Mahābhārata · Adhyāya 12.71
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.71.1
कथं राजा प्रजा रक्षन्नाधिबन्धेन युज्यते ।
धर्मे च नापराध्नोति तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.७१.१ ॥
Wie bleibt ein König, während er seine Untertanen schützt, frei von geistigen Fesseln und verletzt nicht das Dharma? Sag es mir, Großvater.
12.71.2
समासेनैव ते राजन्धर्मान्वक्ष्यामि शाश्वतान् ।
विस्तरेणैव धर्माणां न जात्वन्तमवाप्नुयात् ॥ १२.७१.२ ॥
O König, ich werde dir die ewigen Dharmas nur kurz darlegen, denn niemand könnte je das Ende der Dharmas erreichen, selbst wenn sie ausführlich dargelegt würden.
12.71.3
धर्मनिष्ठाञ्श्रुतवतो देवव्रतसमाहितान् ।
अर्चितान्वासयेथास्त्वं गृहे गुणवतो द्विजान् ॥ १२.७१.३ ॥
Die Brahmanen, die im Dharma fest, gelehrt, Devavrata ergeben und tugendhaft sind, sollst du ehren und in deinem Haus beherbergen.
12.71.4
प्रत्युत्थायोपसंगृह्य चरणावभिवाद्य च ।
अथ सर्वाणि कुर्वीथाः कार्याणि सपुरोहितः ॥ १२.७१.४ ॥
Erhebe dich zu ihrem Empfang, tritt zu ihnen, ergreife ihre Füße und verneige dich vor ihnen; danach sollst du alle Pflichten zusammen mit deinem Priester erfüllen.
12.71.5
धर्मकार्याणि निर्वर्त्य मङ्गलानि प्रयुज्य च ।
ब्राह्मणान्वाचयेथास्त्वमर्थसिद्धिजयाशिषः ॥ १२.७१.५ ॥
Nachdem du die religiösen Pflichten vollbracht und die glücksbringenden Riten vollzogen hast, sollst du die Brahmanen Segenssprüche für den Erfolg deiner Ziele und für den Sieg sprechen lassen.
12.71.6
आर्जवेन च संपन्नो धृत्या बुद्ध्या च भारत ।
धर्मार्थौ प्रतिगृह्णीयात्कामक्रोधौ च वर्जयेत् ॥ १२.७१.६ ॥
O Bhārata, mit Redlichkeit, Standhaftigkeit und Weisheit ausgestattet, soll man Dharma und Reichtum annehmen und Begierde und Zorn meiden.
12.71.7
कामक्रोधौ पुरस्कृत्य योऽर्थं राजाऽनुतिष्ठति ।
न स धर्मं न चाप्यर्थं प्रतिगृह्णाति बालिशः ॥ १२.७१.७ ॥
Der König, der Begierde und Zorn vor sich stellt und dem Reichtum nachjagt, dieser Tor erlangt weder Dharma noch Reichtum.
12.71.8
मा स्म लुब्धांश्च मूर्खांश्च कामार्थे च प्रयूयुजः ।
अलुब्धान्बुद्धिसंपन्नान्सर्वकर्मसु योजयेत् ॥ १२.७१.८ ॥
Setze Gierige und Toren nicht in Angelegenheiten von Begierde und Reichtum ein; betraue alle Aufgaben uneigennützigen, verständigen Männern.
12.71.9
मूर्खो ह्यधिकृतोऽर्थेषु कार्याणामविशारदः ।
प्रजाः क्लिश्नात्ययोगेन कामक्रोधसमन्वितः ॥ १२.७१.९ ॥
Ein Tor, der mit Angelegenheiten des Reichtums betraut ist, in seinen Aufgaben ungeübt und voll von Begierde und Zorn, quält die Untertanen durch unrechte Mittel.
12.71.10
बलिषष्ठेन शुल्केन दण्डेनाथापराधिनाम् ।
शास्त्रानीतेन लिप्सेथा वेतनेन धनागमम् ॥ १२.७१.१० ॥
Strebe nach Reichtumseinkünften durch den Sechstel-Tribut, durch Zölle, durch Strafen der Schuldigen und durch nach den Schriften festgesetzte Löhne.
12.71.11
दापयित्वा करं धर्म्यं राष्ट्रं नीत्या यथाविधि ।
तथैतं कल्पयेद्राजा योगक्षेममतन्द्रितः ॥ १२.७१.११ ॥
Nachdem er die rechtmäßige Steuer aus dem Reich gemäß Klugheit und Vorschrift hat eintreiben lassen, soll der König unermüdlich so für Erwerb und Bewahrung sorgen.
12.71.12
गोपायितारं दातारं धर्मनित्यमतन्द्रितम् ।
अकामद्वेषसंयुक्तमनुरज्यन्ति मानवाः ॥ १२.७१.१२ ॥
Die Menschen wenden sich einem König zu, der beschützt und gibt, stets dem Dharma ergeben, unermüdlich und frei von Begierde und Hass ist.
12.71.13
तस्माद्धर्मेण लाभेन लिप्सेथास्त्वं धनागमम् ।
धर्मार्थावध्रुवौ तस्य यो न शास्त्रपरो भवेत् ॥ १२.७१.१३ ॥
Darum strebe nach dem Erwerb von Reichtum durch rechtmäßigen Gewinn. Für den, der den Śāstras nicht ergeben ist, sind Dharma und Reichtum unbeständig.
12.71.14
अपशास्त्रधनो राजा संचयं नाधिगच्छति ।
अस्थाने चास्य तद्वित्तं सर्वमेव विनश्यति ॥ १२.७१.१४ ॥
Ein König, dessen Reichtum auf den Śāstras widrigen Wegen erworben wird, erlangt keine Ansammlung. Und sein Reichtum wird, an einen unpassenden Ort gelegt, gänzlich zerstört.
12.71.15
अर्थमूलोऽपि हिंसां च कुरुते स्वयमात्मनः ।
करैरशास्त्रदृष्टैर्हि मोहात्संपीडयन्प्रजाः ॥ १२.७१.१५ ॥
Obwohl er auf Reichtum gegründet ist, bringt er selbst Gewalt über sich, denn aus Verblendung bedrückt er seine Untertanen mit Abgaben, die die Śāstras nicht gutheißen.
12.71.16
ऊधश्छिन्द्यात्तु यो धेन्वाः क्षीरार्थी न लभेत्पयः ।
एवं राष्ट्रमयोगेन पीडितं न विवर्धते ॥ १२.७१.१६ ॥
Wer Milch begehrt und das Euter der Kuh abschneidet, erhält keine Milch. Ebenso gedeiht ein durch unpassende Mittel bedrücktes Reich nicht.
12.71.17
यवसोदकमादाय सान्त्वेन विनयेन च ।
यो हि दोग्ध्रीमुपास्ते च स नित्यं विन्दते पयः।
एवं राष्ट्रमुपायेन भुञ्जानो लभते फलम् ॥ १२.७१.१७ ॥
Wer der milchenden Kuh Futter und Wasser reicht und sie mit Sanftmut und Demut umsorgt, erhält stets Milch. Ebenso erlangt die Frucht, wer das Reich durch rechte Mittel genießt.
12.71.18
अथ राष्ट्रमुपायेन भुज्यमानं सुरक्षितम् ।
जनयत्यतुलां नित्यं कोशवृद्धिं युधिष्ठिर ॥ १२.७१.१८ ॥
Nun, o Yudhiṣṭhira, bringt ein durch rechte Mittel genutztes und gut geschütztes Reich stets einen unvergleichlichen Zuwachs des Schatzes hervor.
12.71.19
दोग्ध्री धान्यं हिरण्यं च मही राजा सुरक्षिता ।
नित्यं स्वेभ्यः परेभ्यश्च तृप्ता माता यथा पयः ॥ १२.७१.१९ ॥
Die Erde, von einem König gut beschützt regiert, ist eine Kuh, die Getreide und Gold gibt; wie eine Mutter, die die Ihren und Fremde stets mit Milch sättigt, ist sie stets zufrieden.
12.71.20
मालाकारोपमो राजन्भव माऽऽङ्गारिकोपमः ।
तथायुक्तश्चिरं राज्यं भोक्तुं शक्ष्यसि पालयन् ॥ १२.७१.२० ॥
O König, sei wie der Kranzbinder, nicht wie der Köhler; so tätig und beschützend wirst du das Reich lange genießen können.
12.71.21
परचक्राभियानेन यदि ते स्याद्धनक्षयः ।
अथ साम्नैव लिप्सेथा धनमब्राह्मणेषु यत् ॥ १२.७१.२१ ॥
Wenn dir durch den Vormarsch eines feindlichen Heeres Reichtum verloren geht, so suche allein durch Ausgleich den Reichtum zu gewinnen, der bei den Nicht-Brahmanen ist.
12.71.22
मा स्म ते ब्राह्मणं दृष्ट्वा धनस्थं प्रचलेन्मनः ।
अन्त्यायामप्यवस्थायां किमु स्फीतस्य भारत ॥ १२.७१.२२ ॥
Dein Geist möge nicht abschweifen, wenn du einen Brahmanen im Reichtum stehen siehst; selbst in äußerster Not soll es nicht so sein, um wieviel weniger, o Bhārata, für den Wohlhabenden.
12.71.23
धनानि तेभ्यो दद्यास्त्वं यथाशक्ति यथार्हतः ।
सान्त्वयन्परिरक्षंश्च स्वर्गमाप्स्यसि दुर्जयम् ॥ १२.७१.२३ ॥
Du sollst ihnen Reichtum geben nach deinem Vermögen und ihrem Verdienst; indem du sie tröstest und beschützt, wirst du den unbesiegbaren Himmel erlangen.
12.71.24
एवं धर्म्येण वृत्तेन प्रजास्त्वं परिपालय ।
स्वर्ग्यं पुण्यं यशो नित्यं प्राप्स्यसे कुरुनन्दन ॥ १२.७१.२४ ॥
So schütze mit rechtschaffenem Verhalten deine Untertanen; o Wonne der Kurus, du wirst stets himmlischen, verdienstvollen Ruhm erlangen.
12.71.25
धर्मेण व्यवहारेण प्रजाः पालय पाण्डव ।
युधिष्ठिर यथायुक्तो नाधिबन्धेन योक्ष्यसे ॥ १२.७१.२५ ॥
Schütze deine Untertanen mit Dharma und rechtschaffenem Handeln, o Sohn Pāṇḍus, Yudhiṣṭhira. Handle, wie es sich gehört; fessle sie nicht mit unterdrückenden Banden.
12.71.26
एष एव परो धर्मो यद्राजा रक्षति प्रजाः ।
भूतानां हि यदा धर्मो रक्षणं परमा दया ॥ १२.७१.२६ ॥
Dies ist in der Tat der höchste Dharma: dass der König seine Untertanen schützt. Denn die Pflicht gegenüber den Lebewesen ist ihr Schutz, und das ist höchstes Mitgefühl.
12.71.27
तस्मादेवं परं धर्मं मन्यन्ते धर्मकोविदाः ।
यो राजा रक्षणे युक्तो भूतेषु कुरुते दयाम् ॥ १२.७१.२७ ॥
Darum betrachten die Kenner des Dharma dies als den höchsten Dharma: den König, der sich dem Schutz widmet und den Wesen Mitgefühl zeigt.
12.71.28
यदह्ना कुरुते पापमरक्षन्भयतः प्रजाः ।
राजा वर्षसहस्रेण तस्यान्तमधिगच्छति ॥ १२.७१.२८ ॥
Wenn ein König, der seine Untertanen nicht schützt und aus Furcht handelt, auch nur einen Tag lang Böses tut, erreicht er sein Ende erst nach tausend Jahren.
12.71.29
यदह्ना कुरुते धर्मं प्रजा धर्मेण पालयन् ।
दशवर्षसहस्राणि तस्य भुङ्क्ते फलं दिवि ॥ १२.७१.२९ ॥
Wenn ein König seine Untertanen mit Dharma schützt und auch nur einen Tag Dharma übt, genießt er dessen Frucht im Himmel zehntausend Jahre lang.
12.71.30
स्विष्टिः स्वधीतिः सुतपा लोकाञ्जयति यावतः ।
क्षणेन तानवाप्नोति प्रजा धर्मेण पालयन् ॥ १२.७१.३० ॥
So viele Welten durch gut vollzogenes Opfer, gutes Studium und gute Askese gewonnen werden, die erlangt der König, der seine Untertanen mit Dharma schützt, im Nu.
12.71.31
एवं धर्मं प्रयत्नेन कौन्तेय परिपालय ।
ततः पुण्यफलं लब्ध्वा नानुबन्धेन योक्ष्यसे ॥ १२.७१.३१ ॥
So bewahre, Sohn der Kuntī, das Dharma mit Eifer. Dann wirst du, nachdem du die Frucht des Verdienstes erlangt hast, nicht durch Anhaftung gebunden werden.
12.71.32
स्वर्गलोके सुमहतीं श्रियं प्राप्स्यसि पाण्डव ।
असंभवश्च धर्माणामीदृशानामराजसु ॥ १२.७१.३२ ॥
Sohn Pāṇḍus, in der Himmelswelt wirst du sehr große Herrlichkeit erlangen. Solche Pflichten sind für Nicht-Könige unmöglich.
12.71.33
तस्माद्राजैव नान्योऽस्ति यो धर्मफलमाप्नुयात् ।
स राज्यं धृतिमान्प्राप्य धर्मेण परिपालय।
इन्द्रं तर्पय सोमेन कामैश्च सुहृदो जनान् ॥ १२.७१.३३ ॥
Darum ist es allein der König, der die Frucht des Dharma erlangen kann, kein anderer. Du Standhafter, nachdem du das Reich erlangt hast, schütze es rechtschaffen. Erfreue Indra mit Soma und Freunde und Volk mit den erwünschten Gaben.