Mahābhārata · Adhyāya 12.71
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.71.1
कथं राजा प्रजा रक्षन्नाधिबन्धेन युज्यते ।
धर्मे च नापराध्नोति तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.७१.१ ॥
Como um rei, ao proteger seus súditos, não se prende a laços mentais e não transgride o dharma? Diga-me isso, avô.
12.71.2
समासेनैव ते राजन्धर्मान्वक्ष्यामि शाश्वतान् ।
विस्तरेणैव धर्माणां न जात्वन्तमवाप्नुयात् ॥ १२.७१.२ ॥
Ó rei, eu te direi os dharmas eternos apenas em resumo, pois ninguém poderia jamais alcançar o fim dos dharmas, mesmo que fossem descritos em detalhe.
12.71.3
धर्मनिष्ठाञ्श्रुतवतो देवव्रतसमाहितान् ।
अर्चितान्वासयेथास्त्वं गृहे गुणवतो द्विजान् ॥ १२.७१.३ ॥
Honrando os brâmanes firmes no dharma, versados nas escrituras, devotados a Devavrata e dotados de virtude, deves hospedá-los em tua casa.
12.71.4
प्रत्युत्थायोपसंगृह्य चरणावभिवाद्य च ।
अथ सर्वाणि कुर्वीथाः कार्याणि सपुरोहितः ॥ १२.७१.४ ॥
Levantando-te para recebê-los, aproximando-te, tomando-lhes os pés e prostrando-te diante deles, depois deves cumprir todos os deveres junto com teu sacerdote.
12.71.5
धर्मकार्याणि निर्वर्त्य मङ्गलानि प्रयुज्य च ।
ब्राह्मणान्वाचयेथास्त्वमर्थसिद्धिजयाशिषः ॥ १२.७१.५ ॥
Tendo cumprido os deveres religiosos e realizado os ritos auspiciosos, deves fazer com que os brâmanes recitem bênçãos pelo êxito dos teus fins e pela vitória.
12.71.6
आर्जवेन च संपन्नो धृत्या बुद्ध्या च भारत ।
धर्मार्थौ प्रतिगृह्णीयात्कामक्रोधौ च वर्जयेत् ॥ १२.७१.६ ॥
Ó Bhārata, dotado de retidão, firmeza e sabedoria, deve-se abraçar o dharma e a riqueza, e evitar o desejo e a ira.
12.71.7
कामक्रोधौ पुरस्कृत्य योऽर्थं राजाऽनुतिष्ठति ।
न स धर्मं न चाप्यर्थं प्रतिगृह्णाति बालिशः ॥ १२.७१.७ ॥
O rei que, colocando o desejo e a ira à frente, persegue a riqueza, esse tolo não alcança nem o dharma nem a riqueza.
12.71.8
मा स्म लुब्धांश्च मूर्खांश्च कामार्थे च प्रयूयुजः ।
अलुब्धान्बुद्धिसंपन्नान्सर्वकर्मसु योजयेत् ॥ १२.७१.८ ॥
Não empregues os gananciosos nem os tolos em assuntos de desejo e riqueza; designa os homens não gananciosos e inteligentes para todas as tarefas.
12.71.9
मूर्खो ह्यधिकृतोऽर्थेषु कार्याणामविशारदः ।
प्रजाः क्लिश्नात्ययोगेन कामक्रोधसमन्वितः ॥ १२.७१.९ ॥
Um tolo, nomeado para assuntos de riqueza, inexperiente em seus deveres e cheio de desejo e ira, aflige os súditos por meios indevidos.
12.71.10
बलिषष्ठेन शुल्केन दण्डेनाथापराधिनाम् ।
शास्त्रानीतेन लिप्सेथा वेतनेन धनागमम् ॥ १२.७१.१० ॥
Procura o rendimento da riqueza por meio do tributo de um sexto, dos pedágios, das multas dos culpados e dos salários fixados segundo as escrituras.
12.71.11
दापयित्वा करं धर्म्यं राष्ट्रं नीत्या यथाविधि ।
तथैतं कल्पयेद्राजा योगक्षेममतन्द्रितः ॥ १२.७१.११ ॥
Tendo feito cobrar do reino o tributo justo com prudência e segundo a regra, o rei, sem preguiça, deve organizar assim a aquisição e a conservação.
12.71.12
गोपायितारं दातारं धर्मनित्यमतन्द्रितम् ।
अकामद्वेषसंयुक्तमनुरज्यन्ति मानवाः ॥ १२.७१.१२ ॥
Os homens se afeiçoam a um rei que protege e dá, está sempre firme no dharma, é incansável e livre de desejo e ódio.
12.71.13
तस्माद्धर्मेण लाभेन लिप्सेथास्त्वं धनागमम् ।
धर्मार्थावध्रुवौ तस्य यो न शास्त्रपरो भवेत् ॥ १२.७१.१३ ॥
Portanto, busca a aquisição de riqueza por meio de ganho justo. Para quem não se dedica aos śāstras, dharma e riqueza são instáveis.
12.71.14
अपशास्त्रधनो राजा संचयं नाधिगच्छति ।
अस्थाने चास्य तद्वित्तं सर्वमेव विनश्यति ॥ १२.७१.१४ ॥
O rei cuja riqueza provém de meios contrários aos śāstras não alcança acumulação. E essa sua riqueza, colocada em lugar impróprio, é totalmente destruída.
12.71.15
अर्थमूलोऽपि हिंसां च कुरुते स्वयमात्मनः ।
करैरशास्त्रदृष्टैर्हि मोहात्संपीडयन्प्रजाः ॥ १२.७१.१५ ॥
Embora tenha a riqueza como fundamento, ele provoca violência sobre si mesmo, pois, por delusão, oprime seus súditos com tributos não sancionados pelos śāstras.
12.71.16
ऊधश्छिन्द्यात्तु यो धेन्वाः क्षीरार्थी न लभेत्पयः ।
एवं राष्ट्रमयोगेन पीडितं न विवर्धते ॥ १२.७१.१६ ॥
Quem deseja leite e corta o úbere da vaca não obtém leite. Do mesmo modo, um reino oprimido por meios impróprios não prospera.
12.71.17
यवसोदकमादाय सान्त्वेन विनयेन च ।
यो हि दोग्ध्रीमुपास्ते च स नित्यं विन्दते पयः।
एवं राष्ट्रमुपायेन भुञ्जानो लभते फलम् ॥ १२.७१.१७ ॥
Quem, oferecendo forragem e água, cuida com brandura e humildade da vaca leiteira, sempre obtém leite. Do mesmo modo, quem desfruta do reino por meios adequados colhe o fruto.
12.71.18
अथ राष्ट्रमुपायेन भुज्यमानं सुरक्षितम् ।
जनयत्यतुलां नित्यं कोशवृद्धिं युधिष्ठिर ॥ १२.७१.१८ ॥
Ora, ó Yudhiṣṭhira, um reino desfrutado por meios adequados e bem protegido produz sempre um incomparável crescimento do tesouro.
12.71.19
दोग्ध्री धान्यं हिरण्यं च मही राजा सुरक्षिता ।
नित्यं स्वेभ्यः परेभ्यश्च तृप्ता माता यथा पयः ॥ १२.७१.१९ ॥
A terra, governada por um rei que a protege bem, é uma vaca que dá grãos e ouro; como uma mãe que sempre sacia com leite os seus e os outros, ela está sempre satisfeita.
12.71.20
मालाकारोपमो राजन्भव माऽऽङ्गारिकोपमः ।
तथायुक्तश्चिरं राज्यं भोक्तुं शक्ष्यसि पालयन् ॥ १२.७१.२० ॥
Ó rei, sê como o fazedor de guirlandas, não como o carvoeiro; assim dedicado e protegendo, poderás desfrutar do reino por muito tempo.
12.71.21
परचक्राभियानेन यदि ते स्याद्धनक्षयः ।
अथ साम्नैव लिप्सेथा धनमब्राह्मणेषु यत् ॥ १२.७१.२१ ॥
Se, pelo avanço de um exército inimigo, houver perda das tuas riquezas, então procura, só pela conciliação, a riqueza que está com os não-brâmanes.
12.71.22
मा स्म ते ब्राह्मणं दृष्ट्वा धनस्थं प्रचलेन्मनः ।
अन्त्यायामप्यवस्थायां किमु स्फीतस्य भारत ॥ १२.७१.२२ ॥
Que a tua mente não se desvie ao ver um brâmane estabelecido na riqueza; nem mesmo na última necessidade deve ser assim, e menos ainda, ó Bhārata, para quem é próspero.
12.71.23
धनानि तेभ्यो दद्यास्त्वं यथाशक्ति यथार्हतः ।
सान्त्वयन्परिरक्षंश्च स्वर्गमाप्स्यसि दुर्जयम् ॥ १२.७१.२३ ॥
Deves dar-lhes riquezas segundo a tua capacidade e o seu mérito; consolando-os e protegendo-os, alcançarás o céu invencível.
12.71.24
एवं धर्म्येण वृत्तेन प्रजास्त्वं परिपालय ।
स्वर्ग्यं पुण्यं यशो नित्यं प्राप्स्यसे कुरुनन्दन ॥ १२.७१.२४ ॥
Assim, com conduta conforme o dharma, protege os teus súbditos; ó alegria dos Kurus, sempre obterás glória celestial e meritória.
12.71.25
धर्मेण व्यवहारेण प्रजाः पालय पाण्डव ।
युधिष्ठिर यथायुक्तो नाधिबन्धेन योक्ष्यसे ॥ १२.७१.२५ ॥
Protege teus súditos com dharma e conduta justa, ó filho de Pāṇḍu, Yudhiṣṭhira. Age como convém; não os prendas com laços opressores.
12.71.26
एष एव परो धर्मो यद्राजा रक्षति प्रजाः ।
भूतानां हि यदा धर्मो रक्षणं परमा दया ॥ १२.७१.२६ ॥
Este é, de fato, o dharma supremo: que o rei proteja os seus súditos. Pois o dever para com os seres vivos é a sua proteção, e essa é a compaixão suprema.
12.71.27
तस्मादेवं परं धर्मं मन्यन्ते धर्मकोविदाः ।
यो राजा रक्षणे युक्तो भूतेषु कुरुते दयाम् ॥ १२.७१.२७ ॥
Por isso os conhecedores do dharma consideram este o dharma supremo: o rei dedicado à proteção que mostra compaixão pelos seres.
12.71.28
यदह्ना कुरुते पापमरक्षन्भयतः प्रजाः ।
राजा वर्षसहस्रेण तस्यान्तमधिगच्छति ॥ १२.७१.२८ ॥
Se um rei, não protegendo os súditos e agindo por medo, cometer o mal por um único dia, alcança o seu fim somente após mil anos.
12.71.29
यदह्ना कुरुते धर्मं प्रजा धर्मेण पालयन् ।
दशवर्षसहस्राणि तस्य भुङ्क्ते फलं दिवि ॥ १२.७१.२९ ॥
Se um rei, protegendo os súditos com dharma, praticar o dharma por apenas um dia, desfruta do seu fruto no céu durante dez mil anos.
12.71.30
स्विष्टिः स्वधीतिः सुतपा लोकाञ्जयति यावतः ।
क्षणेन तानवाप्नोति प्रजा धर्मेण पालयन् ॥ १२.७१.३० ॥
Quantos mundos se conquistam por um bom sacrifício, um bom estudo e uma boa austeridade, o rei que protege os súditos com dharma os alcança num instante.
12.71.31
एवं धर्मं प्रयत्नेन कौन्तेय परिपालय ।
ततः पुण्यफलं लब्ध्वा नानुबन्धेन योक्ष्यसे ॥ १२.७१.३१ ॥
Assim, filho de Kuntī, protege o dharma com diligência. Então, tendo obtido o fruto do mérito, não serás ligado pelo apego.
12.71.32
स्वर्गलोके सुमहतीं श्रियं प्राप्स्यसि पाण्डव ।
असंभवश्च धर्माणामीदृशानामराजसु ॥ १२.७१.३२ ॥
Filho de Pāṇḍu, no mundo celeste alcançarás uma glória muito grande. Tais deveres são impossíveis para os que não são reis.
12.71.33
तस्माद्राजैव नान्योऽस्ति यो धर्मफलमाप्नुयात् ।
स राज्यं धृतिमान्प्राप्य धर्मेण परिपालय।
इन्द्रं तर्पय सोमेन कामैश्च सुहृदो जनान् ॥ १२.७१.३३ ॥
Portanto, somente o rei pode obter o fruto do dharma, nenhum outro. Tu, firme, tendo obtido o reino, protege-o com retidão. Agrada Indra com soma, e os amigos e o povo com as coisas desejadas.