மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.74
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.74.1
ब्रह्मक्षत्रस्य सामर्थ्यं कथितं ते पितामह ।
पुरोहितप्रभावश्च लक्षणं च पुरोधसः ॥ १२.७४.१ ॥
பிதாமகரே, பிராமண மற்றும் க்ஷத்திரியரின் வலிமையை நீர் எனக்குக் கூறினீர்; புரோகிதரின் செல்வாக்கும் புரோகிதரின் இலக்கணங்களும் கூறப்பட்டன.
12.74.2
इदानीं श्रोतुमिच्छामि ब्रह्मक्षत्रविनिर्णयम् ।
ब्रह्मक्षत्रं हि सर्वस्य कारणं जगतः परम्।
योगक्षेमो हि राष्ट्रस्य ताभ्यामायत्त एव च ॥ १२.७४.२ ॥
இப்போது பிராமண மற்றும் க்ஷத்திரியரின் உறுதியான தீர்மானத்தைக் கேட்க விரும்புகிறேன். பிராமணரும் க்ஷத்திரியரும்தான் உலகனைத்தின் உயர்ந்த காரணம்; நாட்டின் நலனும் பாதுகாப்பும் அவர்களையே சார்ந்தது.
12.74.3
योगक्षेमो हि राष्ट्रस्य राजन्यायत्त उच्यते ।
योगक्षेमो हि राज्ञो हि समायत्तः पुरोहिते ॥ १२.७४.३ ॥
நாட்டின் நலனும் பாதுகாப்பும் அரசனைச் சார்ந்தவை என்று சொல்லப்படுகிறது; அரசனின் நலனும் பாதுகாப்பும் புரோகிதரையே முழுவதும் சார்ந்துள்ளன.
12.74.4
यत्रादृष्टं भयं ब्रह्म प्रजानां शमयत्युत ।
दृष्टं च राजा बाहुभ्यां तद्राज्यं सुखमेधते ॥ १२.७४.४ ॥
கண்ணுக்குத் தெரியாத பயத்தை பிராமணர் மக்களுக்காக அமைதிப்படுத்துகிறார்; கண்ணுக்குத் தெரியும் பயத்தை அரசன் தன் புயங்களால் அடக்குகிறான். அப்படிப்பட்ட அரசு இன்பத்தில் செழிக்கிறது.
12.74.5
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
मुचुकुन्दस्य संवादं राज्ञो वैश्रवणस्य च ॥ १२.७४.५ ॥
இதைப் பற்றி மக்கள் இந்தப் பழங்கால வரலாற்றை எடுத்துரைக்கின்றனர் — முசுகுந்தனுக்கும் அரசன் வைசிரவணனுக்கும் (குபேரனுக்கும்) இடையிலான உரையாடல்.
12.74.6
मुचुकुन्दो विजित्येमां पृथिवीं पृथिवीपतिः ।
जिज्ञासमानः स बलमभ्ययादलकाधिपम् ॥ १२.७४.६ ॥
முசுகுந்தன் இந்தப் பூமியை வென்று, பூமிக்கு அதிபதியாகி, தனது வலிமையை அறிய விரும்பி அளகாபுரியின் அதிபதியை (குபேரனை) எதிர்த்துச் சென்றான்.
12.74.7
ततो वैश्रवणो राजा राक्षसानसृजत्तदा ।
ते बलान्यवमृद्गन्त मुचुकुन्दस्य नैर्ऋताः ॥ १२.७४.७ ॥
அப்போது வைசிரவண அரசன் ராட்சசர்களைப் படைத்தான். அந்த நைர்ருதர்கள் முசுகுந்தனின் படைகளை நசுக்குவதற்காக (வந்தனர்).
12.74.8
स हन्यमाने सैन्ये स्वे मुचुकुन्दो नराधिपः ।
गर्हयामास विद्वांसं पुरोहितमरिन्दमः ॥ १२.७४.८ ॥
தன் படை கொல்லப்படுகையில், பகைவரை அடக்கிய மன்னன் முசுகுந்தன் அறிவுள்ள புரோகிதனைக் கண்டித்தான்.
12.74.9
तत उग्रं तपस्तप्त्वा वसिष्ठो धर्मवित्तमः ।
रक्षांस्युपावधीत्तत्र पन्थानं चाप्यविन्दत ॥ १२.७४.९ ॥
அப்போது தர்மம் அறிந்தவர்களில் சிறந்த வசிட்டர் கடுமையான தவம் செய்து அங்கு ராட்சசர்களை அழித்து வழியையும் கண்டார்.
12.74.10
ततो वैश्रवणो राजा मुचुकुन्दमगर्हयत् ।
वध्यमानेषु सैन्येषु वचनं चेदमब्रवीत् ॥ १२.७४.१० ॥
அப்போது வைசிரவண அரசன் முசுகுந்தனைக் கண்டித்தான்; படைகள் கொல்லப்படும்போது இந்த வார்த்தையைச் சொன்னான்.
12.74.11
बलवन्तस्त्वया पूर्वे राजानः सपुरोहिताः ।
न चैवं समवर्तन्त यथा त्वमिव वर्तसे ॥ १२.७४.११ ॥
முன்பு உன்னைப் போல பலமுள்ள அரசர்கள் தங்கள் புரோகிதர்களுடன் இருந்தனர்; ஆனால் நீ நடப்பது போல அவர்கள் நடக்கவில்லை.
12.74.12
ते खल्वपि कृतास्त्राश्च बलवन्तश्च भूमिपाः ।
आगम्य पर्युपासन्ते मामीशं सुखदुःखयोः ॥ १२.७४.१२ ॥
அவர்களும் ஆயுதக்கலையில் வல்லவர்களும் பலமுள்ள அரசர்களும் வந்து, இன்ப துன்பங்களுக்குத் தலைவனான என்னை வழிபடுகின்றனர்.
12.74.13
यद्यस्ति बाहुवीर्यं ते तद्दर्शयितुमर्हसि ।
किं ब्राह्मणबलेन त्वमतिमात्रं प्रवर्तसे ॥ १२.७४.१३ ॥
உன் புயங்களில் வீரியம் இருந்தால் அதை நீ காட்ட வேண்டும். பிராமணர்களின் பலத்தால் நீ ஏன் இத்தனை மிகையாகச் செயல்படுகிறாய்?
12.74.14
मुचुकुन्दस्ततः क्रुद्धः प्रत्युवाच धनेश्वरम् ।
न्यायपूर्वमसंलब्धमसंभ्रान्तमिदं वचः ॥ १२.७४.१४ ॥
பின்னர் கோபமுற்ற முசுகுந்தன் செல்வக் கடவுளுக்கு பதில் சொன்னான். இந்தச் சொல் நியாயமானதும், தயக்கமற்றதும், கலங்காததுமாக இருந்தது.
12.74.15
ब्रह्मक्षत्रमिदं सृष्टमेकयोनि स्वयंभुवा ।
पृथग्बलविधानं च तल्लोकं परिपालयेत् ॥ १२.७४.१५ ॥
சுயம்புவான பிரம்மன் பிராமணரையும் க்ஷத்திரியரையும் ஒரே மூலத்திலிருந்து படைத்தான்; அவர்களின் பலத்திற்கான விதி வேறுபட்டது; அவர்கள் உலகைக் காக்க வேண்டும்.
12.74.16
तपोमन्त्रबलं नित्यं ब्राह्मणेषु प्रतिष्ठितम् ।
अस्रबाहुबलं नित्यं क्षत्रियेषु प्रतिष्ठितम् ॥ १२.७४.१६ ॥
தவம் மற்றும் மந்திரத்தின் பலம் எப்போதும் பிராமணர்களில் நிலைபெற்றுள்ளது; ஆயுதம் தாங்கும் புயங்களின் பலம் எப்போதும் க்ஷத்திரியர்களில் நிலைபெற்றுள்ளது.
12.74.17
ताभ्यां संभूय कर्तव्यं प्रजानां परिपालनम् ।
तथा च मां प्रवर्तन्तं किं गर्हस्यलकाधिप ॥ १२.७४.१७ ॥
இவ்விருவரும் ஒன்றுசேர்ந்து மக்களைக் காக்க வேண்டும். அப்படியிருக்க, நான் செய்வதை நீ ஏன் குறை கூறுகிறாய், அலகாதிபனே?
12.74.18
ततोऽब्रवीद्वैश्रवणो राजानं सपुरोहितम् ।
नाहं राज्यमनिर्दिष्टं कस्मैचिद्विदधाम्युत ॥ १२.७४.१८ ॥
பின்னர் வைசிரவணன் புரோகிதருடன் கூடிய அரசனிடம் சொன்னான்: "நான் ஒருவருக்கும் நியமிக்கப்படாத அரசை அளிப்பதில்லை."
12.74.19
नाच्छिन्दे वाऽप्यनिर्दिष्टमिति जानीहि पार्थिव ।
प्रशाधि पृथिवीं कृत्स्नां मद्दत्तामखिलामिमाम्।
एवमुक्तः प्रत्युवाच मुचुकुन्दो महीपतिः ॥ १२.७४.१९ ॥
நான் நியமிக்கப்படாததை எடுத்துக்கொள்வதில்லை என்பதை அறிவாயாக, அரசே. என்னால் கொடுக்கப்பட்ட இந்த முழு பூமியையும் ஆட்சி செய். இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும் மகீபதியான முசுகுந்தன் பதிலளித்தான்.
12.74.20
नाहं राज्यं भवद्दत्तं भोक्तुमिच्छामि पार्थिव ।
बाहुवीर्यार्जितं राज्यमश्नीयामिति कामये ॥ १२.७४.२० ॥
அரசே, நீ கொடுத்த அரசை அனுபவிக்க நான் விரும்பவில்லை. என் தோள்வலியால் வென்ற அரசையே அனுபவிக்க விரும்புகிறேன்.
12.74.21
ततो वैश्रवणो राजा विस्मयं परमं ययौ ।
क्षत्रधर्मे स्थितं दृष्ट्वा मुचुकुन्दमरिन्दमम् ॥ १२.७४.२१ ॥
அப்போது அரசன் வைசிரவணன் (குபேரன்) மிகுந்த வியப்பை அடைந்தான், பகைவரை அடக்கும் முசுகுந்தன் க்ஷத்ரிய தர்மத்தில் நிலைத்திருப்பதைக் கண்டு.
12.74.22
ततो राजा मुचुकुन्दः सोन्वशासद्वसुंधराम् ।
बाहुवीर्यार्जितां सम्यक्क्षत्रधर्ममनुव्रतः ॥ १२.७४.२२ ॥
அப்போது அரசன் முசுகுந்தன், க்ஷத்ரிய தர்மத்தை முறையாகப் பின்பற்றி, தோள்வலியால் வென்ற பூமியை ஆண்டான்.
12.74.23
एवं यो ब्रह्मविद्राजा ब्रह्मपूर्वं प्रवर्तते ।
स भुङ्क्ते विजितामुवीं यशश्च महदश्नुते ॥ १२.७४.२३ ॥
இவ்வாறு வேதம் அறிந்த அரசன், அந்தணர்களை முன்னிறுத்தி நடக்கிறானோ, அவன் வென்ற பூமியை அனுபவித்து பெரும் புகழையும் அடைகிறான்.
12.74.24
नित्योदकी ब्राह्मणः स्यान्नित्यशस्त्रश्च क्षत्रियः ।
तयोर्हि सर्वमायत्तं यत्किंचिज्जगतीगतम् ॥ १२.७४.२४ ॥
அந்தணன் எப்போதும் நீர் (சடங்கு) உடையவனாக இருக்கட்டும்; க்ஷத்ரியன் எப்போதும் ஆயுதம் தரித்தவனாக இருக்கட்டும். உலகில் உள்ள அனைத்தும் இவ்விருவரையே சார்ந்துள்ளது.
12.74.25
यशश्च तेजश्व महीं च कृत्स्नां ।
प्राप्नोति राजन्विपुलां च कीर्तिम्।
प्रधानधर्मं नृपते नियच्छ ।
तथा च धर्मस्य चतुर्थमंशम् ॥ १२.७४.२५ ॥
புகழும் தேஜஸும் முழு பூமியும் பரந்த கீர்த்தியும் அவன் அடைகிறான். அரசனே, முதன்மையான தர்மத்தைக் கடைப்பிடி; அதுபோலவே தர்மத்தின் நான்கில் ஒரு பங்கையும்.