മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.60
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.60.1
आश्रमाणां महाबाहो शृणु सत्यपराक्रम ।
चतुर्णामपि नामानि कर्माणि च युधिष्ठिर ॥ १२.६०.१ ॥
മഹാബാഹോ, സത്യപരാക്രമീ, നാല് ആശ്രമങ്ങളുടെയും പേരുകളും കർമ്മങ്ങളും കേൾക്കുക, യുധിഷ്ഠിരാ.
12.60.2
वानप्रस्थं भैक्षचर्यं गार्हस्थ्यं च महाश्रमम् ।
ब्रह्मचर्याश्रमं प्राहुश्चतुर्थं ब्रह्मणेरितम् ॥ १२.६०.२ ॥
വാനപ്രസ്ഥം, ഭൈക്ഷചര്യ, ഗാർഹസ്ഥ്യം എന്ന മഹാശ്രമം — ബ്രഹ്മചര്യാശ്രമത്തെ അവർ പറയുന്നു; നാലാമത്തേത് ബ്രഹ്മാവ് പ്രഖ്യാപിച്ചതാണ്.
12.60.3
चूडाकरणसंस्कारं द्विजातित्वमवाप्य च ।
आधानादीनि कर्माणि प्राप्य वेदानधीत्य च ॥ १२.६०.३ ॥
ചൂഡാകരണ സംസ്കാരത്താൽ ദ്വിജത്വം നേടി, ആധാനം മുതലായ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്ത്, വേദങ്ങൾ പഠിച്ച്—
12.60.4
सदारो वाऽप्यदारो वा विनीतः संयतेन्द्रियः ।
वानप्रस्थाश्रमं गच्छेत्कृतकृत्यो गृहाश्रमात् ॥ १२.६०.४ ॥
ഭാര്യയോടുകൂടിയോ ഇല്ലാതെയോ, വിനീതനും ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ നിയന്ത്രിച്ചവനും ആയി — ഗൃഹാശ്രമ കർത്തവ്യങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കി വാനപ്രസ്ഥാശ്രമത്തിലേക്ക് പോകട്ടെ.
12.60.5
तत्रारण्यकशास्त्राणि समधीत्य स धर्मवित् ।
ऊर्ध्वरेताः प्रजा हित्वा गच्छत्यक्षरसात्मताम् ॥ १२.६०.५ ॥
അവിടെ ആരണ്യകശാസ്ത്രങ്ങൾ നന്നായി പഠിച്ച്, ധർമ്മജ്ഞൻ ഊർധ്വരേതസ്സായി, സന്താനങ്ങളെ ഉപേക്ഷിച്ച്, അക്ഷരത്വത്തോട് ഐക്യം പ്രാപിക്കുന്നു.
12.60.6
एतान्येव निमित्तानि मुनीनामूर्ध्वरेतसाम् ।
कर्तव्यानीह विप्रेण राजन्नादौ विपश्चिता ॥ १२.६०.६ ॥
ഊർധ്വരേതസ്സായ മുനിമാർക്ക് ഇവതന്നെ നിമിത്തങ്ങൾ; രാജാവേ, ഇവിടെ ബുദ്ധിമാനായ ബ്രാഹ്മണൻ ആദ്യം ഇവ അനുഷ്ഠിക്കണം.
12.60.7
चरितब्रह्मचर्यस्य ब्राह्मणस्य विशांपते ।
भैक्षचर्यास्वधीकारः प्रशस्तो देहमोक्षणे ॥ १२.६०.७ ॥
ഹേ രാജാവേ, ബ്രഹ്മചര്യം പൂർത്തിയാക്കിയ ബ്രാഹ്മണന് ഭിക്ഷാചര്യയിൽ അധികാരമുണ്ട്; ദേഹമോക്ഷത്തിന് ഇത് പ്രശസ്തമാണ്.
12.60.8
यत्रास्तमितशायी स्यान्निरग्निरनिकेतनः ।
यथोपलब्धजीवी स्यान्मुनिर्दान्तो जितेन्द्रियः ॥ १२.६०.८ ॥
സൂര്യൻ അസ്തമിക്കുന്നിടത്ത് ഉറങ്ങട്ടെ; അഗ്നിയില്ലാതെ, വീടില്ലാതെ ആയിരിക്കട്ടെ; കിട്ടിയതുകൊണ്ട് ജീവിക്കട്ടെ; അവൻ മുനിയും ദാന്തനും ജിതേന്ദ്രിയനും ആകട്ടെ.
12.60.9
निराशीर्निर्नमस्कारो निर्भोगो निर्विकारवान् ।
विप्रः क्षेमाश्रमं प्राप्तो गच्छत्यक्षरसात्मताम् ॥ १२.६०.९ ॥
ആശയില്ലാത്തവനും നമസ്കാരമില്ലാത്തവനും ഭോഗമില്ലാത്തവനും വികാരമില്ലാത്തവനുമായ ബ്രാഹ്മണൻ ക്ഷേമാശ്രമം പ്രാപിച്ച് അക്ഷരതത്ത്വവുമായി ഐക്യം പ്രാപിക്കുന്നു.
12.60.10
अधीत्य वेदान्कृतसर्वकृत्यः ।
संतानमुत्पाद्य सुखानि भुक्त्वा।
समाहितः प्रचरेद्दुश्चरं तं ।
गार्हस्थ्यधर्मं मुनिधर्मजुष्टम् ॥ १२.६०.१० ॥
വേദങ്ങൾ പഠിച്ച്, എല്ലാ കർത്തവ്യങ്ങളും പൂർത്തിയാക്കി, സന്താനത്തെ ഉണ്ടാക്കി, സുഖങ്ങൾ അനുഭവിച്ച്, സമാഹിതനായി മുനിധർമ്മം സേവിക്കുന്ന ആ ദുശ്ചരമായ ഗാർഹസ്ഥ്യധർമ്മം ആചരിക്കട്ടെ.
12.60.11
स्वदारतुष्टस्त्वृतुकालगामी ।
नियोगसेवी न शठो न जिह्नः।
मिताशनो देवरतः कृतज्ञः ।
सत्यो मृदुश्चानृशंसः क्षमावान् ॥ १२.६०.११ ॥
ഭാര്യയിൽ സംതൃപ്തനായി, ഋതുകാലത്ത് മാത്രം അവളുടെ അടുത്ത് പോകുന്നവനായി, നിയോഗിച്ച കർത്തവ്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവനായി, വഞ്ചകനും വക്രനുമല്ലാത്തവനായി, മിതമായി ഭക്ഷിക്കുന്നവനായി, ദേവഭക്തനും കൃതജ്ഞനും സത്യവാദിയും മൃദുവും അനൃശംസനും ക്ഷമാശീലനുമായിരിക്കട്ടെ.
12.60.12
दान्तो विधेयो हव्यकव्याप्रमत्तो ।
ह्यन्नस्य दाता सततं द्विजेभ्यः।
अमत्सरी सर्वलिङ्गप्रदाता ।
वैताननित्यश्च गृहाश्रमी स्यात् ॥ १२.६०.१२ ॥
ഇന്ദ്രിയനിയന്ത്രണമുള്ളവനും അനുസരണയുള്ളവനും ഹവ്യകവ്യങ്ങളിൽ ജാഗ്രതയുള്ളവനും ദ്വിജർക്ക് എപ്പോഴും അന്നം നൽകുന്നവനും അസൂയയില്ലാത്തവനും എല്ലാ വിധ ദാനങ്ങളും നൽകുന്നവനും നിത്യവൈതാനാഗ്നി പരിപാലിക്കുന്നവനുമായ ഗൃഹസ്ഥനായിരിക്കണം.
12.60.13
अथात्र नारायणगीतमाहु ।
र्महर्षयस्तात महानुभावाः।
महार्थमत्यन्ततपः प्रयुक्तं ।
तदुच्यमानं हि मया निबोध ॥ १२.६०.१३ ॥
പ്രിയ മകനേ, ഇവിടെ മഹാനുഭാവരായ മഹർഷിമാർ നാരായണഗീത പറയുന്നു. അത് മഹാർത്ഥമുള്ളതും അതികഠിനമായ തപസ്സോടെ പ്രയോഗിക്കപ്പെട്ടതുമാണ്. ഞാൻ ഇപ്പോൾ പറയുന്നത് ഗ്രഹിക്കൂ.
12.60.14
सत्यार्जवं चातिथिपूजनं च ।
धर्मस्तथार्थश्च रतिः स्वदारैः।
निषेवितव्यानि सुखानि लोके ।
ह्यस्मिन्परे चैव मतं ममैतत् ॥ १२.६०.१४ ॥
സത്യവും ഋജുത്വവും, അതിഥി പൂജയും, ധർമ്മവും അർത്ഥവും, സ്വഭാര്യയിലുള്ള രതിയും—ഈ സുഖങ്ങൾ ഈ ലോകത്ത് അനുഭവിക്കേണ്ടവയാണ്. ഇവിടെയും പരലോകത്തും ഇതാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം.
12.60.15
भरणं पुत्रदाराणां वेदानां चानुपालनम् ।
सेवतामाश्रमं श्रेष्ठं वदन्ति परमर्षयः ॥ १२.६०.१५ ॥
പുത്രന്മാരെയും ഭാര്യയെയും പോറ്റുന്നതും വേദങ്ങളെ വിശ്വസ്തമായി പാലിക്കുന്നതും—ഇവ അനുഷ്ഠിക്കുന്നവർക്ക് ഗൃഹസ്ഥാശ്രമമാണ് ഉത്തമമെന്ന് പരമർഷിമാർ പറയുന്നു.
12.60.16
एवं हि यो ब्राह्मणो यज्ञशीलो ।
गार्हस्थ्यमध्यावसते यथावत्।
गृहस्थवृत्तिं प्रतिगाह्य सम्य ।
क्स्वर्गे विशुद्धं फलमश्नुते सः ॥ १२.६०.१६ ॥
ഇങ്ങനെ യജ്ഞശീലനായ ബ്രാഹ്മണൻ യഥാവിധി ഗൃഹസ്ഥജീവിതത്തിൽ വസിച്ച്, ഗൃഹസ്ഥധർമ്മം സമ്യക്കായി സ്വീകരിക്കുന്നവൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ വിശുദ്ധമായ ഫലം നേടുന്നു.
12.60.17
तस्य देहं परित्यज्य इष्टकामाक्षया मताः ।
आनन्त्यायोपकल्पन्ते सर्वतोक्षिशिरोमुखाः ॥ १२.६०.१७ ॥
അവന്റെ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ചശേഷം ഇഷ്ടകാമങ്ങൾ അക്ഷയമെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു; എല്ലാ ദിക്കിലേക്കും കണ്ണുകളും തലകളും മുഖങ്ങളുമുള്ളവർ അനന്തതയ്ക്കായി ഒരുങ്ങുന്നു.
12.60.18
वसन्नेको जपन्नेकः सर्वान्वेदान्युधिष्ठिर ।
एकस्मिन्नेव चाचार्ये शुश्रूषुर्मलपङ्कवान् ॥ १२.६०.१८ ॥
യുധിഷ്ഠിരാ, ഒരുവൻ വസിച്ചുകൊണ്ടും മറ്റൊരുവൻ ജപിച്ചുകൊണ്ടും എല്ലാ വേദങ്ങളെയും; ഒരേ ആചാര്യനെ ശുശ്രൂഷിച്ചുകൊണ്ട് മാലിന്യവും ചേറും പുരണ്ടവനായി.
12.60.19
ब्रह्मचारी व्रती नित्यं नित्यं दीक्षापरो वशी ।
गुरुच्छायानुगो नित्यमधीयानः सुयन्त्रितः।
अविचाल्यव्रतोपेतं कृत्यं कुर्वन्वसेत्सदा ॥ १२.६०.१९ ॥
ബ്രഹ്മചാരി, വ്രതധാരി, നിത്യം ദീക്ഷയിൽ മുഴുകിയവൻ, ഇന്ദ്രിയനിയന്ത്രണമുള്ളവൻ, ഗുരുവിന്റെ നിഴലിനെ പിന്തുടരുന്നവൻ, നിത്യം പഠിക്കുന്നവൻ, നന്നായി നിയന്ത്രിതനായി, ഇളകാത്ത വ്രതത്തോടുകൂടി കർമ്മം ചെയ്തുകൊണ്ട് എപ്പോഴും വസിക്കണം.
12.60.20
शुश्रूषां सततं कुर्वन्गुरोः संप्रणमेत च ।
षट्कर्मस्वनिवृत्तश्च न प्रवृत्तश्च सर्वशः ॥ १२.६०.२० ॥
ഗുരുവിനെ നിരന്തരം ശുശ്രൂഷിച്ചുകൊണ്ട് അദ്ദേഹത്തെ നന്നായി വന്ദിക്കണം; ആറ് കർമ്മങ്ങളിൽനിന്ന് പിന്മാറാതെയും അവയിൽ പൂർണ്ണമായി മുഴുകാതെയും.
12.60.21
नाचरत्यधिकारेण सेवेत द्विषतो न च ।
एषोऽऽश्रमपदस्तात ब्रह्मचारिण इष्यते ॥ १२.६०.२१ ॥
അധികാരബലത്താൽ പ്രവർത്തിക്കരുത്, ശത്രുവിനെ ശുശ്രൂഷിക്കുകയുമരുത്; പ്രിയ പുത്രാ, ഇതാണ് ബ്രഹ്മചാരിയുടെ ആശ്രമപദം എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.