மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.64
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.64.1
एवंवीर्यः सर्वधर्मोपपन्नः ।
क्षात्रः श्रेष्ठः सर्वधर्मेषु धर्मः।
पाल्यो युष्माभिर्लोकपालैरुदारै ।
र्विपर्यये स्यादभवः प्रजानाम्। ॥ १२.६४.१ ॥
இத்தகைய வீரம் கொண்டவனும், எல்லாத் தர்மங்களும் நிறைந்தவனுமான க்ஷத்ரிய தர்மமே எல்லா தர்மங்களிலும் சிறந்தது. உதாரமான லோகபாலர்களாகிய நீங்கள் அதைக் காக்க வேண்டும்; தலைகீழானால் மக்களுக்கு அழிவு உண்டாகும்.
12.64.2
भूसस्कारं धर्मसंस्कारयोग्यं ।
दीक्षाचर्यां पालनं च प्रजानाम्।
विद्याद्राज्ञः सर्वभूतानुकम्पा ।
देहत्यागं चाहवे धर्ममग्र्यम् ॥ १२.६४.२ ॥
நிலத்தைப் பண்படுத்துதல், தர்ம சம்ஸ்காரத்திற்குத் தகுந்த தீக்ஷையும் நடத்தையும், மக்களைக் காத்தல்; அரசனுக்கு எல்லா உயிர்கள் மீதும் இரக்கம், போரில் உடலை விடுதல் — இதுவே மிகச் சிறந்த தர்மம் என அறிய வேண்டும்.
12.64.3
त्यागं श्रेष्ठं मुनयो वै वदन्ति ।
सर्वश्रेष्ठं यच्छरीरं त्यजन्ति।
नित्यं व्यक्तं राजधर्मेषु सर्वे ।
प्रत्यक्षं ते भूमिपाला यथैते ॥ १२.६४.३ ॥
முனிவர்கள் துறவே மிகச் சிறந்தது என்கின்றனர்; அதில் மனிதர்கள் உடலையும் துறக்கின்றனர். அரசதர்மங்களில் இது எப்போதும் வெளிப்படையாக உள்ளது; பூமியைக் காக்கும் உங்கள் முன் இது நேரடியாகக் காணப்படுகிறது.
12.64.4
बहुश्रुत्या गुरुशुश्रूषया वा ।
परस्पराः संहननाद्वदन्ति।
नित्यं धर्मं क्षत्रियो ब्रह्मचारी ।
चरेदेको ह्याश्रमं धर्मकामः ॥ १२.६४.४ ॥
பல கேள்விகளால் அல்லது குருசுஸ்ருஷையால், ஒருவருக்கொருவர் உறுதியான பிணைப்பால் என்கின்றனர்; க்ஷத்ரியன் எப்போதும் தர்மத்தைப் பின்பற்ற வேண்டும், பிரம்மச்சாரியாக, தர்மத்தை விரும்பி, ஒருவனாகவே ஓர் ஆசிரமத்தின் நெறியை நடத்த வேண்டும்.
12.64.5
सामान्यार्थे व्यवहारे प्रवृत्ते ।
प्रियाप्रिये वर्जयन्नैव यत्नात्।
चातुर्वर्ण्यं स्थापनात्पालनाच्च ।
तैस्तैर्योगैर्नियमैरौषधैश्च ॥ १२.६४.५ ॥
பொது காரியங்களில் வாழ்க்கைச் செயல்கள் நடைபெறும்போது, விருப்பு வெறுப்புகளை முயற்சியுடன் விலக்கி, நால்வகை வர்ணங்களை நிலைநிறுத்தி காத்தலால், அந்தந்த வழிகளாலும் நியமங்களாலும் மருந்துகளாலும்.
12.64.6
सर्वोद्योगैराश्रमं धर्ममाहुः ।
क्षात्रं श्रेष्ठं सर्वधर्मोपपन्नम्।
वंस्वं धर्मं येन चरन्ति वर्णा ।
स्तांस्तान्धर्मानन्यथार्थान्वदन्ति ॥ १२.६४.६ ॥
எல்லா முயற்சிகளாலும் ஆசிரம தர்மம் சொல்லப்படுகிறது; க்ஷத்திரிய தர்மம் சிறந்தது, எல்லா தர்மங்களையும் கொண்டது. குலத்தொடர்ச்சியான தர்மம் எதனால் வர்ணங்கள் நடக்கின்றனவோ அதுவே; அந்தந்த தர்மங்களை வேறு நோக்கங்களுக்காக அவர்கள் கூறுகின்றனர்.
12.64.7
नेर्मर्यादान्नित्यमर्थे निविष्टा ।
नाहुस्तान्वै पशुभूतान्मनुष्यान्।
यथा नीतिं गमयत्यर्थयोगा ।
च्छ्रेयस्तस्मादाश्रमात्क्षत्रधर्मः ॥ १२.६४.७ ॥
எப்போதும் பொருளில் ஈடுபட்டவர்களாயினும் மரியாதையிலிருந்து விலகாதவர்களை, அவர்கள் விலங்குகளுக்கு ஒப்பான மனிதர்கள் என்று சொல்வதில்லை; செல்வத்தின் சேர்க்கை நீதிக்கு இட்டுச் செல்வது போல, ஆகையால் ஆசிரமத்தை விட க்ஷத்திரிய தர்மம் நன்மையானது.
12.64.8
त्रैविद्यानां या गतिर्ब्राह्मणानां ।
ये चैवोक्ताः स्वाश्रमा ब्राह्मणानाम्।
एतत्कर्म क्षत्रियस्याहुरग्र्य ।
मन्यत्कुर्वञ्छूद्रवच्छस्त्रवध्यः ॥ १२.६४.८ ॥
மூன்று வேதம் அறிந்தவர்களின் நெறியும், பிராமணர்களுக்கென்று சொல்லப்பட்ட தங்கள் ஆசிரமங்களும் உண்டு; இதுவே க்ஷத்திரியனின் சிறந்த கடமை என்கின்றனர். வேறு கடமை செய்பவன் சூத்திரனைப் போன்றவன், ஆயுதத்தால் கொல்லத்தக்கவன்.
12.64.9
चातुराश्रम्यधर्माश्च वेदवादाश्च पार्थिव ।
ब्राह्मणेनानुगन्तव्या नान्यो विद्यात्कदाचन ॥ १२.६४.९ ॥
அரசே, நான்கு ஆசிரமங்களின் தர்மங்களும் வேதவாக்கியங்களும் பிராமணனால் மட்டுமே பின்பற்றப்பட வேண்டும்; வேறொருவர் அவற்றை ஒருபோதும் அறியக்கூடாது.
12.64.10
अन्यथा वर्तमानस्य न सा वृत्तिः प्रकल्प्यते ।
कर्मणा वर्धते धर्मो यथा धर्मस्तथैव सः ॥ १२.६४.१० ॥
வேறு விதமாக நடப்பவனுக்கு அந்த வாழ்க்கை முறை விதிக்கப்படுவதில்லை; செயலால் தர்மம் வளர்கிறது, தர்மம் எப்படியோ அப்படியே அது.
12.64.11
यो विकर्मस्थितो विप्रो न स सन्मानमर्हति ।
कर्म स्वमप्रयुञ्जानमविश्वास्यं हि तं विदुः ॥ १२.६४.११ ॥
விலக்கப்பட்ட செயலில் நிற்கும் பிராமணன் மரியாதைக்குத் தகுதியற்றவன்; தன் கடமையைச் செய்யாதவனை நம்பத்தகாதவனாகவே அறிவார்கள்.
12.64.12
एते वर्णाः सर्वधर्मैश्च हीना ।
उत्क्रष्टव्याः क्षत्रियैरेव धर्माः।
तस्माच्छ्रेष्ठा राजधर्मा न चान्ये ।
वीर्यश्रेष्ठा राजधर्मा मता मे ॥ १२.६४.१२ ॥
இந்த வர்ணங்கள் எல்லா தர்மங்களிலிருந்தும் விலகியவை; க்ஷத்திரியர்களால் மட்டுமே கைவிடப்பட வேண்டிய தர்மங்கள் உள்ளன. எனவே அரச தர்மங்களே சிறந்தவை, மற்றவை அல்ல; வீரத்தில் சிறந்த அரச தர்மங்களே என் கருத்தில் உயர்ந்தவை.
12.64.13
मान्धातोवाच ।
यवनाः किराता गान्धाराश्चीनाः शबरबर्बराः।
शकास्तुषाराः कङ्काश्च पल्लवाश्चान्ध्रमद्रकाः ॥ १२.६४.१३ ॥
மாந்தாதா கூறினார்: யவனர், கிராதர், காந்தாரர், சீனர், சபரர், பர்பரர், சகர், துஷாரர், கங்கர், பல்லவர், ஆந்திரர், மத்ரகர்.
12.64.14
उष्ट्राः पुलिन्दा आरट्टाः काचा म्लेच्छाश्च सर्वशः ।
ब्रह्मक्षत्रप्रसूताश्च वैश्याः शूद्राश्च मानवाः ॥ १२.६४.१४ ॥
உஷ்ட்ரர், புலிந்தர், ஆரட்டர், காசர் மற்றும் எல்லா மிலேச்சர்களும்; பிராமண, க்ஷத்திரிய குலங்களில் பிறந்தவர்கள், வைசியர், சூத்திரர், மனிதர்கள்.
12.64.15
कथं धर्मांश्चरिष्यन्ति सर्वे विषयवासिनः ।
मद्विधैश्च कथं स्थाप्याः सर्वे वै दस्युजीविनः ॥ १२.६४.१५ ॥
நாட்டில் வாழும் இவர்கள் அனைவரும் எவ்வாறு தர்மங்களைக் கடைப்பிடிப்பார்கள்? என்னைப் போன்றவர்களால் கொள்ளையால் வாழும் இவர்கள் அனைவரும் எவ்வாறு நிலைநிறுத்தப்படுவார்கள்?
12.64.16
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं मघवंस्तद्ब्रवीहि मे ।
त्वं बन्धुभूतो ह्यस्माकं क्षत्रियाणां सुरेश्वर ॥ १२.६४.१६ ॥
மகவனே, இதைக் கேட்க விரும்புகிறேன்; அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள். சுரேசுவரனே, நீங்கள் எங்கள் க்ஷத்திரியர்களுக்கு உறவினராக ஆகிவிட்டீர்கள்.
12.64.17
मातापित्रोर्हि शुश्रूषा कर्तव्या सर्वदस्युभिः ।
आचार्यगुरुशुश्रूषा तथैवाश्रमवासिनाम् ॥ १२.६४.१७ ॥
தாய் தந்தையருக்குச் சேவை செய்வது அனைத்துக் கொள்ளையர்களாலும் செய்யப்பட வேண்டியது. அவ்வாறே ஆசிரியர், குருவுக்குச் சேவை; ஆசிரமங்களில் வசிப்பவர்களுக்கும் (சேவை செய்ய வேண்டும்).
12.64.18
भूमिपानां च शुश्रूषा कर्तव्या सर्वदस्युभिः ।
देशधर्मक्रियाश्चैव तेषां धर्मो विधीयते ॥ १२.६४.१८ ॥
நில ஆட்சியாளர்களுக்கும் சேவை அனைத்துக் கொள்ளையர்களாலும் செய்யப்பட வேண்டியது. நாட்டின் தர்மங்களும் செயல்களும் அவர்களுக்கே விதிக்கப்பட்டுள்ளன.
12.64.19
पितृयज्ञास्तथा कूपाः प्रपाश्च शयनानि च ।
दानानि च यथाकालं दातव्यानि द्विजातिषु ॥ १२.६४.१९ ॥
பித்ருயஞ்சங்களும், கிணறுகளும், நீர்ப்பந்தல்களும், ஓய்விடங்களும்; தகுந்த காலத்தில் துவிஜர்களுக்கு தானங்களும் கொடுக்கப்பட வேண்டும்.
12.64.20
अहिंसा सत्यमक्रोधो वृत्तिदायानुपालनम् ।
भरणं पुत्रदाराणां शौचमद्रोह एव च ॥ १२.६४.२० ॥
அகிம்சை, உண்மை, கோபமின்மை, வாழ்வாதார நன்கொடைகளைப் பாதுகாத்தல், மகன்களையும் மனைவியரையும் பேணுதல், தூய்மை, துரோகமின்மை.
12.64.21
दक्षिणा सर्वयज्ञानां दातव्या धर्ममिच्छता ।
पाकयज्ञा महार्थाश्च दातव्याः सर्वदस्युभिः ॥ १२.६४.२१ ॥
தர்மத்தை விரும்புபவன் எல்லா யாகங்களுக்கும் தக்கணை கொடுக்க வேண்டும். பாக யஞ்சங்களும் பெரும் நோக்கமுள்ள யஞ்சங்களும் எல்லாத் தஸ்யுக்களாலும் செய்யப்பட வேண்டும்.
12.64.22
एतान्येवंप्रकाराणि विहितानि पुराऽनघ ।
सर्वलोकस्य कर्माणि कर्तव्यानीह पार्थिव ॥ १२.६४.२२ ॥
பாவமற்றவனே, முன்பு இத்தகைய கர்மங்கள் விதிக்கப்பட்டன. அரசனே, இவ்வுலகில் எல்லா மக்களும் இக்கர்மங்களைச் செய்ய வேண்டும்.
12.64.23
मान्धातोवाच ।
दृश्यन्ते मानुषे लोके सर्ववर्णेषु दस्यवः।
लिङ्गान्तरे वर्तमाना आश्रमेषु तथैव च ॥ १२.६४.२३ ॥
மனித உலகில் எல்லா வர்ணங்களிலும் தஸ்யுக்கள் காணப்படுகிறார்கள்; வேறுபட்ட அடையாளங்களுடன் இருப்பவர்களும், அதேபோல் ஆசிரமங்களிலும் உள்ளவர்களும் அவர்களில் அடங்குவர்.
12.64.24
विनष्टायां दण्डनीत्यां राजधर्मे विनाकृते ।
संप्रमुह्यन्ति भूतानि राजदौरात्म्यतोऽनघ ॥ १२.६४.२४ ॥
பாவமற்றவனே, தண்டநீதி அழிந்து அரசதர்மம் புறக்கணிக்கப்படும்போது, அரசனின் தீய நடத்தையால் உயிரினங்கள் முழுவதும் மயக்கமடைகின்றன.
12.64.25
असङ्ख्याता भविष्यन्ति भिक्षवो लिङ्गिनस्तथा ।
आश्रमाणां विकल्पाश्च वृत्तेऽस्मिन्वैकृते युगे ॥ १२.६४.२५ ॥
இந்த சீரழிந்த யுகத்தில் எண்ணற்ற பிக்ஷுக்களும், அடையாளம் தரித்தவர்களும் தோன்றுவார்கள்; ஆசிரமங்களிலும் குழப்பங்களும் மாற்றங்களும் உண்டாகும்.
12.64.26
अशृण्वानाः पुराणानां धर्माणां शतशो नराः ।
उत्पथं प्रतिपत्स्यन्ते काममन्युसमीरिताः ॥ १२.६४.२६ ॥
பழைய தர்மங்களைக் கேட்காத நூற்றுக்கணக்கான மனிதர்கள், காமமும் கோபமும் தூண்டப்பட்டு தவறான வழியில் செல்வார்கள்.
12.64.27
यदा निवर्त्यते पापो दण्डनीत्या महात्मभिः ।
तदा धर्मो न चलते संभूतः शाश्वतः पुरा ॥ १२.६४.२७ ॥
மகாத்மாக்கள் தண்டநீதியால் பாவியைத் தடுக்கும்போது, பண்டைய காலம் முதல் நிலைபெற்ற நித்திய தர்மம் அசையாது.
12.64.28
सर्वलोकगुरुं चैव राजानं योऽवमन्यते ।
न तस्य दत्तं न कृतं न श्रुतं फलति क्वचित् ॥ १२.६४.२८ ॥
எல்லா உலகங்களுக்கும் குருவான அரசனை அவமதிப்பவனின் தானமோ, செயலோ, கற்ற கல்வியோ ஒருபோதும் பலன் தராது.
12.64.29
मानुषाणामधिपतिं देवभूतं महाद्युतिम् ।
देवाश्च बहुमन्यन्ते धर्मकामं नरेश्वरम् ॥ १२.६४.२९ ॥
மனிதர்களின் அதிபதியும், தேவனைப் போன்றவரும், மகா ஒளி கொண்டவரும், தர்மத்தை விரும்பும் நரேஸ்வரருமான அரசரை தேவர்களும் பெரிதும் மதிக்கின்றனர்.
12.64.30
प्रजापतिर्हि भगवान्यः सर्वमसृजज्जगत् ।
स प्रवृत्तिनिवृत्त्यर्थं धर्माणां क्षत्रमिच्छति ॥ १२.६४.३० ॥
எல்லா உலகத்தையும் படைத்த பகவான் பிரஜாபதி, செயலும் அடக்கமும் ஆகிய தர்மங்களுக்காக க்ஷத்திரியத்தை விரும்புகிறார்.
12.64.31
प्रवृत्तस्य हि धर्मस्य बुद्ध्या यः स्मरते गतिम् ।
स मे मान्यश्च पूज्यश्च स च क्षत्रे प्रतिष्ठितः ॥ १२.६४.३१ ॥
நடைமுறையிலுள்ள தர்மத்தின் போக்கை அறிவால் நினைவில் கொள்பவன் எனக்கு மதிப்புக்கும் வழிபாட்டுக்கும் உரியவன்; அவனே க்ஷத்திரியத்தில் நிலைபெற்றவன்.
12.64.32
एवमुक्त्वा स भगवान्मरुद्गणवृतः प्रभुः ।
जगाम भवनं विष्णुरक्षरं शाश्वतं परम् ॥ १२.६४.३२ ॥
இவ்வாறு கூறிவிட்டு, மருத்கணங்களால் சூழப்பட்ட அந்த பகவான் பிரபு விஷ்ணு அழிவற்ற, நித்திய, பரமமான இருப்பிடத்திற்குச் சென்றார்.
12.64.33
एवं प्रवर्तिते धर्मे पुरा सुचरितेऽनघ ।
कः क्षत्रमतिवर्तेत चेतनावान्बहुश्रुतः ॥ १२.६४.३३ ॥
இவ்வாறு முன்பு தர்மம் நன்கு நிலைநாட்டப்பட்டிருக்கையில், ஓ பாவமற்றவனே, எந்த அறிவுள்ள, பெரும் கல்வி கற்ற மனிதன் க்ஷத்திரிய தர்மத்தை மீறுவான்?
12.64.34
अन्यायेन प्रवृत्तानि निवृत्तानि तथैव च ।
अन्तरा विलयं यान्ति यथा पथि विचक्षुषः ॥ १२.६४.३४ ॥
அநியாயத்தால் தொடங்கப்பட்டவையும், அவ்வாறே நிறுத்தப்பட்டவையும் இடையிலேயே அழிந்து போகின்றன; வழியில் பார்வையற்றவன் போல.
12.64.35
आदौ प्रवर्तिते चक्रे तथैवादिपरायणे ।
वर्तस्व पुरुषव्याघ्र संविजानामि तेऽनघ ॥ १२.६४.३५ ॥
ஆரம்பத்தில் சக்கரம் சுழற்றப்பட்டபோது அது அவ்வாறே ஆதியில் நிலைத்திருப்பது போல, நடந்துகொள்; ஓ புருஷவ்யாக்ரனே, ஓ பாவமற்றவனே, நான் உன்னை நன்கு அறிவேன்.