மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.60
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.60.1
आश्रमाणां महाबाहो शृणु सत्यपराक्रम ।
चतुर्णामपि नामानि कर्माणि च युधिष्ठिर ॥ १२.६०.१ ॥
மஹாபாஹுவே, உண்மையான பராக்கிரமம் உடையவனே, நான்கு ஆசிரமங்களின் பெயர்களையும் கடமைகளையும் கேள், யுதிஷ்ठிரா.
12.60.2
वानप्रस्थं भैक्षचर्यं गार्हस्थ्यं च महाश्रमम् ।
ब्रह्मचर्याश्रमं प्राहुश्चतुर्थं ब्रह्मणेरितम् ॥ १२.६०.२ ॥
வானப்பிரஸ்தம், பிட்சாசரியம், கிருஹஸ்தம் என்னும் மகத்தான ஆசிரமம்; பிரம்மசரியாசிரமம் என்று சொல்வர்; நான்காவது பிரம்மனால் அறிவிக்கப்பட்டது.
12.60.3
चूडाकरणसंस्कारं द्विजातित्वमवाप्य च ।
आधानादीनि कर्माणि प्राप्य वेदानधीत्य च ॥ १२.६०.३ ॥
சூடாகரண சம்ஸ்காரத்தால் துவிஜத்துவம் அடைந்து, ஆதானம் முதலிய கர்மங்களைச் செய்து, வேதங்களைக் கற்று —
12.60.4
सदारो वाऽप्यदारो वा विनीतः संयतेन्द्रियः ।
वानप्रस्थाश्रमं गच्छेत्कृतकृत्यो गृहाश्रमात् ॥ १२.६०.४ ॥
மனைவியுடன் இருந்தாலும் இல்லாவிட்டாலும், பணிவும் புலன்களை அடக்கமும் உடையவன் — கிருஹஸ்த ஆசிரமத்தின் கடமைகளை முடித்து வானப்பிரஸ்த ஆசிரமத்திற்குச் செல்லட்டும்.
12.60.5
तत्रारण्यकशास्त्राणि समधीत्य स धर्मवित् ।
ऊर्ध्वरेताः प्रजा हित्वा गच्छत्यक्षरसात्मताम् ॥ १२.६०.५ ॥
அங்கு ஆரண்யக சாஸ்திரங்களை நன்கு கற்று, தர்மமறிந்தவன் ஊர்த்வரேதனாகி, சந்ததியைத் துறந்து, அழியாததுடன் ஒன்றிப்போகிறான்.
12.60.6
एतान्येव निमित्तानि मुनीनामूर्ध्वरेतसाम् ।
कर्तव्यानीह विप्रेण राजन्नादौ विपश्चिता ॥ १२.६०.६ ॥
ஊர்த்வரேதஸ் முனிவர்களுக்கு இவையே நிமித்தங்கள்; அரசே, இங்கு அறிவுடைய அந்தணன் முதலில் இவற்றைச் செய்ய வேண்டும்.
12.60.7
चरितब्रह्मचर्यस्य ब्राह्मणस्य विशांपते ।
भैक्षचर्यास्वधीकारः प्रशस्तो देहमोक्षणे ॥ १२.६०.७ ॥
ஓ மன்னா, பிரம்மசரியத்தை நிறைவேற்றிய பிராமணனுக்கு பிக்ஷாசரியையில் உரிமை உண்டு; உடல் விடுதலைக்கு இது சிறந்ததெனப் போற்றப்படுகிறது.
12.60.8
यत्रास्तमितशायी स्यान्निरग्निरनिकेतनः ।
यथोपलब्धजीवी स्यान्मुनिर्दान्तो जितेन्द्रियः ॥ १२.६०.८ ॥
சூரியன் மறையும் இடத்திலேயே உறங்கட்டும்; நெருப்பின்றி, வீடின்றி இருக்கட்டும்; கிடைத்ததைக் கொண்டு வாழட்டும்; அவன் முனியும் அடக்கமுள்ளவனும் புலனடக்கியவனுமாக இருக்கட்டும்.
12.60.9
निराशीर्निर्नमस्कारो निर्भोगो निर्विकारवान् ।
विप्रः क्षेमाश्रमं प्राप्तो गच्छत्यक्षरसात्मताम् ॥ १२.६०.९ ॥
ஆசையற்றவனும், வணக்கமற்றவனும், போகமற்றவனும், மாறுபாடற்றவனுமான பிராமணன் க்ஷேமாசிரமத்தை அடைந்து அக்ஷரத்துடன் ஒன்றிப் போகிறான்.
12.60.10
अधीत्य वेदान्कृतसर्वकृत्यः ।
संतानमुत्पाद्य सुखानि भुक्त्वा।
समाहितः प्रचरेद्दुश्चरं तं ।
गार्हस्थ्यधर्मं मुनिधर्मजुष्टम् ॥ १२.६०.१० ॥
வேதங்களைக் கற்று, எல்லாக் கடமைகளையும் நிறைவேற்றி, மக்களைப் பெற்று, இன்பங்களை அனுபவித்த பின், முனிதர்களின் தர்மத்தால் பின்பற்றப்படும் அந்தக் கடினமான இல்லறதர்மத்தை ஒருமனதுடன் பின்பற்றட்டும்.
12.60.11
स्वदारतुष्टस्त्वृतुकालगामी ।
नियोगसेवी न शठो न जिह्नः।
मिताशनो देवरतः कृतज्ञः ।
सत्यो मृदुश्चानृशंसः क्षमावान् ॥ १२.६०.११ ॥
தன் மனைவியில் திருப்தியுடையவனாகவும், ருதுகாலத்தில் மட்டும் அவளிடம் செல்பவனாகவும், நியமிக்கப்பட்ட கடமைகளைச் செய்பவனாகவும், வஞ்சகனும் வக்கிரனும் இல்லாதவனாகவும், மிதமாக உண்பவனாகவும், தேவர்களில் ஈடுபட்டவனாகவும், நன்றியுள்ளவனாகவும், சத்தியவாதியாகவும், மென்மையானவனாகவும், கொடுமையற்றவனாகவும், பொறுமையுள்ளவனாகவும் இருக்கட்டும்.
12.60.12
दान्तो विधेयो हव्यकव्याप्रमत्तो ।
ह्यन्नस्य दाता सततं द्विजेभ्यः।
अमत्सरी सर्वलिङ्गप्रदाता ।
वैताननित्यश्च गृहाश्रमी स्यात् ॥ १२.६०.१२ ॥
அடக்கமுள்ளவனாக, கடமை உணர்வுடையவனாக, தேவர்களுக்கும் முன்னோருக்கும் உரிய பலிகளில் கவனமாக இருப்பவனாக, இருபிறப்பாளர்களுக்குத் தொடர்ந்து உணவளிப்பவனாக, பொறாமையற்றவனாக, எல்லா வகை தானங்களையும் அளிப்பவனாக, நித்திய வைதானாக்கினியைப் பேணுபவனாக இல்லறத்தான் இருக்க வேண்டும்.
12.60.13
अथात्र नारायणगीतमाहु ।
र्महर्षयस्तात महानुभावाः।
महार्थमत्यन्ततपः प्रयुक्तं ।
तदुच्यमानं हि मया निबोध ॥ १२.६०.१३ ॥
அன்பு மகனே, இங்கு மிகுந்த ஆற்றல் கொண்ட மகரிஷிகள் நாராயண கீதையைக் கூறுகின்றனர். அது மிகுந்த பொருள் உடையது, கடுமையான தவத்தால் பயன்படுத்தப்பட்டது. நான் இப்போது கூறுவதை அறிந்துகொள்.
12.60.14
सत्यार्जवं चातिथिपूजनं च ।
धर्मस्तथार्थश्च रतिः स्वदारैः।
निषेवितव्यानि सुखानि लोके ।
ह्यस्मिन्परे चैव मतं ममैतत् ॥ १२.६०.१४ ॥
உண்மையும் நேர்மையும், விருந்தினரை உபசரிப்பதும், தர்மமும், அர்த்தமும், தன் மனைவியுடனான இன்பமும்—இவ்வின்பங்கள் இவ்வுலகில் அனுபவிக்கத்தக்கவை. இங்கும் மறுமையிலும் இதுவே என் கருத்து.
12.60.15
भरणं पुत्रदाराणां वेदानां चानुपालनम् ।
सेवतामाश्रमं श्रेष्ठं वदन्ति परमर्षयः ॥ १२.६०.१५ ॥
மகன்களையும் மனைவியையும் காப்பாற்றுவதும், வேதங்களை முறையாகப் பேணுவதும்—இவற்றைக் கடைப்பிடிப்பவர்களுக்கு இல்லறமே சிறந்த ஆசிரமம் என்று பரம முனிவர்கள் கூறுகின்றனர்.
12.60.16
एवं हि यो ब्राह्मणो यज्ञशीलो ।
गार्हस्थ्यमध्यावसते यथावत्।
गृहस्थवृत्तिं प्रतिगाह्य सम्य ।
क्स्वर्गे विशुद्धं फलमश्नुते सः ॥ १२.६०.१६ ॥
இவ்வாறு யாகத்தில் ஈடுபடும் பிராமணன், முறைப்படி இல்லற வாழ்வில் நிலைத்து, இல்லறத்தான் நெறியை முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்பவன், அவன் சொர்க்கத்தில் தூய பலனை அடைகிறான்.
12.60.17
तस्य देहं परित्यज्य इष्टकामाक्षया मताः ।
आनन्त्यायोपकल्पन्ते सर्वतोक्षिशिरोमुखाः ॥ १२.६०.१७ ॥
அவனுடைய உடலை விட்டபின் விரும்பிய இன்பங்கள் அழியாதவையாகக் கருதப்படுகின்றன; எல்லாத் திசைகளிலும் கண்களும் தலைகளும் முகங்களும் கொண்டவை அநந்தத்திற்காக ஆயத்தமாகின்றன.
12.60.18
वसन्नेको जपन्नेकः सर्वान्वेदान्युधिष्ठिर ।
एकस्मिन्नेव चाचार्ये शुश्रूषुर्मलपङ्कवान् ॥ १२.६०.१८ ॥
யுதிஷ்டிரா, ஒருவன் வசித்தபடி, ஒருவன் ஜபித்தபடி எல்லா வேதங்களையும்; ஒரே ஆசிரியனுக்கு பணிவிடை செய்து அழுக்கும் சேறும் படிந்தவனாக.
12.60.19
ब्रह्मचारी व्रती नित्यं नित्यं दीक्षापरो वशी ।
गुरुच्छायानुगो नित्यमधीयानः सुयन्त्रितः।
अविचाल्यव्रतोपेतं कृत्यं कुर्वन्वसेत्सदा ॥ १२.६०.१९ ॥
பிரம்மச்சாரி, விரதமுடையவன், எப்போதும் தீட்சையில் ஈடுபட்டவன், அடக்கமுள்ளவன், குருவின் நிழலைப் பின்தொடர்பவன், எப்போதும் கற்பவன், நன்கு கட்டுப்பட்டவனாக, அசையாத விரதத்துடன் கடமையைச் செய்தபடி எப்போதும் வாழ வேண்டும்.
12.60.20
शुश्रूषां सततं कुर्वन्गुरोः संप्रणमेत च ।
षट्कर्मस्वनिवृत्तश्च न प्रवृत्तश्च सर्वशः ॥ १२.६०.२० ॥
குருவுக்கு தொடர்ந்து பணிவிடை செய்து, அவருக்கு நன்றாக வணங்க வேண்டும்; ஆறு கர்மங்களிலிருந்து விலகாமலும், முற்றிலும் அவற்றில் மூழ்காமலும் இருப்பவனாக.
12.60.21
नाचरत्यधिकारेण सेवेत द्विषतो न च ।
एषोऽऽश्रमपदस्तात ब्रह्मचारिण इष्यते ॥ १२.६०.२१ ॥
அதிகாரத்தின் பலத்தால் செயல்படக் கூடாது, பகைவனுக்குப் பணிவிடை செய்யவும் கூடாது; அன்பு மகனே, இதுவே பிரம்மச்சாரியின் ஆசிரம நிலையாகக் கருதப்படுகிறது.