Mahābhārata · Adhyāya 12.60
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.60.1
आश्रमाणां महाबाहो शृणु सत्यपराक्रम ।
चतुर्णामपि नामानि कर्माणि च युधिष्ठिर ॥ १२.६०.१ ॥
Ó tu, de braços poderosos, ó tu, de verdadeiro valor, ouve os nomes e deveres das quatro etapas da vida, Yudhiṣṭhira.
12.60.2
वानप्रस्थं भैक्षचर्यं गार्हस्थ्यं च महाश्रमम् ।
ब्रह्मचर्याश्रमं प्राहुश्चतुर्थं ब्रह्मणेरितम् ॥ १२.६०.२ ॥
A etapa do morador da floresta, a vida de mendicância, a etapa do chefe de família, a grande etapa da vida — chamam de etapa do estudante celibatário; a quarta foi declarada por Brahmā.
12.60.3
चूडाकरणसंस्कारं द्विजातित्वमवाप्य च ।
आधानादीनि कर्माणि प्राप्य वेदानधीत्य च ॥ १२.६०.३ ॥
Tendo obtido a condição de duas vezes nascido pelo rito da tonsura, tendo realizado os ritos do fogo desde o seu estabelecimento e tendo estudado os Vedas —
12.60.4
सदारो वाऽप्यदारो वा विनीतः संयतेन्द्रियः ।
वानप्रस्थाश्रमं गच्छेत्कृतकृत्यो गृहाश्रमात् ॥ १२.६०.४ ॥
Quer com esposa quer sem ela, humilde e de sentidos controlados, tendo cumprido os deveres da etapa de chefe de família, que vá para a etapa do morador da floresta.
12.60.5
तत्रारण्यकशास्त्राणि समधीत्य स धर्मवित् ।
ऊर्ध्वरेताः प्रजा हित्वा गच्छत्यक्षरसात्मताम् ॥ १२.६०.५ ॥
Ali, tendo estudado a fundo os textos da floresta, esse conhecedor do dharma, com a semente elevada, abandonando a descendência, alcança a união com o imperecível.
12.60.6
एतान्येव निमित्तानि मुनीनामूर्ध्वरेतसाम् ।
कर्तव्यानीह विप्रेण राजन्नादौ विपश्चिता ॥ १२.६०.६ ॥
Estes mesmos são os meios para os sábios de semente elevada; ó rei, aqui o brâmane sábio deve praticá-los primeiro.
12.60.7
चरितब्रह्मचर्यस्य ब्राह्मणस्य विशांपते ।
भैक्षचर्यास्वधीकारः प्रशस्तो देहमोक्षणे ॥ १२.६०.७ ॥
Ó senhor dos homens, o brâmane que completou o voto de castidade tem direito à mendicância; isto é louvado para a libertação do corpo.
12.60.8
यत्रास्तमितशायी स्यान्निरग्निरनिकेतनः ।
यथोपलब्धजीवी स्यान्मुनिर्दान्तो जितेन्द्रियः ॥ १२.६०.८ ॥
Que durma onde o sol se põe, sem fogo e sem lar, que viva do que obtiver; que seja um sábio, dominado e senhor dos sentidos.
12.60.9
निराशीर्निर्नमस्कारो निर्भोगो निर्विकारवान् ।
विप्रः क्षेमाश्रमं प्राप्तो गच्छत्यक्षरसात्मताम् ॥ १२.६०.९ ॥
O brâmane livre de desejo, sem saudações, sem fruição e imutável, tendo alcançado o refúgio seguro, vai à unidade com o imperecível.
12.60.10
अधीत्य वेदान्कृतसर्वकृत्यः ।
संतानमुत्पाद्य सुखानि भुक्त्वा।
समाहितः प्रचरेद्दुश्चरं तं ।
गार्हस्थ्यधर्मं मुनिधर्मजुष्टम् ॥ १२.६०.१० ॥
Tendo estudado os Vedas e cumprido todos os deveres, tendo gerado descendência e fruído dos prazeres, que pratique, com a mente recolhida, aquele árduo dever de chefe de família, seguido pelo dharma dos sábios.
12.60.11
स्वदारतुष्टस्त्वृतुकालगामी ।
नियोगसेवी न शठो न जिह्नः।
मिताशनो देवरतः कृतज्ञः ।
सत्यो मृदुश्चानृशंसः क्षमावान् ॥ १२.६०.११ ॥
Contente com a sua própria esposa, indo a ela somente na estação fértil, dedicado aos deveres prescritos, nem enganoso nem tortuoso, moderado na comida, devoto dos deuses, grato, veraz, gentil, não cruel e paciente.
12.60.12
दान्तो विधेयो हव्यकव्याप्रमत्तो ।
ह्यन्नस्य दाता सततं द्विजेभ्यः।
अमत्सरी सर्वलिङ्गप्रदाता ।
वैताननित्यश्च गृहाश्रमी स्यात् ॥ १२.६०.१२ ॥
O chefe de família deve ser senhor de si e obediente, atento às oferendas aos deuses e aos ancestrais, dando continuamente alimento aos dvijas, livre de inveja, dando toda espécie de dons e constante nos fogos sagrados.
12.60.13
अथात्र नारायणगीतमाहु ।
र्महर्षयस्तात महानुभावाः।
महार्थमत्यन्ततपः प्रयुक्तं ।
तदुच्यमानं हि मया निबोध ॥ १२.६०.१३ ॥
Aqui, meu filho, os grandes sábios de elevado poder falam do Canto de Nārāyaṇa, de grande significado e praticado com extrema austeridade. Compreende o que te digo agora.
12.60.14
सत्यार्जवं चातिथिपूजनं च ।
धर्मस्तथार्थश्च रतिः स्वदारैः।
निषेवितव्यानि सुखानि लोके ।
ह्यस्मिन्परे चैव मतं ममैतत् ॥ १२.६०.१४ ॥
A veracidade e a retidão, honrar os hóspedes, o dever, a riqueza e o deleite com a própria esposa: estes prazeres devem ser desfrutados no mundo. Esta é a minha opinião, aqui e no além.
12.60.15
भरणं पुत्रदाराणां वेदानां चानुपालनम् ।
सेवतामाश्रमं श्रेष्ठं वदन्ति परमर्षयः ॥ १२.६०.१५ ॥
Sustentar os filhos e a esposa e observar fielmente os Vedas: os grandes sábios dizem que o estado de chefe de família é o melhor para quem pratica estas coisas.
12.60.16
एवं हि यो ब्राह्मणो यज्ञशीलो ।
गार्हस्थ्यमध्यावसते यथावत्।
गृहस्थवृत्तिं प्रतिगाह्य सम्य ।
क्स्वर्गे विशुद्धं फलमश्नुते सः ॥ १२.६०.१६ ॥
Assim, o brâmane devotado ao sacrifício que vive devidamente na vida de chefe de família e assume plenamente a conduta do chefe de família desfruta no céu de um fruto puro.
12.60.17
तस्य देहं परित्यज्य इष्टकामाक्षया मताः ।
आनन्त्यायोपकल्पन्ते सर्वतोक्षिशिरोमुखाः ॥ १२.६०.१७ ॥
Ao abandonar seu corpo, seus prazeres desejados são considerados inesgotáveis; aqueles com olhos, cabeças e rostos voltados para todas as direções preparam-se para a infinitude.
12.60.18
वसन्नेको जपन्नेकः सर्वान्वेदान्युधिष्ठिर ।
एकस्मिन्नेव चाचार्ये शुश्रूषुर्मलपङ्कवान् ॥ १२.६०.१८ ॥
Ó Yudhiṣṭhira, um habita e outro recita todos os Vedas, servindo a um único mestre, coberto de sujeira e lama.
12.60.19
ब्रह्मचारी व्रती नित्यं नित्यं दीक्षापरो वशी ।
गुरुच्छायानुगो नित्यमधीयानः सुयन्त्रितः।
अविचाल्यव्रतोपेतं कृत्यं कुर्वन्वसेत्सदा ॥ १२.६०.१९ ॥
O estudante celibatário, observando seus votos, sempre devotado à iniciação, senhor de si, seguindo a sombra do mestre, estudando sempre, bem controlado, dotado de voto inabalável, deve sempre morar cumprindo seu dever.
12.60.20
शुश्रूषां सततं कुर्वन्गुरोः संप्रणमेत च ।
षट्कर्मस्वनिवृत्तश्च न प्रवृत्तश्च सर्वशः ॥ १२.६०.२० ॥
Servindo constantemente seu mestre, deve prostrar-se diante dele devidamente, nem afastado dos seis deveres nem totalmente entregue a eles.
12.60.21
नाचरत्यधिकारेण सेवेत द्विषतो न च ।
एषोऽऽश्रमपदस्तात ब्रह्मचारिण इष्यते ॥ १२.६०.२१ ॥
Não deve agir por força de autoridade nem servir a um inimigo; este, querido filho, é o estágio do eremitério prescrito ao estudante celibatário.