Mahābhārata · Adhyāya 12.74
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.74.1
ब्रह्मक्षत्रस्य सामर्थ्यं कथितं ते पितामह ।
पुरोहितप्रभावश्च लक्षणं च पुरोधसः ॥ १२.७४.१ ॥
Großvater, du hast mir die Macht des Brāhmaṇa und des Kṣatriya gelehrt, den Einfluss des Purohita und die Merkmale des Hauspriesters.
12.74.2
इदानीं श्रोतुमिच्छामि ब्रह्मक्षत्रविनिर्णयम् ।
ब्रह्मक्षत्रं हि सर्वस्य कारणं जगतः परम्।
योगक्षेमो हि राष्ट्रस्य ताभ्यामायत्त एव च ॥ १२.७४.२ ॥
Nun wünsche ich die endgültige Bestimmung von Brāhmaṇa und Kṣatriya zu hören. Brāhmaṇa und Kṣatriya sind die höchste Ursache der Welt, und das Wohl des Reiches hängt allein von diesen beiden ab.
12.74.3
योगक्षेमो हि राष्ट्रस्य राजन्यायत्त उच्यते ।
योगक्षेमो हि राज्ञो हि समायत्तः पुरोहिते ॥ १२.७४.३ ॥
Das Wohl des Reiches heißt vom König abhängig zu sein, und das Wohl des Königs hängt völlig vom Purohita ab.
12.74.4
यत्रादृष्टं भयं ब्रह्म प्रजानां शमयत्युत ।
दृष्टं च राजा बाहुभ्यां तद्राज्यं सुखमेधते ॥ १२.७४.४ ॥
Wo der Brāhmaṇa die unsichtbare Furcht des Volkes besänftigt und der König mit seinen Armen die sichtbare Furcht bezwingt, dort gedeiht das Reich in Glück.
12.74.5
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
मुचुकुन्दस्य संवादं राज्ञो वैश्रवणस्य च ॥ १२.७४.५ ॥
Dazu erzählt man diese alte Geschichte, den Dialog zwischen Mucukunda und dem König Vaiśravaṇa (Kubera).
12.74.6
मुचुकुन्दो विजित्येमां पृथिवीं पृथिवीपतिः ।
जिज्ञासमानः स बलमभ्ययादलकाधिपम् ॥ १२.७४.६ ॥
Mucukunda, der diese Erde erobert hatte und Herr der Erde geworden war, zog, begierig seine eigene Kraft zu erproben, mit seinem Heer gegen den Herrn von Alakā.
12.74.7
ततो वैश्रवणो राजा राक्षसानसृजत्तदा ।
ते बलान्यवमृद्गन्त मुचुकुन्दस्य नैर्ऋताः ॥ १२.७४.७ ॥
Da erschuf König Vaiśravaṇa damals Rākṣasas; jene Nairṛtas sollten die Heere Mucukundas zermalmen.
12.74.8
स हन्यमाने सैन्ये स्वे मुचुकुन्दो नराधिपः ।
गर्हयामास विद्वांसं पुरोहितमरिन्दमः ॥ १२.७४.८ ॥
Als sein eigenes Heer niedergeschlagen wurde, tadelte Mucukunda, der Herr der Menschen und Bezwinger der Feinde, den gelehrten Hauspriester.
12.74.9
तत उग्रं तपस्तप्त्वा वसिष्ठो धर्मवित्तमः ।
रक्षांस्युपावधीत्तत्र पन्थानं चाप्यविन्दत ॥ १२.७४.९ ॥
Dann tat Vasiṣṭha, der im Dharma Kundigste, eine gewaltige Askese, erschlug dort die Rākṣasas und fand auch den Weg.
12.74.10
ततो वैश्रवणो राजा मुचुकुन्दमगर्हयत् ।
वध्यमानेषु सैन्येषु वचनं चेदमब्रवीत् ॥ १२.७४.१० ॥
Da tadelte König Vaiśravaṇa Mucukunda und sprach, während die Heere niedergeschlagen wurden, diese Worte.
12.74.11
बलवन्तस्त्वया पूर्वे राजानः सपुरोहिताः ।
न चैवं समवर्तन्त यथा त्वमिव वर्तसे ॥ १२.७४.११ ॥
Früher verhielten sich mächtige Könige wie du mit ihren Priestern nicht so, wie du dich verhältst.
12.74.12
ते खल्वपि कृतास्त्राश्च बलवन्तश्च भूमिपाः ।
आगम्य पर्युपासन्ते मामीशं सुखदुःखयोः ॥ १२.७४.१२ ॥
Auch jene Könige, kundig der Waffen und mächtig, kommen und dienen mir, dem Herrn von Freude und Leid.
12.74.13
यद्यस्ति बाहुवीर्यं ते तद्दर्शयितुमर्हसि ।
किं ब्राह्मणबलेन त्वमतिमात्रं प्रवर्तसे ॥ १२.७४.१३ ॥
Wenn Kraft in deinen Armen ist, so zeige sie. Warum handelst du mit der Macht der Brahmanen so übermäßig?
12.74.14
मुचुकुन्दस्ततः क्रुद्धः प्रत्युवाच धनेश्वरम् ।
न्यायपूर्वमसंलब्धमसंभ्रान्तमिदं वचः ॥ १२.७४.१४ ॥
Da antwortete der zornige Mucukunda dem Herrn des Reichtums. Diese Worte waren gerecht, ohne Zögern und unerschüttert.
12.74.15
ब्रह्मक्षत्रमिदं सृष्टमेकयोनि स्वयंभुवा ।
पृथग्बलविधानं च तल्लोकं परिपालयेत् ॥ १२.७४.१५ ॥
Der Selbstentstandene schuf Brahmane und Kṣatriya aus einem Ursprung; ihre Stärke ist verschieden bestimmt; sie sollen die Welt schützen.
12.74.16
तपोमन्त्रबलं नित्यं ब्राह्मणेषु प्रतिष्ठितम् ।
अस्रबाहुबलं नित्यं क्षत्रियेषु प्रतिष्ठितम् ॥ १२.७४.१६ ॥
Die Kraft von Askese und Mantra ruht stets bei den Brahmanen; die Kraft der waffentragenden Arme ruht stets bei den Kṣatriya.
12.74.17
ताभ्यां संभूय कर्तव्यं प्रजानां परिपालनम् ।
तथा च मां प्रवर्तन्तं किं गर्हस्यलकाधिप ॥ १२.७४.१७ ॥
Die beiden sollen gemeinsam das Volk schützen. Warum tadelst du dann, was ich tue, o Herr von Alakā?
12.74.18
ततोऽब्रवीद्वैश्रवणो राजानं सपुरोहितम् ।
नाहं राज्यमनिर्दिष्टं कस्मैचिद्विदधाम्युत ॥ १२.७४.१८ ॥
Da sprach Vaiśravaṇa zum König samt seinem Hauspriester: »Ich verleihe niemandem ein Reich, das nicht bestimmt worden ist.«
12.74.19
नाच्छिन्दे वाऽप्यनिर्दिष्टमिति जानीहि पार्थिव ।
प्रशाधि पृथिवीं कृत्स्नां मद्दत्तामखिलामिमाम्।
एवमुक्तः प्रत्युवाच मुचुकुन्दो महीपतिः ॥ १२.७४.१९ ॥
»Ich nehme nicht, was nicht bestimmt ist; wisse dies, o König. Herrsche über diese ganze Erde, die ich dir gegeben habe.« So angesprochen antwortete der Herr der Erde Mucukunda.
12.74.20
नाहं राज्यं भवद्दत्तं भोक्तुमिच्छामि पार्थिव ।
बाहुवीर्यार्जितं राज्यमश्नीयामिति कामये ॥ १२.७४.२० ॥
»Ich möchte das Reich, das du mir gegeben hast, nicht genießen, o König. Ich wünsche mir, ein Reich zu genießen, das durch die Tapferkeit meiner Arme errungen wurde.«
12.74.21
ततो वैश्रवणो राजा विस्मयं परमं ययौ ।
क्षत्रधर्मे स्थितं दृष्ट्वा मुचुकुन्दमरिन्दमम् ॥ १२.७४.२१ ॥
Da geriet der König Vaiśravaṇa (Kubera) in höchstes Staunen, als er Mucukunda, den Bezwinger der Feinde, im Kriegerdharma gefestigt sah.
12.74.22
ततो राजा मुचुकुन्दः सोन्वशासद्वसुंधराम् ।
बाहुवीर्यार्जितां सम्यक्क्षत्रधर्ममनुव्रतः ॥ १२.७४.२२ ॥
Da regierte König Mucukunda, dem Kriegerdharma treu folgend, die durch die Tapferkeit seiner Arme errungene Erde.
12.74.23
एवं यो ब्रह्मविद्राजा ब्रह्मपूर्वं प्रवर्तते ।
स भुङ्क्ते विजितामुवीं यशश्च महदश्नुते ॥ १२.७४.२३ ॥
So genießt der König, der das Veda kennt und mit den Brahmanen an erster Stelle handelt, die eroberte Erde und erlangt großen Ruhm.
12.74.24
नित्योदकी ब्राह्मणः स्यान्नित्यशस्त्रश्च क्षत्रियः ।
तयोर्हि सर्वमायत्तं यत्किंचिज्जगतीगतम् ॥ १२.७४.२४ ॥
Der Brahmane soll stets den Wasserriten ergeben sein, der Kṣatriya stets bewaffnet; denn alles, was in der Welt besteht, hängt von diesen beiden ab.
12.74.25
यशश्च तेजश्व महीं च कृत्स्नां ।
प्राप्नोति राजन्विपुलां च कीर्तिम्।
प्रधानधर्मं नृपते नियच्छ ।
तथा च धर्मस्य चतुर्थमंशम् ॥ १२.७४.२५ ॥
Er erlangt Ruhm und Glanz, die ganze Erde und weitreichenden Ruhm. O König, halte am höchsten Dharma fest, und ebenso am vierten Teil des Dharma.