Mahābhārata · Adhyāya 12.64
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.64.1
एवंवीर्यः सर्वधर्मोपपन्नः ।
क्षात्रः श्रेष्ठः सर्वधर्मेषु धर्मः।
पाल्यो युष्माभिर्लोकपालैरुदारै ।
र्विपर्यये स्यादभवः प्रजानाम्। ॥ १२.६४.१ ॥
Wer solche Tapferkeit besitzt, mit allem Dharma begabt: Das Dharma des Kriegers ist das höchste unter allen Dharmas. Es muss von euch, den edlen Hütern der Welten, bewahrt werden; wird es umgekehrt, so kommt Untergang über das Volk.
12.64.2
भूसस्कारं धर्मसंस्कारयोग्यं ।
दीक्षाचर्यां पालनं च प्रजानाम्।
विद्याद्राज्ञः सर्वभूतानुकम्पा ।
देहत्यागं चाहवे धर्ममग्र्यम् ॥ १२.६४.२ ॥
Die Weihe des Landes, Gelübde und Lebensführung, die der Weihe des Dharma würdig sind, und der Schutz des Volkes; für den König das Mitgefühl mit allen Wesen und das Hingeben des Leibes im Kampf — dies soll man als das höchste Dharma erkennen.
12.64.3
त्यागं श्रेष्ठं मुनयो वै वदन्ति ।
सर्वश्रेष्ठं यच्छरीरं त्यजन्ति।
नित्यं व्यक्तं राजधर्मेषु सर्वे ।
प्रत्यक्षं ते भूमिपाला यथैते ॥ १२.६४.३ ॥
Die Weisen sagen, Entsagung sei das Beste, in der man sogar den Leib hingibt. In den Pflichten der Könige ist dies immer offenkundig; o Hüter der Erde, es liegt klar vor euch, wie es ist.
12.64.4
बहुश्रुत्या गुरुशुश्रूषया वा ।
परस्पराः संहननाद्वदन्ति।
नित्यं धर्मं क्षत्रियो ब्रह्मचारी ।
चरेदेको ह्याश्रमं धर्मकामः ॥ १२.६४.४ ॥
Durch viel Gelehrsamkeit oder den Dienst am Lehrer, oder durch feste Bande untereinander, sagen sie; der Krieger soll stets das Dharma bewahren und als keuscher Schüler, das Dharma begehrend, allein eine Lebensstufe üben.
12.64.5
सामान्यार्थे व्यवहारे प्रवृत्ते ।
प्रियाप्रिये वर्जयन्नैव यत्नात्।
चातुर्वर्ण्यं स्थापनात्पालनाच्च ।
तैस्तैर्योगैर्नियमैरौषधैश्च ॥ १२.६४.५ ॥
Wenn man sich den gewöhnlichen Angelegenheiten zuwendet und mit Mühe Angenehmes und Unangenehmes meidet, durch das Begründen und Schützen der vier Stände, durch jene und jene Mittel, Regeln und Heilmittel.
12.64.6
सर्वोद्योगैराश्रमं धर्ममाहुः ।
क्षात्रं श्रेष्ठं सर्वधर्मोपपन्नम्।
वंस्वं धर्मं येन चरन्ति वर्णा ।
स्तांस्तान्धर्मानन्यथार्थान्वदन्ति ॥ १२.६४.६ ॥
Mit allen Anstrengungen wird die Pflicht der Lebensstadien genannt; die Pflicht des Kṣatriya ist die beste, mit allen Dharmas verbunden. Die erbliche Pflicht ist jene, durch die die Stände handeln; diese und jene Pflichten nennen sie zu anderen Zwecken.
12.64.7
नेर्मर्यादान्नित्यमर्थे निविष्टा ।
नाहुस्तान्वै पशुभूतान्मनुष्यान्।
यथा नीतिं गमयत्यर्थयोगा ।
च्छ्रेयस्तस्मादाश्रमात्क्षत्रधर्मः ॥ १२.६४.७ ॥
Jene, die stets dem Besitz verhaftet sind, aber die Grenze nicht verlassen, nennen sie nicht tierähnliche Menschen; wie die Verbindung mit dem Besitz zur rechten Politik führt, darum ist die Pflicht des Kṣatriya besser als die der Lebensstufe.
12.64.8
त्रैविद्यानां या गतिर्ब्राह्मणानां ।
ये चैवोक्ताः स्वाश्रमा ब्राह्मणानाम्।
एतत्कर्म क्षत्रियस्याहुरग्र्य ।
मन्यत्कुर्वञ्छूद्रवच्छस्त्रवध्यः ॥ १२.६४.८ ॥
Der Weg der Dreiwissenden und die für die Brahmanen bestimmten Lebensstufen — dies, sagen sie, ist die höchste Handlung des Kṣatriya; wer eine andere Handlung vollzieht, ist wie ein Śūdra und mit der Waffe zu erschlagen.
12.64.9
चातुराश्रम्यधर्माश्च वेदवादाश्च पार्थिव ।
ब्राह्मणेनानुगन्तव्या नान्यो विद्यात्कदाचन ॥ १२.६४.९ ॥
O König, die Pflichten der vier Lebensstadien und die Lehren der Veden sind allein vom Brahmanen zu befolgen; kein anderer soll sie je kennen.
12.64.10
अन्यथा वर्तमानस्य न सा वृत्तिः प्रकल्प्यते ।
कर्मणा वर्धते धर्मो यथा धर्मस्तथैव सः ॥ १२.६४.१० ॥
Für den, der anders handelt, ist diese Lebensweise nicht vorgeschrieben; der Dharma wächst durch das Handeln, und wie der Dharma ist, so ist auch sie.
12.64.11
यो विकर्मस्थितो विप्रो न स सन्मानमर्हति ।
कर्म स्वमप्रयुञ्जानमविश्वास्यं हि तं विदुः ॥ १२.६४.११ ॥
Ein Brahmane, der in verbotenem Handeln verharrt, verdient keine Ehre; wer seine eigene Pflicht nicht übt, den kennt man als unzuverlässig.
12.64.12
एते वर्णाः सर्वधर्मैश्च हीना ।
उत्क्रष्टव्याः क्षत्रियैरेव धर्माः।
तस्माच्छ्रेष्ठा राजधर्मा न चान्ये ।
वीर्यश्रेष्ठा राजधर्मा मता मे ॥ १२.६४.१२ ॥
Diese Stände sind aller Dharmas ledig; die abzulegenden Pflichten gelten allein für die Kshatriyas. Darum sind die königlichen Pflichten die höchsten, nicht die anderen; nach meiner Ansicht gelten die königlichen Pflichten, die an Tapferkeit die höchsten sind, als jene.
12.64.13
मान्धातोवाच ।
यवनाः किराता गान्धाराश्चीनाः शबरबर्बराः।
शकास्तुषाराः कङ्काश्च पल्लवाश्चान्ध्रमद्रकाः ॥ १२.६४.१३ ॥
Māndhātṛ sprach: Yavanas, Kirātas, Gāndhāras, Chinesen, Śabaras und Barbaren, Śakas, Tukhāras, Kaṅkas, Pallavas, Āndhras und Madrakas.
12.64.14
उष्ट्राः पुलिन्दा आरट्टाः काचा म्लेच्छाश्च सर्वशः ।
ब्रह्मक्षत्रप्रसूताश्च वैश्याः शूद्राश्च मानवाः ॥ १२.६४.१४ ॥
Uṣṭras, Pulindas, Āraṭṭas, Kācas und alle Mlecchas; die aus Brahmane und Kṣatriya Geborenen, die Vaiśyas, Śūdras und Menschen.
12.64.15
कथं धर्मांश्चरिष्यन्ति सर्वे विषयवासिनः ।
मद्विधैश्च कथं स्थाप्याः सर्वे वै दस्युजीविनः ॥ १२.६४.१५ ॥
Wie werden alle Bewohner des Reiches ihre Pflichten erfüllen? Und wie können alle, die von Raub leben, durch Männer wie mich gefestigt werden?
12.64.16
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं मघवंस्तद्ब्रवीहि मे ।
त्वं बन्धुभूतो ह्यस्माकं क्षत्रियाणां सुरेश्वर ॥ १२.६४.१६ ॥
O Maghavan, ich wünsche dies zu hören; sag es mir. O Herr der Götter, du bist uns Kṣatriyas zum Verwandten geworden.
12.64.17
मातापित्रोर्हि शुश्रूषा कर्तव्या सर्वदस्युभिः ।
आचार्यगुरुशुश्रूषा तथैवाश्रमवासिनाम् ॥ १२.६४.१७ ॥
Den Dienst an Mutter und Vater sollen alle Räuber gewiss erweisen; ebenso den Dienst an Lehrer und Meister sowie an denen, die in den Lebensstufen wohnen.
12.64.18
भूमिपानां च शुश्रूषा कर्तव्या सर्वदस्युभिः ।
देशधर्मक्रियाश्चैव तेषां धर्मो विधीयते ॥ १२.६४.१८ ॥
Der Dienst an den Herrschern des Landes soll ebenfalls von allen Räubern geleistet werden; die Pflichten und Riten des Landes sind ihnen vorgeschrieben.
12.64.19
पितृयज्ञास्तथा कूपाः प्रपाश्च शयनानि च ।
दानानि च यथाकालं दातव्यानि द्विजातिषु ॥ १२.६४.१९ ॥
Opfer an die Ahnen, ebenso Brunnen, Wasserstellen und Ruheplätze; und Gaben sollen den zweimal Geborenen zur rechten Zeit gegeben werden.
12.64.20
अहिंसा सत्यमक्रोधो वृत्तिदायानुपालनम् ।
भरणं पुत्रदाराणां शौचमद्रोह एव च ॥ १२.६४.२० ॥
Gewaltlosigkeit, Wahrhaftigkeit, Zornlosigkeit, die Bewahrung der Lebensunterhaltsgaben, die Versorgung von Söhnen und Frauen, Reinheit und Feindlosigkeit.
12.64.21
दक्षिणा सर्वयज्ञानां दातव्या धर्ममिच्छता ।
पाकयज्ञा महार्थाश्च दातव्याः सर्वदस्युभिः ॥ १२.६४.२१ ॥
Wer Dharma wünscht, muss die Dakṣiṇā aller Opfer geben. Die Pākayajñas und die Riten von großem Zweck sollen selbst von allen Räubern vollzogen werden.
12.64.22
एतान्येवंप्रकाराणि विहितानि पुराऽनघ ।
सर्वलोकस्य कर्माणि कर्तव्यानीह पार्थिव ॥ १२.६४.२२ ॥
O Makelloser, solche Pflichten wurden in alter Zeit vorgeschrieben. O König, dies sind die Pflichten der ganzen Welt, die hier zu erfüllen sind.
12.64.23
मान्धातोवाच ।
दृश्यन्ते मानुषे लोके सर्ववर्णेषु दस्यवः।
लिङ्गान्तरे वर्तमाना आश्रमेषु तथैव च ॥ १२.६४.२३ ॥
In der Menschenwelt sieht man Räuber in allen Varṇas, die unter anderen Zeichen leben, und ebenso in den Āśramas.
12.64.24
विनष्टायां दण्डनीत्यां राजधर्मे विनाकृते ।
संप्रमुह्यन्ति भूतानि राजदौरात्म्यतोऽनघ ॥ १२.६४.२४ ॥
O Makelloser, wenn die Wissenschaft der Strafe zerstört und die Pflicht des Königs vernachlässigt wird, verwirren sich die Wesen völlig durch die Bosheit des Königs.
12.64.25
असङ्ख्याता भविष्यन्ति भिक्षवो लिङ्गिनस्तथा ।
आश्रमाणां विकल्पाश्च वृत्तेऽस्मिन्वैकृते युगे ॥ १२.६४.२५ ॥
In diesem verdorbenen Zeitalter wird es unzählige Bettelmönche und Zeichenträger geben; und unter den Lebensstufen wird es Verwirrungen und Wandlungen geben.
12.64.26
अशृण्वानाः पुराणानां धर्माणां शतशो नराः ।
उत्पथं प्रतिपत्स्यन्ते काममन्युसमीरिताः ॥ १२.६४.२६ ॥
Hunderte von Menschen, die die alten Dharmas nicht hören, von Begierde und Zorn getrieben, werden den falschen Weg einschlagen.
12.64.27
यदा निवर्त्यते पापो दण्डनीत्या महात्मभिः ।
तदा धर्मो न चलते संभूतः शाश्वतः पुरा ॥ १२.६४.२७ ॥
Wenn die Großseelen den Frevler durch die Lehre der Strafe zurückhalten, dann wankt das ewige, seit alters gegründete Dharma nicht.
12.64.28
सर्वलोकगुरुं चैव राजानं योऽवमन्यते ।
न तस्य दत्तं न कृतं न श्रुतं फलति क्वचित् ॥ १२.६४.२८ ॥
Wer den König verachtet, den Lehrer aller Welten, dessen Gabe, Tat und Lernen tragen niemals Frucht.
12.64.29
मानुषाणामधिपतिं देवभूतं महाद्युतिम् ।
देवाश्च बहुमन्यन्ते धर्मकामं नरेश्वरम् ॥ १२.६४.२९ ॥
Die Götter ehren den Herrn der Menschen sehr, den gottgleichen, großglänzenden König, der nach Dharma verlangt.
12.64.30
प्रजापतिर्हि भगवान्यः सर्वमसृजज्जगत् ।
स प्रवृत्तिनिवृत्त्यर्थं धर्माणां क्षत्रमिच्छति ॥ १२.६४.३० ॥
Der erhabene Prajāpati, der die ganze Welt erschuf, wünscht das Königtum (kṣatra) um der Pflichten des Wirkens und des Ablassens willen.
12.64.31
प्रवृत्तस्य हि धर्मस्य बुद्ध्या यः स्मरते गतिम् ।
स मे मान्यश्च पूज्यश्च स च क्षत्रे प्रतिष्ठितः ॥ १२.६४.३१ ॥
Wer mit seinem Verstand den Lauf des in Bewegung gesetzten Dharma im Gedächtnis behält, der ist meiner Ehre und Verehrung wert; und er steht fest im kṣatra.
12.64.32
एवमुक्त्वा स भगवान्मरुद्गणवृतः प्रभुः ।
जगाम भवनं विष्णुरक्षरं शाश्वतं परम् ॥ १२.६४.३२ ॥
So gesprochen, ging der erhabene Herr Viṣṇu, umringt von der Schar der Maruts, zu seiner Wohnstatt, dem unvergänglichen, ewigen, höchsten Ort.
12.64.33
एवं प्रवर्तिते धर्मे पुरा सुचरितेऽनघ ।
कः क्षत्रमतिवर्तेत चेतनावान्बहुश्रुतः ॥ १२.६४.३३ ॥
Wenn so in früherer Zeit das Dharma wohl befestigt war, o Makelloser, welcher verständige, vielbelesene Mann würde da die Pflicht des Kṣatriya übertreten?
12.64.34
अन्यायेन प्रवृत्तानि निवृत्तानि तथैव च ।
अन्तरा विलयं यान्ति यथा पथि विचक्षुषः ॥ १२.६४.३४ ॥
Was durch Unrecht in Gang gesetzt wird, und ebenso, was zurückgehalten wird, vergeht auf halbem Wege, wie der Pfad dem Blinden verloren geht.
12.64.35
आदौ प्रवर्तिते चक्रे तथैवादिपरायणे ।
वर्तस्व पुरुषव्याघ्र संविजानामि तेऽनघ ॥ १२.६४.३५ ॥
Wie das Rad zuerst in Bewegung gesetzt wurde und in seinem Anfang ruht, so handle du, Tiger unter den Männern; o Makelloser, ich kenne dich wohl.