Mahābhārata · Adhyāya 12.68
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.68.1
पार्थिवेन विशेषेण किं कार्यमवशिष्यते ।
कथं रक्ष्यो जनपदः कथं वध्याश्च शत्रवः ॥ १२.६८.१ ॥
Welche Pflicht bleibt dem König besonders noch? Wie soll das Reich beschützt werden, und wie sollen die Feinde erschlagen werden?
12.68.2
कथं चारान्प्रयुञ्जीत वर्णान्विश्वासयेत्कथम् ।
कथं भृत्यान्कथं दारान्कथं पुत्रांश्च भारत ॥ १२.६८.२ ॥
Wie soll man Spione einsetzen? Wie soll man das Vertrauen der Varṇas gewinnen? Wie soll man Diener, Frauen und Söhne behandeln, o Bhārata?
12.68.3
राजवृत्तं महाराज शृणुष्वावहितोऽखिलम् ।
यत्कार्यं पार्थिवेनादौ पार्थिवप्रकृतेन वा ॥ १२.६८.३ ॥
O großer König, höre aufmerksam den vollständigen Bericht über das Verhalten der Könige: was ein König oder einer seiner natürlichen Minister zuerst tun soll.
12.68.4
आत्मा जेयः सदा राज्ञा ततो जेयाश्च शत्रवः ।
अजितात्मा नरपतिर्विजयेत कथं रिपून् ॥ १२.६८.४ ॥
Ein König muss stets sich selbst besiegen, dann seine Feinde. Wie könnte ein Herr der Menschen, dessen Selbst unbezwungen ist, seine Feinde besiegen?
12.68.5
एतावानात्मविजयः पञ्चवर्गविनिग्रहः ।
जितेन्द्रियो नरपतिर्बाधितुं शक्नुयाद्रिपुन् ॥ १२.६८.५ ॥
Die Selbstbezwingung ist nur dies: die Zügelung der fünf Gruppen. Nur ein Herr der Menschen, der seine Sinne gemeistert hat, vermag seine Feinde zu bedrängen.
12.68.6
न्यसेत गुल्मान्दुर्गेषु सन्धौ च कुरुनन्दन ।
नगरोपवने चैव पुरोद्याने तथैव च ॥ १२.६८.६ ॥
O Freude der Kurus, Garnisonen sollen in den Festungen, an den Grenzpunkten der Verträge sowie im Garten außerhalb der Stadt und im Stadtpark aufgestellt werden.
12.68.7
संस्थानेषु च सर्वेषु पुटेषु नगरस्य च ।
मध्ये च नरशार्दूल तथा राजनिवेशने ॥ १२.६८.७ ॥
An allen Posten, in allen Stadtvierteln und in ihrer Mitte, o Tiger unter den Menschen, und ebenso in der königlichen Residenz.
12.68.8
प्रणिर्धीश्च ततः कुर्याज्जडान्धबधिराकृतीन् ।
पुंसः परीक्षितान्प्राज्ञान्क्षुत्पिपासाश्रमक्षमान् ॥ १२.६८.८ ॥
Dann soll er Spione einsetzen, verkleidet als Dumme, Blinde oder Taube, erprobt, weise und fähig, Hunger, Durst und Mühsal zu ertragen.
12.68.9
अमात्येषु च सर्वेषु मित्रेषु त्रिविधेषु च ।
पुत्रेषु च महाराज प्रणिदध्यात्समाहितः ॥ १२.६८.९ ॥
O großer König, er soll aufmerksam Spione einsetzen unter seinen Ministern, unter allen seinen Freunden der drei Arten und unter seinen Söhnen.
12.68.10
पुरे जनपदे चैव तथा सामन्तराजसु ।
यथा न विद्युरन्योन्यं प्रणिधेयास्तथा हि ते ॥ १२.६८.१० ॥
In der Stadt und auf dem Land, ebenso bei den benachbarten Königen, sollen sie so platziert werden, dass sie einander nicht kennen; denn so sind sie als Spione einzusetzen.
12.68.11
चारांश्च विद्यात्प्रहितान्परेण भरतर्षभ ।
आपणेषु विहारेषु समवायेषु वीथिषु ॥ १२.६८.११ ॥
O Stier der Bharatas, man soll auch die vom Feind gesandten Spione erkennen: auf den Märkten, an den Vergnügungsorten, in den Versammlungen und auf den Straßen.
12.68.12
आरामेषु तथोद्याने पण्डितानां समागमे ।
वेशेषु चत्वरे चैव सभास्वावसथेषु च ॥ १२.६८.१२ ॥
In Gärten und ebenso in Parks, bei Versammlungen der Gelehrten, in den Häusern der Kurtisanen, an Kreuzungen, in Versammlungshallen und in Herbergen.
12.68.13
एवं विहन्याच्चारेण परचारं विचक्षणः ।
चारे च विहते सर्वं हतं भवति भारत ॥ १२.६८.१३ ॥
So soll der Weise die feindlichen Spione durch seine eigenen Spione vernichten; ist das Spionagenetz zerstört, so ist alles verloren, o Bhārata.
12.68.14
यदा तु हीनं नृपतिर्विद्यादात्मानमात्मना ।
अमात्यैः सह संमन्त्र्य कुर्यात्सन्धिं बलीयसा ॥ १२.६८.१४ ॥
Erkennt der König, dass er schwächer ist, so soll er sich mit seinen Ministern beraten und mit dem Stärkeren einen Vertrag schließen.
12.68.15
विद्वांसः क्षत्रिया वैश्या ब्राह्मणाश्च बहुश्रुताः ।
दण्डनीतौ तु निष्पन्ना मन्त्रिणः पृथिवीपते ॥ १२.६८.१५ ॥
O Herr der Erde, die gelehrten Krieger, Kaufleute und vielbelesenen Brahmanen, die in der Staatskunst bewandert sind, sollen Ratgeber sein.
12.68.16
प्रष्टव्यो ब्राह्मणः पूर्वं नीतिशास्त्रस्य तत्ववित् ।
पश्चात्पृच्छेत भूपालः क्षत्रियं नीतिकोविदम्।
वैश्यशूद्रौ तथा भूयः शास्त्रज्ञौ हितकारिणौ ॥ १२.६८.१६ ॥
Der König soll zuerst einen Brahmanen befragen, der das Wesen der Lehre von der Staatsführung kennt; danach soll er einen in der Politik bewanderten Krieger fragen, und ebenso einen Kaufmann und einen Diener, die die Lehrbücher kennen und nützliche Ratgeber sind.
12.68.17
अज्ञायमाने हीनत्वे सन्धिं कुर्यात्परेण वै ।
लिप्सुर्वा कंचिदेवार्थं त्वरमाणो विचक्षणः ॥ १२.६८.१७ ॥
Auch wenn die eigene Schwäche nicht erkannt ist, oder wenn der Weise sich beeilt, ein bestimmtes Ziel zu erreichen, soll er mit dem Feind einen Vertrag schließen.
12.68.18
गुणवन्तो महोत्साहा धर्मज्ञाः साधवश्च ये ।
सन्दधीत नृपस्तैश्च राष्ट्रं धर्मेण पालयन् ॥ १२.६८.१८ ॥
Der König soll sich mit den Tugendhaften, Energiegeladenen, Kennern des Dharma und Guten verbünden und das Reich nach dem Dharma schützen.
12.68.19
उच्छिद्यमानमात्मानं ज्ञात्वा राजा महामतिः ।
पूर्वापकारिणो हन्याल्लोकद्विष्टांश्च सर्वशः ॥ १२.६८.१९ ॥
Wenn der weise König erkennt, dass er selbst zugrunde geht, soll er jene töten, die ihm früher geschadet haben, und die vom Volk Gehassten auf jede Weise.
12.68.20
यो नोपकर्तुं शक्नोति नापकर्तुं महीपतिः ।
न शक्यरूपश्चोद्धर्तुमुपेक्ष्यस्तादृशो भवेत् ॥ १२.६८.२० ॥
Ein König, der weder Gutes noch Böses zu tun vermag, der weder leicht zu bezwingen noch zu entwurzeln ist, ein solcher soll übergangen werden.
12.68.21
यात्रां यायादविज्ञातमनाक्रन्दमनन्तरम् ।
व्यासक्तं च प्रमत्तं च दुर्बलं च विचक्षणः ॥ १२.६८.२१ ॥
Der einsichtsvolle König soll unbemerkt und ohne Geschrei sogleich gegen den ziehen, der abgelenkt, unachtsam und schwach ist.
12.68.22
यात्रामाज्ञापयेद्वीरः कल्यः पुष्टबलः सुखी ।
पूर्वं कृत्वा विधानं च यात्रायां नगरे तथा ॥ १२.६८.२२ ॥
Der tapfere König, gesund, mit starkem Heer und zufrieden, soll den Feldzug anordnen, nachdem er zuvor Vorkehrungen sowohl für den Marsch als auch für die Stadt getroffen hat.
12.68.23
न च पश्यो भवेदस्य नृपो यश्चातिवीर्यवान् ।
हीनश्च बलवीर्याभ्यां कर्षयंस्तत्परो वसेत् ॥ १२.६८.२३ ॥
Ein König ohne Weitblick soll nicht dem gegenüberstehen, der überaus mächtig ist; und wer, obwohl an Kraft und Tapferkeit geringer, nur darauf bedacht ist, eben jenen herabzuziehen, der soll so bleiben.
12.68.24
राष्ट्रं च पीडयेत्तस्य शस्त्राग्निविषमूर्च्छनैः ।
अमात्यवल्लभानां च विवादांस्तस्य कारयेत् ॥ १२.६८.२४ ॥
Er soll sein Reich mit Waffen, Feuer, Gift und Mitteln, die Ohnmacht hervorrufen, bedrängen und unter den Günstlingen seiner Minister Streit um ihn anstiften.
12.68.25
वर्जनीयं सदा युद्धं राज्यकामेन धीमता ।
उपायैस्त्रिभिरादानमर्थस्याह बृहस्पतिः ॥ १२.६८.२५ ॥
Ein weiser Mann, der nach Königtum strebt, soll den Krieg stets meiden; Bṛhaspati hat gesagt, Reichtum sei durch drei Mittel zu gewinnen.
12.68.26
सान्त्वेन तु प्रदानेन भेदेन च नराधिप ।
यमर्थं शक्नुयात्प्राप्तुं तेन तुष्येत पण्डितः ॥ १२.६८.२६ ॥
O Herr der Menschen, der Weise soll sich mit dem Ziel begnügen, das er durch Versöhnung, Gabe und Spaltung erreichen kann.
12.68.27
आददीत बलिं चापि प्रजाभ्यः कुरुनन्दन ।
षङ्भागममितप्रज्ञस्तासामेवाभिगुप्तये ॥ १२.६८.२७ ॥
O Freude der Kurus, der Herrscher von grenzenloser Weisheit soll von den Untertanen einen sechsten Teil als Abgabe nehmen, und das nur zu ihrem Schutz.
12.68.28
दशाधर्मगतेभ्यो यद्वसु बह्वल्पमेव वा ।
तन्नाददीत सहसा पौराणां रक्षणाय वै ॥ १२.६८.२८ ॥
Reichtum, ob viel oder wenig, soll man denen, die in die zehn Arten des Unrechts gefallen sind, nicht plötzlich abnehmen; es dient dem Schutz der Bürger.
12.68.29
यथा पुत्रास्तथा पौरा द्रष्टव्यास्ते न संशयः ।
भक्तिश्चैषु न कर्तव्या व्यवहारप्रदर्शने ॥ १२.६८.२९ ॥
Wie Söhne sollen die Bürger betrachtet werden; daran besteht kein Zweifel. Bei der Ausübung der Rechtspflege soll man ihnen gegenüber keine Parteilichkeit zeigen.
12.68.30
श्रोतुं चैव न्यसेद्राजा प्राज्ञान्सर्वार्थदर्शिनः ।
व्यवहारेषु सततं तत्र राज्यं प्रतिष्ठितम् ॥ १२.६८.३० ॥
Der König soll weise Männer, die alle Ziele sehen, zum Anhören bestellen; in Rechtsangelegenheiten ruht das Reich stets auf ihnen.
12.68.31
आकरे लवणे शुल्के तरे नागबले तथा ।
न्यसेदमात्यान्नृपतिः स्वाप्तान्वा पुरुषान्हितान् ॥ १२.६८.३१ ॥
Der König soll in Bergwerken, Salinen, Zöllen, an Furten und bei der Elefantenstreitmacht seine vertrauten Minister oder zuverlässige, wohlgesinnte Männer einsetzen.
12.68.32
सम्यग्दण्डधरो नित्यं राजा धर्ममवाप्नुयात् ।
नृपस्य सततं दण्डः सम्यग्धर्मः प्रशस्यते ॥ १२.६८.३२ ॥
Der König, der stets recht die Rute der Strafe führt, erlangt das Dharma. Für einen König wird beständige rechte Strafe als das wahre Dharma gepriesen.
12.68.33
वेदवेदाङ्गवित्प्राज्ञः सुतपस्वी नृपो भवेत् ।
दानशीलश्च सततं यज्ञशीलश्च भारत ॥ १२.६८.३३ ॥
Der König sei einer, der die Veden und ihre Glieder kennt, weise ist und große Askese übt. O Bhārata, er sei stets freigebig und dem Opfer ergeben.
12.68.34
एते गुणाः समस्ताः स्युर्नृपस्य सततं स्थिराः ।
व्यवहारस्य लोपेन कुतः स्वर्गः कुतो यशः ॥ १२.६८.३४ ॥
All diese Tugenden sollen im König stets fest bleiben. Wenn die Rechtspflege vernachlässigt wird, wie soll man dann den Himmel erlangen, und wie den Ruhm?
12.68.35
यदा तु पीडितो राजा भवेद्राज्ञा बलीयसा ।
तदाभिसंश्रयेद्दुर्गं बुद्धिमान्पृथिवीपतिः ॥ १२.६८.३५ ॥
Wenn ein König von einem stärkeren König bedrängt wird, soll der weise Herr der Erde Zuflucht in einer Festung suchen.
12.68.36
विधावाक्रम्य मित्राणि विधानमुपकल्पयेत् ।
सामभेदान्विरोधार्थं विधानमुपकल्पयेत् ॥ १२.६८.३६ ॥
Nachdem man sich im Stratagem den Verbündeten genähert hat, soll man einen Plan entwerfen. Zum Zweck des Widerstands soll man einen Plan durch Ausgleich (sāma) und Spaltung (bheda) entwerfen.
12.68.37
त्रिधा तु कृत्वा मित्राणि विधानमुपकल्पयेत् ।
घोषान्न्यसेत मार्गेषु ग्रामानुत्थापयेदपि।
प्रवेशयेच्च तान्सर्वाञ्शाखानगरकेष्वपि ॥ १२.६८.३७ ॥
Nachdem man die Verbündeten dreifach geteilt hat, soll man einen Plan entwerfen. Man soll Hirtensiedlungen an den Wegen anlegen und auch die Dörfer aufwiegeln; alle soll man auch in die Zweigstädte einschleusen.
12.68.38
ये गुप्ताश्चैव दुर्गाश्च देशास्तेषु प्रवेशयेत् ।
धनिनो बलमुख्यांश्च सान्त्वयित्वा पुनः पुनः ॥ १२.६८.३८ ॥
In jene Gebiete, die geschützt und befestigt sind, soll man sie hineinsenden; und die Reichen und die Heerführer immer wieder trösten...
12.68.39
सस्याभिहारं कुर्वीत स्वयमेव नराधिपः ।
असंभवे प्रवेशस्य दाहयेदग्निना भृशम् ॥ १२.६८.३९ ॥
Der König selbst soll die Ernte an sich nehmen; und ist der Zutritt unmöglich, so soll er sie gründlich mit Feuer verbrennen lassen.
12.68.40
क्षेत्रस्थेषु च सस्येषु शत्रोरुपजपेन्नरान् ।
विनाशयेद्वा तत्सर्वं बलेनाथ स्वकेन वै ॥ १२.६८.४० ॥
Hinsichtlich der auf den Feldern stehenden Saaten soll man heimlich die Männer des Feindes aufstacheln; oder man soll alles mit der Gewalt des eigenen Heeres vernichten.
12.68.41
नदीमार्गेषु च तथा संक्रमानवसादयेत् ।
जलं विस्रावयेत्सर्वमविस्राव्यं च दूषयेत् ॥ १२.६८.४१ ॥
Auf den Flusswegen und ebenso an den Furten soll man die Ufer niederreißen; alles Wasser soll man ablassen, und was nicht abzulassen ist, soll man verunreinigen.
12.68.42
तदात्वेनायतीभिश्च निवसेद्भूम्यनन्तरम् ।
प्रतिघातं परस्याजौ युद्धकालेऽप्युपस्थिते ॥ १२.६८.४२ ॥
Mit gegenwärtigen und künftigen Mitteln soll man sich im angrenzenden Land niederlassen; und selbst wenn die Kriegszeit gekommen ist, soll man im Kampf den Schlag des Feindes erwidern.
12.68.43
दुर्गाणां चाभितो राजा मूलच्छेदं प्रकारयेत् ।
सर्वेषां क्षुद्रवृक्षाणां चैत्यवृक्षान्विवर्जयेत् ॥ १२.६८.४३ ॥
Der König soll die Wurzeln ringsum an den Festungen abschlagen lassen; alle kleinen Bäume mag er fällen, die heiligen Caitya-Bäume aber soll er verschonen.
12.68.44
प्रवृद्धानां च वृक्षाणां शाखां प्रच्छेदयेत्तथा ।
चैत्यानां सर्वथा त्याज्यमपि पत्रस्य पातनम् ॥ १२.६८.४४ ॥
Ebenso sollen die Äste der hochgewachsenen Bäume abgeschnitten werden; doch selbst das Abstreifen der Blätter von den Caitya-Bäumen ist durchaus zu meiden.
12.68.45
देवानामाश्रयाश्चैत्या यक्षराक्षसभोगिनाम् ।
पिशाचपन्नगानां च गन्धर्वाप्सरसामपि।
रौद्राणां चैव भूतानां तस्मात्तान्परिवर्जयेत् ॥ १२.६८.४५ ॥
Die Caitya-Bäume sind Wohnstätten der Götter, Yakṣas, Rākṣasas, Schlangen, Piśācas, Pannagas, Gandharvas, Apsarasen und der wilden Geister; darum soll man sie meiden.
12.68.46
श्रूयते हि निकुम्भेन सौदासस्य बलं हतम् ।
महेश्वरगणेशेन वाराणस्यां नराधिप ॥ १२.६८.४६ ॥
Man hört, o Herr der Menschen, dass in Vārāṇasī das Heer des Saudāsa durch Nikumbha vernichtet wurde, durch Gaṇeśa, den Anführer der Scharen Maheśvaras.
12.68.47
प्रगण्डीः कारयेत्सम्यगाकाशजननीस्तदा ।
आपूरयेच्च परिखां स्थाणुनक्रझषाकुलाम् ॥ १२.६८.४७ ॥
Dann soll er die Bastionen (pragaṇḍī) gut errichten lassen, zum Himmel hin offen, und den Graben füllen, voll von Pfählen, Krokodilen und Fischen.
12.68.48
सङ्कटद्वारकाणि स्युरुच्छ्वासार्थं पुरस्य च ।
तेषां च द्वारवद्गुप्तिः कार्या सर्वात्मना भवेत् ॥ १२.६८.४८ ॥
Es sollen schmale Tore für die Belüftung der Stadt vorhanden sein; und ihr Schutz soll, wie der des Haupttores, in jeder Hinsicht vollständig gewährleistet sein.
12.68.49
द्वारेषु च गुरूण्येव यन्त्राणि स्थापयेत्सदा ।
आरापयेच्छतघ्नीश्च स्वाधीनानि च कारयेत् ॥ १२.६८.४९ ॥
An den Toren soll er stets schwere Maschinen aufstellen, die Śataghnī aufrichten lassen und sie seiner eigenen Kontrolle unterstellen.
12.68.50
काष्ठानि चाभिहार्याणि तथा कूपांश्च खानयेत् ।
संशोधयेत्तथा कूपान्कृतान्पूर्वपयोर्थिभिः ॥ १२.६८.५० ॥
Auch Holz soll er herbeischaffen und Brunnen graben lassen; und die bereits angelegten Brunnen sollen von denen gereinigt werden, die Wasser brauchen.
12.68.51
तृणच्छन्नानि वेश्मानि पङ्केनाथ प्रलेपयेत् ।
निर्हरेच्च तृणं मासि चैत्रे वह्निभयात्पुरा ॥ १२.६८.५१ ॥
Häuser, die mit Gras gedeckt sind, soll er mit Schlamm verputzen; und im Monat Caitra soll er aus Furcht vor Feuer das Gras vorher entfernen.
12.68.52
नक्तमेव च भक्तानि पाचयेत नराधिपः ।
न दिवा ज्वालयेदग्निं वर्जयित्वाऽऽग्निहोत्रिकम् ॥ १२.६८.५२ ॥
Der König soll das Essen nur nachts kochen lassen und tagsüber kein Feuer entzünden, außer für das Agnihotra-Opfer.
12.68.53
यथासंभवशैलानि चैष्टकानि च कारयेत् ।
मृण्मयानि च कुर्वीत ज्ञात्वा देशं बलाबलम् ॥ १२.६८.५३ ॥
So weit möglich soll er Steine und Ziegel herstellen lassen, auch irdene Gefäße, nachdem er Stärke und Schwäche des Landes erkannt hat.
12.68.54
कर्मारारिष्टशालासु ज्वलेदग्निः सुरक्षितः ।
गृहाणि च प्रवेश्यान्तर्विधेयः स्याद्धुताशनः ॥ १२.६८.५४ ॥
In den Schmiedewerkstätten soll das Feuer gut bewacht entfacht werden; und auch im Inneren der Häuser soll Feuer eingebracht und unter Kontrolle gehalten werden.
12.68.55
महादण्डश्च तस्य स्याद्यस्याग्निर्वै दिवा भवेत् ।
प्रघोषयेदथैवं च रक्षणार्थं पुरस्य च ॥ १२.६८.५५ ॥
Und wer ein Feuer in seinem Haus am Tag verursacht, soll eine große Strafe erhalten. Und zum Schutz der Stadt soll man so eine Bekanntmachung verkünden lassen.
12.68.56
भिक्षुकांश्चाक्रिकांश्चैव क्लीबोन्मत्तान्कुशीलवान् ।
बाह्यान्कुर्यान्नरश्रेष्ठ दोषाय स्युर्हि ते शठाः ॥ १२.६८.५६ ॥
O Bester der Männer, Bettler, Possenreißer, Eunuchen, Verrückte und Barden soll man außerhalb halten, denn diese Betrüger werden zur Ursache von Schaden.
12.68.57
चत्वरेष्वथ तीर्थेषु सभास्वावसथेषु च ।
यथार्थवर्णं प्रणिधिं कुर्यात्सर्वत्र पार्थिवः ॥ १२.६८.५७ ॥
An Kreuzungen, an heiligen Furten, in Versammlungshallen und in Herbergen soll der König überall Spione von echtem Erscheinungsbild einsetzen.
12.68.58
विशालान्राजमार्गांश्च कारयेत नराधिपः ।
प्रपाश्च विपणीश्चैव यथोद्देशं समादिशेत् ॥ १२.६८.५८ ॥
Der Herr der Menschen soll breite Königsstraßen bauen lassen und anordnen, dass Wasserstellen und Märkte an den vorgesehenen Orten eingerichtet werden.
12.68.59
भाण्डागारायुधागारान्धान्यागारांश्च सर्वशः ।
अश्वागारान्गजागारान्बलाधिकरणानि च ॥ १२.६८.५९ ॥
Der König soll überall Schatzkammern, Waffenlager, Kornspeicher, Pferdeställe, Elefantenställe und Militärbüros einrichten lassen.
12.68.60
परिखाश्चैव कौरव्य प्रतोलीसङ्कटानि च ।
न जातु कश्चित्पश्येत गुह्यमेतद्युधिष्ठिर ॥ १२.६८.६० ॥
Gräben, Stadttore und enge Gassen sollen ebenfalls gebaut werden, o Kaurava; und dieses Geheimnis, o Yudhiṣṭhira, darf niemand jemals sehen.
12.68.61
अर्थसंनिचयं कुर्याद्राजा परबलार्दितः ।
तैलं मधु घृतं सस्यमौषधानि च सर्वशः ॥ १२.६८.६१ ॥
Ein König, der von der Macht eines Feindes bedrängt wird, soll Vorräte an Reichtum anlegen: Öl, Honig, Ghee, Getreide und Heilmittel aller Art.
12.68.62
अङ्गारकुशमुञ्जानां पलाशशरवर्णिनाम् ।
यवसेन्धनदिग्धानां कारयेत च संचयान् ॥ १२.६८.६२ ॥
Er soll außerdem Vorräte an Holzkohle, Kuśa- und Muñja-Gras, Palāśa-Holz und schilfartigem Material anlegen lassen, alles bestrichen mit Gerstenfutter und Brennstoff.
12.68.63
आयुधानां च सर्वेषां शक्त्यृष्टिप्रासचर्मणाम् ।
संचयानेवमादीनां कारयेत नराधिपः ॥ १२.६८.६३ ॥
Der König soll Vorräte aller Waffen anlegen lassen — Speere, Lanzen, Wurfspieße und Schilde — und dergleichen.
12.68.64
औषधानि च सर्वाणि मूलानि च फलानि च ।
चतुर्विधांश्च वैद्यान्वै संगृह्णीयाद्विशेषठः ॥ १२.६८.६४ ॥
Er soll vor allem alle Heilmittel, Wurzeln und Früchte sowie Ärzte von vierfacher Art sammeln.
12.68.65
नटांश्च नर्तकांश्चैव मल्लान्मायाविनस्तथा ।
शोभयेयुः पुरवरं मोदयेयुश्च सर्वशः ॥ १२.६८.६५ ॥
Schauspieler, Tänzer, Ringer und Zauberer sollen ebenso die vortreffliche Stadt schmücken und die Menschen auf jede Weise erfreuen.
12.68.66
यतः शङ्का भवेच्चापि भृत्यतोऽथापि मन्त्रितः ।
पौरेभ्यो नृपतेर्वापि स्वाधीनान्कारयेत तान् ॥ १२.६८.६६ ॥
Diejenigen, von denen Verdacht entstehen könnte — ein Diener, ein Minister, die Stadtbewohner oder selbst der König —, sollen unter der eigenen Kontrolle gehalten und zur Arbeit gebracht werden.
12.68.67
कृते कर्माणि राजा तान्पूजयेद्धनसंचयैः ।
माननेन यथार्हेण सान्त्वेन विविधेन च ॥ १२.६८.६७ ॥
Wenn ihre Aufgaben erfüllt sind, soll der König sie mit Haufen von Reichtum ehren, mit gebührendem Respekt und mancherlei Zuspruch.
12.68.68
निर्वेदयित्वा तु परं हत्वा वा कुरुनन्दन ।
गतानृण्यो भवेद्राजा यथा शास्त्रे निदर्शितम् ॥ १२.६८.६८ ॥
O Freude der Kurus, wer den Feind erschöpft oder erschlagen hat, wird der König schuldenfrei, wie es in der Schrift gelehrt wird.
12.68.69
राज्ञा सप्तैव रक्ष्याणि तानि चैव निबोध मे ।
आत्माऽमात्याश्च कोशाश्च दण्डो मित्राणि चैव हि ॥ १२.६८.६९ ॥
Der König hat sieben Dinge zu schützen; höre sie von mir: das Selbst, die Minister, den Schatz, das Heer und die Verbündeten.
12.68.70
तथा जनपदाश्चैव पुरं च कुरुनन्दन ।
एतत्सप्तात्मकं राज्यं परिपाल्यं प्रयत्नतः ॥ १२.६८.७० ॥
Ebenso die Landschaften und die Stadt, o Freude der Kurus; dieses siebenteilige Reich muss sorgfältig bewahrt werden.
12.68.71
षाङ्गुण्यं च त्रिवर्गं च त्रिवर्गपरमं तथा ।
यो वेत्ति पुरुषव्याघ्र स भुङ्क्ते पृथिवीमिमाम् ॥ १२.६८.७१ ॥
Wer die sechsfache Politik, die dreifachen Ziele und das, was über den dreifachen Zielen steht, kennt, o Tiger unter den Menschen, der genießt diese Erde.
12.68.72
षाङ्गुण्यमिति यत्प्रोक्तं तन्निबोध युधिष्ठिर ।
सन्धायासनमित्येव यात्रासन्धानमेव च ॥ १२.६८.७२ ॥
Was als sechsfache Politik verkündet wurde, das verstehe, o Yudhiṣṭhira: Frieden (sandhi), Neutralität (āsana), Aufbruch zum Feldzug (yātrā) und Bündnis (sandhāna).
12.68.73
विगृह्यासनमित्येव यात्रां संपरिगृह्य च ।
द्वैधीभावस्तथाऽन्येषां संश्रयोऽथ परस्य च ॥ १२.६८.७३ ॥
Nach begonnenem Krieg abwarten, den Feldzug aufnehmen, Zwietracht unter anderen säen und den Schutz des Feindes suchen.
12.68.74
त्रिवर्गश्चापि यः प्रोक्तस्तमिहैकमनाः शृणु ।
क्षयः स्थानं च वृद्धिश्च त्रिवर्गः परमस्तथा ॥ १२.६८.७४ ॥
Höre nun mit ungeteiltem Sinn, was vom dreifachen Ziel gesagt wurde: Verfall, Bestand, Wachstum und ebenso das höchste Dreifache.
12.68.75
धर्मश्चार्थश्च कामश्च त्रिवर्गो वै सनातनः ।
मन्त्रश्चैव प्रभावश्च उत्साहश्चैव तान्त्रिकः।
शक्तित्रयं समाख्यातं त्रिवर्गस्य च तत्परम् ॥ १२.६८.७५ ॥
Dharma, Reichtum und Lust sind das ewige Dreifache. Rat, Herrschermacht und Tatkraft gelten als die drei Kräfte der Staatskunst, und sie stehen höher als das Dreifache.
12.68.76
कार्यं च कारणं चैव कर्ता च परिकीर्तितः ।
एतत्परतरं विद्यान्त्रिवर्गादपि भारत।
सर्वेपां च क्षये राजन्यस्त्रिवर्गः सनातनः ॥ १२.६८.७६ ॥
Wirkung, Ursache und Handelnder werden ebenfalls genannt. Wisse, o Bhārata, dies ist höher als das Dreifache. O König, auch wenn alle untergehen, bleibt das Dreifache des Herrschers bestehen.
12.68.77
सत्वं रजस्तमश्चैव त्रिवर्गकरणं स्मृतम् ।
तेनात्यन्तविमुक्तश्च मुक्तः पुरुष उच्यते ॥ १२.६८.७७ ॥
Sattva, Rajas und Tamas gelten als Hervorbringer des Dreifachen. Wer davon völlig befreit ist, heißt ein befreiter Mensch.
12.68.78
कार्यस्य सर्वथा नाशो मोक्ष इत्यभिधीयते ।
तेन मोक्षपरश्चैव देवदेवः पितामहः।
तुष्ट्यर्थस्य त्रिवर्गस्य रक्षामाह पितामहः ॥ १२.६८.७८ ॥
Die vollständige Beendigung des Handelns heißt Befreiung. Deshalb lehrte der Urahn, der Gott der Götter, der auf Befreiung ausgerichtet war, zur Zufriedenheit den Schutz der dreifachen Ziele.
12.68.79
जगतो लौकिकी यात्रा यत्र नित्यं प्रतिष्ठिता ।
धर्मोऽर्थश्चैव कामश्च सेवितव्याः स्वकालतः ॥ १२.६८.७९ ॥
Der weltliche Lauf der Welt, in dem Dharma, Reichtum und Lust stets verankert sind, soll jeweils zu seiner Zeit verfolgt werden.
12.68.80
सेवा धर्मस्य कर्तव्या सततं भूरिवत्सरैः ।
पुरुषैर्नरशार्दूल तन्मूलाः सर्वथा क्रियाः ॥ १२.६८.८० ॥
Die Menschen müssen dem Dharma über viele Jahre hinweg beständig dienen, o Tiger unter den Menschen; alle Handlungen sollen völlig in ihm wurzeln.
12.68.81
धर्मेण च महीपालश्चिरं रक्षति मेदिनीम् ।
यः कश्चिद्धार्मिको राजा स विपन्नोऽपि भूपतिः।
अर्थकामविहीनोऽपि चिरं पालयते महीम् ॥ १२.६८.८१ ॥
Durch Dharma beschützt der König die Erde lange. Jeder rechtschaffene König bleibt, auch wenn er ins Unglück gefallen ist, ein Herr der Erde; selbst ohne Reichtum und Lust hütet er die Erde lange Zeit.
12.68.82
अस्मिन्नर्थे हि द्वौ श्लोकौ गीतावङ्गिरसा स्वयम् ।
यादवीपुत्र भद्रं ते श्रोतुमर्हसि तावपि ॥ १२.६८.८२ ॥
Zu diesem Gegenstand sang Aṅgiras selbst zwei Verse. O Sohn der Yādavī, möge es dir wohlergehen; auch jene beiden solltest du hören.
12.68.83
कृत्वा कार्याणि धर्मेण सम्यक्संपाल्य मेदिनीम् ।
पालयित्वा तथा पौरान्परत्र सुखमेधते ॥ १२.६८.८३ ॥
Nachdem er seine Pflichten nach Dharma erfüllt, die Erde gut beschützt und ebenso die Bürger geschützt hat, gedeiht er im Jenseits in Glück.
12.68.84
किं तस्य तपसा राज्ञः किंच तस्याध्वरैः कृतैः ।
सुपालिताः प्रजा यस्य सर्वधर्मकृदेव सः ॥ १२.६८.८४ ॥
Was braucht ein König an Askese oder an den Opfern, die er vollzieht, wenn seine Untertanen gut beschützt sind und er selbst alles Dharma erfüllt?
12.68.85
श्लोकाश्चोशनसा गीतास्तान्निबोध युधिष्ठिर ।
दण्डनीतेश्च यन्मूलं त्रिवर्गस्य च भूपते ॥ १२.६८.८५ ॥
Höre, Yudhiṣṭhira, jene Verse, die Uśanas gesungen hat; sie sind die Wurzel der Strafwissenschaft und des dreifachen Ziels, o Herr der Erde.
12.68.86
भार्गवाङ्गिरसं कर्म षोडशाङ्गं च यद्बलम् ।
विषं माया च दैवं च पौरुषं चात्मसिद्धये ॥ १२.६८.८६ ॥
Die sechzehngliedrige Handlung, von Bhṛgu und Aṅgiras gelehrt, sowie die Stärke, das Gift, die Täuschung, das Schicksal und die menschliche Anstrengung, zur Erreichung der eigenen Ziele.
12.68.87
प्रागुदक्प्रवणं दुर्गं समासाद्य महीपतिः ।
त्रिवर्गत्रयसंपूर्णमुपादाय तमुद्वहेत् ॥ १२.६८.८७ ॥
Hat der König eine nach Osten und Norden abfallende Festung erreicht, so soll er sie, voll der drei Teile des dreifachen Ziels, übernehmen und sie halten.
12.68.88
षट्पञ्च च विनिर्जित्य दश चाष्टौ च भूपतिः ।
त्रिवर्गैर्दशभिर्युक्तः सुरैरपि न जीर्यते ॥ १२.६८.८८ ॥
Hat der König sechs und fünf sowie zehn und acht besiegt, so wird er, mit den zehn dreifachen Zielen ausgestattet, selbst von den Göttern nicht besiegt.
12.68.89
न बुद्धिं परिगृह्णीत स्त्रीणां मूर्खजनस्य च ।
दैवोपहतबुद्धीनां ये च वेदैर्विवर्जिताः।
न तेषां शृणुयाद्राजा बुद्धिस्तेषां पराङ्भुखी ॥ १२.६८.८९ ॥
Der König soll den Rat von Frauen und Toren nicht annehmen. Er soll jenen nicht zuhören, deren Verstand vom Schicksal geschlagen ist und die von den Veden getrennt sind; ihr Verstand ist abgewandt.
12.68.90
स्त्रीप्रधानानि राज्यानि विद्वद्भिर्वर्जितानि च ।
मूर्खामात्याग्नितप्तानि शुष्यन्ते जलबिन्दुवत् ॥ १२.६८.९० ॥
Reiche, die von Frauen beherrscht werden, von den Gelehrten verlassen und vom Feuer törichter Minister versengt sind, vertrocknen wie Wassertropfen.
12.68.91
विद्वांसः प्रथिता ये च ये चाप्ताः सर्वकर्मसु ।
बुद्धेषु दृष्टकर्माणि तेषां च शृणुयान्नृपः ॥ १२.६८.९१ ॥
Der König soll auf jene Gelehrten hören, die berühmt, in allen Angelegenheiten vertrauenswürdig sind und deren kluge Entscheidungen sich im Handeln bewährt haben.
12.68.92
दैवं पुरुषकारं च त्रिवर्गं च समाश्रितः ।
दैवतानि च विप्रांश्च प्रणम्य विजयी भवेत् ॥ १२.६८.९२ ॥
Sich auf Schicksal, menschliche Anstrengung und die dreifachen Lebensziele stützend und sich vor den Göttern und Brahmanen verneigend, soll man siegreich werden.