Mahābhārata · Adhyāya 12.64
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.64.1
एवंवीर्यः सर्वधर्मोपपन्नः ।
क्षात्रः श्रेष्ठः सर्वधर्मेषु धर्मः।
पाल्यो युष्माभिर्लोकपालैरुदारै ।
र्विपर्यये स्यादभवः प्रजानाम्। ॥ १२.६४.१ ॥
Aquele de tal valor, dotado de todo dharma: o dharma do guerreiro é o melhor de todos os dharmas. Deve ser protegido por vós, nobres guardiões dos mundos; se for invertido, haverá ruína para o povo.
12.64.2
भूसस्कारं धर्मसंस्कारयोग्यं ।
दीक्षाचर्यां पालनं च प्रजानाम्।
विद्याद्राज्ञः सर्वभूतानुकम्पा ।
देहत्यागं चाहवे धर्ममग्र्यम् ॥ १२.६४.२ ॥
A consagração da terra, o voto e a conduta adequados à consagração do dharma, e a proteção do povo; para o rei, a compaixão por todos os seres e o abandono do corpo na batalha: isto deve ser conhecido como o dharma supremo.
12.64.3
त्यागं श्रेष्ठं मुनयो वै वदन्ति ।
सर्वश्रेष्ठं यच्छरीरं त्यजन्ति।
नित्यं व्यक्तं राजधर्मेषु सर्वे ।
प्रत्यक्षं ते भूमिपाला यथैते ॥ १२.६४.३ ॥
Os sábios dizem que a renúncia é o melhor, aquela em que se abandona até o corpo. Nos deveres reais isso é sempre manifesto; ó protetores da terra, está claramente diante de vós, como é.
12.64.4
बहुश्रुत्या गुरुशुश्रूषया वा ।
परस्पराः संहननाद्वदन्ति।
नित्यं धर्मं क्षत्रियो ब्रह्मचारी ।
चरेदेको ह्याश्रमं धर्मकामः ॥ १२.६४.४ ॥
Pela muita erudição ou pelo serviço ao mestre, ou pelos laços firmes entre si, dizem; o guerreiro deve sempre observar o dharma e, como estudante celibatário que deseja o dharma, praticar sozinho um estágio da vida.
12.64.5
सामान्यार्थे व्यवहारे प्रवृत्ते ।
प्रियाप्रिये वर्जयन्नैव यत्नात्।
चातुर्वर्ण्यं स्थापनात्पालनाच्च ।
तैस्तैर्योगैर्नियमैरौषधैश्च ॥ १२.६४.५ ॥
Quando se está envolvido nos negócios comuns, evitando com esforço o agradável e o desagradável, pelo estabelecimento e proteção das quatro ordens, por esses e aqueles meios, observâncias e remédios.
12.64.6
सर्वोद्योगैराश्रमं धर्ममाहुः ।
क्षात्रं श्रेष्ठं सर्वधर्मोपपन्नम्।
वंस्वं धर्मं येन चरन्ति वर्णा ।
स्तांस्तान्धर्मानन्यथार्थान्वदन्ति ॥ १२.६४.६ ॥
Com todos os esforços fala-se do dever das etapas da vida; o dever do kṣatriya é o melhor, dotado de todos os dharmas. O dever hereditário é aquele pelo qual as ordens se conduzem; esses e aqueles deveres eles declaram para outros fins.
12.64.7
नेर्मर्यादान्नित्यमर्थे निविष्टा ।
नाहुस्तान्वै पशुभूतान्मनुष्यान्।
यथा नीतिं गमयत्यर्थयोगा ।
च्छ्रेयस्तस्मादाश्रमात्क्षत्रधर्मः ॥ १२.६४.७ ॥
Aqueles que, embora sempre dedicados à riqueza, não se afastam dos limites, não os chamam de homens semelhantes a animais; como a união com a riqueza conduz à boa conduta, por isso o dever do kṣatriya é melhor que o da etapa da vida.
12.64.8
त्रैविद्यानां या गतिर्ब्राह्मणानां ।
ये चैवोक्ताः स्वाश्रमा ब्राह्मणानाम्।
एतत्कर्म क्षत्रियस्याहुरग्र्य ।
मन्यत्कुर्वञ्छूद्रवच्छस्त्रवध्यः ॥ १२.६४.८ ॥
O caminho dos versados nos três Vedas e as etapas de vida declaradas para os brâmanes — isto eles dizem ser a ação suprema do kṣatriya; quem faz outra ação é como um śūdra, digno de ser morto pela arma.
12.64.9
चातुराश्रम्यधर्माश्च वेदवादाश्च पार्थिव ।
ब्राह्मणेनानुगन्तव्या नान्यो विद्यात्कदाचन ॥ १२.६४.९ ॥
Ó rei, os deveres das quatro etapas da vida e os ensinamentos dos Vedas devem ser seguidos somente pelo brâmane; nenhum outro deve jamais conhecê-los.
12.64.10
अन्यथा वर्तमानस्य न सा वृत्तिः प्रकल्प्यते ।
कर्मणा वर्धते धर्मो यथा धर्मस्तथैव सः ॥ १२.६४.१० ॥
Para quem age de outro modo, tal meio de vida não é prescrito; o dharma cresce pela ação, e como é o dharma, assim é também ela.
12.64.11
यो विकर्मस्थितो विप्रो न स सन्मानमर्हति ।
कर्म स्वमप्रयुञ्जानमविश्वास्यं हि तं विदुः ॥ १२.६४.११ ॥
O brâmane que permanece na ação proibida não merece honra; quem não pratica o seu próprio dever, sabem que é indigno de confiança.
12.64.12
एते वर्णाः सर्वधर्मैश्च हीना ।
उत्क्रष्टव्याः क्षत्रियैरेव धर्माः।
तस्माच्छ्रेष्ठा राजधर्मा न चान्ये ।
वीर्यश्रेष्ठा राजधर्मा मता मे ॥ १२.६४.१२ ॥
Estes varnas estão privadas de todos os dharmas; os deveres a abandonar são apenas para os kshatriyas. Portanto, os deveres reais são os primeiros, não os outros; na minha opinião, os deveres reais, os mais excelentes em valor, são os considerados tais.
12.64.13
मान्धातोवाच ।
यवनाः किराता गान्धाराश्चीनाः शबरबर्बराः।
शकास्तुषाराः कङ्काश्च पल्लवाश्चान्ध्रमद्रकाः ॥ १२.६४.१३ ॥
Māndhātṛ disse: yavanas, kirātas, gāndhāras, chineses, śabaras e bárbaros, śakas, tukhāras, kaṅkas, pallavas, āndhras e madrakas.
12.64.14
उष्ट्राः पुलिन्दा आरट्टाः काचा म्लेच्छाश्च सर्वशः ।
ब्रह्मक्षत्रप्रसूताश्च वैश्याः शूद्राश्च मानवाः ॥ १२.६४.१४ ॥
uṣṭras, pulindas, āraṭṭas, kācas e todos os mlecchas; os nascidos de brâmane e kṣatriya, vaiśyas, śūdras e seres humanos.
12.64.15
कथं धर्मांश्चरिष्यन्ति सर्वे विषयवासिनः ।
मद्विधैश्च कथं स्थाप्याः सर्वे वै दस्युजीविनः ॥ १२.६४.१५ ॥
Como praticarão seus deveres todos os habitantes do reino? E como poderão ser estabelecidos por homens como eu todos os que vivem do saque?
12.64.16
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं मघवंस्तद्ब्रवीहि मे ।
त्वं बन्धुभूतो ह्यस्माकं क्षत्रियाणां सुरेश्वर ॥ १२.६४.१६ ॥
Ó Maghavan, desejo ouvir isto; diz-me. Ó senhor dos deuses, tu te tornaste parente nosso, dos kṣatriyas.
12.64.17
मातापित्रोर्हि शुश्रूषा कर्तव्या सर्वदस्युभिः ।
आचार्यगुरुशुश्रूषा तथैवाश्रमवासिनाम् ॥ १२.६४.१७ ॥
O serviço à mãe e ao pai deve ser prestado por todos os saqueadores; igualmente o serviço ao mestre e ao preceptor, e aos que vivem nas etapas da vida.
12.64.18
भूमिपानां च शुश्रूषा कर्तव्या सर्वदस्युभिः ।
देशधर्मक्रियाश्चैव तेषां धर्मो विधीयते ॥ १२.६४.१८ ॥
O serviço aos governantes da terra também deve ser prestado por todos os saqueadores; os deveres e ritos da terra lhes são prescritos.
12.64.19
पितृयज्ञास्तथा कूपाः प्रपाश्च शयनानि च ।
दानानि च यथाकालं दातव्यानि द्विजातिषु ॥ १२.६४.१९ ॥
Os sacrifícios aos antepassados, igualmente poços, pontos de água e lugares de repouso; e as dádivas devem ser dadas aos duas vezes nascidos no tempo devido.
12.64.20
अहिंसा सत्यमक्रोधो वृत्तिदायानुपालनम् ।
भरणं पुत्रदाराणां शौचमद्रोह एव च ॥ १२.६४.२० ॥
A não-violência, a veracidade, a ausência de ira, a manutenção das concessões de sustento, o sustento de filhos e esposas, a pureza e a não-hostilidade.
12.64.21
दक्षिणा सर्वयज्ञानां दातव्या धर्ममिच्छता ।
पाकयज्ञा महार्थाश्च दातव्याः सर्वदस्युभिः ॥ १२.६४.२१ ॥
Quem deseja o dharma deve dar a dakṣiṇā de todos os sacrifícios. Os pākayajñas e os ritos de grande propósito devem ser oferecidos até mesmo por todos os bandidos.
12.64.22
एतान्येवंप्रकाराणि विहितानि पुराऽनघ ।
सर्वलोकस्य कर्माणि कर्तव्यानीह पार्थिव ॥ १२.६४.२२ ॥
Ó sem mácula, tais deveres foram prescritos em tempos antigos. Ó rei, estes são os deveres de todo o mundo, a serem cumpridos aqui.
12.64.23
मान्धातोवाच ।
दृश्यन्ते मानुषे लोके सर्ववर्णेषु दस्यवः।
लिङ्गान्तरे वर्तमाना आश्रमेषु तथैव च ॥ १२.६४.२३ ॥
No mundo humano veem-se bandidos em todos os varṇas, existindo sob outros sinais, e igualmente nos āśramas.
12.64.24
विनष्टायां दण्डनीत्यां राजधर्मे विनाकृते ।
संप्रमुह्यन्ति भूतानि राजदौरात्म्यतोऽनघ ॥ १२.६४.२४ ॥
Ó sem mácula, quando a ciência do castigo é destruída e o dever real é negligenciado, as criaturas ficam totalmente confundidas pela maldade do rei.
12.64.25
असङ्ख्याता भविष्यन्ति भिक्षवो लिङ्गिनस्तथा ।
आश्रमाणां विकल्पाश्च वृत्तेऽस्मिन्वैकृते युगे ॥ १२.६४.२५ ॥
Nesta era corrompida haverá incontáveis mendicantes e portadores de sinais; e haverá confusões e mudanças entre os estágios da vida.
12.64.26
अशृण्वानाः पुराणानां धर्माणां शतशो नराः ।
उत्पथं प्रतिपत्स्यन्ते काममन्युसमीरिताः ॥ १२.६४.२६ ॥
Centenas de homens, sem ouvir os antigos dharmas, impelidos pelo desejo e pela ira, tomarão o caminho errado.
12.64.27
यदा निवर्त्यते पापो दण्डनीत्या महात्मभिः ।
तदा धर्मो न चलते संभूतः शाश्वतः पुरा ॥ १२.६४.२७ ॥
Quando os magnânimos contêm o perverso pela política do castigo, então o dharma, eterno e estabelecido desde antigamente, não vacila.
12.64.28
सर्वलोकगुरुं चैव राजानं योऽवमन्यते ।
न तस्य दत्तं न कृतं न श्रुतं फलति क्वचित् ॥ १२.६४.२८ ॥
Quem despreza o rei, mestre de todos os mundos, nunca vê seu dom, sua ação ou seu saber darem fruto.
12.64.29
मानुषाणामधिपतिं देवभूतं महाद्युतिम् ।
देवाश्च बहुमन्यन्ते धर्मकामं नरेश्वरम् ॥ १२.६४.२९ ॥
Os deuses honram grandemente o senhor dos homens, semelhante a um deus, de grande esplendor, o rei que deseja o dharma.
12.64.30
प्रजापतिर्हि भगवान्यः सर्वमसृजज्जगत् ।
स प्रवृत्तिनिवृत्त्यर्थं धर्माणां क्षत्रमिच्छति ॥ १२.६४.३० ॥
O bem-aventurado Prajāpati, que criou todo o mundo, deseja a realeza (kṣatra) pelo bem dos deveres da ação e da cessação.
12.64.31
प्रवृत्तस्य हि धर्मस्य बुद्ध्या यः स्मरते गतिम् ।
स मे मान्यश्च पूज्यश्च स च क्षत्रे प्रतिष्ठितः ॥ १२.६४.३१ ॥
Quem, pelo intelecto, recorda o curso do dharma posto em movimento é digno da minha honra e veneração; e ele está firmado no kṣatra.
12.64.32
एवमुक्त्वा स भगवान्मरुद्गणवृतः प्रभुः ।
जगाम भवनं विष्णुरक्षरं शाश्वतं परम् ॥ १२.६४.३२ ॥
Tendo falado assim, o bem-aventurado senhor Viṣṇu, cercado pela hoste dos Maruts, foi à sua morada, a imperecível, eterna, suprema.
12.64.33
एवं प्रवर्तिते धर्मे पुरा सुचरितेऽनघ ।
कः क्षत्रमतिवर्तेत चेतनावान्बहुश्रुतः ॥ १२.६४.३३ ॥
Assim, quando o dharma foi bem estabelecido outrora, ó imaculado, que homem sensato e muito instruído transgrediria o dever do kṣatriya?
12.64.34
अन्यायेन प्रवृत्तानि निवृत्तानि तथैव च ।
अन्तरा विलयं यान्ति यथा पथि विचक्षुषः ॥ १२.६४.३४ ॥
As ações iniciadas pela injustiça, e igualmente as detidas, perecem a meio caminho, como a trilha se perde para quem não vê.
12.64.35
आदौ प्रवर्तिते चक्रे तथैवादिपरायणे ।
वर्तस्व पुरुषव्याघ्र संविजानामि तेऽनघ ॥ १२.६४.३५ ॥
Assim como a roda foi posta a girar no princípio e repousa em seu início, assim age tu, tigre entre os homens; ó imaculado, bem te conheço.