மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.68
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.68.1
पार्थिवेन विशेषेण किं कार्यमवशिष्यते ।
कथं रक्ष्यो जनपदः कथं वध्याश्च शत्रवः ॥ १२.६८.१ ॥
அரசனுக்கு விசேஷமாக என்ன கடமை எஞ்சியுள்ளது? நாட்டை எவ்வாறு காக்க வேண்டும், எதிரிகளை எவ்வாறு வீழ்த்த வேண்டும்?
12.68.2
कथं चारान्प्रयुञ्जीत वर्णान्विश्वासयेत्कथम् ।
कथं भृत्यान्कथं दारान्कथं पुत्रांश्च भारत ॥ १२.६८.२ ॥
ஒற்றர்களை எவ்வாறு நியமிக்க வேண்டும்? வர்ணத்தவரின் நம்பிக்கையை எவ்வாறு பெற வேண்டும்? ஊழியர்கள், மனைவியர், மகன்கள் ஆகியோரை எவ்வாறு நடத்த வேண்டும், பாரதா?
12.68.3
राजवृत्तं महाराज शृणुष्वावहितोऽखिलम् ।
यत्कार्यं पार्थिवेनादौ पार्थिवप्रकृतेन वा ॥ १२.६८.३ ॥
மகாராஜனே, அரசனின் நடத்தையை முழுவதுமாக கவனித்துக் கேள். அரசனாலோ அல்லது அரச இயல்புடையவராலோ முதலில் செய்ய வேண்டியது எது என்பதை.
12.68.4
आत्मा जेयः सदा राज्ञा ततो जेयाश्च शत्रवः ।
अजितात्मा नरपतिर्विजयेत कथं रिपून् ॥ १२.६८.४ ॥
அரசன் எப்போதும் தன்னையே வெல்ல வேண்டும்; பின்னர் எதிரிகளை வெல்ல வேண்டும். தன்னை வெல்லாத மன்னன் எவ்வாறு பகைவரை வெல்வான்?
12.68.5
एतावानात्मविजयः पञ्चवर्गविनिग्रहः ।
जितेन्द्रियो नरपतिर्बाधितुं शक्नुयाद्रिपुन् ॥ १२.६८.५ ॥
தன்னை வெல்வது இவ்வளவுதான்—ஐந்து வகையினரையும் அடக்குவது. புலன்களை வென்ற மன்னனே பகைவரை வருத்த வல்லவன்.
12.68.6
न्यसेत गुल्मान्दुर्गेषु सन्धौ च कुरुनन्दन ।
नगरोपवने चैव पुरोद्याने तथैव च ॥ १२.६८.६ ॥
குருநந்தனா, கோட்டைகளிலும், எல்லைச் சந்திப்புகளிலும், நகரின் சோலையிலும், நகரின் பூங்காவிலும் காவல் படைகளை நிறுத்த வேண்டும்.
12.68.7
संस्थानेषु च सर्वेषु पुटेषु नगरस्य च ।
मध्ये च नरशार्दूल तथा राजनिवेशने ॥ १२.६८.७ ॥
மனிதர்களில் சிறந்தவனே, எல்லா இடங்களிலும், நகரின் எல்லாப் பகுதிகளிலும், நடுவிலும், அரச மாளிகையிலும் (அவ்வாறே).
12.68.8
प्रणिर्धीश्च ततः कुर्याज्जडान्धबधिराकृतीन् ।
पुंसः परीक्षितान्प्राज्ञान्क्षुत्पिपासाश्रमक्षमान् ॥ १२.६८.८ ॥
பின்னர் (அரசன்) மந்தர்கள், குருடர்கள், செவிடர்கள் போல் நடிக்கும், சோதிக்கப்பட்ட, அறிவுள்ள, பசி தாகம் களைப்பைத் தாங்கக்கூடிய ஒற்றர்களை நியமிக்க வேண்டும்.
12.68.9
अमात्येषु च सर्वेषु मित्रेषु त्रिविधेषु च ।
पुत्रेषु च महाराज प्रणिदध्यात्समाहितः ॥ १२.६८.९ ॥
மகாராஜனே, அமைச்சர்களிடத்தும், எல்லா நண்பர்களிடத்தும், மூன்று வகை நண்பர்களிடத்தும், மகன்களிடத்தும் கவனமாக (ஒற்றர்களை) நியமிக்க வேண்டும்.
12.68.10
पुरे जनपदे चैव तथा सामन्तराजसु ।
यथा न विद्युरन्योन्यं प्रणिधेयास्तथा हि ते ॥ १२.६८.१० ॥
நகரத்திலும், நாட்டுப்புறத்திலும், அவ்வாறே அண்டை அரசர்களிடத்தும் (ஒற்றர்கள் நியமிக்கப்பட வேண்டும்), ஒருவரை ஒருவர் அறியாதவாறு; அவ்வாறே அவர்கள் நியமிக்கத் தக்கவர்கள்.
12.68.11
चारांश्च विद्यात्प्रहितान्परेण भरतर्षभ ।
आपणेषु विहारेषु समवायेषु वीथिषु ॥ १२.६८.११ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, பகைவனால் அனுப்பப்பட்ட ஒற்றர்களையும் அறிய வேண்டும்—கடைவீதிகளிலும், விளையாட்டிடங்களிலும், கூட்டங்களிலும், தெருக்களிலும்.
12.68.12
आरामेषु तथोद्याने पण्डितानां समागमे ।
वेशेषु चत्वरे चैव सभास्वावसथेषु च ॥ १२.६८.१२ ॥
தோட்டங்களிலும், அவ்வாறே பூங்காக்களிலும், அறிஞர்களின் கூட்டத்திலும், விலைமகளிர் இல்லங்களிலும், நாற்சந்திகளிலும், சபைகளிலும், தங்குமிடங்களிலும் (ஒற்றர்களை அறிய வேண்டும்).
12.68.13
एवं विहन्याच्चारेण परचारं विचक्षणः ।
चारे च विहते सर्वं हतं भवति भारत ॥ १२.६८.१३ ॥
இவ்வாறு அறிவுள்ளவன் ஒற்றர்களால் எதிரியின் ஒற்றர்களை அழிக்க வேண்டும். ஒற்றர் அமைப்பு அழிந்தால் எல்லாமே அழிந்துவிடும், ஓ பாரதா.
12.68.14
यदा तु हीनं नृपतिर्विद्यादात्मानमात्मना ।
अमात्यैः सह संमन्त्र्य कुर्यात्सन्धिं बलीयसा ॥ १२.६८.१४ ॥
அரசன் தன்னை வலிமையான எதிரியைவிடத் தாழ்ந்தவனாக அறிந்தால், அமைச்சர்களுடன் ஆலோசித்து அந்த வலியவனுடன் சமாதானம் செய்துகொள்ள வேண்டும்.
12.68.15
विद्वांसः क्षत्रिया वैश्या ब्राह्मणाश्च बहुश्रुताः ।
दण्डनीतौ तु निष्पन्ना मन्त्रिणः पृथिवीपते ॥ १२.६८.१५ ॥
ஓ பூமிபதி, கற்றறிந்த சத்திரியர், வைசியர் மற்றும் பல நூல்களை அறிந்த பிராமணர்கள், தண்டநீதியில் தேர்ந்தவர்களே அமைச்சர்களாக இருக்க வேண்டும்.
12.68.16
प्रष्टव्यो ब्राह्मणः पूर्वं नीतिशास्त्रस्य तत्ववित् ।
पश्चात्पृच्छेत भूपालः क्षत्रियं नीतिकोविदम्।
वैश्यशूद्रौ तथा भूयः शास्त्रज्ञौ हितकारिणौ ॥ १२.६८.१६ ॥
அரசன் முதலில் நீதிநூலின் உண்மையை அறிந்த பிராமணனிடம் கேட்க வேண்டும். பின்னர் அரசநீதியில் வல்ல சத்திரியனிடம் கேட்க வேண்டும். மீண்டும் சாஸ்திரங்களை அறிந்த நலம்புரியும் வைசியர் மற்றும் சூத்திரரிடமும் கேட்க வேண்டும்.
12.68.17
अज्ञायमाने हीनत्वे सन्धिं कुर्यात्परेण वै ।
लिप्सुर्वा कंचिदेवार्थं त्वरमाणो विचक्षणः ॥ १२.६८.१७ ॥
தனது பலவீனம் வெளிப்படாத நிலையிலும், அல்லது ஏதேனும் ஒரு நோக்கத்தை அடைய விரும்பி விரைந்து செயல்படும் அறிவுள்ள அரசன் எதிரியுடன் சமாதானம் செய்யலாம்.
12.68.18
गुणवन्तो महोत्साहा धर्मज्ञाः साधवश्च ये ।
सन्दधीत नृपस्तैश्च राष्ट्रं धर्मेण पालयन् ॥ १२.६८.१८ ॥
நற்குணமும் பெரும் ஊக்கமும் கொண்ட, தர்மத்தை அறிந்த நல்லோருடன் அரசன் கூட்டணி அமைத்து, தர்மத்தின்படி நாட்டைக் காக்க வேண்டும்.
12.68.19
उच्छिद्यमानमात्मानं ज्ञात्वा राजा महामतिः ।
पूर्वापकारिणो हन्याल्लोकद्विष्टांश्च सर्वशः ॥ १२.६८.१९ ॥
தன்னை அழிவுக்குள்ளாகிக் கொண்டிருப்பதை அறிந்த பெருமதியுடைய அரசன், முன்பு தீங்கு செய்தவர்களையும், எல்லா வகையிலும் மக்களால் வெறுக்கப்பட்டவர்களையும் கொல்ல வேண்டும்.
12.68.20
यो नोपकर्तुं शक्नोति नापकर्तुं महीपतिः ।
न शक्यरूपश्चोद्धर्तुमुपेक्ष्यस्तादृशो भवेत् ॥ १२.६८.२० ॥
நன்மை செய்யவும் முடியாமல், தீங்கு செய்யவும் முடியாமல் இருக்கும் அரசன், எளிதில் அடக்கவோ பிடுங்கி எறியவோ முடியாதவன் ஆகிய அத்தகையவன் புறக்கணிக்கப்பட வேண்டியவன்.
12.68.21
यात्रां यायादविज्ञातमनाक्रन्दमनन्तरम् ।
व्यासक्तं च प्रमत्तं च दुर्बलं च विचक्षणः ॥ १२.६८.२१ ॥
அறிவுடைய அரசன், அறியப்படாமல், ஓலமிடாமல், உடனே, கவனம் சிதறி, அலட்சியமாக, பலவீனமாக உள்ளவனை நோக்கிப் படையெடுக்க வேண்டும்.
12.68.22
यात्रामाज्ञापयेद्वीरः कल्यः पुष्टबलः सुखी ।
पूर्वं कृत्वा विधानं च यात्रायां नगरे तथा ॥ १२.६८.२२ ॥
வீரனான, உடல்நலமுடன், வலிமையான படையுடன், மகிழ்ச்சியுடன் உள்ள அரசன் படையெடுப்புக்கு ஆணையிட வேண்டும்; படையெடுப்பிலும் நகரிலும் முன்கூட்டியே ஏற்பாடுகளைச் செய்த பின்னரே இவ்வாறு செய்ய வேண்டும்.
12.68.23
न च पश्यो भवेदस्य नृपो यश्चातिवीर्यवान् ।
हीनश्च बलवीर्याभ्यां कर्षयंस्तत्परो वसेत् ॥ १२.६८.२३ ॥
மிக்க வீரமுள்ள அரசனுக்கு எதிரில் தூரநோக்கற்ற அரசன் இருக்கக் கூடாது; பலத்திலும் வீரத்திலும் குறைந்தவனாயினும் அவனையே இழுத்துக்கொண்டிருக்கும் நோக்கத்துடன் வாழ்பவன் அவ்வாறே இருக்க வேண்டும்.
12.68.24
राष्ट्रं च पीडयेत्तस्य शस्त्राग्निविषमूर्च्छनैः ।
अमात्यवल्लभानां च विवादांस्तस्य कारयेत् ॥ १२.६८.२४ ॥
அவனுடைய நாட்டை ஆயுதம், தீ, நஞ்சு, மயக்கம் ஆகியவற்றால் துன்புறுத்த வேண்டும்; அமைச்சர்களின் அன்புக்குரியவர்களிடையே அவனுக்கு எதிராகச் சண்டைகளையும் உண்டாக்க வேண்டும்.
12.68.25
वर्जनीयं सदा युद्धं राज्यकामेन धीमता ।
उपायैस्त्रिभिरादानमर्थस्याह बृहस्पतिः ॥ १२.६८.२५ ॥
அரசை விரும்பும் அறிவாளி எப்போதும் போரைத் தவிர்க்க வேண்டும். மூன்று உபாயங்களால் பொருளை அடைவதை பிருஹஸ்பதி கூறியுள்ளார்.
12.68.26
सान्त्वेन तु प्रदानेन भेदेन च नराधिप ।
यमर्थं शक्नुयात्प्राप्तुं तेन तुष्येत पण्डितः ॥ १२.६८.२६ ॥
மன்னர்களின் தலைவனே, சாந்தனம், தானம், பேதம் ஆகியவற்றால் எந்தப் பொருளை அடைய முடியுமோ, அதனால் அறிஞன் திருப்தி அடைய வேண்டும்.
12.68.27
आददीत बलिं चापि प्रजाभ्यः कुरुनन्दन ।
षङ्भागममितप्रज्ञस्तासामेवाभिगुप्तये ॥ १२.६८.२७ ॥
குருநந்தனனே, அளவற்ற அறிவுடையவன் குடிகளிடமிருந்து ஆறில் ஒரு பங்கு வரியை அவர்களின் பாதுகாப்புக்காகவே பெற வேண்டும்.
12.68.28
दशाधर्मगतेभ्यो यद्वसु बह्वल्पमेव वा ।
तन्नाददीत सहसा पौराणां रक्षणाय वै ॥ १२.६८.२८ ॥
பத்து வகை அதர்மத்தில் வீழ்ந்தவர்களிடமிருந்து, பொருள் அதிகமோ குறைவோ, அதை திடீரென எடுக்கக் கூடாது; நகரவாசிகளைக் காக்கவே இது.
12.68.29
यथा पुत्रास्तथा पौरा द्रष्टव्यास्ते न संशयः ।
भक्तिश्चैषु न कर्तव्या व्यवहारप्रदर्शने ॥ १२.६८.२९ ॥
மகன்களைப் போலவே நகரவாசிகளும் கருதப்பட வேண்டும்; இதில் ஐயமில்லை. நீதி வழங்கும்போது இவர்களிடம் பக்கச்சார்பு காட்டக்கூடாது.
12.68.30
श्रोतुं चैव न्यसेद्राजा प्राज्ञान्सर्वार्थदर्शिनः ।
व्यवहारेषु सततं तत्र राज्यं प्रतिष्ठितम् ॥ १२.६८.३० ॥
அரசன் எல்லாப் பொருளையும் காணும் அறிஞர்களை கேட்பதற்காக நியமிக்க வேண்டும்; வழக்குகளில் எப்போதும் அவர்களிடமே அரசு நிலைபெற்றுள்ளது.
12.68.31
आकरे लवणे शुल्के तरे नागबले तथा ।
न्यसेदमात्यान्नृपतिः स्वाप्तान्वा पुरुषान्हितान् ॥ १२.६८.३१ ॥
அரசன் சுரங்கங்கள், உப்பு, வரி, துறைகள் மற்றும் யானைப் படையில் தன் நம்பிக்கைக்குரிய அமைச்சர்களையோ நலம் விரும்பும் நம்பகமான மனிதர்களையோ நியமிக்க வேண்டும்.
12.68.32
सम्यग्दण्डधरो नित्यं राजा धर्ममवाप्नुयात् ।
नृपस्य सततं दण्डः सम्यग्धर्मः प्रशस्यते ॥ १२.६८.३२ ॥
எப்போதும் முறையாகத் தண்டத்தைச் சுமக்கும் அரசன் தர்மத்தை அடைவான். அரசனுக்கு நிலையான சரியான தண்டமே சரியான தர்மம் என்று புகழப்படுகிறது.
12.68.33
वेदवेदाङ्गवित्प्राज्ञः सुतपस्वी नृपो भवेत् ।
दानशीलश्च सततं यज्ञशीलश्च भारत ॥ १२.६८.३३ ॥
வேதங்களையும் வேதாங்கங்களையும் அறிந்த, அறிவுள்ள, சிறந்த தவம் செய்பவன் அரசனாக இருக்க வேண்டும். ஓ பாரதா, அவன் எப்போதும் கொடைப்பண்பும் யாகப்பண்பும் உடையவனாக இருக்க வேண்டும்.
12.68.34
एते गुणाः समस्ताः स्युर्नृपस्य सततं स्थिराः ।
व्यवहारस्य लोपेन कुतः स्वर्गः कुतो यशः ॥ १२.६८.३४ ॥
இந்தக் குணங்கள் அனைத்தும் அரசனிடம் எப்போதும் நிலையாக இருக்க வேண்டும். நீதி நிர்வாகம் புறக்கணிக்கப்பட்டால் சொர்க்கம் எப்படிக் கிடைக்கும், புகழ் எப்படிக் கிடைக்கும்?
12.68.35
यदा तु पीडितो राजा भवेद्राज्ञा बलीयसा ।
तदाभिसंश्रयेद्दुर्गं बुद्धिमान्पृथिवीपतिः ॥ १२.६८.३५ ॥
அரசன் மேலும் வலிமையான அரசனால் துன்புறுத்தப்படும்போது, அறிவுள்ள பூபதி கோட்டையை நாட வேண்டும்.
12.68.36
विधावाक्रम्य मित्राणि विधानमुपकल्पयेत् ।
सामभेदान्विरोधार्थं विधानमुपकल्पयेत् ॥ १२.६८.३६ ॥
உபாயத்தில் நண்பர்களை அணுகி ஒரு திட்டத்தை வகுக்க வேண்டும். எதிர்ப்புக்காக சாமம் மற்றும் பேதம் மூலம் ஒரு திட்டத்தை வகுக்க வேண்டும்.
12.68.37
त्रिधा तु कृत्वा मित्राणि विधानमुपकल्पयेत् ।
घोषान्न्यसेत मार्गेषु ग्रामानुत्थापयेदपि।
प्रवेशयेच्च तान्सर्वाञ्शाखानगरकेष्वपि ॥ १२.६८.३७ ॥
நண்பர்களை மூன்று வகையாகப் பிரித்து ஒரு திட்டத்தை வகுக்க வேண்டும். வழிகளில் இடையர் குடியிருப்புகளை அமைத்து, கிராமங்களையும் எழுச்சி பெறச் செய்ய வேண்டும். அவர்கள் அனைவரையும் கிளை நகரங்களிலும் நுழைக்க வேண்டும்.
12.68.38
ये गुप्ताश्चैव दुर्गाश्च देशास्तेषु प्रवेशयेत् ।
धनिनो बलमुख्यांश्च सान्त्वयित्वा पुनः पुनः ॥ १२.६८.३८ ॥
பாதுகாக்கப்பட்ட, கோட்டைகள் உள்ள நாடுகளில் அவர்களை நுழைக்க வேண்டும். செல்வந்தர்களையும் படைத்தலைவர்களையும் மீண்டும் மீண்டும் சமாதானப்படுத்தி.
12.68.39
सस्याभिहारं कुर्वीत स्वयमेव नराधिपः ।
असंभवे प्रवेशस्य दाहयेदग्निना भृशम् ॥ १२.६८.३९ ॥
அரசன் தானே பயிர்களைக் கைப்பற்ற வேண்டும். உள்ளே நுழைவது சாத்தியமில்லாவிட்டால், நெருப்பால் நன்கு எரித்துவிட வேண்டும்.
12.68.40
क्षेत्रस्थेषु च सस्येषु शत्रोरुपजपेन्नरान् ।
विनाशयेद्वा तत्सर्वं बलेनाथ स्वकेन वै ॥ १२.६८.४० ॥
வயல்களில் நிற்கும் பயிர்களைப் பற்றி பகைவரின் ஆட்களைத் தூண்டிவிட வேண்டும். அல்லது தன் சொந்தப் படையின் வலிமையால் அவை அனைத்தையும் அழித்துவிட வேண்டும்.
12.68.41
नदीमार्गेषु च तथा संक्रमानवसादयेत् ।
जलं विस्रावयेत्सर्वमविस्राव्यं च दूषयेत् ॥ १२.६८.४१ ॥
ஆற்று வழிகளிலும் கடவுகளிலும் அவ்வாறே செய்ய வேண்டும். எல்லா நீரையும் வடித்துவிட வேண்டும்; வடிக்க முடியாததை மாசுபடுத்த வேண்டும்.
12.68.42
तदात्वेनायतीभिश्च निवसेद्भूम्यनन्तरम् ।
प्रतिघातं परस्याजौ युद्धकालेऽप्युपस्थिते ॥ १२.६८.४२ ॥
நிகழ்கால வழிகளாலும் எதிர்கால வழிகளாலும் அடுத்துள்ள நிலத்தில் குடியமர வேண்டும். போர்க்காலம் வந்துவிட்டாலும் போரில் பகைவரின் தாக்குதலுக்கு எதிர்த்தாக்குதல் செய்ய வேண்டும்.
12.68.43
दुर्गाणां चाभितो राजा मूलच्छेदं प्रकारयेत् ।
सर्वेषां क्षुद्रवृक्षाणां चैत्यवृक्षान्विवर्जयेत् ॥ १२.६८.४३ ॥
அரசன் கோட்டைகளைச் சுற்றியுள்ள வேர்களை வெட்டுவிக்க வேண்டும்; எல்லாச் சிறு மரங்களையும் வெட்டலாம், ஆனால் சைத்திய மரங்களை விட்டுவிட வேண்டும்.
12.68.44
प्रवृद्धानां च वृक्षाणां शाखां प्रच्छेदयेत्तथा ।
चैत्यानां सर्वथा त्याज्यमपि पत्रस्य पातनम् ॥ १२.६८.४४ ॥
வளர்ந்த மரங்களின் கிளைகளையும் வெட்டுவிக்க வேண்டும்; ஆனால் சைத்திய மரங்களின் இலைகளைக்கூட பறிப்பது முற்றிலும் தவிர்க்கப்பட வேண்டும்.
12.68.45
देवानामाश्रयाश्चैत्या यक्षराक्षसभोगिनाम् ।
पिशाचपन्नगानां च गन्धर्वाप्सरसामपि।
रौद्राणां चैव भूतानां तस्मात्तान्परिवर्जयेत् ॥ १२.६८.४५ ॥
சைத்திய மரங்கள் தேவர்கள், யக்ஷர், ராக்ஷஸர், நாகர், பிசாசர், பன்னகர், கந்தர்வர், அப்சரஸ்கள் மற்றும் கொடிய பூதங்களின் உறைவிடம்; ஆகவே அவற்றைத் தவிர்க்க வேண்டும்.
12.68.46
श्रूयते हि निकुम्भेन सौदासस्य बलं हतम् ।
महेश्वरगणेशेन वाराणस्यां नराधिप ॥ १२.६८.४६ ॥
ஓ மன்னா, வாராணசியில் மகேஸ்வரரின் கணத் தலைவரால் நிகும்பன் சௌதாசனின் படையை அழித்தான் என்று கேட்கப்படுகிறது.
12.68.47
प्रगण्डीः कारयेत्सम्यगाकाशजननीस्तदा ।
आपूरयेच्च परिखां स्थाणुनक्रझषाकुलाम् ॥ १२.६८.४७ ॥
அப்போது அவன் நன்றாக பிரகண்டிகள் (கொத்தளங்கள்) கட்டுவிக்க வேண்டும், வானத்தை நோக்கித் திறந்திருக்கும்படி; அகழியை முளைகள், முதலைகள், மீன்கள் நிறைந்ததாக நிரப்ப வேண்டும்.
12.68.48
सङ्कटद्वारकाणि स्युरुच्छ्वासार्थं पुरस्य च ।
तेषां च द्वारवद्गुप्तिः कार्या सर्वात्मना भवेत् ॥ १२.६८.४८ ॥
நகரின் காற்றோட்டத்துக்காக குறுகிய வாயில்கள் இருக்க வேண்டும்; அவற்றுக்கும் பெருவாயிலைப் போலவே எல்லா வகையிலும் பாதுகாப்பு செய்ய வேண்டும்.
12.68.49
द्वारेषु च गुरूण्येव यन्त्राणि स्थापयेत्सदा ।
आरापयेच्छतघ्नीश्च स्वाधीनानि च कारयेत् ॥ १२.६८.४९ ॥
வாயில்களில் எப்போதும் கனமான பொறிகளை நிறுவ வேண்டும்; சதக்னிகளை ஏற்றி, அவை தன் கட்டுப்பாட்டில் இருக்குமாறு செய்ய வேண்டும்.
12.68.50
काष्ठानि चाभिहार्याणि तथा कूपांश्च खानयेत् ।
संशोधयेत्तथा कूपान्कृतान्पूर्वपयोर्थिभिः ॥ १२.६८.५० ॥
விறகுகளையும் கொண்டுவரச் செய்ய வேண்டும்; கிணறுகளையும் தோண்டுவிக்க வேண்டும்; முன்பே செய்யப்பட்ட கிணறுகளை நீர் தேவைப்படுவோர் சுத்தம் செய்ய வேண்டும்.
12.68.51
तृणच्छन्नानि वेश्मानि पङ्केनाथ प्रलेपयेत् ।
निर्हरेच्च तृणं मासि चैत्रे वह्निभयात्पुरा ॥ १२.६८.५१ ॥
புல்லால் மூடப்பட்ட வீடுகளுக்குச் சேற்றைப் பூச வேண்டும்; சித்திரை மாதத்தில் நெருப்புக்கு அஞ்சி, முன்பே புல்லை அகற்ற வேண்டும்.
12.68.52
नक्तमेव च भक्तानि पाचयेत नराधिपः ।
न दिवा ज्वालयेदग्निं वर्जयित्वाऽऽग्निहोत्रिकम् ॥ १२.६८.५२ ॥
அரசன் உணவை இரவிலேயே சமைக்கச் செய்ய வேண்டும்; அக்னிஹோத்திரத்தைத் தவிர பகலில் நெருப்பை மூட்டக்கூடாது.
12.68.53
यथासंभवशैलानि चैष्टकानि च कारयेत् ।
मृण्मयानि च कुर्वीत ज्ञात्वा देशं बलाबलम् ॥ १२.६८.५३ ॥
முடிந்தவரை கற்களையும் செங்கற்களையும் செய்விக்க வேண்டும்; நாட்டின் வலிமையும் பலவீனமும் அறிந்து மண்ணாலான பொருட்களையும் செய்ய வேண்டும்.
12.68.54
कर्मारारिष्टशालासु ज्वलेदग्निः सुरक्षितः ।
गृहाणि च प्रवेश्यान्तर्विधेयः स्याद्धुताशनः ॥ १२.६८.५४ ॥
கொல்லர் கூடங்களில் நெருப்பு நன்கு பாதுகாக்கப்பட்டு மூட்டப்பட வேண்டும்; வீடுகளுக்குள்ளும் நெருப்பை வைத்து அதை அடக்கி வைக்க வேண்டும்.
12.68.55
महादण्डश्च तस्य स्याद्यस्याग्निर्वै दिवा भवेत् ।
प्रघोषयेदथैवं च रक्षणार्थं पुरस्य च ॥ १२.६८.५५ ॥
பகலில் யாருடைய வீட்டில் தீ ஏற்படுகிறதோ, அவனுக்குப் பெரும் தண்டனை விதிக்கப்பட வேண்டும்; நகரின் பாதுகாப்புக்காக இவ்வாறு அறிவிக்க வேண்டும்.
12.68.56
भिक्षुकांश्चाक्रिकांश्चैव क्लीबोन्मत्तान्कुशीलवान् ।
बाह्यान्कुर्यान्नरश्रेष्ठ दोषाय स्युर्हि ते शठाः ॥ १२.६८.५६ ॥
நரசிரேஷ்டனே, பிச்சைக்காரர்கள், கூத்தாடிகள், அலிகள், பைத்தியக்காரர்கள், நடிகர்கள் ஆகியோரை வெளியே வைக்க வேண்டும்; அந்த வஞ்சகர்கள் தீங்குக்குக் காரணமாவார்கள்.
12.68.57
चत्वरेष्वथ तीर्थेषु सभास्वावसथेषु च ।
यथार्थवर्णं प्रणिधिं कुर्यात्सर्वत्र पार्थिवः ॥ १२.६८.५७ ॥
அரசன் சதுக்கங்களிலும், புனிதத் துறைகளிலும், சபைகளிலும், தங்குமிடங்களிலும் எல்லா இடங்களிலும் உண்மையான தோற்றமுடைய ஒற்றர்களை நியமிக்க வேண்டும்.
12.68.58
विशालान्राजमार्गांश्च कारयेत नराधिपः ।
प्रपाश्च विपणीश्चैव यथोद्देशं समादिशेत् ॥ १२.६८.५८ ॥
அரசன் அகன்ற அரசப் பெருவழிகளை அமைக்க வேண்டும்; நீர்ப்பந்தல்களையும் சந்தைகளையும் குறிப்பிட்ட இடங்களில் நியமிக்க வேண்டும்.
12.68.59
भाण्डागारायुधागारान्धान्यागारांश्च सर्वशः ।
अश्वागारान्गजागारान्बलाधिकरणानि च ॥ १२.६८.५९ ॥
அரசன் பண்டசாலைகள், ஆயுதசாலைகள், தானியக் களஞ்சியங்கள், குதிரைக் கொட்டில்கள், யானைக் கொட்டில்கள், படைத்துறை அலுவலகங்கள் ஆகியவற்றை எல்லா இடங்களிலும் அமைக்க வேண்டும்.
12.68.60
परिखाश्चैव कौरव्य प्रतोलीसङ्कटानि च ।
न जातु कश्चित्पश्येत गुह्यमेतद्युधिष्ठिर ॥ १२.६८.६० ॥
குருவின் வழித்தோன்றலே, அகழிகளும், நகர வாயில்களும், குறுகிய வழிகளும் அமைக்கப்பட வேண்டும்; யுதிஷ்டிரா, இந்த ரகசியத்தை எவரும் ஒருபோதும் காணக்கூடாது.
12.68.61
अर्थसंनिचयं कुर्याद्राजा परबलार्दितः ।
तैलं मधु घृतं सस्यमौषधानि च सर्वशः ॥ १२.६८.६१ ॥
பகைவர் படையால் வருந்தும் அரசன் செல்வத்தையும் சேமிப்பையும் திரட்ட வேண்டும்—எண்ணெய், தேன், நெய், தானியம், எல்லா வகை மருந்துகளையும்.
12.68.62
अङ्गारकुशमुञ्जानां पलाशशरवर्णिनाम् ।
यवसेन्धनदिग्धानां कारयेत च संचयान् ॥ १२.६८.६२ ॥
கரி, குசை, முஞ்சப்புல், பலாச மரம் மற்றும் நாணல் வகைகளையும், வாற்கோதுமை தீவனம் மற்றும் எரிபொருளால் பூசப்பட்டவற்றையும் சேமிக்கச் செய்ய வேண்டும்.
12.68.63
आयुधानां च सर्वेषां शक्त्यृष्टिप्रासचर्मणाम् ।
संचयानेवमादीनां कारयेत नराधिपः ॥ १२.६८.६३ ॥
அரசன் எல்லா ஆயுதங்களையும்—வேல், ரிஷ்டி, பிராசம் மற்றும் கேடயங்களையும்—இத்தகைய பிறவற்றையும் சேமிக்கச் செய்ய வேண்டும்.
12.68.64
औषधानि च सर्वाणि मूलानि च फलानि च ।
चतुर्विधांश्च वैद्यान्वै संगृह्णीयाद्विशेषठः ॥ १२.६८.६४ ॥
எல்லா மருந்துகள், வேர்கள் மற்றும் கனிகளையும், நால்வகை வைத்தியர்களையும் சிறப்பாக ஒன்று திரட்ட வேண்டும்.
12.68.65
नटांश्च नर्तकांश्चैव मल्लान्मायाविनस्तथा ।
शोभयेयुः पुरवरं मोदयेयुश्च सर्वशः ॥ १२.६८.६५ ॥
நடிகர்கள், நடனக்கலைஞர்கள், மல்லர்கள், மாயவித்தைக்காரர்கள் ஆகியோர் சிறந்த நகரை அலங்கரித்து எல்லா வகையிலும் மகிழ்விக்க வேண்டும்.
12.68.66
यतः शङ्का भवेच्चापि भृत्यतोऽथापि मन्त्रितः ।
पौरेभ्यो नृपतेर्वापि स्वाधीनान्कारयेत तान् ॥ १२.६८.६६ ॥
எவரிடமிருந்து ஐயம் எழக்கூடுமோ—பணியாளரிடமிருந்தோ, அமைச்சரிடமிருந்தோ, நகர மக்களிடமிருந்தோ, அல்லது அரசனிடமிருந்தோ—அவர்களைத் தம் கட்டுப்பாட்டில் வைத்து வேலை வாங்க வேண்டும்.
12.68.67
कृते कर्माणि राजा तान्पूजयेद्धनसंचयैः ।
माननेन यथार्हेण सान्त्वेन विविधेन च ॥ १२.६८.६७ ॥
செயல்கள் முடிந்ததும் அரசன் அவர்களை செல்வக் குவியல்களால் கௌரவிக்க வேண்டும்; தகுந்த மரியாதையுடனும் பலவகையான ஆறுதல் வார்த்தைகளுடனும்.
12.68.68
निर्वेदयित्वा तु परं हत्वा वा कुरुनन्दन ।
गतानृण्यो भवेद्राजा यथा शास्त्रे निदर्शितम् ॥ १२.६८.६८ ॥
குருநந்தனா, எதிரியை சோர்வடையச் செய்தோ அல்லது கொன்றோ அரசன் கடனிலிருந்து விடுபடுகிறான்; சாஸ்திரத்தில் கூறியபடி.
12.68.69
राज्ञा सप्तैव रक्ष्याणि तानि चैव निबोध मे ।
आत्माऽमात्याश्च कोशाश्च दण्डो मित्राणि चैव हि ॥ १२.६८.६९ ॥
அரசன் ஏழு பொருட்களைக் காக்க வேண்டும்; அவற்றை என்னிடமிருந்து அறிந்துகொள்: தன்னை, அமைச்சர்கள், கருவூலம், படை, நண்பர்கள்.
12.68.70
तथा जनपदाश्चैव पुरं च कुरुनन्दन ।
एतत्सप्तात्मकं राज्यं परिपाल्यं प्रयत्नतः ॥ १२.६८.७० ॥
அதுபோலவே, குருநந்தனா, ஜனபதங்களும் நகரமும்; இந்த ஏழு அங்கங்களையுடைய அரசை கவனமாகக் காக்க வேண்டும்.
12.68.71
षाङ्गुण्यं च त्रिवर्गं च त्रिवर्गपरमं तथा ।
यो वेत्ति पुरुषव्याघ्र स भुङ्क्ते पृथिवीमिमाम् ॥ १२.६८.७१ ॥
ஆறு கொள்கைகளையும், மும்முறை புருஷார்த்தங்களையும், மும்முறையை விட உயர்ந்ததையும் அறிபவன், புருஷவியாக்ரா, இந்த பூமியை அனுபவிப்பான்.
12.68.72
षाङ्गुण्यमिति यत्प्रोक्तं तन्निबोध युधिष्ठिर ।
सन्धायासनमित्येव यात्रासन्धानमेव च ॥ १२.६८.७२ ॥
ஆறு கொள்கைகள் என்று சொல்லப்பட்டவற்றை அறிந்துகொள், யுதிஷ்டிரா: சமாதானம், நடுநிலை, படையெடுப்பு, கூட்டணி.
12.68.73
विगृह्यासनमित्येव यात्रां संपरिगृह्य च ।
द्वैधीभावस्तथाऽन्येषां संश्रयोऽथ परस्य च ॥ १२.६८.७३ ॥
போரிட்டு அமர்தல், படையெடுப்பைத் தொடங்குதல், பிறரிடையே பிளவு உண்டாக்குதல், பகைவரின் ஆதரவை நாடுதல் ஆகியவையும்.
12.68.74
त्रिवर्गश्चापि यः प्रोक्तस्तमिहैकमनाः शृणु ।
क्षयः स्थानं च वृद्धिश्च त्रिवर्गः परमस्तथा ॥ १२.६८.७४ ॥
மூன்று புருஷார்த்தங்களைப் பற்றி கூறப்பட்டதை இங்கே ஒருமனதுடன் கேள்: அழிவு, நிலைப்பு, வளர்ச்சி, அவ்வாறே உயர்ந்த மூன்றும்.
12.68.75
धर्मश्चार्थश्च कामश्च त्रिवर्गो वै सनातनः ।
मन्त्रश्चैव प्रभावश्च उत्साहश्चैव तान्त्रिकः।
शक्तित्रयं समाख्यातं त्रिवर्गस्य च तत्परम् ॥ १२.६८.७५ ॥
அறம், பொருள், இன்பம் ஆகிய மூன்றும் நிலையான திரிவர்க்கம். ஆலோசனை, ஆற்றல், ஊக்கம் ஆகிய மூன்று சக்திகளும் அறிவிக்கப்பட்டன; அவை திரிவர்க்கத்திலும் உயர்ந்தவை.
12.68.76
कार्यं च कारणं चैव कर्ता च परिकीर्तितः ।
एतत्परतरं विद्यान्त्रिवर्गादपि भारत।
सर्वेपां च क्षये राजन्यस्त्रिवर्गः सनातनः ॥ १२.६८.७६ ॥
காரியமும் காரணமும் கர்த்தாவும் கூறப்பட்டன. பாரதனே, இதை திரிவர்க்கத்திலும் உயர்ந்ததாக அறிக. அரசே, எல்லாம் அழியும்போதும் அரசனின் திரிவர்க்கம் நிலையானது.
12.68.77
सत्वं रजस्तमश्चैव त्रिवर्गकरणं स्मृतम् ।
तेनात्यन्तविमुक्तश्च मुक्तः पुरुष उच्यते ॥ १२.६८.७७ ॥
சத்துவம், ரஜஸ், தமஸ் ஆகியவையே திரிவர்க்கத்தை உருவாக்குபவை என நினைவுகூரப்படுகின்றன. அவற்றிலிருந்து முழுமையாக விடுபட்டவன் விடுதலை பெற்ற புருஷன் எனப்படுகிறான்.
12.68.78
कार्यस्य सर्वथा नाशो मोक्ष इत्यभिधीयते ।
तेन मोक्षपरश्चैव देवदेवः पितामहः।
तुष्ट्यर्थस्य त्रिवर्गस्य रक्षामाह पितामहः ॥ १२.६८.७८ ॥
செயலின் முழுமையான அழிவே விடுதலை (மோட்சம்) எனப்படுகிறது. ஆகையால் மோட்சத்தில் நாட்டமுடைய தேவர்களின் தேவனான பிதாமகர், மனநிறைவுக்காக மும்மடங்கு (திரிவர்க்க) நெறியின் பாதுகாப்பைக் கூறினார்.
12.68.79
जगतो लौकिकी यात्रा यत्र नित्यं प्रतिष्ठिता ।
धर्मोऽर्थश्चैव कामश्च सेवितव्याः स्वकालतः ॥ १२.६८.७९ ॥
உலகின் லௌகிகப் பயணம் எங்கு எப்போதும் நிலைபெற்றுள்ளதோ, அந்த தர்மம், அர்த்தம், காமம் ஆகியவை தக்க காலத்தில் கடைப்பிடிக்கத் தக்கவை.
12.68.80
सेवा धर्मस्य कर्तव्या सततं भूरिवत्सरैः ।
पुरुषैर्नरशार्दूल तन्मूलाः सर्वथा क्रियाः ॥ १२.६८.८० ॥
தர்மத்தின் சேவை மனிதர்களால் தொடர்ந்து பல ஆண்டுகளாக செய்யப்பட வேண்டும். மனிதர்களில் புலியே, எல்லா செயல்களும் அதையே வேராகக் கொண்டிருக்க வேண்டும்.
12.68.81
धर्मेण च महीपालश्चिरं रक्षति मेदिनीम् ।
यः कश्चिद्धार्मिको राजा स विपन्नोऽपि भूपतिः।
अर्थकामविहीनोऽपि चिरं पालयते महीम् ॥ १२.६८.८१ ॥
தர்மத்தால் அரசன் நீண்ட காலம் பூமியைக் காக்கிறான். எந்த தர்மிஷ்ட அரசனும் துன்பத்தில் வீழ்ந்தாலும் அவன் பூபதியே; செல்வம், இன்பம் இல்லாதவனாயினும் நீண்ட காலம் பூமியைப் பாதுகாக்கிறான்.
12.68.82
अस्मिन्नर्थे हि द्वौ श्लोकौ गीतावङ्गिरसा स्वयम् ।
यादवीपुत्र भद्रं ते श्रोतुमर्हसि तावपि ॥ १२.६८.८२ ॥
இந்தப் பொருளில் அங்கிரஸ் தாமே இரண்டு சுலோகங்களைப் பாடியிருக்கிறார். யாதவியின் மகனே, உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும்; அவற்றையும் நீ கேட்கத் தகுந்தவன்.
12.68.83
कृत्वा कार्याणि धर्मेण सम्यक्संपाल्य मेदिनीम् ।
पालयित्वा तथा पौरान्परत्र सुखमेधते ॥ १२.६८.८३ ॥
தர்மத்தால் காரியங்களைச் செய்து, பூமியை நன்கு காத்து, அவ்வாறே நகரவாசிகளைப் பாதுகாத்து, மறுமையில் இன்பத்தில் செழிக்கிறான்.
12.68.84
किं तस्य तपसा राज्ञः किंच तस्याध्वरैः कृतैः ।
सुपालिताः प्रजा यस्य सर्वधर्मकृदेव सः ॥ १२.६८.८४ ॥
நன்கு காக்கப்படும் குடிமக்களும், அனைத்து தர்மங்களையும் செய்பவனுமான அரசனுக்கு தவத்தாலோ செய்யப்பட்ட யாகங்களாலோ என்ன பயன்?
12.68.85
श्लोकाश्चोशनसा गीतास्तान्निबोध युधिष्ठिर ।
दण्डनीतेश्च यन्मूलं त्रिवर्गस्य च भूपते ॥ १२.६८.८५ ॥
யுதிஷ்டிரா, உசனஸ் பாடிய அந்த சுலோகங்களைக் கேள். அவை தண்டநீதியின் மூலமும், திரிவர்கத்தின் மூலமுமாகும், பூபதியே.
12.68.86
भार्गवाङ्गिरसं कर्म षोडशाङ्गं च यद्बलम् ।
विषं माया च दैवं च पौरुषं चात्मसिद्धये ॥ १२.६८.८६ ॥
பிருகு, அங்கிரஸர் கூறிய பதினாறு அங்கங்களுடைய செயலும் பலமும், விஷம், மாயை, தெய்வம், புருஷார்த்தம் ஆகியவையும் தன் சித்திக்காக.
12.68.87
प्रागुदक्प्रवणं दुर्गं समासाद्य महीपतिः ।
त्रिवर्गत्रयसंपूर्णमुपादाय तमुद्वहेत् ॥ १२.६८.८७ ॥
கிழக்கு, வடக்கு நோக்கிச் சரிந்த கோட்டையை அடைந்து, திரிவர்கத்தின் மூன்று பகுதிகளாலும் நிறைந்ததை ஏற்று, அரசன் அதைப் பேணவேண்டும்.
12.68.88
षट्पञ्च च विनिर्जित्य दश चाष्टौ च भूपतिः ।
त्रिवर्गैर्दशभिर्युक्तः सुरैरपि न जीर्यते ॥ १२.६८.८८ ॥
ஆறையும் ஐந்தையும், பத்தையும் எட்டையும் வென்று, பத்து திரிவர்கங்களுடன் கூடிய அரசன் தேவர்களாலும் வீழ்த்தப்படுவதில்லை.
12.68.89
न बुद्धिं परिगृह्णीत स्त्रीणां मूर्खजनस्य च ।
दैवोपहतबुद्धीनां ये च वेदैर्विवर्जिताः।
न तेषां शृणुयाद्राजा बुद्धिस्तेषां पराङ्भुखी ॥ १२.६८.८९ ॥
அரசன் பெண்களின் அறிவையும் மூடர்களின் அறிவையும் ஏற்கக்கூடாது. தெய்வத்தால் அறிவு அழிக்கப்பட்டவர்களையும், வேதங்களைக் கைவிட்டவர்களையும் அவன் கேட்கக்கூடாது; அவர்களின் அறிவு பின்னோக்கியது.
12.68.90
स्त्रीप्रधानानि राज्यानि विद्वद्भिर्वर्जितानि च ।
मूर्खामात्याग्नितप्तानि शुष्यन्ते जलबिन्दुवत् ॥ १२.६८.९० ॥
பெண்கள் ஆளும் அரசுகளும், அறிஞர்களால் கைவிடப்பட்டவையும், முட்டாள் அமைச்சர்களின் நெருப்பால் சுடப்பட்டவையும் நீர்த்துளி போல் வறண்டு போகின்றன.
12.68.91
विद्वांसः प्रथिता ये च ये चाप्ताः सर्वकर्मसु ।
बुद्धेषु दृष्टकर्माणि तेषां च शृणुयान्नृपः ॥ १२.६८.९१ ॥
அறிஞர்களாகப் புகழ்பெற்றவர்களும், எல்லாச் செயல்களிலும் நம்பகமானவர்களும், அறிவுடைச் செயல்களில் சோதிக்கப்பட்டவர்களுமான அவர்களின் சொல்லை அரசன் கேட்க வேண்டும்.
12.68.92
दैवं पुरुषकारं च त्रिवर्गं च समाश्रितः ।
दैवतानि च विप्रांश्च प्रणम्य विजयी भवेत् ॥ १२.६८.९२ ॥
விதியையும் மனித முயற்சியையும் மும்முறை நோக்கங்களையும் சார்ந்து, தெய்வங்களையும் அந்தணர்களையும் வணங்கி, வெற்றியாளனாக ஆக வேண்டும்.