Mahābhārata · Adhyāya 12.76

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Mit Wortbedeutungen lesen

12.76.1

स्वकर्मण्यपरे युक्तास्तथैवान्ये विकर्मणि ।
तेषां विशेषमाचक्ष्व ब्राह्मणानां पितामह ॥ १२.७६.१ ॥

Die einen sind ihrer eigenen Pflicht ergeben, die anderen den verbotenen Handlungen: Erkläre mir den Unterschied unter diesen Brahmanen, o Großvater.

12.76.2

विद्यालक्षणसंपन्नाः सर्वत्राम्नायदर्शिनः ।
एते ब्रह्मसमा राजन्ब्राह्मणाः परिकीर्तिताः ॥ १२.७६.२ ॥

Mit den Zeichen der Gelehrsamkeit begabt und überall die Überlieferung schauend — diese Brahmanen, o König, werden als dem Brahman gleich gepriesen.

12.76.3

ऋत्विगाचार्यसंपन्नाः स्वेषु कर्मस्ववस्थिताः ।
एते देवसमा राजन्ब्राह्मणानां भवन्त्युत ॥ १२.७६.३ ॥

Mit dem Amt des Opferpriesters und des Lehrers begabt, in ihren eigenen Pflichten gegründet — diese, o König, sind unter den Brahmanen den Göttern gleich.

12.76.4

गोऽजाविमहिषाणां च बडवानां च पोषकाः ।
वृत्त्यर्थं प्रतिपद्यन्ते तान्वैश्यान्संप्रचक्षते ॥ १२.७६.४ ॥

Diejenigen, die Kühe, Ziegen, Schafe, Büffel und Stuten hüten und dies zum Lebensunterhalt betreiben — sie nennt man Vaiśyas.

12.76.5

ऐश्वर्यकामा ये चापि सामिपा वाऽपि भारत ।
निग्रहानुग्रहरतांस्तान्द्विजान्क्षत्रियान्विदुः ॥ १२.७६.५ ॥

Die Zweimalgeborenen, die nach Macht verlangen oder Fleisch lieben und an Strafe und Gunst Freude haben — erkenne sie als Kṣatriyas, o Bhārata.

12.76.6

अश्वारोहा गजारोहा रथिनोऽथ पदातयः ।
एते वैश्यसमा राजन्ब्राह्मणानां भवन्त्युत ॥ १२.७६.६ ॥

Reiter, Elefantenlenker, Wagenkämpfer und Fußsoldaten — diese, o König, sind unter den Brahmanen den Vaiśyas gleich.

12.76.7

जन्मकर्मविहीना ये कदर्या ब्रह्मबन्धवः ।
एते शूद्रसमा राजन्ब्राह्मणानां भवन्त्युत ॥ १२.७६.७ ॥

Jene, die weder Geburt noch Handeln besitzen, geizig und nur dem Namen nach Brahmanen-Verwandte sind — o König, diese werden unter den Brahmanen den Śūdras gleich.

12.76.8

अश्रोत्रियाः सर्वे एते सर्वे चानाहिताग्नयः ।
तान्सर्वान्धार्मिको राजा बलिं विष्टिं च कारयेत् ॥ १२.७६.८ ॥

Diese alle sind unkundig des Veda, und keiner von ihnen unterhält die heiligen Feuer. Der rechtschaffene König soll alle von ihnen Abgaben und Frondienst leisten lassen.

12.76.9

आह्वायका देवलका नाक्षत्रा ग्रामयाजकाः ।
एते ब्राह्मणचाण्डाला महापथिकपञ्चमाः ॥ १२.७६.९ ॥

Die Einlader zu Festen, die Tempelpriester, die Sternkundigen und die Dorfopferer — diese sind brahmanische Caṇḍālas; die Wanderer auf den großen Straßen sind die Fünften.

12.76.10

ऋत्विक्पुरोहितो मन्त्री दूतो वार्तानुकर्षकः ।
एते क्षत्रसमा राजन्ब्राह्मणानां भवन्त्युत ॥ १२.७६.१० ॥

Die Opferpriester, die Hauspriester, die Berater, die Gesandten und die Nachrichtenbeschaffer — diese werden unter den Brahmanen den Kṣatriyas gleich, o König.

12.76.11

म्लेच्छदेशाश्च ये केचित्पापैरध्युषिता नरैः ।
गत्वा तु ब्राह्मणस्तांश्च चण्डालः प्रेत्य चेह च ॥ १२.७६.११ ॥

Ein Brahmane, der in gewisse Barbarenländer geht, die von Sündern bewohnt werden, wird ein Caṇḍāla — nach dem Tod wie auch hier.

12.76.12

व्रात्यान्म्लेच्छांश्च शूद्रांश्च याजयित्वा द्विजाधमः ।
अकीर्तिमिह संप्राप्य नरकं प्रतिपद्यते ॥ १२.७६.१२ ॥

Der Niedrigste unter den Zweimalgeborenen, der Vrātyas, Barbaren und Śūdras Opfer verrichten lässt, erlangt hier Schande und geht in die Hölle.

12.76.13

महावृन्दसमुद्राभ्यां पर्यायेणैकविंशतिम् ।
ब्राह्मणो ऋग्यजुः साम्नां मूढः कृत्वा तु विप्लवम् ॥ १२.७६.१३ ॥

Durch große Scharen und Ozeane, der Reihe nach, einundzwanzigmal – der Brahmane, der verblendet die Veden Ṛg, Yajur und Sāma verdirbt.

12.76.14

कल्पमेकं कृमिस्थोऽथ नानाविष्ठासु जायते ।
व्रात्ये म्लेच्छे तथा शूद्रे तस्करे पत्तितेऽशुचौ ॥ १२.७६.१४ ॥

Nachdem er ein Kalpa lang als Wurm war, wird er in verschiedenen Unreinheiten geboren – wenn er für einen Vrātya, Mleccha, Śūdra, Dieb, Gefallenen oder Unreinen geopfert hat.

12.76.15

कुदेशे च सुरापे च ब्रह्मघ्ने वृषलीपतौ ।
अनधीतेषु सर्वत्र भुञ्जाने यत्र तत्र वा ॥ १२.७६.१५ ॥

In einem schlechten Land, für einen Schnapstrinker, einen Brahmanenmörder, den Mann einer Śūdra-Frau, unter Unbelesenen, überall – für den, der überall isst.

12.76.16

वालस्त्रीवृद्धहन्तुश्च मातापित्रोर्गुरोस्तथा ।
मित्रद्रुहि कृतघ्ने च गोघ्ने चैव कथंचन ॥ १२.७६.१६ ॥

Für einen Mörder von Kind, Frau oder Greis, für den, der Mutter, Vater oder Lehrer tötet, für einen Verräter von Freunden, einen Undankbaren oder einen Kuhmörder – auf keinerlei Weise.

12.76.17

पुत्रघातिनि शत्रौ च न मन्त्राद्याजयेद्द्विजः ।
स तेषां विप्लवः प्रोक्तो मन्त्रविद्भिः सनातनैः ॥ १२.७६.१७ ॥

Ein Zweimalgeborener soll keinen Sohnesmörder oder Feind mit Mantras opfern lassen. Das nennen die alten Mantrakenner ihre „Verderbnis“ (viplava).

12.76.18

यदि विप्रो विदेशस्थस्तीर्थयात्रां गतोऽपि वा ।
यदि भीतः प्रपन्नो वा कुदेशं शौचवर्जितम् ॥ १२.७६.१८ ॥

Wenn ein Brahmane in der Fremde weilt, oder auf einer Pilgerreise ist, oder aus Furcht Zuflucht genommen hat, oder in einem unreinen, reinheitslosen schlechten Land ist –

12.76.19

सुसयतः शुचिर्भुत्वा मन्त्रानुच्चारयेद्द्विजः ।
आर्तश्चोच्चारयेन्मन्त्रमार्तत्राणपरोऽथवा।
हीनेष्वपि प्रयुञ्जानो नासौ विप्लावकः स्मृतः ॥ १२.७६.१९ ॥

Ein Zweimalgeborener, wohl beherrscht und rein, soll die Mantras rezitieren; auch wenn er bedrängt ist oder sich dem Schutz der Bedrängten widmet, darf er ein Mantra sprechen. Selbst wenn er sie bei Niedrigen anwendet, gilt er nicht als Schänder.

12.76.20

क्रूरकर्मा विकर्मा वा कर्मभिर्वञ्चितोऽथवा ।
तत्त्ववित्तरते पापं शीलवान्सयतेन्द्रियः ॥ १२.७६.२० ॥

Mag er auch grausam im Handeln sein oder verbotene Taten verüben oder durch seine Taten betrogen sein: wer die Wahrheit kennt, tugendhaft ist und seine Sinne bezähmt, überwindet die Sünde.

12.76.21

एतेभ्यो बलिमादद्याद्धीनकोशो महीपतिः ।
ऋते ब्रह्मसमेभ्यश्च देवकल्पेभ्य एव च ॥ १२.७६.२१ ॥

Ein König, dessen Schatz geschwunden ist, mag von diesen Abgaben (Tribut) nehmen, außer von den dem Brahman Gleichen und den Göttergleichen.

12.76.22

अब्राह्मणानां वित्तस्य स्वामी राजेति नः श्रुतिः ।
ब्राह्मणानां च येकेचिद्विकर्मस्था इति श्रुतिः।
प्रागुक्तांश्चाप्यनुक्तांश्च सर्वास्तान्दापयेत्करान् ॥ १२.७६.२२ ॥

Wir haben überliefert gehört, dass der König Herr über den Besitz der Nicht-Brahmanen ist; und die Überlieferung kennt auch Brahmanen, die verbotenen Handlungen nachgehen. Der König soll von allen Abgaben eintreiben lassen, von den zuvor Genannten wie von den nicht Genannten.