Mahābhārata · Adhyāya 12.60
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.60.1
आश्रमाणां महाबाहो शृणु सत्यपराक्रम ।
चतुर्णामपि नामानि कर्माणि च युधिष्ठिर ॥ १२.६०.१ ॥
Oh tú de brazos poderosos, oh tú de verdadero valor, escucha los nombres y deberes de las cuatro etapas de la vida, Yudhiṣṭhira.
12.60.2
वानप्रस्थं भैक्षचर्यं गार्हस्थ्यं च महाश्रमम् ।
ब्रह्मचर्याश्रमं प्राहुश्चतुर्थं ब्रह्मणेरितम् ॥ १२.६०.२ ॥
La etapa del morador del bosque, la vida de mendigar, la etapa del cabeza de familia, la gran etapa de la vida — llaman a la etapa de estudiante célibe; la cuarta fue declarada por Brahmā.
12.60.3
चूडाकरणसंस्कारं द्विजातित्वमवाप्य च ।
आधानादीनि कर्माणि प्राप्य वेदानधीत्य च ॥ १२.६०.३ ॥
Habiendo obtenido la condición de dos veces nacido mediante el rito de la tonsura, habiendo realizado los ritos del fuego desde su establecimiento y habiendo estudiado los Vedas —
12.60.4
सदारो वाऽप्यदारो वा विनीतः संयतेन्द्रियः ।
वानप्रस्थाश्रमं गच्छेत्कृतकृत्यो गृहाश्रमात् ॥ १२.६०.४ ॥
Ya sea con esposa o sin ella, humilde y con los sentidos controlados, habiendo cumplido los deberes de la etapa de cabeza de familia, que vaya a la etapa del morador del bosque.
12.60.5
तत्रारण्यकशास्त्राणि समधीत्य स धर्मवित् ।
ऊर्ध्वरेताः प्रजा हित्वा गच्छत्यक्षरसात्मताम् ॥ १२.६०.५ ॥
Allí, tras estudiar a fondo los textos del bosque, ese conocedor del dharma, con la simiente elevada, abandonando la descendencia, alcanza la unión con lo imperecedero.
12.60.6
एतान्येव निमित्तानि मुनीनामूर्ध्वरेतसाम् ।
कर्तव्यानीह विप्रेण राजन्नादौ विपश्चिता ॥ १२.६०.६ ॥
Estos mismos son los medios para los sabios de simiente elevada; oh rey, aquí el brahmán sabio debe practicarlos primero.
12.60.7
चरितब्रह्मचर्यस्य ब्राह्मणस्य विशांपते ।
भैक्षचर्यास्वधीकारः प्रशस्तो देहमोक्षणे ॥ १२.६०.७ ॥
Oh señor de los hombres, el brahmán que ha completado su estudio de castidad tiene derecho a la mendicidad; esto es alabado para la liberación del cuerpo.
12.60.8
यत्रास्तमितशायी स्यान्निरग्निरनिकेतनः ।
यथोपलब्धजीवी स्यान्मुनिर्दान्तो जितेन्द्रियः ॥ १२.६०.८ ॥
Que duerma donde se ponga el sol, sin fuego y sin hogar, que viva de lo que obtenga; que sea un sabio, dominado y dueño de sus sentidos.
12.60.9
निराशीर्निर्नमस्कारो निर्भोगो निर्विकारवान् ।
विप्रः क्षेमाश्रमं प्राप्तो गच्छत्यक्षरसात्मताम् ॥ १२.६०.९ ॥
El brahmán libre de deseos, sin reverencias, sin goce y sin cambio, habiendo alcanzado el refugio seguro, va a la unidad con lo imperecedero.
12.60.10
अधीत्य वेदान्कृतसर्वकृत्यः ।
संतानमुत्पाद्य सुखानि भुक्त्वा।
समाहितः प्रचरेद्दुश्चरं तं ।
गार्हस्थ्यधर्मं मुनिधर्मजुष्टम् ॥ १२.६०.१० ॥
Tras estudiar los Vedas y cumplir todos sus deberes, tras engendrar descendencia y disfrutar de los placeres, que practique con mente recogida ese difícil deber del cabeza de familia, seguido por el dharma de los sabios.
12.60.11
स्वदारतुष्टस्त्वृतुकालगामी ।
नियोगसेवी न शठो न जिह्नः।
मिताशनो देवरतः कृतज्ञः ।
सत्यो मृदुश्चानृशंसः क्षमावान् ॥ १२.६०.११ ॥
Contento con su propia esposa, que vaya a ella sólo en la estación fértil, dedicado a sus deberes asignados, ni engañoso ni torcido, moderado al comer, devoto de los dioses, agradecido, veraz, apacible, no cruel y paciente.
12.60.12
दान्तो विधेयो हव्यकव्याप्रमत्तो ।
ह्यन्नस्य दाता सततं द्विजेभ्यः।
अमत्सरी सर्वलिङ्गप्रदाता ।
वैताननित्यश्च गृहाश्रमी स्यात् ॥ १२.६०.१२ ॥
El cabeza de familia debe ser dominado en sí mismo y obediente, atento en las ofrendas a los dioses y a los antepasados, dando continuamente alimento a los dvijas, libre de envidia, dando toda clase de dones y constante en los fuegos sagrados.
12.60.13
अथात्र नारायणगीतमाहु ।
र्महर्षयस्तात महानुभावाः।
महार्थमत्यन्ततपः प्रयुक्तं ।
तदुच्यमानं हि मया निबोध ॥ १२.६०.१३ ॥
Aquí, hijo mío, los grandes sabios de gran poder hablan del Canto de Nārāyaṇa, de gran significado y practicado con extrema austeridad. Comprende lo que ahora te digo.
12.60.14
सत्यार्जवं चातिथिपूजनं च ।
धर्मस्तथार्थश्च रतिः स्वदारैः।
निषेवितव्यानि सुखानि लोके ।
ह्यस्मिन्परे चैव मतं ममैतत् ॥ १२.६०.१४ ॥
La veracidad y la rectitud, honrar a los huéspedes, el deber, la riqueza y el deleite con la propia esposa: estos placeres deben disfrutarse en el mundo. Esta es mi opinión, tanto aquí como en el más allá.
12.60.15
भरणं पुत्रदाराणां वेदानां चानुपालनम् ।
सेवतामाश्रमं श्रेष्ठं वदन्ति परमर्षयः ॥ १२.६०.१५ ॥
Mantener a los hijos y a la esposa y observar fielmente los Vedas: los grandes sabios dicen que el estado de cabeza de familia es el mejor para quienes practican estas cosas.
12.60.16
एवं हि यो ब्राह्मणो यज्ञशीलो ।
गार्हस्थ्यमध्यावसते यथावत्।
गृहस्थवृत्तिं प्रतिगाह्य सम्य ।
क्स्वर्गे विशुद्धं फलमश्नुते सः ॥ १२.६०.१६ ॥
Así, el brahmín devoto al sacrificio que habita debidamente en la vida de cabeza de familia y adopta plenamente la conducta del cabeza de familia, disfruta en el cielo de un fruto puro.
12.60.17
तस्य देहं परित्यज्य इष्टकामाक्षया मताः ।
आनन्त्यायोपकल्पन्ते सर्वतोक्षिशिरोमुखाः ॥ १२.६०.१७ ॥
Tras abandonar su cuerpo, sus placeres deseados se consideran inagotables; quienes tienen ojos, cabezas y rostros vueltos en todas direcciones se preparan para la infinitud.
12.60.18
वसन्नेको जपन्नेकः सर्वान्वेदान्युधिष्ठिर ।
एकस्मिन्नेव चाचार्ये शुश्रूषुर्मलपङ्कवान् ॥ १२.६०.१८ ॥
Oh Yudhiṣṭhira, uno reside y otro recita todos los Vedas, sirviendo a un solo maestro, cubierto de suciedad y lodo.
12.60.19
ब्रह्मचारी व्रती नित्यं नित्यं दीक्षापरो वशी ।
गुरुच्छायानुगो नित्यमधीयानः सुयन्त्रितः।
अविचाल्यव्रतोपेतं कृत्यं कुर्वन्वसेत्सदा ॥ १२.६०.१९ ॥
El estudiante célibe, que observa sus votos, siempre entregado a la iniciación, dueño de sí, siguiendo la sombra de su maestro, estudiando siempre, bien disciplinado, dotado de un voto inquebrantable, debe residir siempre cumpliendo su deber.
12.60.20
शुश्रूषां सततं कुर्वन्गुरोः संप्रणमेत च ।
षट्कर्मस्वनिवृत्तश्च न प्रवृत्तश्च सर्वशः ॥ १२.६०.२० ॥
Sirviendo constantemente a su maestro, debe inclinarse ante él debidamente, sin apartarse de los seis deberes ni entregarse por completo a ellos.
12.60.21
नाचरत्यधिकारेण सेवेत द्विषतो न च ।
एषोऽऽश्रमपदस्तात ब्रह्मचारिण इष्यते ॥ १२.६०.२१ ॥
No debe actuar por la autoridad del cargo ni servir a un enemigo; esta, querido hijo, es la etapa del ermitaño prescrita para el estudiante célibe.