ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.60
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.60.1
आश्रमाणां महाबाहो शृणु सत्यपराक्रम ।
चतुर्णामपि नामानि कर्माणि च युधिष्ठिर ॥ १२.६०.१ ॥
ಓ ಮಹಾಬಾಹು, ಸತ್ಯಪರಾಕ್ರಮಿಯೇ, ನಾಲ್ಕು ಆಶ್ರಮಗಳ ಹೆಸರುಗಳನ್ನೂ ಕರ್ಮಗಳನ್ನೂ ಕೇಳು, ಯುಧಿಷ್ಠಿರ.
12.60.2
वानप्रस्थं भैक्षचर्यं गार्हस्थ्यं च महाश्रमम् ।
ब्रह्मचर्याश्रमं प्राहुश्चतुर्थं ब्रह्मणेरितम् ॥ १२.६०.२ ॥
ವಾನಪ್ರಸ್ಥ, ಭಿಕ್ಷಾಚರ್ಯ, ಗಾರ್ಹಸ್ಥ್ಯ ಎಂಬ ಮಹಾ ಆಶ್ರಮ — ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯಾಶ್ರಮವನ್ನು ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ನಾಲ್ಕನೆಯದು ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿತು.
12.60.3
चूडाकरणसंस्कारं द्विजातित्वमवाप्य च ।
आधानादीनि कर्माणि प्राप्य वेदानधीत्य च ॥ १२.६०.३ ॥
ಚೂಡಾಕರಣ ಸಂಸ್ಕಾರದಿಂದ ದ್ವಿಜತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದು, ಆಧಾನಾದಿ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ವೇದಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿ —
12.60.4
सदारो वाऽप्यदारो वा विनीतः संयतेन्द्रियः ।
वानप्रस्थाश्रमं गच्छेत्कृतकृत्यो गृहाश्रमात् ॥ १२.६०.४ ॥
ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಇಲ್ಲದಿರಲಿ, ವಿನಯಶೀಲನೂ ಇಂದ್ರಿಯ ನಿಗ್ರಹವುಳ್ಳವನೂ ಆಗಿ — ಗೃಹಾಶ್ರಮದ ಕರ್ತವ್ಯ ಪೂರೈಸಿ ವಾನಪ್ರಸ್ಥಾಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋಗಲಿ.
12.60.5
तत्रारण्यकशास्त्राणि समधीत्य स धर्मवित् ।
ऊर्ध्वरेताः प्रजा हित्वा गच्छत्यक्षरसात्मताम् ॥ १२.६०.५ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಆರಣ್ಯಕ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿ, ಧರ್ಮಜ್ಞನು ಊರ್ಧ್ವರೇತನಾಗಿ, ಸಂತಾನವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಅಕ್ಷರದೊಂದಿಗೆ ಏಕತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
12.60.6
एतान्येव निमित्तानि मुनीनामूर्ध्वरेतसाम् ।
कर्तव्यानीह विप्रेण राजन्नादौ विपश्चिता ॥ १२.६०.६ ॥
ಊರ್ಧ್ವರೇತಸ್ಸಿನ ಮುನಿಗಳಿಗೆ ಇವೇ ಸಾಧನಗಳು; ರಾಜನೇ, ಇಲ್ಲಿ ವಿದ್ವಾಂಸ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಮೊದಲು ಇವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.
12.60.7
चरितब्रह्मचर्यस्य ब्राह्मणस्य विशांपते ।
भैक्षचर्यास्वधीकारः प्रशस्तो देहमोक्षणे ॥ १२.६०.७ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವನ್ನು ಪೂರೈಸಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಭಿಕ್ಷಾಚರ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರವಿದೆ; ದೇಹಮೋಕ್ಷಕ್ಕೆ ಇದು ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಹೊಗಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
12.60.8
यत्रास्तमितशायी स्यान्निरग्निरनिकेतनः ।
यथोपलब्धजीवी स्यान्मुनिर्दान्तो जितेन्द्रियः ॥ १२.६०.८ ॥
ಸೂರ್ಯಾಸ್ತವಾದಲ್ಲಿಯೇ ಮಲಗಲಿ; ಅಗ್ನಿರಹಿತನಾಗಿ, ಮನೆರಹಿತನಾಗಿರಲಿ; ದೊರೆತದ್ದರಿಂದಲೇ ಜೀವಿಸಲಿ; ಅವನು ಮುನಿ, ದಾಂತ, ಜಿತೇಂದ್ರಿಯನಾಗಿರಲಿ.
12.60.9
निराशीर्निर्नमस्कारो निर्भोगो निर्विकारवान् ।
विप्रः क्षेमाश्रमं प्राप्तो गच्छत्यक्षरसात्मताम् ॥ १२.६०.९ ॥
ಆಶೆರಹಿತನೂ, ನಮಸ್ಕಾರರಹಿತನೂ, ಭೋಗರಹಿತನೂ, ವಿಕಾರರಹಿತನೂ ಆದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಕ್ಷೇಮಾಶ್ರಮವನ್ನು ಪಡೆದು ಅಕ್ಷರತತ್ತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಏಕತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
12.60.10
अधीत्य वेदान्कृतसर्वकृत्यः ।
संतानमुत्पाद्य सुखानि भुक्त्वा।
समाहितः प्रचरेद्दुश्चरं तं ।
गार्हस्थ्यधर्मं मुनिधर्मजुष्टम् ॥ १२.६०.१० ॥
ವೇದಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿ, ಎಲ್ಲ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿ, ಸಂತಾನವನ್ನು ಪಡೆದು, ಸುಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಸಮಾಹಿತನಾಗಿ ಮುನಿಧರ್ಮದಿಂದ ಸೇವಿತವಾದ ಆ ದುಶ್ಚರ ಗಾರ್ಹಸ್ಥ್ಯಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸಲಿ.
12.60.11
स्वदारतुष्टस्त्वृतुकालगामी ।
नियोगसेवी न शठो न जिह्नः।
मिताशनो देवरतः कृतज्ञः ।
सत्यो मृदुश्चानृशंसः क्षमावान् ॥ १२.६०.११ ॥
ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತನಾಗಿ, ಋತುಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಅವಳ ಬಳಿ ಹೋಗುವವನಾಗಿ, ನಿಯೋಗಿತ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸುವವನಾಗಿ, ಶಠನೂ ಜಿಹ್ಮನೂ ಅಲ್ಲದವನಾಗಿ, ಮಿತಾಹಾರಿಯಾಗಿ, ದೇವರಲ್ಲಿ ರತನಾಗಿ, ಕೃತಜ್ಞನಾಗಿ, ಸತ್ಯವಾದಿಯಾಗಿ, ಮೃದುವಾಗಿ, ಅನೃಶಂಸನಾಗಿ, ಕ್ಷಮಾವಂತನಾಗಿರಲಿ.
12.60.12
दान्तो विधेयो हव्यकव्याप्रमत्तो ।
ह्यन्नस्य दाता सततं द्विजेभ्यः।
अमत्सरी सर्वलिङ्गप्रदाता ।
वैताननित्यश्च गृहाश्रमी स्यात् ॥ १२.६०.१२ ॥
ಸಂಯಮಿ, ವಿಧೇಯನಾಗಿ, ಹವ್ಯ ಕವ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಜಾಗರೂಕನಾಗಿ, ದ್ವಿಜರಿಗೆ ನಿರಂತರ ಅನ್ನದಾನ ಮಾಡುವವನಾಗಿ, ಮತ್ಸರವಿಲ್ಲದವನಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ವಿಧದ ದಾನಗಳನ್ನು ನೀಡುವವನಾಗಿ, ನಿತ್ಯ ವೈತಾನ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಪಾಲಿಸುವ ಗೃಹಸ್ಥನಾಗಿರಬೇಕು.
12.60.13
अथात्र नारायणगीतमाहु ।
र्महर्षयस्तात महानुभावाः।
महार्थमत्यन्ततपः प्रयुक्तं ।
तदुच्यमानं हि मया निबोध ॥ १२.६०.१३ ॥
ಮಗನೇ, ಇಲ್ಲಿ ಮಹಾನುಭಾವ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ನಾರಾಯಣಗೀತೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಅದು ಮಹಾ ಅರ್ಥವುಳ್ಳದ್ದು, ಅತ್ಯಂತ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಯುಕ್ತವಾದದ್ದು. ನಾನು ಈಗ ಹೇಳುವುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೋ.
12.60.14
सत्यार्जवं चातिथिपूजनं च ।
धर्मस्तथार्थश्च रतिः स्वदारैः।
निषेवितव्यानि सुखानि लोके ।
ह्यस्मिन्परे चैव मतं ममैतत् ॥ १२.६०.१४ ॥
ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಋಜುತ್ವ, ಅತಿಥಿಸತ್ಕಾರ, ಧರ್ಮ, ಅರ್ಥ, ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯೊಡನೆ ರತಿ—ಈ ಸುಖಗಳನ್ನು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಬೇಕು. ಇಲ್ಲಿಯೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಇದೇ.
12.60.15
भरणं पुत्रदाराणां वेदानां चानुपालनम् ।
सेवतामाश्रमं श्रेष्ठं वदन्ति परमर्षयः ॥ १२.६०.१५ ॥
ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಮತ್ತು ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಪೋಷಿಸುವುದು, ವೇದಗಳನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಪಾಲಿಸುವುದು—ಇವುಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸುವವರಿಗೆ ಗೃಹಸ್ಥಾಶ್ರಮವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಎಂದು ಪರಮ ಋಷಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
12.60.16
एवं हि यो ब्राह्मणो यज्ञशीलो ।
गार्हस्थ्यमध्यावसते यथावत्।
गृहस्थवृत्तिं प्रतिगाह्य सम्य ।
क्स्वर्गे विशुद्धं फलमश्नुते सः ॥ १२.६०.१६ ॥
ಹೀಗೆ ಯಜ್ಞಶೀಲನಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಗೃಹಸ್ಥ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿ, ಗೃಹಸ್ಥ ಧರ್ಮವನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಆಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
12.60.17
तस्य देहं परित्यज्य इष्टकामाक्षया मताः ।
आनन्त्यायोपकल्पन्ते सर्वतोक्षिशिरोमुखाः ॥ १२.६०.१७ ॥
ಅವನ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ ನಂತರ ಬಯಸಿದ ಸುಖಗಳು ಅಕ್ಷಯವೆಂದು ಭಾವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ; ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೂ ಕಣ್ಣು, ತಲೆ, ಮುಖಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದವರು ಅನಂತತ್ವಕ್ಕಾಗಿ ಸಿದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ.
12.60.18
वसन्नेको जपन्नेकः सर्वान्वेदान्युधिष्ठिर ।
एकस्मिन्नेव चाचार्ये शुश्रूषुर्मलपङ्कवान् ॥ १२.६०.१८ ॥
ಓ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಒಬ್ಬನು ವಾಸಿಸುತ್ತ, ಒಬ್ಬನು ಜಪಿಸುತ್ತ ಎಲ್ಲ ವೇದಗಳನ್ನು; ಒಬ್ಬನೇ ಆಚಾರ್ಯನ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತ ಕೊಳೆ ಮತ್ತು ಕೆಸರಿನಿಂದ ಆವೃತನಾಗಿ.
12.60.19
ब्रह्मचारी व्रती नित्यं नित्यं दीक्षापरो वशी ।
गुरुच्छायानुगो नित्यमधीयानः सुयन्त्रितः।
अविचाल्यव्रतोपेतं कृत्यं कुर्वन्वसेत्सदा ॥ १२.६०.१९ ॥
ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ, ವ್ರತಧಾರಿ, ನಿತ್ಯವೂ ದೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತ, ಸಂಯಮಿ, ಗುರುವಿನ ನೆರಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವ, ನಿತ್ಯ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವವ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ನಿಯಂತ್ರಿತನಾಗಿ, ಅಚಲ ವ್ರತದಿಂದ ಕೂಡಿ ಕರ್ತವ್ಯ ಮಾಡುತ್ತ ಸದಾ ವಾಸಿಸಬೇಕು.
12.60.20
शुश्रूषां सततं कुर्वन्गुरोः संप्रणमेत च ।
षट्कर्मस्वनिवृत्तश्च न प्रवृत्तश्च सर्वशः ॥ १२.६०.२० ॥
ಗುರುವಿಗೆ ನಿರಂತರ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತ, ಅವರಿಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಬೇಕು; ಆರು ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯದೆ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೊಡಗಿಯೂ ಇರದೆ.
12.60.21
नाचरत्यधिकारेण सेवेत द्विषतो न च ।
एषोऽऽश्रमपदस्तात ब्रह्मचारिण इष्यते ॥ १२.६०.२१ ॥
ಅಧಿಕಾರದ ಬಲದಿಂದ ವರ್ತಿಸಬಾರದು, ಶತ್ರುವಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡಬಾರದು; ಮಗನೇ, ಇದೇ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯ ಆಶ್ರಮ-ಸ್ಥಿತಿ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.