலகின் நன்மைக்காகவும் திரிவர்க்கத்தை நிலைநாட்டுவதற்காகவும் சரஸ்வதியின் இந்த வெண்ணெய் போன்ற சாரமான அறிவு கூறப்பட்டது.
12.58.80
दण्डेन सहिता ह्येषा लोकरक्षणकारिका ।
निग्रहानुग्रहरता लोकाननुचरिष्यति ॥ १२.५८.८० ॥
தண்டனையுடன் சேர்ந்த இது உலகைக் காக்கும் செயலாற்றும்; தண்டித்தலிலும் அருளுதலிலும் ஈடுபட்டு உலகங்களைப் பின்தொடரும்.
12.58.81
दण्डेन नीयते चेदं दण्डं नयति वा पुनः ।
दण्डनीतिरितिख्याता त्रीँल्लोकानवपत्स्यते ॥ १२.५८.८१ ॥
இது தண்டத்தால் நடத்தப்படுமானால், அல்லது மீண்டும் தண்டத்தையே நடத்துமானால், 'தண்டநீதி' என்று புகழ்பெற்று மூன்று உலகங்களையும் அடையும்.
12.58.82
पाङ्गुण्यगुणसारैषा स्थास्यत्यग्रे महात्मसु ।
धर्मार्थकाममोक्षाश्च सकला ह्यत्र शब्दिताः ॥ १२.५८.८२ ॥
பாங்குண்யத்தின் குணங்களின் சாரமான இது மகாத்மாக்களிடையே முதன்மையாக நிலைபெறும்; இதில் தர்மம், அர்த்தம், காமம், மோட்சம் ஆகிய அனைத்தும் கூறப்பட்டுள்ளன.
12.58.83
ततस्तां भगवान्नीतिं पूर्वं जग्राह शंकरः ।
बहुरूपो विशालाक्षः शिवः स्थाणुरुमापतिः ॥ १२.५८.८३ ॥
பின்னர் பகவான் சங்கரர் முதலில் அந்த நீதியை ஏற்றுக்கொண்டார் — பல வடிவினர், விசாலக்கண்ணர், சிவன், ஸ்தாணு, உமாபதி.
12.58.84
अनादिनिधनो देवश्चैतन्यादिसमन्वितः ।
ज्ञानानि च वशे यस्य तारकादीन्यशेषतः ॥ १२.५८.८४ ॥
ஆதியும் அந்தமும் இல்லாத தேவன், சைதன்யம் முதலியவற்றோடு கூடியவன்; அவனுடைய வசத்தில் தாரகம் முதலிய அனைத்து ஞானங்களும் முழுமையாக உள்ளன.
12.58.85
अणिमादिगुणोपेतमैश्वर्यं न च कृत्रिमम् ।
तुष्ट्यर्थं ब्रह्मणः पुत्रो ललाटादुत्थितः प्रभुः ॥ १२.५८.८५ ॥
அணிமா முதலிய குணங்களுடன் கூடிய, செயற்கையற்ற ஐசுவரியம் உடையவர். பிரம்மாவை மகிழ்விக்க, பிரம்மாவின் மகனாகிய பிரபு நெற்றியிலிருந்து தோன்றினார்.
12.58.86
अरुदत्सस्वनं घोरं जगतः प्रभुरव्ययः ।
जायमानः पिता पुत्रे पुत्रः पितरि चैव हि ॥ १२.५८.८६ ॥
உலகின் அழியாத பிரபு பிறக்கும்போதே பயங்கரமான ஒலியுடன் அழுதார். தந்தை மகனில், மகன் தந்தையில் இருக்கின்றனர்.
12.58.87
बुद्धिं विश्वसृजे दत्त्वा ब्रह्माण्डं येन निर्मितम् ।
यस्मिन्हिरण्मयो हंसः शकुनिः समपद्यत ॥ १२.५८.८७ ॥
உலகைப் படைப்பவருக்கு அறிவைக் கொடுத்து, எவரால் அண்டம் உருவாக்கப்பட்டதோ, அதில் பொன்னிற அன்னப்பறவை தோன்றியது.
12.58.88
कर्ता सर्वस्य लोकस्य ब्रह्मा लोकपितामहः ।
स देवः सर्वभूतानां महादेवः सनातनः।
असंख्यातसहस्राणां रुद्राणां स्थानमव्ययम् ॥ १२.५८.८८ ॥
அனைத்து உலகங்களின் படைப்பாளர், உலகப் பிதாமகர் பிரம்மா. அவரே தேவன், எல்லா உயிர்களின் மகாதேவர், நித்தியர். எண்ணிலடங்காத ஆயிரக்கணக்கான ருத்திரர்களின் அழியாத இருப்பிடம் அவர்.
12.58.89
युगानामायुषो ह्रासं विज्ञाय भगवाञ्शिवः ।
संचिक्षेप ततः शास्त्रं महास्त्रं ब्रह्मणा कृतम् ॥ १२.५८.८९ ॥
யுகங்களின் ஆயுள் குறைவதை அறிந்த பகவான் சிவன், பிரம்மாவால் இயற்றப்பட்ட மகாஅஸ்திர சாஸ்திரத்தைச் சுருக்கினார்.
12.58.90
वैशालाक्षमिति प्रोक्तं तदिन्द्रः प्रत्यपद्यत ।
दशाध्यायसहस्राणि सुब्रह्मण्यो महातपाः ॥ १२.५८.९० ॥
அதற்கு வைசாலாக்ஷம் என்று பெயர். அதை இந்திரன் பெற்றான். மகாதபஸ்வியான சுப்ரம்மண்யர் பத்தாயிரம் அத்தியாயங்களைப் பெற்றார்.
12.58.91
मघवानपि तच्छास्त्रं देवात्प्राप्य महेश्वरात् ।
प्रजानां हितमन्विच्छन्संचिक्षेप पुरंदरः ॥ १२.५८.९१ ॥
இந்திரனும் அந்த சாஸ்திரத்தை தெய்வமான மகேஸ்வரனிடமிருந்து பெற்று, மக்களின் நன்மையை விரும்பி அதைச் சுருக்கினான்.
12.58.92
सहस्त्रैः पञ्चभिस्तात यदुक्तं बाहुदन्तकम् ।
अध्यायानां सहस्त्रैस्तु त्रिभिरेव बृहस्पतिः।
संचिक्षेपेश्वरो बुद्ध्या बार्हस्पत्यं यदुच्यते ॥ १२.५८.९२ ॥
அன்பனே, பாஹுதந்தகம் என்று ஐயாயிரம் அத்தியாயங்களில் சொல்லப்பட்டதை, பிருஹஸ்பதி மூவாயிரம் அத்தியாயங்களாகவே தன் அறிவால் சுருக்கினான்; அதுவே பார்ஹஸ்பத்தியம் எனப்படுகிறது.
12.58.93
अध्यायानां सहस्रेण काव्यः संक्षेपमब्रवीत् ।
तच्छास्त्रममितप्रज्ञो योगाचार्यो महायशाः ॥ १२.५८.९३ ॥
காவ்யர் (உசனஸ்) அந்த சாஸ்திரத்தை ஆயிரம் அத்தியாயங்களாகச் சுருக்கிச் சொன்னார்; அவர் அளவற்ற அறிவும் யோகாச்சாரியரும் பெரும் புகழும் உடையவர்.
12.58.94
एवं लोकानुरोधेन शास्त्रमेतन्महर्षिभिः ।
संक्षिप्तमायुर्विज्ञाय लोकानां ह्रासि पाण्डव ॥ १२.५८.९४ ॥
இவ்வாறு உலகின் நலனுக்காக மகரிஷிகள் இந்த சாஸ்திரத்தைச் சுருக்கினர்; மக்களின் ஆயுள் குறைவதை அறிந்து, பாண்டவனே.
12.58.95
अथ देवाः समागम्य विष्णुमूचुः प्रजापतिम् ।
एको योऽर्हति मर्त्येभ्यः श्रैष्ठ्य वै तं समादिश ॥ १२.५८.९५ ॥
பின்னர் தேவர்கள் கூடி விஷ்ணுவிடம், பிரஜாபதியிடம் சொன்னார்கள்: மனிதர்களின் மேன்மைக்குத் தகுந்த ஒருவனை நியமியுங்கள்.
12.58.96
ततः संचिन्त्य भगवान्देवो नारायणः प्रभुः ।
तैजसं वै विरजसं सोऽसृजन्मानसं सुतम् ॥ १२.५८.९६ ॥
பின்னர் பகவான் தேவ நாராயணன், பிரபு, சிந்தித்து, தேஜஸ் நிறைந்த, ரஜஸ் அற்ற ஒரு மானச புத்திரனைப் படைத்தார்.
12.58.97
विरजास्तु महाभागः प्रभुत्वं भुवि नैच्छत ।
न्यासायैवाभवद्वुद्धिः प्रणीता तस्य पाण्डव ॥ १२.५८.९७ ॥
ஆனால் பெரும் பாக்கியவானான விரஜஸ் பூமியில் அதிகாரத்தை விரும்பவில்லை. பாண்டவா, அவனது மனம் துறவுக்கே உறுதியாயிருந்தது.
12.58.98
कीर्तिमांस्तस्य पुत्रोऽभूत्सोऽपि मर्त्याधिकोऽभवत् ।
कर्दमस्तस्य तु सुतः सोऽप्यतप्यन्महत्तपः ॥ १२.५८.९८ ॥
அவனுக்கு கீர்த்திமான் என்ற மகன் பிறந்தான்; அவனும் மனிதர்களில் சிறந்தவனானான். அவனுடைய மகன் கர்தமன்; அவனும் பெரும் தவம் செய்தான்.
12.58.99
प्रजापतेः कर्दमस्य त्वनङ्गो नाम वीर्यवान् ।
प्रजा रक्षयिता साधुर्दण्डनीतिविशारदः ॥ १२.५८.९९ ॥
பிரஜாபதி கர்தமனின் மகன் அநங்கன் என்ற பெயருடைய வலிமையுள்ளவன்; அவன் குடிமக்களைக் காப்பவனும், நல்லொழுக்கமுள்ளவனும், தண்டநீதியில் வல்லவனுமாயிருந்தான்.
12.58.100
अनङ्गपुत्रोऽतिबलो नीतिमानभिगम्य वै ।
प्रतिपेदे महाराज्यमथेन्द्रियवशोऽभवत् ॥ १२.५८.१०० ॥
அநங்கனின் மகன் மிகுந்த வலிமையும் நீதியுணர்வும் கொண்டவன்; அவன் முறையாக மாபெரும் அரசைப் பெற்றான், பின்னர் புலன்களின் வசப்பட்டான்.
12.58.101
प्राप्य नारीं महाभागां रूपिणीं काममोहितः ।
सौभाग्येन च संपन्नां गुणैश्चानुत्तमां सतीम् ॥ १२.५८.१०१ ॥
காமத்தால் மயங்கியவனாக, மிகுந்த பாக்கியமும் அழகும் கொண்ட ஒரு பெண்ணை அவன் அடைந்தான்; செளபாக்கியத்தாலும் குணங்களாலும் நிறைந்தவள், ஒப்பற்றவள், கற்புடையவள்.
12.58.102
मृत्योस्तु दुहिता राजन्सुनीथा नाम नामतः ।
प्रख्याता त्रिषु लोकेषु या सा वेनमजीजनत् ॥ १२.५८.१०२ ॥
அரசே, மரணனின் மகள் சுனீதா என்ற பெயருடையவள்; மூன்று உலகங்களிலும் புகழ் பெற்றவள். அவளே வேனனைப் பெற்றாள்.
12.58.103
तं प्रजासु विधर्माणं रागद्वेषवशानुगम् ।
मन्त्रपूतैः कुशैर्जघ्नुर्ऋषयो ब्रह्मवादिनः ॥ १२.५८.१०३ ॥
குடிமக்களிடையே அறத்திற்கு மாறாக நடந்து, விருப்பு வெறுப்புகளுக்கு அடிபணிந்த அவனை, மந்திரங்களால் தூய்மைப்படுத்தப்பட்ட தர்ப்பைகளால் பிரம்மவாதிகளான ரிஷிகள் அடித்தார்கள்.
12.58.104
ममन्थुर्दक्षिणं चोरुमृषयस्तस्य भारत ।
ततोऽस्य विकृतो जज्ञे ह्रस्वकः पुरुषोऽशुचिः ॥ १२.५८.१०४ ॥
பாரதா, ரிஷிகள் அவனுடைய வலது தொடையைக் கடைந்தார்கள்; அப்போது அவனிடமிருந்து குள்ளமான, அசுத்தமான, உருக்குலைந்த ஒரு மனிதன் தோன்றினான்.
12.58.105
दग्धस्थूणाप्रतीकाशो रक्ताक्षः कृष्णमूर्धजः ।
निषीदेत्येवमूचुस्तमृषयो ब्रह्मवादिनः ॥ १२.५८.१०५ ॥
எரிந்த மரக்கட்டையை ஒத்தவனும், சிவந்த கண்களும் கறுத்த தலைமுடியும் உடையவனுமாகிய அவனிடம், பிரம்மவாதிகளான ரிஷிகள் "அமர்" என்று இவ்வாறு சொன்னார்கள்.
12.58.106
तस्मान्निषादाः संभूताः क्रूराः शैलवनाश्रयाः ।
ये चान्ये विन्ध्यनिलया म्लेच्छाः शतसहस्रशः ॥ १२.५८.१०६ ॥
அவனிடமிருந்தே மலைகளிலும் காடுகளிலும் வாழும் கொடிய நிஷாதர்கள் தோன்றினார்கள்; விந்தியத்தில் வசிக்கும் பல்லாயிரக்கணக்கான மிலேச்சர்களும் அவ்வாறே.
12.58.107
भूयोऽस्य दक्षिणं पाणिं ममन्थुस्ते महर्षयः ।
ततः पुरुष उत्पन्नो रुपेणेन्द्र इवापरः ॥ १२.५८.१०७ ॥
பின்னர் அந்த மகரிஷிகள் அவனுடைய வலது கரத்தைக் கடைந்தார்கள்; அப்போது வடிவில் மற்றொரு இந்திரனைப் போன்ற ஒரு மனிதன் தோன்றினான்.
12.58.108
कवची बद्धनिस्त्रिंशः सशरः सशरासनः ।
वेदवेदाङ्गविच्चैव धनुर्वेदे च पारगः ॥ १२.५८.१०८ ॥
அவன் கவசம் அணிந்தவனாகவும், வாளைக் கட்டியவனாகவும், அம்புகளும் வில்லும் உடையவனாகவும் இருந்தான்; வேதங்களையும் வேதாங்களையும் அறிந்தவனாகவும், வில்வித்தையில் தேர்ந்தவனாகவும் இருந்தான்.
12.58.109
तं दण्डनीतिः सकला श्रिता राजन्नरोत्तमम् ।
ततस्तु प्राञ्जलिर्वैन्यो महर्षीस्तानुवाच ह ॥ १२.५८.१०९ ॥
அரசே, அனைத்து தண்டநீதியும் அந்த நரோத்தமனைச் சார்ந்தது. பின்னர் வேனனின் மகன் கைகூப்பி அந்த மகரிஷிகளிடம் கூறினான்.
12.58.110
सुसूक्ष्मा मे समुत्पन्ना बुद्धिर्धरर्मार्थदर्शिनी ।
अनया किं मया कार्यं तन्मे तत्त्वेन शंसत ॥ १२.५८.११० ॥
என்னுள் மிகவும் நுட்பமான அறிவு எழுந்தது; அது தர்மத்தையும் பொருளையும் காண்கிறது. இதனால் நான் என்ன செய்ய வேண்டும்? அதை உண்மையாக எனக்கு உரையுங்கள்.
12.58.111
यन्मां भवन्तो वक्ष्यन्ति कार्यमर्थसमन्वितम् ।
तदहं वः करिष्यामि नात्र कार्या विचारणा ॥ १२.५८.१११ ॥
நீங்கள் எனக்கு எந்த செயலை பொருளுடன் கூறுகிறீர்களோ, அதை உங்களுக்காக நான் செய்வேன்; இதில் சிந்திக்க ஒன்றுமில்லை.
12.58.112
तमूचुस्तत्र देवास्ते ते चैव परमर्षयः ।
नियतो यत्र धर्मो वै तमशङ्कः समाचर ॥ १२.५८.११२ ॥
அங்கே அந்த தேவர்களும் பரம ரிஷிகளும் அவனிடம் கூறினர்: எங்கே தர்மம் உறுதியாக நிலைகொண்டுள்ளதோ, அதையே அஞ்சாமல் கடைப்பிடி.
12.58.113
प्रियाप्रिये परित्यज्य समः सर्वेषु जन्तुषु ।
कामं क्रोधं च लोभं च मानं चोत्सृज्य दूरतः ॥ १२.५८.११३ ॥
விருப்பு வெறுப்புகளைத் துறந்து, எல்லா உயிர்களிடத்தும் சமமாக இருந்து, காமம், கோபம், பேராசை, மானம் ஆகியவற்றை தூரத்திலிருந்தே விட்டொழித்து.
12.58.114
यश्च धर्मात्प्रविचलेल्लोके कश्चन मानवः ।
निग्राह्यस्ते स्वबाहुभ्यां शश्वद्धर्ममवेक्षता ॥ १२.५८.११४ ॥
இவ்வுலகில் எந்த மனிதன் தர்மத்திலிருந்து விலகுகிறானோ, அவனை நீ உன் கரங்களாலேயே அடக்க வேண்டும்; எப்போதும் தர்மத்தை நோக்கியவாறு.
12.58.115
प्रतिज्ञां चाधिरोहस्व मनसा कर्मणा गिरा ।
पालयिष्याम्यहं भौमं ब्रह्म इत्येव चासकृत् ॥ १२.५८.११५ ॥
மனத்தாலும் செயலாலும் சொல்லாலும் இந்தச் சபதத்தை ஏற்றுக்கொள். பூமியில் பிரம்மத்தை (வேதத்தை) நான் காப்பேன் என்று மீண்டும் மீண்டும் கூறு.
12.58.116
यश्चात्र धर्म इत्युक्तो दण्डनीतिव्यपाश्रयः ।
तमशङ्कः करिष्यामि स्ववशो न कदाचन ॥ १२.५८.११६ ॥
இங்கு தர்மம் என்று சொல்லப்பட்டதும் தண்டநீதியைச் சார்ந்ததுமான அதை நான் ஐயமின்றிச் செய்வேன்; ஒருபோதும் தன்னிச்சையாக அல்ல.
12.58.117
अदण्ड्या मे द्विजाश्चेति प्रतिजानीष्व चाभिभो ।
लोकं च संकरात्कृत्स्नं त्राताऽस्मीति परंतप ॥ १२.५८.११७ ॥
"பிராமணர்கள் எனக்குத் தண்டனைக்குரியவர் அல்லர்" என்று சபதம் செய் வலிமையுள்ளவனே; "முழு உலகையும் கலப்பிலிருந்து நான் காப்பேன்" என்றும், பகைவரை வாட்டுபவனே.
12.58.118
वैन्यस्ततस्तानुवाच देवानृषिपुरोगमान् ।
ब्राह्मणा मे सहायाश्चेदेवमस्तु सुरर्षभाः ॥ १२.५८.११८ ॥
அப்போது வேனின் மகனான பிருது, ரிஷிகளை முன்னிட்ட அந்தத் தேவர்களிடம் கூறினான்: "பிராமணர்கள் எனக்குத் துணையாக இருந்தால் அப்படியே ஆகட்டும், தேவர்களில் சிறந்தவர்களே."
12.58.119
एवमस्त्विति वैन्यस्तु तैरुक्तो ब्रह्मवादिभिः ।
पुरोधाश्चाभवत्तस्य शुक्रो ब्रह्ममयो निधिः ॥ १२.५८.११९ ॥
"அப்படியே ஆகட்டும்" என்று வேனின் மகன் கூறினான்; பிரம்மவாதிகளான அவர்கள் அவனிடம் அவ்வாறு கூறியபோது. அவனுக்குப் புரோகிதர் ஆனவர் பிரம்மமயமான கருவூலமான சுக்கிரர்.
12.58.120
मन्त्रिणो वालखिल्याश्च सारस्वत्यो गणस्तथा ।
महर्षिर्भगवान्गर्गस्तस्य सांवत्सरोऽभवत् ॥ १२.५८.१२० ॥
வாலகில்யர்களும் சாரஸ்வதர்களின் குழுவும் அவனுக்கு அமைச்சர்கள் ஆனார்கள்; பகவான் மகரிஷி கர்க்கர் அவனுக்குச் சாம்வத்சரர் (ஜோதிடர்) ஆனார்.
12.58.121
आत्मनाऽष्टम इत्येव श्रुतिरेषां परा नृषु ।
उत्पन्नौ बन्दिनौ चास्य तत्पूर्वौ सूतमागधौ ॥ १२.५८.१२१ ॥
தானே எட்டாவது என்பது இவர்களைப் பற்றிய மனிதர்களிடையே உள்ள உயர்ந்த மரபு. அவனுக்கு முன்பு பிறந்த பாடகர்கள், சூதனும் மாகதனும் இவர்களே.
12.58.122
तयो प्रीतो ददौ राजा पृथुर्वैन्यः प्रतापवान् ।
अनूपदेशं सूताय मगधं मागधाय च ॥ १२.५८.१२२ ॥
அவர்கள் இருவரிடமும் மகிழ்ந்த வலிமைமிக்க அரசன் வைன்ய பிருது, சூதனுக்கு அனூப தேசத்தையும் மாகதனுக்கு மகதத்தையும் கொடுத்தான்.
12.58.123
समतां वसुधायाश्च स सम्यगुदपादयत् ।
वैषम्यं हि परं भूमेरिति नः परमा श्रुतिः ॥ १२.५८.१२३ ॥
அவன் பூமியின் சமநிலையை நன்கு உருவாக்கினான். பூமியின் மிகப் பெரிய சீரின்மையே என்பது எங்களின் உயர்ந்த மரபு.
12.58.124
मन्वन्तरेषु सर्वेषु विषमा जायते मही ।
उज्जहार ततो वैन्यः शिलाजालान्समन्ततः ॥ १२.५८.१२४ ॥
எல்லா மன்வந்தரங்களிலும் பூமி சீரற்றதாகிறது. அதன்பின் வைன்யன் பாறைக் கூட்டங்களைச் சுற்றிலிருந்தும் தூக்கி அகற்றினான்.
12.58.125
धनुष्कोट्या महाराज तेन शैला विमर्दिताः ।
स विष्णुना च देवेन शक्रेण विबुधैः सह।
ऋषिभिश्च प्रजापाल्ये ब्रह्मणा चाभिषेचितः ॥ १२.५८.१२५ ॥
மகாராஜனே, அவன் வில்லின் நுனியால் மலைகளை நொறுக்கினான். அவன் விஷ்ணுவாலும், தேவன் இந்திரனாலும், தேவர்களோடும் முனிவர்களோடும், மக்களைக் காக்க பிரம்மாவால் முடிசூட்டப்பட்டான்.
12.58.126
तं साक्षात्पृथिवी भेजे रत्नान्यादाय पाण्डव ।
सागरः सरितां भर्ता हिमवांश्चाचलोत्तमः ॥ १२.५८.१२६ ॥
பாண்டவனே, பூமியே நேரில் இரத்தினங்களை எடுத்துக்கொண்டு அவனிடம் வந்தாள். நதிகளின் தலைவனான கடலும், சிறந்த மலையான இமவானும் வந்தனர்.
12.58.127
शक्रश्च धनमक्षय्यं प्रादात्तस्मै युधिष्ठिर ।
रुक्मं चापि महामेरुः स्वयं कनकपर्वतः ॥ १२.५८.१२७ ॥
இந்திரன் அவனுக்கு அழியாத செல்வத்தை அளித்தான், யுதிஷ்டிரா. பெரிய மேரு, தங்க மலையே, அவனுக்குத் தங்கத்தைக் கொடுத்தது.
12.58.128
यक्षराक्षसभर्ता च भगवान्नरवाहनः ।
धर्मे चार्थे च कामे च समर्थं प्रददौ धनम् ॥ १२.५८.१२८ ॥
யக்ஷர்களுக்கும் ராக்ஷசர்களுக்கும் தலைவரான பகவான் நரவாகனன் அவனுக்கு தர்மம், அர்த்தம், காமம் ஆகியவற்றுக்குப் போதுமான செல்வத்தை அளித்தான்.
12.58.129
हया रथाश्च नागाश्च कोटिशः पुरुषास्तथा ।
प्रादुर्बभूवुर्वैन्यस्य चिन्तयानस्य पाण्डव ॥ १२.५८.१२९ ॥
பாண்டவா, வைன்யனை (பிருது) நினைத்ததும் கோடிக்கணக்கான குதிரைகளும் தேர்களும் யானைகளும் மனிதர்களும் தோன்றின.
12.58.130
न जरा न च दुर्भिक्षं नाधयो व्याधयः कुतः ।
सरीसृपेभ्यः स्तेनेभ्यो न चान्येभ्यः कदाचन।
भयमासीत्ततस्तस्य पृथिवी सस्यमालिनी ॥ १२.५८.१३० ॥
அவனுக்கு முதுமையும் இல்லை, பஞ்சமும் இல்லை; மனக்கவலையும் உடல்நோயும் எங்கிருந்து வரும். ஊர்வனவற்றாலும் திருடர்களாலும் வேறெவராலும் அவனுக்கு என்றும் பயம் இருக்கவில்லை; அப்போது பூமி பயிர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது.
12.58.131
आपस्तस्तम्भिरे चास्य समुद्रमभियास्यतः ।
पर्वताश्च ददुर्मार्गं ध्वजभङ्गश्च नाभवत् ॥ १२.५८.१३१ ॥
கடலை நோக்கிச் சென்றபோது அவனுக்காக நீர் நின்றது; மலைகள் வழி கொடுத்தன; கொடி முறிவும் ஏற்படவில்லை.
12.58.132
तेनेयं पृथिवी दुग्धा सस्यानि दश सप्त च ।
यक्षराक्षसनागानामीप्सितं यस्य यस्य यत् ॥ १२.५८.१३२ ॥
அவனால் இந்தப் பூமி கறக்கப்பட்டது; பதினேழு வகைப் பயிர்கள் கிடைத்தன. யக்ஷர், ராக்ஷசர், நாகர் ஆகியோர் அவரவர் விரும்பியதைப் பெற்றனர்.
12.58.133
तेन धर्मोत्तरश्चायं कृतो लोको महात्मना ।
रञ्जिताश्च प्रजाः सर्वास्तेन राजेति शब्द्यते ॥ १२.५८.१३३ ॥
அந்த மகாத்மா இந்த உலகைத் தர்மமே மேலோங்கியதாக ஆக்கினார்; எல்லா குடிகளையும் மகிழ்வித்தார்; அதனால் அவர் 'ராஜா' என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
12.58.134
ब्राह्मणानां क्षतत्राणात्ततः क्षत्रिय उच्यते ।
प्रथिता धर्मतश्चेयं पृथिवी साधुभिः स्मृता ॥ १२.५८.१३४ ॥
அந்தணர்களை அழிவிலிருந்து காப்பதால் அவன் 'க்ஷத்திரியன்' எனப்படுகிறான்; தர்மத்தால் இந்தப் பூமி நல்லோரால் புகழப்பட்டும் நினைவுகூரப்பட்டும் வந்துள்ளது.
12.58.135
स्थापनं चाकरोद्विष्णुः स्वयमेव सनातनः ।
नातिवर्तिष्यते कश्चिद्राजंस्त्वामिति भारत ॥ १२.५८.१३५ ॥
நித்தியனான விஷ்ணுவே தாமே அந்த நிலையை நிறுவினார்; ஓ அரசே, ஓ பாரதா, எவரும் உன்னை மீறமாட்டார்கள்.
12.58.136
ततः स भगवान्विष्णुराविवेश च पार्थिवम् ।
देववन्नरदेवानां नमतीदं जगत्ततः ॥ १२.५८.१३६ ॥
அப்போது அந்த பகவான் விஷ்ணு அந்த அரசனுள் புகுந்தார்; அதனால் இந்த உலகம் தேவர்களைப்போல் மனிதத் தேவர்களான அரசர்களை வணங்குகிறது.
12.58.137
दण्डनीत्या च सततं रक्षितारं नरेश्वरम् ।
नाधर्षयेत्तथा कश्चिच्चारनिष्पन्ददर्शनात् ॥ १२.५८.१३७ ॥
தண்டநீதியால் எப்போதும் காக்கும் அரசனை எவரும் தாக்கக்கூடாது; ஏனெனில் ஒற்றர்களின் செயல்பாடுகள் தெரியும் வண்ணம் நடக்கின்றன.
12.58.138
शुभं हि कर्म राजेन्द्र शुभत्वायोपकल्पते ।
आत्मना करणैश्चैव समस्येह महीक्षितः ॥ १२.५८.१३८ ॥
ஓ அரசர்களில் சிறந்தவனே, நல்ல செயல் நன்மைக்கு வழிவகுக்கிறது; இங்கே பூமியை ஆள்பவர்களுக்கு, தன்னுடைய செயலும் கருவிகளும் ஒன்றாகவே நன்மைக்குத் துணைபுரிகின்றன.
12.58.139
को हेतुर्यद्वशे तिष्ठेल्लोको दैवादृते गुणात् ॥ १२.५८.१३९ ॥
தெய்வம் மற்றும் குணத்தைத் தவிர, உலகம் யாருடைய கட்டுப்பாட்டில் நிற்கிறது என்பதற்கு என்ன காரணம்?
12.58.140
विष्णोर्ललाटात्कमलं सौवर्णमभवत्तदा ।
श्रीः संभूता ततस्तस्मिन्देवी धर्मस्य पाण्डव ॥ १२.५८.१४० ॥
அப்போது விஷ்ணுவின் நெற்றியிலிருந்து பொன்னிறத் தாமரை தோன்றியது. ஓ பாண்டவா, அதில் தர்மத்தின் தேவியாகிய ஸ்ரீ பிறந்தாள்.
12.58.141
श्रियः सकाशादर्थश्च जातो धर्मस्य पाण्डव ।
अथ धर्मस्तथैवार्थः श्रीश्च राज्ये प्रतिष्ठिता ॥ १२.५८.१४१ ॥
ஸ்ரீயிடமிருந்து, ஓ பாண்டவா, தர்மத்திற்குரிய செல்வம் பிறந்தது. பின்னர் தர்மமும் அர்த்தமும் அவ்வாறே; ஸ்ரீயும் அரசில் நிலைபெற்றவள்.
12.58.142
सुकृतस्य क्षयाच्चैव स्वर्लोकादेत्य मेदिनीम् ।
पार्थिवो जायते तात दण्डनीतिविशारदः ॥ १२.५८.१४२ ॥
அன்புள்ள மகனே, நற்செயல்கள் தீர்ந்ததும் சொர்க்கலோகத்திலிருந்து பூமிக்கு வந்து, தண்டநீதியில் வல்லவனான அரசன் பிறக்கிறான்.
12.58.143
माहात्म्येन च संयुक्तो वैष्णवेन नरो भुवि ।
बुद्ध्या भवति संयुक्तो माहात्म्यं चाधिगच्छति ॥ १२.५८.१४३ ॥
விஷ்ணுவுடன் தொடர்புடைய பெருமையால் மனிதன் பூமியில் சேர்கிறான்; அறிவால் சேர்ந்தவன் பெருமையை அடைகிறான்.
12.58.144
स्थापितं च ततो देवैर्न कश्चिदतिवर्तते ।
तिष्ठत्येकस्य च वशे तं चैवानुविधीयते ॥ १२.५८.१४४ ॥
தேவர்களால் நிறுவப்பட்டதை எவரும் மீறுவதில்லை; அது ஒருவரின் கட்டுப்பாட்டில் நிற்கிறது, அவனையே பின்பற்றப்படுகிறது.
12.58.145
शुभं हि कर्म राजेन्द्र शुभत्वायोपकल्पते ।
तुल्यस्यैकस्य येनायं लोको वचसि तिष्ठति ॥ १२.५८.१४५ ॥
ராஜேந்திரா, நல்ல செயல் நன்மைக்காகவே நிகழ்கிறது; அதனால் இந்த உலகம் ஒருவனின் ஒப்பற்ற சொல்லில் நிலைத்திருக்கிறது.
12.58.146
योऽस्य वै मुखमद्राक्षीत्सोऽस्य सर्वो वशानुगः ।
सुभगं चार्थवन्तं च रूपवन्तं च पश्यति ॥ १२.५८.१४६ ॥
எவன் இவனுடைய முகத்தைக் கண்டானோ, அவன் அனைவரும் இவனுடைய வசத்தில் நடப்பவர்கள்; அவர் அவனை அதிர்ஷ்டமுள்ளவனாகவும், செல்வமுள்ளவனாகவும், அழகுள்ளவனாகவும் காண்கிறார்.
12.58.147
महत्त्वात्तस्य दण्डस्य नीतिर्विस्पष्टलक्षणा ।
नयश्चारश्च विपुलो येन सर्वमिदं ततम् ॥ १२.५८.१४७ ॥
அந்தத் தண்டத்தின் மகத்துவத்தால் நீதி தெளிவான அடையாளங்கள் கொண்டது; நயமும் ஒற்றர் அமைப்பும் விரிந்தவை; அதனால் இவையனைத்தும் பரவியுள்ளன.
12.58.148
आगमश्च पुराणानां महर्षीणां च संभवः ।
तीर्थवंशश्च वंशश्च क्षत्रियाणां युधिष्ठिर ॥ १२.५८.१४८ ॥
யுதிஷ்டிரா, புராணங்களின் ஆகமமும், மகரிஷிகளின் தோற்றமும், தீர்த்தங்களின் வம்சமும், க்ஷத்திரியர்களின் வம்சமும் (இதில் கூறப்படுகின்றன).
12.58.149
सकलं चातुराश्रम्यं चातुर्होत्रं तथैव च ।
चातुर्वर्ण्यं तथैवात्र चातुर्विद्यं च कीर्तिम् ॥ १२.५८.१४९ ॥
இங்கே நான்கு ஆசிரமங்களின் முழு விதி, நான்கு ஹோதாக்களின் கர்மம், நான்கு வர்ணங்களின் அமைப்பு, நான்கு வேதங்கள் மற்றும் புகழும் கூறப்படுகின்றன.
12.58.150
इतिहासोपवेदाश्च न्यायः कृत्स्नश्च वर्णितः ।
तपो ज्ञानमर्हिसा च सत्यं दानममत्सरः ॥ १२.५८.१५० ॥
இதிகாசங்களும் உபவேதங்களும், முழு நீதியும் கூறப்பட்டுள்ளன; தவம், ஞானம், அகிம்சை, சத்தியம், தானம், பொறாமையின்மை ஆகியவையும்.
12.58.151
वृद्धोपसेवा दानं च शौचमुत्थानमेव च ।
सर्वभूतानुकम्पा च सर्वमत्रोपवर्णितम् ॥ १२.५८.१५१ ॥
முதியோருக்குச் சேவை, தானம், தூய்மை, முயற்சி, மற்றும் எல்லா உயிர்களிடத்தும் இரக்கம் — இவை அனைத்தும் இங்கே விவரிக்கப்பட்டுள்ளன.
12.58.152
भुवि वाचोगतं यच्च तच्च सर्वं समर्पितम् ।
तस्मिन्पैतामहे शास्त्रे पाण्डवेय न संशयः ॥ १२.५८.१५२ ॥
பூமியில் சொல்லில் வந்த எல்லாமும் அந்தப் பிதாமகரின் சாஸ்திரத்தில் அளிக்கப்பட்டுள்ளது; பாண்டவனே, இதில் சந்தேகமில்லை.
12.58.153
ततो जगति राजेन्द्र सततं शब्दितं बुधैः ।
देवाश्च नरदेवाश्च तुल्या इति विशांपते ॥ १२.५८.१५३ ॥
பின்னர், ராஜேந்திரா, உலகில் ஞானிகளால் எப்போதும் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது — தேவர்களும் நரதேவர்களான அரசர்களும் சமமானவர்கள் என்று; விசாம்பதே.
12.58.154
एतत्ते सर्वमाख्यातं महत्त्वं प्रति राजसु ।
कार्त्स्न्येन भरतश्रेष्ठ किमन्यदिह वर्तते ॥ १२.५८.१५४ ॥
அரசர்களின் மகத்துவம் குறித்த இவையனைத்தும் உனக்கு முழுமையாகச் சொல்லப்பட்டன; பரதர்களில் சிறந்தவனே, இங்கு இன்னும் என்ன எஞ்சியிருக்கிறது?